Druckschrift 
Doctrinale (P. 2) : Mit Komm. von Johannes Synthen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

curam ſollicitudinē. Et eſt polliceri ſponte ꝓmittere. d̓r etiam reci-pere. vt poteris tibi de me oīa polliceri. Tercio ꝟba ꝯparandi regunt dtm̄ cum accō. vt ſunt ꝯparo ꝯfero. Compono æquo vt ꝯfero teilli vel illo. ꝯparo te illi vel cum iſto. æquo te illi Et p̄t adhuc ab-Itūs addi in quo fit ꝯꝑatio. vt ꝯfero te illi eloquentia lrātura. ꝯponote illi magis poeticū. vnde Uirgilius. Sic ꝑuis ꝯponere magna ſo-lebā. d̓r etiam ſine dtō vt ioannes æquat petꝝ eloquentia Item qn̄ d̓rhic non ē cum illo ꝯparandus. hoc de minori ad maiorem potiꝰ d̓r qͣꝫē diuerſo. vt Uirgilius. homero non eſt ꝯparandus. Quarto v-ba ſignificantia ꝯferre vnam rem alteri regunt dtm̄ cum accō. vt p̄fe-ro te illi. Uirgilius. Ne me ſibi p̄ferat illa veret̉. Præpono anteponoantefero te illi. vt Cicero platōne omnibꝰ antepoſuit. Antepono ꝟtutem diuitijs. Sic ſua oppoſita poſtpono poſthabeo/ vt ille poſtponitꝟtutem diuitijs. Poſthabui tn̄ illoꝝ mea ſeria ludo. Uirgiliꝰ. Pn̄tquædam regere abltm ſignificante in quo quis p̄fert̉ alteri. vt p̄fero teilli lrīs. Preſto regit dtm̄. vt p̄ſto illi. vel preſto illi lrātura. Et vt aliqͥvolunt dtō accm̄ regere p̄t. vt p̄ſto illum lrātura. Quinto verbaſignificantia ſubiugare regunt dtm̄ cum accō. vt ſubigo ſubicio ſub-do ſuppono vendico. Sexto ꝟba ſigͣntia adiungere regunt dtm̄ cuꝫaccō. vt aſſocio adiungo applico me illi. Sic q̄dam ꝟba tranſitiuaad ꝯpoſita. vt aduolue hoc mihi. admoue hoc mihi Septimo ꝟbap̄cipiendi ꝓhibendi. vt impero tibi hanc rem. Iubeo tibi hanc remvel iubeo te legere infinitiuo Mādo tibi hæc. dn̄t mādare p̄ciꝑe iubere. Nam mādare eſt aliqͥd cuiuis ꝑſonæ gerendū exequendumꝯmittere. ſic filius p̄t mandare pr̄i. ſed p̄cipere eſt ſuperioꝝ ꝑſonaꝝmagiſtratuū. Et etiam igrōꝝ ſic ẜt præcepta tradere. In̄ p̄ceptormgr̄ præcepta ſunt doctrinæ ab eo traditæ. Iubere ē idem qd̓ imꝑare. tu mihi ea iubes imperas ipſe facere vel agere vel exequi r̄cuſasDicit̉ etiam impero mihil imꝑas tibi Ab iſta regula excipit̉ int̓dico.qd̓ regit dtm̄ non cum accō ſed abltō. vt interdico tibi aqua igni Octauo ꝟba dicendi. vt dico tibi veritatē refero tibi oīa ordine. tꝭ.iq ſalt ſegghen alſt gheſchyet is. Indixi bellū fortunæ Retulit mi-hi non veriſimilia Et eſt dra inter retulit mihi retulit ad me Nam retulit mihi id eſt narrauit mihi. ſed retulit ad me id ē inconſultationē tulit. vt referam hoc ad patrem vel magiſtratū. Nona regula. Uerba ſignificantia ferre in rem vel locum aliquem regunt datiuum cumaccuſatiuo Sed datiuus ponitur pro accuſatiuo ad præpoſitionein. Unde Uirgilius. Inferretqꝫ deos latio id eſt in locum vel ad locūApud eundem. Hedoꝝqꝫ gregem viridi ꝯpellere hibiſco. id eſt ad hibiſcum. Idem Si quem iactatu pelago videat. hoc eſt in pelagus.Clamitor cœlo. id eſt ad cœlū. Idem. Sciendū quædam ſunt ꝟ-ba regentia datiuū accō. vel accuſatiuū cum abltō. vt dono impar-tio augeo conduplico accumulo cōmunico. ſiqua ſunt ſimilia. Dicitur enimſdono tibi libertatē vel dono te libertate. Impartio tibi resmeas. vel impartio te rebus meis Imꝑtio tibi ſalutem. vel te ſalute.Sed ſimplex partior iris ē ꝑtes facere. Augeo tibi fortunas. augeo