ſus mediante ad. vt iuit ad venandum ad piſcandum Iuit ad dormiēdum. iuit ad gratulandum petro. Et etiam ꝑticipium. vt iuit ad ſa-lutandam mr̄em ad viſitandam matrem. ad ſalutandos amicos. adſalutandas ſorores. Iuit ad curandum corpus. ad curandam natu-ram. Iuit ad iſſelam vel ad leuandum aluum Rn̄detur ꝑ infinitiuūad quo. vt iuit piſcari ⁊c̄ Qn̄qꝫ rn̄dētur ad quo ꝟba in ſo quæ vulgo deſideratiuæ formæ dicuntur. vt cum quæritur quo vadis. rn̄detur ac-cerſo petrum. inuiſo parentes meos. ¶ Scd̓o ſciendum ꝙ etiam omnia a qͦ ꝯpoſita ad locū ẜnt vt quo qͦ qͦꝫ qͦcūqꝫ. Quæ ſunt ſigͣ vl̓ia. vtcætera interrogatiua ꝯpoſita cum qͣꝫ cum cūqꝫ cū ſeipſis Sed ꝯpoſitacum vis ⁊ libet vt oīa alia ſunt ſigna ꝑticularia vt qͦqͦ qͦlibet Siqͦ neqͦnūquo ecquo aliquo Quodā quonam quopiā quoqꝫ Alio vt Abi hīcquouis gētiū Abi hīc qͦuis locoꝝ Abi hinc qͦlibet locoꝝ .i. ad quēuislocorum. ¶ Caue nequo hinc abeas ſi quo hinc iueris vapulabisnūquo hinc abiturus es. ecquo iuit. Si quopiam iturus es dicito. qͦ qͦan̄qꝫ eſt aduerbiū loci. vt ſequar te quoquo ieris ⁊ ſic ꝟbo iungit̉ Qn̄ꝫquoquo ē nomē ⁊ ſic iungit̉ ei ſubſtātīm abltī caſus vt quoquo loco. qͦqͦ tꝑe op allen tiden op allen ſtedē Quoqͦ die alle dagen Itē qͦqꝫ eſt qn̄qꝫ aduerbium loci ꝯpoſitum a quo ⁊qꝫ valēs idē ꝙ qͦcūqꝫ. ſed quocūqꝫ⁊ quoquo faciunt hypoteticā ſꝫ quoqꝫ cātegoricam ꝓpōeꝫ hͦ eſt qͦcunqꝫexigit duo ꝟba. quoqꝫ vnum ꝟbum: qn̄qꝫ qͦqꝫ ſunt duæ dictiones vt qͣꝫſit ꝯiunctio encletica. vt quod me faccre voles faciam. quo qͣꝫ me ire iubebis ibo. Qn̄qꝫ eſt ablts ⁊ qͣꝫ ꝯiūctio. vt petꝝ ex aīo diligo. qͦuſqꝫ abadoleſcētia vſus ſum familiariter. qͦqꝫ nūc familiariter vtor. qn̄qꝫ qͦqꝫeſt abltsͣ a noīe qͥſqꝫ ⁊ ſic iungit̉ ſuꝑlatīo vel nōibꝰ numeralibꝰ. Suꝑlatiuo. vt iuſticia ab optiō qͦqꝫ ẜuatur .i. ab ōni qͥ bonꝰ eſt Cum numeralibꝰ Tercio qͦqꝫ die laboro febribꝰ. qͣrto quoqꝫ die ieiuno. qͥnto quoꝫanno agitur luſtrum qͥnqͣgeſimo quōꝫ āno agit̉ iubileus. Quoto qͦqꝫdie. putas ioannem ieiunare. qͣſi dicat vel nullo vel paucis qn̄qꝫ qͦqꝫ ēꝯiunctio ẜns tantum qͣntum etiam. Vt apud Catōnem Tu q̄qͣꝫ facſimile ſic ars deluditur arte. Et in hac ſignificatione ſolet ſæpe poſtponi huic ꝯiunctioni verum. vt apud Boetium. Magno non ad mor-bum modo verum ad interitum quoqꝫ cauſe. quandoqꝫ qͦꝫ d̓t cauſamfinalem. ⁊ eſt coniunctio cauſalis non encletica. vt ego te caſtigo quonon pecces quoqꝫ in virum edoctum citius euadas Quandoqꝫ qͥ valet quāto. cui etiam qꝫ encletica poſtponitur vt quo maior qͦꝫ ditiores ſis humilior. vbi quo valet qͣnto eo tāto Et ſolet hͦ vocabulum eoetꝭ accipi multis modis. Quandoqꝫ ꝓnomen eſt abltī caſus abis eaid. ⁊ ſic qn̄qꝫ regit gͣtm̄. Sic em̄ d̓r id loci id eſt is locus. eo loci .i. eo ſoco. hoc loci .i. hoc loco Qn̄qꝫ ꝟbum eſt qͣrte ꝯiugationis. vt eo is ireidem quod vado Quandoqꝫ aduerbium loci. vt petrus eo iuit qͦ paulus. ⁊ in hac ſignificationo ponit̉ ab alexādro in textu. Omnia em̄ ꝓ-nomina pͥmitiua abltī caſus pn̄t fieri aduerbia vt illo iſto eo. Qn̄qꝫeo eſt aduerbium qͣntitatis valens intantum. vt eo litteris dat operavt nemini concedat In eadem ſignificatione dicitur vſqꝫ eo vſqꝫ ad̓oQuandoqꝫ eſt coniunctio cauſalis valens tantum quantum ideo vel