Druckschrift 
Doctrinale (P. 2) : Mit Komm. von Johannes Synthen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

domum ſuā. Et hunc gtm̄ domi ſecundæ declinationis iungunt auto-res ſolum cum quinqꝫ gtīs meæ tuæ ſuæ noſtræ vr̄æ. cum vno noīealienæ. vt ego fui domī meæ non tuæ. Eram domi ſuæ. nr̄æ non vīædomi habitare volo. Malo eſſe domi meæ qͣꝫ alienæ. Eramus domiveſtræ. eratis domi noſtræ. Non āt d̓r fui domi ꝓpriæ priuatæ. nec fuidomi publicæ. Regit aliquando ille genitiuꝰ domi alios genitiuosvt eram domi illius huius domi petri pauli Ex dictis patet domi nonꝓprie eſſe aduerbium. qꝛ ei adiungitur adiectm̄ in eodem genere. quodaduerbio iungi non poteſt. Et quāuis domi nonnunqͣꝫ ponatur ſinegtō. intelligitur tn̄ adiectiuum. vt ſum domi hoc eſt domimeæ. eſt do-mi hoc eſt domi ſuæPer quo qua vel vbi fit queſtio ſiue vnde.Illuc ꝑgo foras huc iſtuc pergis eoqꝫ.His intro iungas hac illac pone meandoHic illic iſtic intus foris eſt vbiqꝫHinc illinc iſtinc remeas foris intus vnde Dicit quatuor eſſe interrogatiua loci quibus q̄rimus de loco. vtquā vbi vnde. Quo q̄rit de motu ad locum fiue ẜt ad locum Quatlocum. Ubi in loco. Unde de loco. Un̄ꝰ. Quo petit. ⁊c̄. Quæ quātuor quæſitiua etiā relatiua inueniuntur vt illa mundi pars vn̄ ſol orit̉.oriens nuncupat̉. Quo dimergit̉ occidens. quo decurrit meridiesSolent hr̄e alias quaſdā acccptiones. Quare ſciend̓. Quo qn̄qꝫ ēꝓnomen a quis abltī caſus ẜns inſtrumentū vt non ē mihi quo emamnon ē mihi quo hauriā. Qn̄qꝫ ē ꝯiunctio cauſalis. vt cædo te melio-rem redda. Dicunt em̄ qꝛ quod cām efficientē. Quo vero vt quicauſam finalē. vt Caſtigo te non quod vel qꝛ odio te habeam. ſed quovel vt vel qui meliorē te faciam. Quandoqꝫ quo valet quanto. Ut eoſunt hoīes deo chariores quo humiliores. hoc eſt quanto. Quandoqꝫquo eſt aduerbiū loci quærens de loco ad quē erit motus. vt quo diuertemus Quo aduerbiū loci quandoqꝫ capitur relatiue. vt ibo eo quo tuvadis. Quandoqꝫ infinite. vt neſcio quo eam. Qn̄qꝫ interrogatiue vtin euangelio. Dn̄e quo vadis. Secundo ſciendū ad hoc aduerbi-um interrogatiuū quo reſpondet̉ quandoqꝫ accūs noīs loci. vt cumquæritur quo iuit. rn̄deri poteſt Iuit dauentriā rhotomagū athenas.delphos rus domū miliciā. Quandoqꝫ rn̄dentur aduerbia in uc in ovt iuit huc illuc iſtuc. eo eodem illo iſto alio intro foras aliquo. Uirgilius. Atqꝫ ſatas alio vidi tradiicere meſſes. Quandoqꝫ ad quo rn̄det̉ſupinum in ū Ut iuit cubitum in cœnatus. Iuit foras cœnatum. A-pud petꝝ. Iuit ambulatū in patentes campos. Iuit perconctatuꝫ dete an pater domū reuertit Iuit de te quæſtū ad præceptorē vel magi-ſtrū Iuit ad petꝝ ſalutatū. iuit petro gratulatum. iuit aquatuꝫ. iuitpabulatū. tentonice om voeder. Qn̄qꝫ ad quo rn̄det̉ gerundiū accica