¶ Dicit ꝙ qn̄qꝫ fit ꝯſtructio ſine ntō ⁊ ꝟbo ꝑſonali Qn̄qꝫ em̄ conſtructio ꝑfecta ꝯſtat ex ntō ⁊ ꝟbo ꝑſonali. vt ioānes currit Qn̄qꝫ ꝯſtatex obliqͦ ⁊ ꝟbo imꝑſoāli. vt me tedet vicij Itē oīa noīa terciæ decliātionis in maͣ termiāta ſunt græca. qꝛ ſunt ꝟbalia græca ⁊ veniūt a verbisgræcis vt thema dogma. Dogma græcum nomē eſt neqꝫ trahit originem a verbo doceo.Queſtio fit ſi fiat in his ꝯſtructio duplexHuic placet eſſe probo nobis placet eſſe peritos¶ Hic q̄ritur an ambæ orōnes ſunt ꝯgruæ. huic placet eſſe ꝓbo velꝓbum ⁊ dd̓m eſt ꝙ ſunt ꝯgruæ. Qn̄ em̄ infinitiuus nihil hꝫ an̄ ſe tūchabebit accm̄ a ꝑte poſteriori. vt Tullius Contētum eſſe ſuis rebusſunt maximæ certiſſimæqꝫ diuitiæ Item accūs nō debet ſꝑ eſſe maſculini gn̄is ſꝫ p̄t etiam eſſe forī gn̄is. vel neutri gn̄is. vt eſſe pudicam me-lius eſt qͣꝫ eſſe impudicam Qn̄ etiā hꝫ accm̄ caſum an̄ ſe. vult ⁊ habe-re caſum accm̄ poſt ſe. vt ego cupio me eſſe doctum Qn̄ etꝭ ꝯſtruit̉ cumꝟbo ꝑſoāli tūc ſeqͥtur ntūs vt ioānes vult eſſe bonus. Qn̄ hꝫ imꝑſonale an̄ ſe. tūc p̄t regere a ꝑte poſteriori dtm̄ ⁊ accm̄. vt huic placet eſſe ꝓbo ⁊ ꝓbum. placet mihi eſſe bono vel bonum. ⁊ bn̄ inueniūtur apudpoetas. vt apud Ouidium Et magis infirmo nō licet eſſe mihi Ho-ratius Primum ego me illorum dederim qͥbꝰ eſſe poetis. ibi poſſit etꝭſtare poetas. Sicut in euangelio Dedit eis ptātem filios dei fieri.Item Iouis eſſe nepotem ꝯtigit haud vni. Uobis īmunibꝰ huiꝰ eſſemali dabitur. Ibi de ncc̄itate poitur dtūs. ⁊ ibi nō ſtabit accūs ſcꝫ immunes. ſed dabitur vobis eſſe imunibꝰ huius mali. vbi eſſe cōpl̓at ſimiles caſus. Si diceretur Dabitur vobis eſſe īmunes tūc oꝑteret ſubaudire accūm. vt dabitur vobis vos eſſe immunes Cum gto. vt intereſtioannis eſſe bonū vel boni Si volumus ſequi analogiam. Quia ſidiceretur huic placet eſſe ꝓbo vel ꝓbum. tūc etiam ſi volomus ſeqͥ analogiam d̓r. Miſereor ioanis volētis eſſe boni. vel miſereor ioānis volētis eſſe bonū. Faueo ioāni volēti eſſe bono vel bonū.¶ Sequitur textus.Iungere ꝯſimiles debet coniūctio caſusQuam niſi p̄ter quā ſimilem retinent ſibi formā¶ Sicit ꝙ coniunctio vult ꝯiungere ſimiles caſus. ⁊ ſubdit ꝙ qͣ niſiapræter qͣꝫ habent eandem naturā Et coniunctiones copulātes ꝯſil̓escaſus ſunt ꝯiunctiones copulatiuæ ⁊ diſiunctiuæ. ⁊ etiam ille ꝯiūctiones qͣꝫuis licet qͣꝫqͣꝫ ſolent poni inter ſimiles caſus. vt ioannes qͣꝫuisdiues ſit non tamen ſꝑnit pauꝑes. ¶ Nota nō ſemꝑ ꝯiungit con-r. iiij