IIIIPſalmus
aliqͥd tribuat. Et exaltās caput meū.Siue ip̄m qui oīm nr̄m caput eſt: ſiue vniꝰcuiuſqꝫ noſtrū ſpirituꝫ: qd̓ caput eſt aīe etcarnis. Caput em̄ mulierꝭ vir: ⁊ caput virichriſtus. Exaltat̉ aūt mens cū iā dici pōt:mente ſeruio legi dei: Ut cetera hoīs pctāſb̓dant̉: cū iā carnis reſurrectiōe abſorbet̉mors ī victoriā. Voce mea ad dn̄mclamaui: Uoce illa intima ⁊ intētiſſima.Et exaudiuit me de mote ſctō ſuo.De ip̄o ꝑ quē nob̓ ſb̓uenit: ⁊ qͦ meditatorēnos exaudit. Ego dormiui ⁊ ſonucepi: et exurrexi qm̄ dn̄s ſuſcipietme. Quis hͦ nō pōt fideliū dicere: r̄colēsmortē pctōꝝ ſuoꝝ ⁊ donū regeneratiōis?Non timebo milia populi circūdantis me: Exceptꝭ his q̄ vniuerſalitereccleſia ſuſtinuit ⁊ ſuſtinet: habꝫ etiā vnuſquiſqꝫ tēptatiōes: qͥbꝰ circūualatꝰ hec dicat: Exurge dn̄e ſaluuꝫ me fac deusme. Hoc eſt: fac me exurgere. Qmtu ꝑcuſſiſti oēs aduerſātes mihi ſine cauſa: Recte in p̄deſtinatiōe dicit̉ dediabolo ⁊ angelis eiꝰ. Qui nō ſolū in totūChriſti cor: ſꝫ etiā in ſingl̓os qͦſqꝫ priuatim ſeuiūt. Detes pctōꝝ contriuiſti.Habet vnuſqͥſqꝫ maledicētes ſibi: Habetetiā vitioꝝ auctores conantes eū a chriſticorꝑe p̄cidere. Sꝫ dn̄i eſt ſalus: Cauēda ſuꝑbia ē: ⁊ dicēdū: Adheſit aīa meapoſt te. Et ſuꝑ populū tuum benedictio tua. Hec eſt ſuꝑ vnūquēqꝫ nr̄m.Explicit̓ Tractatꝰ de psͣ. IIIIncipit Tractatꝰ de psͣ. IIIIIn fine. pͦſalmꝰ Cantici Dauid.PH¶ Inis legis chriſtꝰ: ad iuſticiaꝫ omnicredēti. Hic em̄ finis ꝑfectionē ſignificat: nō ꝯſumptionē. Utrū aūt om̄e canticū pſalmꝰ ſit: an potiꝰ oīs pſalmꝰ cāticū:an ſint quedā cātica q̄ nō pn̄t dici pſalmi:⁊ qͥdā pſalmi qͥ nō pn̄t dici cātica: q̄ri pōt.Sꝫ aīaduertēde ſcpͥture ſūt: ne forte canticū leticiā indicet. Pſalmi aūt dicunt̉: quicantant̉ ad pſalteriū: Quo vſuꝫ eſſe Dauid ꝓph̓am: in magno myſterio ꝓdit hiſtoria. De qͣ re nō eſt hͨ diſſerēdi locꝰ: qꝛ diuturnā inqͥſitionē ⁊ longā diſputationē deſiderat. Nūc interim aūt v̓ba dn̄i poſt reſurrectionē expectare debemꝰ: aut hoīs ineccl̓ia credētis ⁊ ſperātis in eo.Um īuocare exaudiuit meſcdeꝰ iuſticie mee: Cū īuocarē exaudiuit me deꝰ inqͥt: a qͦ eſt iuſticiamea. In tribulatiōe dilataſti mihi.
Ab anguſtijs triſticie: in latitudinē gaudioꝝ me duxiſti. Tribulatio em̄ ⁊ anguſtia:in omnē aīam hoīs oꝑātis malū. Qui aūtdicit: Gaudemꝰ in tribulatiōibꝰ: ſcientesqm̄ tribulatio patientiā oꝑat̉: vſqꝫ ad illd̓vbi ait: Qm̄ caritas dei diffuſa eſt in cordibꝰ nr̄is ꝑ ſpiritū ſctm̄ qͥ datꝰ ē nobis: nōhꝫ cordis anguſtias: qͣꝫuis extrinſecꝰ a ꝑſequētibꝰ ingerāt̉. Mutatio aūt ꝑſone qd̓a tertia vbi ait: exaudiuit: ſtatī traſijt ad ſecūdā vbi ait: dilataſti mihi: ſi nō varietatꝭac ſuauitatis cā facta eſt: mirū cur primuꝫtāqͣꝫ indicare voluit hoībꝰ exauditū ſe eē:⁊ poſtea cōpellare exauditorem ſuū: Niſiforte cū indicaſſet quēadmoduꝫ exauditꝰſit in ip̄a dilatatiōe cordis: maluit cuꝫ deoloqͥ: Ut etiā hͦ mō on̄deret qͥd ſit corde dilatari: id eſt iā corde hr̄e infuſū deū: cū qͦ ītrinſecꝰ colloqͣt̉. Qd̓ ī ꝑſona eiꝰ qͥ credensī chriſtū illumīatꝰ eſt: recte accipit̉. In ipſius aūt dn̄ici hoīs queꝫ ſuſcepit dei ſapīa:nō video quēadmodū hͨ poſſint ꝯgruere.Nō em̄ ab ea aliqn̄ deſertꝰ ē. Sed quēadmodū ip̄a eiꝰ dep̄catio nr̄e potiꝰ infirmitatis indiciū ē: ſic etiā de iſta repētina dilatatiōe cordis pōt idē dn̄s ꝓ fidelibꝰ ſuis loqui: Quoꝝ ꝑſonaꝫ ſibi īpoſuit etiā cū ait:Eſuriui: ⁊ non cibaſtis me: ſitiui: ⁊ potumnō dediſtis mihi: ⁊ cetera. Quare h̓ qͦꝫ poteſt dicere: dilataſti mihi: pro vno ex minimis ſuis colloq̄nte deo: cuiꝰ caritatē diffuſam hꝫ ī corde ꝑ ſpm̄ ſctm̄ qͥ datꝰ eſt nobiſ.Miſerere mei: ⁊ exaudi or̄onemmea. Cur iterū rogat: cū iā ſe exauditū etdilatatū īdicauerit. An̄ ꝓpt̓ nos d̓ qͥbꝰ d̓Si aūt qd̓ nō videmꝰ ſperamꝰ: ꝑ patiētiaꝫexpectamꝰ: Aut illo qui credidit: ꝑficiat̉qd̓ īchoatū eſt? Filij hoīm vſqꝫ quo Alia lr̄a.graueſ corde? Salte vſqꝫ ī aduētū inqͥtᶠ graui.filij dei veſter error durauerit: qͥd ergo vltra gͣues corde eſtis? Qn̄ habituri finē fallaciaꝝ: ſi vitatꝭ pn̄tiā nō habebitꝭ? Ut qͥddiligitis vanitate ⁊ queritis mendaciū? Ut qͥd vultꝭ btī eſſe de īfimis? Sola veritas fac̄ btōs: ex qͣ vera ſūt oīa. Naꝫvanitas eſt vanitatū: ⁊ oīa vanitas. Queabūdātia homī ī omni labore ſuo qͦ ipſe laborat ſub ſole? Ut qͥd gͦ tꝑaliū rerū amoredetinemini? Ut qͥd tāqͣꝫ pͥma: extrema ſectamī: qd̓ ē vanitas ⁊ mēdaciū? Cupitꝭ em̄ꝑmanere vobiſcū: q̄ oīa trāſeunt tāqͣꝫ vmbra. Et ſcitote q̄m̄f admirabile ſe rmirificauitcit dn̄s ſctm̄ ſuū. Quē niſi eū quē ſuſcitauit ab inferis: ⁊ ī celo ad dexterā colloca
Alia lr̄a.