Druckschrift 
Doctrinale (P. 2) : Mit Komm. von Johannes Synthen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

eūqꝫ gētium Comicus Abeat multa malo quouis gētium qͣꝫ flagitium ad inopia redegat prēm. Idem qͣꝫto fuerit p̄ſtabilius vbiuistium agere ætatem qͣꝫ huc redire Sic vbi gentiū ſe ꝯtiēt neſcio Sępetn̄ īueniūt̉ aduerbia loci poſita ſine illis gtīs. vt Nuſqͣꝫ cōparet. deꝰ eſtvbiqꝫ. Orā int̓ nuſqͣꝫ necubi. Nam nuſqͣꝫ reqͥrit vnū v̓bū qꝛ fcītcategoricā vt petꝝ nuſqͣꝫ inueīo Et quō dicimꝰ de nuſqͣꝫ Ita dicēdumeſt de nuſpiā Sꝫ necubi reqͥrit duplex v̓bum ſiue facit hypoteticā ꝓpōnem. vt volo necubi mihi obuius ſis. Differt etiam vbiqꝫ ab vbicūqꝫNam vbiqꝫ reqͥrit dupl̓x v̓bū facit categoricam Sed vbicūqꝫ requirit duo ꝟ̓ba facit hypoteticā Et ſic vulgo d̓r. vbicūqꝫ eſt deꝰ ibi paxeſt. Itē alia inqͣꝫ cūqꝫ dn̄t vt ſuꝑius dictū eſt.Sub ꝑtitiuis pronomina trina locabisUt volucꝝ canit hec gemit iſta tacēs maēt illa Hic d̓t ꝓnoīa pͥmitīę ſpeciei regūt etꝭ gtm̄ ꝑtitīe. vt volucrumcanit hæc. gemit iſta. tacet iſta. Et regūt iſta ꝓnoīa pͥmitīa in orōe ꝓ-leptica vt ſcholariū hi ſtudēt grāmaticæ hi logicæ hi eloquētiæ Et ponūt̉ ibi ꝓnoīa imꝓprie aliqͥ ſiue alij vt ſit ſenſus. ſcholariū alij ſtudētgrāmaticæ. alij logice. ſolū illa tria ꝓnoīa ſcꝫ ille iſte regūt gtm̄.Sed omnia alia p̄mitiuæ ſpēi pn̄t regere gtm̄ ꝑtitīe (t nos om̄s diſcimus qͦꝝ lego diſco grāmaticā tu logicaj Sil̓r ꝓnoīa deriūatīa ſcꝫ Meus tuꝰ ſuus ⁊c̄. etꝭ pn̄t regere gtm̄ ꝑtitīe. De deriuatīs vt duo ẜui captiſunt qͦꝝ meus captus a prē. Sil̓r ꝓpria noīa hūc gtm̄ ꝑtitīe regere pn̄tvt apud Boetiū Quoꝝ baſilius regio mīſterio depulſus. Ml̓ti fue-rūt docti viri qͦꝝ aurelius auguſtinus palmā habuit. Etiā nomīaappellatīa gt̄m ꝑtitīe regn̄t. vt duo aīalia currūt qͦꝝ directꝰ incedit alteꝝ pronū. De adiectiuo. vt apud Pliniū lanaꝝ nigræ tinguniIta regimē ꝑtitiōis eſt ml̓tum extēſum. Item ꝓnoīa qͣtuor modisinueniūtur regere caſum Prīo gtm̄ vel abltm̄ ex vi demōſtratioīs eēntie vt in euāgelio. Tu modicę fidei In boetio Illa vultū placido.Scd̓o gt̓m ẜnte ꝑtē ſiue ex vi ꝑtis vt regni dea gētibꝰ eſſe Dicit pͥſcianus in hmōi orōne gtūs regni pōit̉ accī loco. i. regnū. Apd̓ boetium Quid dicā de pueris id ætatis Idem Id locoꝝ getibꝰ formidoloſum vbi id regit gtm̄ pl̓is numeri. Tercio ꝓnoīa īueniūt̉ regere gͣtūmꝑtitiē vt volucꝝ hæc canit Quarto ꝓnoīa poſſeſſiua īueniūt̉ regere genitiuū vl̓ dtm̄ abltm̄ De gtō Sūꝰ ticij mos ē cæſarꝭ filius .i.ꝓprius cæſarꝭ filius De dtō Phobo ſua ſꝑ apud me mūēra ſt̓ lauri .i.ꝓpria phebo. Hoc ē ſuū petro .i. ꝓpriū petro. Et ita dicimꝰ Tu es meꝰmihi. Ille ē tuꝰ tibi. De abltō Hæc res eſt mea bono iure. Et accipiūtur illa poſſeſſiua pro ꝓprius qn̄ regūt caſusIdqꝫ qd̓ eſſe ſolet de ꝯſuetudine iungamUt caupo piſtor horum ſchola ſiue taberna