præpoſitione. vt petrus eſt aduerſus ad me. paulus auerſus eſt a me. ⁊eſt aduertere faciē ad aliquem vertere. ⁊ non tentonice toe horen. qd̓ ꝑanimaduerto ſignificat̉. Et eſt drā inter aduerſor ⁊ auerſor. Nā aduerſor regit dt̄m. vt aduerſor tibi .i. ſum tibi contrarius. Et auerſor regitaccm̄ ⁊ ẜt ſpernere deteſtari vel abominari. vt in Deutronomio. Gentes quas auerſat̉ dn̄s .i. deteſtat̉. Apud Boctiū in fine vltimi libriAuerſamini igit̉ vicia ⁊ colite ꝟtutes Ita etiā auertor inuenit̉ cū accōvt apud Boetiū. Eheū qͣꝫ ſurda miſeros auertit̉ aure. ⁊ deriuatur abauerto. ¶ Orn̄t auerto ⁊ aduerto. Nam aduerto ẜt toekeren̄. Auertoafkeren vt auerte oculos tuos ne videant vanitatē. Et dn̄t aduerſus⁊ auerſus. Nā aduerſa vulnera dant̉ laudi. ⁊ ſunt vel in capite l̓ in pe-ctore. Et ſic canit eccleſia. Aduerſa chriſti vulnera. Sed auerſa vul-nera ſunt in poſteriori ꝑte corporis ⁊ dant̉ vicio. ¶ Item ꝓprinquo ꝟbum regit dtm̄. vt ꝓpinquo tibi. ⁊ ſic ē neutrale ⁊ tunc ẜt ꝓpinquū fieri. qn̄qꝫ eſt actm̄ tranſitiuū ⁊ regit dtm̄ cum accō ⁊ ẜt ꝓpinquum facerevt ꝓpinqua mihi illā an̄foram .i. miniſtra mihi vel affer. Succedo ⁊accedo qn̄qꝫ ſignificant ꝓpinquare abſolute capta. ⁊ ſic regunt etꝭ dtm̄Uirgilius. Succedim vrbi quur non ſuccedimꝰ vmbris. Calphur-nuis. Succede mihi. i. ad me. Accede ioanni .i. ad ioanne. ⁊ hoc mō abaccedo venit acceſſus. alio mō accedere ẜt incrementū. ⁊ ſic regit accm̄mediante p̄pōe. vt tm̄ ad amorem noſtrꝝ acceſſit vt te nunc amare videar antea dilexiſſe. Hoc modo ab eo venit acceſſio id eſt augmētumvt acceſſio febrium. cen vermeringhe. Diſſimile inæquale differunt.Nam diſſimilia ſunt quoꝝ eſt diuerſa qualitas Inæqualia quoruꝫ eſtdiuerſa quantitasInbilis aūt in dus v̓balia iungis eiſdemSic nobis chriſtus ⁊ amabilis ē ⁊ amandus¶ Hic autor d̓t ꝙ noīa ꝟbalia in bilis ⁊ in dus terminata etꝭ regūtdtm̄. vt chriſtus ē amabilis nobis. amandus mihi. Itē lrā intelligitde v̓balibus dn̄dentibꝰ a ꝟbis tranſitiuisᶜ qꝛ veniētia a ꝟbis neutralibꝰ non regunt dtm̄. vt ſunt ſtabilis labilis ⁊ hmōi. Si tn̄ ꝟbale dn̄dita neutrali tranſitiuo p̄t etiam regere dtm̄ vt ſuū neutrale actm̄ vt terra eſt arabilis bobꝰ. id eſt a bobꝰ. Cibꝰ ille non eſt eſibilis mihi. Sic averbis flebilia carmina ſigͣntibꝰ venientia regunt dtm̄. vt apud. Ho-ratium. Multis ille bonis flebilis occidit. Nulli flebilior qͣꝫ tibi ꝟ-gili. Et oīa verbalia illa in bilis deſcendentia a tranſitiuis accipiunt̉dupliciter. Qn̄qꝫ actiue ⁊ ſic regunt gtm̄ vel ponunt̉ ſine caſu. ⁊ ſic exponunt̉ per infinitiuū verbi actiui. vt ſubſtantia ē ſuſceptibilis ꝯtra-rioꝝ id eſt apta ſuſcipere ꝯtraria. Ita penetrabile actiue eſt idem qd̓aptum penetrare. ⁊ poteſt poni cū genitiuo. vel poni ſine caſu. vt hoctælum eſt penetrabile ſcuti. actiue vel ſine caſu. Unde Uirgilius. Accipias noſtꝝ magis hoc penetrabile tælum. Ita etiam comparatiūg ij