te fortunis. Conduplico accumulo tibi diuitias. l̓ accumulo ꝯduplicote diuitijs. Ita ⁊ facio ⁊ eius ꝯpoſitum afficio mutant hͦ regimen Utfacio tibi iniuriā facio tibi ꝯtumeliam ſed afficio te iniuria vl̓ afficiote ꝯtumelia ¶ Item tercio ſciendū. Quædā ſunt verba regentiadtm̄ l̓ gtm̄. vt dominor miſereor auxilior apud veteres quod nunc ſo-lum regit dtm̄. vt dominatur nobis vl̓ dominat̉ noſtri. Ita principorvt principat̉ noſtri vl̓ nobis. tn̄ frequentius dtm̄. Miſcreor tui l̓ tibi.Si vis vt tui miſereat̉ deus fac alteri miſerearis. Sic auxilior tui l̓ tibi. Unde Eſaiæ. xli. Auxiliatus ſum tui. ſed potiſſimū dtm̄ regit.¶ Quarto. q̄dam verba regunt dtm̄ vl̓ accm̄ in eadem ſn̄ia. Ut inuideo noceo benedico cum maledico. ꝓpicior moderor intendo ⁊ calum-nior. Iſta accīs iunguntur ſiue dt̄is. Et veteres poſuerunt ſub his ꝟbis p̄ſtolor blandior. Inuideo tibi. l̓ inuideo te. l̓ dtm̄ cum accō. vt ſo-lem inuidet vndis. Inuidet tibi bona tua. Moderor. Horatiꝰ. Quinon moderabitur iræ. Item ꝓpiciare delicta ppl̓i. Sic quidam volūtde preſto ⁊ antecello. vt antecello tibi vl̓ te. ¶ Quinto q̄dam reguntdt̄m vl̓ accm̄ non in eodē ſenſu. ſed ſub drā. vt auſculto tibi .i. obtempero ſiue obedio. vt huic omnes ppl̓i auſcultate preceptori. Audio te. i.ſum te auribus audiens. Audio tibi .i. obedio tibi. Et eius participium audiens in hoc regimine iungit̉ cū iſto vocabulo dicto. vn̄ lex duodecim tabulaꝝ. Filiū patri minus audientē dicto licet abdicare Debemus oēs diuinis p̄ceptis dicto audientes eſſe Timeo te .i. tanqͣꝫ inimicū. Timeo tibi tanqͣꝫ amicū. Sub hͦ verbo timeo ꝯp̄hendi debent verba idem ſignificantia cū eo. q̄ talia ſunt. metuo vereor formido. vt ve-rebar huic viro. Et regunt iſta ꝟba qn̄qꝫ abltm̄ mediante p̄pōne a ſi-gnificantē illum a qͦ quis ſibi cauebit. vt metuo tibi ab illo. apud Comicū. Ei metui a criſide. Metuo tibi a diabolo. Impono tibi .i. decipio. vt quid ſic impoſuiſti nobis. ⁊ ſic hꝫ per ſyncopam impoſtū in ſu-pino. de quo impoſtor. Impono te id eſt ſuper humeros pono vl̓ tol-lo. Recipio tibi id eſt promitto tibi. Recipio te. id eſt ad me capio ¶Conſulo tibi eſt conſiliū tibi do. ⁊ cum dtō rei inanimatæ ſignificat ꝓuidere. vt conſulo honori. conſulo te. id eſt conſilium ex te peto.Et inuenitur hͦ ꝟbum ꝯſulo qn̄qꝫ regere gtm̄. vt ꝯſule boni. UndeAd me ꝑuenit ꝯſuluitqꝫ mei. Conuenio tibi. hͦ eſt ſum tibi vtil̓ ⁊ ꝯueniens. Etiam ꝯuenio tibi. id eſt nullam tecū ꝯtrouerſiam habeo. Un̄Cato. Conueniet nulli qui ſecū diſſidet ipſe. Et in hac ſignificatiōe decimus. ꝯuenit mihi tecum. ꝯuenit inter nos. id eſt nulla inter nos controuerſia eſt. Iuuenalis. Sꝫuis inter ſe ꝯuenit vrſis. Sic d̓r int̓ hosmale ꝯuenit. Sed ꝯuenio te eſt te alloquor. ⁊ etiam in iudicium te trahō. vl̓ coram iudice te accuſo. Unde Auguſtinꝰ Cōuenio vos hebre-os. Sic dicitur. Si tu ꝯuenies me ad iudicem ego te reconueniamtentonice. aen ſpreken. Inde dictæ ſunt apud legiſtas ꝯuentiones ⁊ reconuentiones. Conduco tibi. id eſt ſum tibi vtilis vt id non conducitmihi. ſed conduco te id eſt tecum mercede de opera locanda conuenioteutonice. ick myede di. Ut in euangelio. Nemo vos ꝯduxit. Etiamconducimus rem inanimatam. vt domum agrum quem alius nobis