Apponens duplices ſubſtantiuos ſibi iungesIn caſu ſimili poteritqꝫ genus variariTunc illos ad rem ſpectare decebit eandem.Et plus commune precedere debet in illisSicut homo ſortes aiāl capra conſimileſqꝫ¶ Uolens appoſitioēm facere debet ꝯiungere duo nomina ſubſtantiua ſimilium caſuū. potētia eſſe diſſimiliū geneꝝ ad eandem rem ſpe-ctantia quoꝝ magis cōe debet p̄cedere minus cōmune. Appoſitio eſtimmediata aſſociatio duoꝝ noīm ſubſtantiuoꝝ. hoc eſt inter ſubſtantiua ex qͥbꝰ appoſitio ꝯſtat nō debet interuenire ꝯiūctio niſi cū ꝯiūctioexornande orōnis grā reꝑitur. vt maria ⁊ mater ⁊ ꝟgo. Appoſitio p̄tꝯſtare ex nōibꝰ diuerſoꝝ numeroꝝ vt Formoſum paſtor corydon ar-debat alexim. Delicias dn̄i. vbi numerus pluralis delicias apporturnumero ſingulari alexim. Delicie alicuius he res dicūtur qͥbꝰ vehemēter delectatur. vt libꝝ qͦ hō delectatur poſſumus dicere delicias eius.¶ Tribus modis appo fit ex ſubſtantiuis diuerſoꝝ numeroꝝ Unomo cum alteꝝ ſubſtantiōꝝ caret numero ſingulari. vt captis coriolisvrbe volſcoꝝ Captis hyoroſolymis metropoli iudee. Sol eſt in piſcibus ſigno humido Areſtotiles docuit philoſopiam athenis vrbe gre-cie ¶ Altero modo cum alteꝝ eoꝝ collectiuū eſt. Uirgilius Ite meequodam felix pecus ite capellæ. Pecus em̄ neutri gnīs collectiuum ē.Item Quid meruere boues aīal ſine fraude dolisqꝫ. Item Quid me-ruiſtis oues placidum pecꝰ. Iuuenalis. Quanta eſt gula q̄ ſibi totosponit apros aīal ꝓpter ꝯuiuia natū. vbi aīal nomē collectiuū eſt ſignificans tm̄ quatum genus aīalium. De beata ꝟgine canit̉. Gaudꝫ chorus angeloꝝ ꝯciues. vbi chorus collectiuū eſt. ¶ Tercio mō cum ſubſtantiua minus cōia ſingularia copulata ꝯiunctione apponunt̉ magꝭcōi plurali. vt in Gen̄. Tolle arma tua pharetram ⁊ arcū. In euāgelio. Obtulerunt ei munera auꝝ tus ⁊ myrrham. In Uirgilio. Teſtil̓et rapido feſſis meſſoribꝰ æſtu. Alea ſerpillūqꝫ herbas ꝯtundit olētes¶ Appoſitio qn̄qꝫ fit ex vno ſubſtantiuo prolato ⁊ altero ſubauditoUirgilius. Qualis erā cum pͥmam aciem p̄neſte ſub ipſa. Subaudivrbe qd̓ nomen ſubaudiri oꝫ. eo ꝙ pneſte eſt gn̄is neutri. Ouidꝰ. Tāta eſt albula pota deo. ſubaudi aqua. Albula em̄ cum nomē fluuij ſitgn̄is maſculini eſt. non potens ꝯſtrui cum adiectiuo feī gn̄is. Noīa fluuioꝝ eſſe gn̄is maſculini teſtat̉ hic ꝟſus Ouidij. Turbidus hybernisille fluebat aqͥs. vbi de cremera fluuio loquit̉ Un̄ pꝫ ꝙ vtꝝqꝫ latine d̓rIſela eſt magna ⁊ Iſela eſt magnus quo mō. Ouidius vtꝝqꝫ dicit albula eſt pota ⁊ cremera eſt turbidꝰ. Cui placet p̄t dicere noīa fluuioꝝin a deſinentia eſſe dubij gn̄is. ⁊ cum inquit Alexā. Quæ fiunt ꝓpria.⁊c̄. ſm̄am eius fuiſſe ꝙ noīa fluuioꝝ qn̄qꝫ eſſent gn̄is maſculini. CumBoetius inqͥt. Gl̓a foelicis olim viridisqꝫ inuentæ Solant̉. ſubaudi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten