ſimiles caſus. qꝛ qn̄qꝫ eſt neceſſarium vt non ꝯͣiungat ꝯſimiles caſus vtliber meus ⁊ ioannis. ergo ꝯiunctio copulatiua ꝯiungit ſil̓es caſus. ⁊diſſimiles caſus. ⁊ hoc qn̄ iungitur dictioni potenti regere diuerſos caſus. vt liber ē meus ⁊ ioannis. ita opꝫ dicere ⁊ non mei. Sic dicimus.Feci hoc noīe tuo ⁊ ioannis. ⁊ non tui. Feci hoc cauſa tua ⁊ ioannis. ⁊non tui. Dicimus liber ē meus ⁊ ioannis. liceret etiam dicere. liber eſtmis ⁊ ioannis. ſꝫ eſt inſolutum vocabulū. ẜt tn̄ actiue mis. Et illa eſtdrā inter mis ⁊ mei. qꝛ mis ẜt actiue ⁊ mei paſſiue vt amor mis .i. amorquo ego amo. ⁊ amor mei quo ego a mor. ſed eſt abſolutum vocabuluꝫquare non vtimur mis. Op̄e tua ⁊ ioannis mihi opus ē. Non minusmihi opus eſt ope tua qͣꝫ ioannis Sic etiā an. vt iſte liber tuus ē an ioānis. ⁊ non eſt liber tui ⁊ ioannis. Sic etiā ve. Sic pꝫ ꝙ ꝯiunctio ex ſuanatura non magis requirit diſſimiles caſus qͣꝫ ſimiles. qꝛ ſi fuerit iuncta dictioni potenti regere diuerſos caſus tunc p̄t copulare diſſimilescaſus. vt plenum grā ⁊ veritatis. ſed ſi ꝯiungit̉ dictioni regenti vnumcaſum tunc copulat ſil̓es caſus. Item tam ⁊ qͣꝫ etiam ꝯiungunt ſil̓escaſus. vt tam doctus eſt ioannes qͣꝫ petrus. ⁊ bn̄ ꝯiungit ſil̓es caſus ⁊ſimilia ſuppoſita. ⁊ ſꝑ ſequetur verbum in ſingulari ⁊ non in pl̓i. vt tāio annes legit qͣꝫ petrus. ⁊ non tam ioannesqͣꝫ petrus legunt. quia verbum debet ſequi in ſingulari ⁊ non in pl̓i. Item tam ⁊ qͣꝫ poſſunt ꝯiungere diſſimiles caſus. ⁊ hoc quando ponuntur inter poſſeſſiuū ⁊ gtūmvt liber tam meus eſt qͣꝫ ioannis ¶ Itꝭ per ita ⁊icut exprimitur ſimiſitudo ſicut ꝑ tam ⁊ qͣꝫ æqualitas vt ioannes loquet̉ ſicut petrus. ioānes ita legit ſicut petrus. ſed tam ioānes ſcribit qͣꝫ petrus ẜt non minioannes ſcribit qͣꝫ petrus. ⁊c̄ijs Poteſt em̄ hæc eſſe falſa. io annes ſcri-bit ita ſicut petrus hac exn̄te vera. ioannes tam ſcribit qͣꝫpetrus quiaita ⁊ ſicut ẜnt ſimilitudinem. ⁊ tam ⁊ qͣm exprimunt ꝓportionem. Sicetiā dicimus ſicut ſe hn̄t tria ad ſex. ita ſe hn̄t quatuor ad octo. Per tāet qͣm ſꝑ exprimitur æqualitas. Itꝭ qͣm ꝯiungit etiam ſil̓es caſus. vtioannes eſt melior qͣm petrus. ⁊ dn̄t qm̄ ⁊ niſi. Niſi em̄ vult ꝯſtrui cuꝫſignis vniuerſalibꝰ negatiuis. vt nullus hō currit niſi fortes. Sed qͣmvult ꝯſtrui cum dictionibꝰ ſignificantibus alietatem vel cum compa-ratiuo. vt ſortes eſt alius qͣꝫ petrus. Sic dicimus ſecus qͣm tu id eſt aliter qͣm tu ¶ Item ac ⁊ atqꝫ etiam ſæpe ſignificant tantum quantumqͣmiiſnon ſum alius homo atqꝫ heri fui. vel ac heri. Atqꝫ ⁊ hac con-ſtruuntur cum dictionibus cum quibus conſtruitur qͣm. ſcilicet cumcomparatiuo cum dictionibus alietatis ⁊ cum aliquibus p̄pōnibus.vt ante antea. poſt poſtea. vt antea veni qͣm tu. poſtea veni q̄m̄ tu. Cūvltra ⁊ citra ⁊ ſupra. vt diligo te ſupra qͣm debeo. ſupra qͣm credibile ēid eſt magis. Ut corpus catilinæ erat patiens algoris ⁊ inediæ. ſupraqͣm credibile eſt. ⁊ ſic vltra qͣꝫ credibile eſt. ⁊ etiam infra. vt apud Ouidium. Infra qͣm ſolet eſſe luit id inferius qͣm ſolet eſſe. ibi infra poni-tur loco comparatiui. Sic etiam præter qͣm debui feci. vel præter qͣꝫpromiſeris .i. aliter feciſti qͣm ꝓmiſeris ¶ Item poſthac ⁊ an̄hac nō iungūtur qͣm qꝛ ẜnt pn̄s. bene tamen iungūtur poſtea ⁊ antea Sic etiamqm adiungitur aliuſmodi. vt iōannes eſt aliuſmodi q̄m petrus. ⁊ op.