Druckschrift 
Aurelij Augustini Prima Quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusV.

xiia lta. cunt: quis oſtēdit nobis bona? Signarupnos. tu eſt: inqͥt: in nobis lumē vultꝰ tuidn̄e: Hoc lumē eſt totū hoīs veꝝ bonū:laxeqd̓ oculis ſed mente cōſpicit̉. Signatūautē dixit in nobis: tanqͣꝫ denarius ſignat̉regis imagine. em̄ factus eſt ad imaginem ſimilitudinē dei: quā peccādo corrupit. Bonū eius eſt verū atqꝫ eternū: ſi renaſcēdo ſignetur. Et ad hoc credo pertinere (qd̓ quidā prudēter intelligūt) illud qd̓dn̄s viſo ceſaris nūmo ait: Reddite ceſari qd̓ ceſaris eſt: deo qd̓ dei eſt. Tanqͣꝫ ſidiceret: Quēadmodū ceſar a vobis exigitimpreſſionē imaginis ſue: ſic deꝰ. Ut quēadmoduꝫ illi redditur nūmus: ſic deo aīaAlia lr̄a. lumine vultus eiꝰ illuſtrata atqꝫ ſignata.foorde meo. Dediſti leticiā in cor meū. foris querēda eſt leticiā ab his adhuc graveꝝ: ues corde diligūt vanitatē q̄runt mēdaciū: ſed intꝰ vbi ſignatū eſt lumē vultꝰ dei.DDeIn interiore em̄ hoīe habitat chriſtꝰ: vt aitApl̓us. Ad ip̄m em̄ ꝑtinet videre verita: ip̄e dixerit: Ego ſum veritas. Et cuꝫloquebat̉ in Apl̓o dicēte: An vultis experimentū eiꝰ acciꝑe in me loquit̉ chriſtus? eis foris vtiqꝫ: ſed in ipſo corde: id eſtin illo cubili vbi orandū eſt: loquebat̉. Sꝫhoīes tꝑalia ſectātes: qui certe multi ſunt:nihil aliud nouerunt dicere: niſi qͥs oſtendit nobis bona: cum vera certa bona intra ſemetipſos videre poſſint. ItaqꝫIlia lr̄a. ſequēter de his rectiſſime dicit̉: qd̓ adiunffructu. git. Al tꝑe frumēti vini olei ſuimultiplicati ſunt. em̄ vacat: qd̓ additū eſt: ſui. Eſt em̄ frum̄tū dei. Siquidēeſt panis viuus qui de celo deſcēdit. Et ēvinū dei. inebriabūtur inquit ab vbertate domꝰ tue. Et oleū dei. De dictū eſt:Impinguaſti in oleo caput meū. Iſti autēeeamulti dicūt: quis oſtendit nobis bona:regnū celorū intra ſe eſſe non vident: a tꝑefrumēti vini olei ſui multiplicati ſūt.em̄ multiplicatio ſꝑ vbertateꝫ ſignificat: et plerūqꝫ exiguitatē: dedita tꝑalibusvoluptatibus aīa ſꝑ exardeſcit cupiditatenec ſatiari pōt: et multiplici atqꝫ erūnoſacogitatione diſtenta: ſimplex bonū videre finit̉. Qualis eſt illa de dicit̉: Corpusem̄ qd̓ corrūpitur aggrauat aīam: deprimit terrena inhabitatio ſenſū multa cogitā. Talis aīa tꝑaliū bonorū deceſſione etſucceſſione: id eſt a tꝑe frumēti vini oleiſui innumerabilibus phantaſmatibus ſicmultiplicata eſt: vt poſſit agere quod

ceptū eſt: Sentite de dn̄o in bonitate: inſimplicitate cordis q̄rite illū. Iſta em̄ multiplicitas: illi ſimplicitati vehement̓ aduerſa eſt. Et iſtis relictis multi ſunt: multiplicati ſcꝫ tꝑaliū cupiditate: dicūt: Quiſoſtēdit nob̓ bona: oculis foris: ſed intus cordis ſimplicitate q̄renda ſunt: vir fidelis exultat dicit:In pace in idip Alialr̄a.ſū: obdormiā ⁊ᶠ ſomnū capiā. Re dormiā.cte em̄ ſperat̉ a talibꝰ omnimo mētis alienatio a mortalibꝰ rebꝰ: miſeriarū ſecl̓iobliuio: noīe obdormitōis ſomni decēter ꝓphetice ſignificat̉: vbi ſūma pax nullo tumultū interpellari pōt. Sꝫ hoc nontenet̉ in hac vita: ſꝫ poſt hāc vitā ſperāduꝫeſt. Hoc etiā ip̄a verba on̄dūt: futuri ſūttꝑis. em̄ dictū ē: aut obdormiui ſom cepi: aut obdormio ſomnū capio: ſedobdormiā ſomnū capiaꝫ. Tūc corruptibile induet̉ incorruptōe: mortale induet̉ īmortalitate. Tūc abſorbet̉ mors invictoriā. Hoc eſt vn̄ dicit̉. Si aūt qd̓ nonvidemꝰ ſperamus: patiētiā expectamꝰ.Quapropt̓ ꝯgruent̓ vltimū annectit dicit. Qm̄tū dn̄e: ſingl̓ariter in ſpe Alia lr̄a.habitare feciſti me. Hic dixit facies: ſed feciſti. In iſta ſpes eſt: eritfecto etiā qd̓ ſperat̉. Et bn̄ ait ſingulariter.Pōt em̄ referri aduerſus illos multos:multiplicati a tꝑe frumēti vini olei ſui dicūt: Quis oſtēdit nobis bona? Perit em̄ ml̓tiplicitas: et ſingularitas tenet̉ in ſanctis. De qͥbꝰ dicit̉ in Actibꝰ apl̓oꝝ: Multitudinis aūt credentiū erat aīa vna corvnū. Singulares ſimplices: id ē ſecreti a ml̓titudīe ac turba naſcētiū reꝝ ac moriētiū: amatores et̓nitatis vnitatis debemus: ſi vni deo dn̄o noſtro cupimusinherere.Explicit Tract̉. de psͣ. IIII.Incipit Tract. de pͣsͣ. V.Itulus pſalmi eſt: pro eaO ¶t (hereditatem accepit. Intelligit̉ eccleſia: accepit heredita vitā et̓nā dn̄m nr̄m Ieſū xp̄m: vt poſſideat ip̄m deū: cui adherēs btā ſit: ẜm illud: Btī mites: qꝛ ip̄i hereditate poſſidebūt terrā. Quā terra: niſi de dicit̉: Spesmea es tu: portio mea in terra viuētiū? Etillud manifeſtiꝰ: Dn̄s pars he̓ditatis mee calicꝭ mei. Dicit̉ hereditas dei viciſſiꝫeccl̓ia: ẜm illud: Poſtula a me: dabo tibi gētes hereditatē tuam. Ergo hereditasnoſtra deus dicit̉: qꝛ ipſe nos paſcit cōti

Freqͥeſcam.

ꝯſtituiſti me.