cognominis. vt iſte eſt cognominis mihi .i. hꝫ idem nomen mecum. loco cuius dicunt qͥdam eſt mihi equiuocus. Tobias erat eqͥuocus patri. ⁊ etiam eſt relatiuū. vt d̓r cognominis cognomini ꝯgnomīs. Sedbinominis ⁊ trinominis ⁊ ſic de alijs non regunt dtm̄. vt Tullius fuit binominis. Sic ꝯterminus eſt relatiuū regens dtm̄. vt ager meꝰ eſtconterminus agro tuo. weſtfalia eſt ꝯtermina ſaxoniæ. Sic ꝯfinis vtager meus et ꝯfinis agro tuo. vel finitimus. Sic d̓r. cinitates finiti-mæ. Similiter ꝟba cum p̄pōne con regunt dtm̄. vt ꝯgratulor tibi cōmoratus ſum illi tres annos. Salomon. Melius eſt ꝯmorari leo-ni. ⁊c̄. ¶ Sciendū ꝙ verba formata a relatiuis etiam regunt dtm̄. vtioannes aſſimilat̉ illi. ioannes ſe aſſimilat petro. Sed ſimulare ⁊ diſ-ſimulare regunt accm̄. ⁊ ſic dn̄t. Simulare eſt fingere ſe eſſe qd̓ noneſt. vt ioannes ſimulat ſe egrotū. petrus ſimulat læticiā. Uirgilius.Spem vultū ſimulat premit alto corde dolore. tentonice. hy helt hembet dan hem is. Petrus ſimulat ſtulticia. Dauid ſimulabat ſe furere.Sed diſſimulare ē fingere non eſſe qd̓ eſt. vt petrus diſſimulat irā ſuā.Sic ſancti ſuā ſanctitatē diſſimulant. Sic Catilina d̓r apud Salu-ſtiū. Cuiuſlibet rei ſimulator ac diſſimulator. In̄ ſimulatus idem qd̓fictus ⁊ vtꝝqꝫ actiue ẜt. id eſt ſimulans ⁊ fingens. ⁊ hoc qn̄ loquimurde hominibꝰ. Sed de alijs rebꝰ paſſiue p̄t ſignificare vt ſimulata æqͥ-tas. duplex iniquitas. ¶ Inſimulare accuſare ẜt betyen. vt inſimulateum furti. Ab æqualis venit æquare quod regit quandoqꝫ accm̄ cumdtō. vt petrus æquat ſe ioanni. Qn̄qꝫ regit accm̄ cum abltō ſignificā-te id in qͦ aliquis cum alio ęqualis eſt. vt petrus æquat ioannem eloquentia. ioannes æquat petꝝ carmine. id eſt ſcit tam bene verſus facere qͣꝫ petrus. Equiparare regit poſt ſe accm̄ cum abltō ſignificante idin quo æqualis eſt. vt Uirgilius. Non ſolū æquiparas calomo ſed voce magiſtrum.His ꝯtrarietas ſociatur proximitasqꝫ.Iſtidiſſimiles vicinus ſiue ꝓpinquus.¶ Dictio ſignificans proximitatē vel ꝯtrarietatē regit dtm̄ mediāteverbo ſubſtantiuo ſignificante id a quo hētur talis ꝓximitas. vt iſte ēmihi viciuus. eſt mihi ꝓprinquus. ē mihi familiaris. intimus mihi eſtDe ꝯtrarietate. Eſt mihi aduerſus inimicus ꝯtrarius. ē mihi infenſuseſt mihi infeſtus. Catelina erat deo hoībusqꝫ infeſtꝰ. ¶ Uerba deſcēdentia a noībꝰ proximitatē aut ꝯtrarietatē ſignificantibꝰ etiaꝫ reguntdtm̄. vt caro aduerſat̉ ſpiritui. ⁊ ſpūs aduerſat̉ carni. Sic petrus inſidiat̉ mihi. reſiſtit mihi. Sic de ꝓximitate. vt petrus appropinqͣt mor-ti .i. agit ſpūm. ¶ Sciendū ꝙ ꝓpe ⁊ iuxta aduerbialiter capta etiā re-gunt dtm̄. Ut ꝓpe eſt dn̄s oībus inuocantibꝰ eum in veritate. Iuxta ēdominus his qui ꝯtriti ſunt corde. ¶ Sciendū ꝙ aduerſus quādoqͣꝫeſt p̄poſitio. vt caro ꝯcupiſcit aduerſus ſpm̄. Quandoqꝫ eſt nomē adiectiuum ⁊ ſic regit dtm̄. vt Aduerſus nemini non pręponens ſe alicuiTercio aduerſus eſt participiū ab aduertor. ⁊ ſic regit accm̄ mediante