te anteriori. vt ſortē currere eſt bonū. ſortē dare lrīs operam eſt bonū.Et hoc intelligit̉ in oī tꝑe infinitiui modi. vt in pn̄ti infinitiui ſortē dore lr̄is oꝑam eſt bonū. In p̄terito. ſortem dediſſe lrīs oꝑam eſt bonumIn futuro. datum ire lr̄is oꝑam. Intelligit̉ etiam de oī tꝑe infinitiuixbi paſſiui. vt ſpero grammaticā legi. ſpero grammaticā lectum eſſe velfuiſſe. ſpero grammaticā lectū iri. In libro Iob. Non putabas te im-petu aquaꝝ inundantiū oppreſſum iri. Sic d̓r. Cupio pctm̄ meū re-ſcitum iri. ¶ Circa lrām ſciend̓ ꝙ hæc regula intelligi debet ſicut re-gula ꝟbi perſonalis finiti modi. vt oīs infinitiuus verbi perſonal̓ vulthabere accm̄ a parte anteriori vel infinitiuū vel dictionē materialiterpoſitā. vel dictum vel attributū vel appellatum vel aduerbiū loco ac-cuſatiui poſitum. Exēplum vbi intinitiuus ponitur loco accī. Credolegere eſſe bonū. dico magiſtri eſſe gtī caſus. id eſt dico illam vocem magiſtri eſſe genitiui caſus. dico ſeruire deo eſſe regnare. dico ſortem cur-rere eſſe poſſibile. dico ꝙ ſortes eſt ſtudioſus eſſe iucundū. Dico maneintrare feneſtras. ¶ Circa lrām ſecundo ſciendū. Cum infinitiuꝰ ponitur loco preteriti imperfecti vel imperatiui p̄t habere ntm̄ a parte anteriori. Unde Ambroſius de ſancta Agneta. Omnes flere. id eſt oēsflebant. Comicus. Inuidere oēs mihi ⁊ mordere clanculū. ego autemfloccipendere. id eſt oēs inuidebant ⁊ mordebant. ego autem floccipendebam ⁊ ſic de alijs. Et huiuſmodi locutionibus vtendū eſt in hyſtorijs ſcribendis vel narrandis. vt apud Tulliū in officijs. Tum cani-nius ſtomachari lachrymari iraſci. ¶ Sciendum tercio quando a-liquod verbum finiti modi iungitur verbo infinitiui modi. tunc interinfinitiuum ⁊ verbū poteſt poni accuſatiuus vel caſus illius verbi fi-niti modi. vt Precipio tibi legere. vel precipio te legere. ⁊c̄.¶ Sciendū quarto accuſatiuus rectus ab infinitiuo a parte an-teriori dinoſcitur ex reſolutiōe. quia ſi accuſatiuus poteſt reſolui in nominatiuū ⁊ infinitiuus in ꝟbum finiti modi. tunc accuſatiuus regiturab infinitiuo a parte anteriori. Quando vero ſic reſolui non poteſt re-gitur vel ab infinitiuo a parte poſteriori vel ab alio verbo. vt in euan-gelio. Sic eum volo manere. quæ vulgo ſic reſoluitur. Uolo vt is ſicmaneat. Iſta autem ⁊ ſimilis. Uolo petꝝ comedere. eſt duplex. quiaaccuſatiuus petꝝ poteſt regi a parte anteriori. ⁊ ſic eſt ſenſus. Uolo vtpetrus comedat. Si vero regitur ab infinitiuo a parte poſteriori tuncnon poteſt fieri talis reſolutio. ⁊ eſt ſenſus Uolo vt petrus a me comedatur. ¶ Sciendum ꝙ a regula dicta excipitur infinitiuus verbi im-perſonalis qui non regit accuſatiuū a parte anteriori. vt amari ab im-perſonali amatur. legi ab imꝑſonali legitur. ⁊ ſic de alijs non poſſuntregere accuſatiuū caſum a parte anteriori. Similiter nec infinitiua ꝟborum imperſonalium actiuæ vocis regere poſſunt hunc accuſatiuū.Non em̄ dicitur. dico ioannem intereſſe legere. ſed ioannis intereſſe le-gere Dicitur etiam Non dico te referre legere. ſed tua referre legereIta non dici poteſt. Spero me licere. ſed ſpero mihi licere. Poſſunt tamen infinitiui regere accuſatiuū a parte poſteriori quem regūt ſua verba. Sicut enim dicitur. Penitet me peccati. Sic dicitur. incipit me