¶ Proſa tercia primi libri.Aud aliter triſticie nebulis diſſolutis. hauſi celum: ⁊ ad cognoſcendam medicantis faciemmenteꝫ recepi. Itaqꝫ vbi in eam deduxioculos ītuitumqꝫ defixi. reſpicio nutricem meam cuius ab adoleſcentia laribꝰobuerſaty fueram philoſophiā. Et ꝗd̓inquā tu in has exilii noſtri ſolitudīesO omniuꝫ magiſtra virtutum ſuperocardīe delapſa veniſti? An vt tu quoqꝫmecum rea falſis criminatōnibus agiteris? An inquit illa te alumne deſererēnec ſarcinam quā mei nominis inuidiaſuſtuliſti cōmunicato tecum labore partirer? Atqui philoſophie fas nō erat incomitatum relinquere iter innocentis.Heam ſcꝫ criminatōnem vererer. ⁊ qͣſinouum aliquid acciderit perhorreſcerēNūc em̄ pͥmū cēſes apud īprobos mores: laceſſitam periculis eē ſapientiam?