gtm̄ q̄ veniunt a ꝟbis trāſitiuis regentibꝰ accm̄. vt amo vinū. amās v-ni. ⁊ ergo d̓r in lr̄a. Qd̓ tranſit. Quia veniētia a ꝟbis abſolutis nō regunt. qꝛ nō inueniunt̉ frequēter apud græcos. Inuenit̉ tn̄ dn̄s digna-tus eſt fieri ſeſſor a ſini. Itē aliqͥ dicunt ꝙ vbalia a ꝟbis debilis tranſitionis dn̄dentia etiā regunt gtm̄. vt fautor bonoꝝ. Inuenit̉ āt fautrixcum dtō. vt Comicus. Oī noſtræ fautrix familiæ. ibi oī familiæ ſtatin dtō. ¶ Notadum ꝙ p̄ter has terminationes inueniunt̉ q̄dam aliaregentia gtm̄ huius lr̄æ q̄ pn̄t bene ſub regulis poni vt p̄ces animi. anceps illius rei. ꝯpos virium. ſecurus amoris. inſecurꝰ vitæ. certus hꝰ.incertus illius. ꝓdigus aīę auri. dubius vitæ vel hꝰ rei. neſcius rei ſump̄ſagus futuri mali. p̄ambulū mortis. nuncius mortis. auarꝰ reꝝ interpres reꝝ. credulꝰ phamæ rumoris ſcius ſollers ancēps. ⁊ multa alia diues opulentꝰ q̄ omnia regūt gtm̄ ſignificantem materiā circa quā¶ Notandū ꝙ multa ꝯꝑantur ex dictionibꝰ p̄dictis ⁊ ſeruāt idem re-gimen hꝰ lr̄æ in oī gradu. vt amans amātior amantiſſimꝰ mei vt Ci-cero viri clariſſimi iurisqꝫ amātiſſimi Sic ẜuās ẜuātior ſeruantiſſimꝰę¶ Uirgiliꝰ d̓t ſeruantiſſimꝰ æqui .i. æqͥtatis. ⁊ non mō noīa in ans. ſꝫetiā alia q̄dam. vt auidus auidior auidiſſimꝰ quæſtus lucri. ⁊ d̓r alionoīe quæſtuoſus. tentonice tōe nerich. ſic etiā petrus eſt auidior ſūptꝰqͣꝫ quæſtus. id eſt potiꝰ exponit qͣꝫ tenet Sic peritiſſimꝰ iuris vt Tullius Pompilius erat oīs diuini atqꝫ humani iuris peritiſſimus.¶ Nota vltimo ꝙ ꝟbalia abſtracta qn̄qꝫ etiā regunt gtm̄ huiꝰ lr̄æ. vtabſtracta intio in or in um in tas in ravt amor ioanis. defideriū odiūioannis. viſio cura ioānis. voluntas peccandi q̄ omnia faciunt duplicem ſenſum. vt amor ioānis poteſt ſignificare vt ioannes amet l̓ amet̉Quę ambiguitas tolli poſſit ꝑ poſſeſſiua. Ut meus amor actiue. meipaſſiue. Et quando p̄dicte orationes ſcꝫ amor ioānis ⁊ cætere reſoluūtur per p̄poſitionem de vel circa eſt regimen ex vi actus ꝯuerſi in habitum. vt amor ioānis. id eſt amor verſatꝰ/ circa ioannem vel de ioāne. deſideriū tui videndi .i. te videndo ſt tenet me deſideriū veſtræ pn̄tiæ ideſt de veſtra pn̄tia. Sed quando reſoluunt̉ per ineſt. tunc eſt regimendemonſtrationis eſſentiæ ſiue ꝓprietatis. vt voluntas petriſid̓ eſt q̄ eſtin petro. voluntas peccandi. id eſt circa peccatū vel de peccato. Uolūtas enim equiuocatur. Primo capitur pro habitu ⁊ ſic voluntas eſt indormiente. id eſt habet volūtatem. Secundo dicit actū volendi. vt voluntas peccandi Tercio dicit ipſam potentiā animæ. ſcd̓m alios ip̄aꝫanimā. vt Auguſtinus dicitArtifici regimen datur hic vt epiſtola pauliQuodqꝫ fit ob cām regit hos velut ara triumphiEffectus nomen cauſe iunges gtōEffectus culpe pudor eſt ⁊ pena reatus¶ Hic vult determinare de regimine noīm ſignificantiū cauſas. ⁊ d̓r