penitere peccati. Nec alicui erit magnæ curæ an tales accuſatiuiregant̉ ab infinitis a ꝑte anteriori vel a ꝑte poſteriori. Itē ſæpe imꝑſonalia ponūtur ꝑſoāliter ⁊ tūc hn̄t ntm̄ a ꝑte anteriori ⁊ ſua infinitiuaaccm̄ a ꝑte anteriori p̄ter ſuum ipſoꝝ caſum. vt ſicut dicimus ꝑſona-liter illa res nō intereſt mea. ſic dico illam rem nō intereſſe mea. illa reslibet mihi. dico illam rem libere mihi. ¶ Sciēdum ſexto qͣꝫuis eſteadem vox infinitiui verbi perſonalis paſſiui ⁊ infinitiui ꝟbi īperſonalis intur habent tn̄ inter ſe differentiam. quia iufinitiuus verbi paſſi-ui rigit accm̄ a ꝑte anteriori qͥa eſt ꝟbum perſonale. vt credo libꝝ legia magiſtro. Sed infinitiuus ꝟbi imꝑſoālis nō habet accm̄ a ꝑte anteriori. vt ſpero lectioēm fieri a magiſtro vel ꝙ legetur a magiſtro. Dif-ferunt etiam ſignificatione. qͥa legi a legor. amari ab amor. ⁊ alia infinitiua ꝟbi paſſiui ẜnt paſſiue. Sed infinitiuus ꝟbi perſoālis vt legi alegitur ẜt actiue. vt audio legi id eſt lectioc̄m fieri. vel ꝙ ab aliqͥbꝰ legit̉id eſt ꝙ aliqͥs legit. Formatur etiam ſæpe infinitiuus ꝟbi imꝑſonalispaſſiuæ vocis. a ꝟbis nō ſignificātibꝰ paſſioēm. vt a me hic ſederi voloid eſt ſedere volo quæ tamen locutiones ſunt rarę in vſu. ¶ Sciēdūinfinitiuus verbi paſſiui habet duplex futurum circumlocutum. vnūper ire ⁊ ꝑticipium p̄teriti tꝑis. Alterum per ꝑticipium futuri temporis ⁊ per eſſe. vt amaturum eſſe. lecturum eſſe. quæ ſic differunt. qͥa fu-turum circumlocutum per ire. vt amaturum ire connotat in via eſſe. vtcredo ioannem lectum ire id eſt credo ꝙ ioannes in via ſit ⁊ vadat adlocum in quo lecturus ſit. Sic credo ioannem allatum ire librum ⁊ hͦmodo ꝓprie non videtur eſſe futurum quia connotat actum fieri in p̄ſenti. Quandoqꝫ idem complexum ſcꝫ lectum ire. amatum ire non cōnotat in via eſſe. ⁊ ſic ponitur loco futuri infinitiui quo caret latiuitas⁊ tunc adiungi poteſt cras aduerbium. vt verum eſt me cras lectumire id eſt verum eſt ꝙ cras legam. Tamen aduerbium cras non poteſtaddi in priori ſenſu. Et ſimil̓r ē duplex circumloquutio in verbo paſſiuo. vt lecrum iri vel legendum eſſe. ⁊ lectum iri habet duo ſignifica-ta. ¶ Quandoqꝫ connotat viam vel motum in via. vt verum eſt a melectum iri. id eſt a me eatur lectum ⁊ ſic poteſt ſignificare preſens tempus ¶ Quandoqꝫ lectum iri ⁊ amatum iri ponuntur in circum/loquutione futuri quo caret latinitas. ⁊ ſic idem ſignificat quodlegendum eſſe. Ita etiam adiungi poteſt ei aduerbium temporis crasvt dicunt librum Uirgilij cras lectum iri. hoc eſt legendum eſſe ſi-lie vt legatur in futuro. Et eſt circa futurum hoc circumloquutum ꝑire cauendum ſiue cautio habenda. Ne formetur a verbis deponen-talibus actiue ſignificantibus. ſolum enim tale futurum formatur averbo habente paſſiuam ſignificationem. ⁊ ita dicendum eſt ſpero melocuturum eſſe petro. Et non locutum iri. ita nec ſecutum iri nec ſe-ctatum iri. ¶ Sciendum Septimo qͣꝫuis futurum participij cir-cumloquutum per eſſe. vt lecturum eſſe. legendum eſſe ſit ꝟbum manens ſub vna voce inuariabile circa omnes numeros apud veteres.func tamen ponimus illa futura ſæpius variata per genera caſus ⁊numeros. vt verum eſt Uirgilium legendum eſſe. Ueꝝ eſt illam epi-