Itē gu ē ſecūda ſyllaba: ⁊ g eſt pͥma lr̄a ipſiꝰ ſyllabe: ⁊ gͦ ē ſeptīa ī alphabeto. ergo ſeptimꝰ dieslanuarij numerādo a fine ꝟſus pͥncipiū ē egyptiaca: ⁊ ſic ī alijs: hoc obſeruato ꝙ h ī hoc loco nōponat̉. Quilibet aūt p̄miſſoꝝ dieꝝ ꝓpt̓ vnicā horam ſui denoīat̉ egyptiacus: de hoc dcm̄ ē ī fineoperis. De diebꝰ ꝟo felicibꝰ vel īfelicibꝰ quos ꝙdam aſtrologi notauerūt ī pn̄ti opuſculo nō agit̉qꝛ eccl̓a ꝓhibet fidē talibꝰ adhiberi .xxxvi. q. vlt.nō obſeruetis. ⁊. c. ꝗ eſtimaret: ⁊.c. ſe. In ꝗbuſdāqͦqꝫ mēſibus ſunt ꝗdā dies ꝗ caniculares dicunt̉a cane uel canicula ſtella ſita ī frōte leonis ⁊ antegenua thauri q̄ eſtiuis mēſibꝰ ē ī medio centroceli: ⁊ dū ſol ad eā aſcēderit cōiuncta cuꝫ ſole uelei ꝓxīa duplicat̉ calor ipſiꝰ ex quo diſſoluunturcorpora ⁊ uaporāt̉. vn̄ uocat̉ canis: qꝛ corꝑa morbis afficit. ⁊ ſunt ſeptuagītaduo dies ī ꝗbus ꝓpt̓tēporis crudelitatē ⁊ caloris ſolis intēperiē malūē minui ſanguinē ⁊ potionari. Qn̄ aūt illi dies incipiāt ⁊ finiātur his ꝟſibꝰ cōtinet̉. Incipiūt iulujp̄die idus caniculares. Et p̄die nonas ſeptēbris fine reſultant. ẜm aliqͣs ꝟo īcipiūt. xiiij. kalē. augu.¶ De ſeptimana.¶ RubricaCquit̉ de ſeptimana. Nempe ꝯtinetſeptimana ſeptē oīes naͣles qͦrumX repetitione ⁊ mēſes ⁊ anni ⁊ ſecula ꝑ2agunt̉. ⁊ hec apud grecos ebdomodaſed apud hebreos ſabbatū appellat̉. ⁊ dicit̉ ſeptimana a ſeptē ⁊ mane qͣſi ſeptē mane. ꝑs ꝓ totoſimane ꝓ tota die: uel a ſeptē ⁊ manet: qꝛ manetꝑ ſeptē dies. uel dr̄ ſeptimana qͣſi ſeptē luces. nāmane lux eſt ẜm Iſidoꝝ. Idē ēt ſpaciū uocaturebdomāda ab epta grece qd̓ ē ſepteꝫ: ⁊ deos qd̓eſt dies uel modꝰ qd̓ ē mēſura: ẜm hoc ebdomada ē cōiꝰ nomē qͣꝫ ſeptimana. vn̄ Daniel poſt ſeꝑtuaginta ebdomadas ⁊cͣ. ⁊ ſumūt̉ ibi ebdomade annoꝝ .i. ſeptuagies ſeptē anni. Septimana ātnequeunt hr̄e certa noīa: qꝛ neqꝫ hn̄t certa initiaSingulis nāqꝫ annis uariant̉ ꝓpt̓ unū uel ꝓpterduos dies ꝗ qn̄qꝫ ſunt ſuꝑ ītegras ſeptimanas.oēs āt dies ſeptimanaꝝ īſcribunt̉ ſeptē pͥmis lr̄isalphabeti. Itē dies ẜꝫ gētiles denoīant̉ a planetis. Primꝰ a ſole ꝗ p̓nceps ē oīuꝫ ſydeꝝ: ſic ⁊ idēdies caput ē ceteroꝝ dieꝝ. Secūdꝰ a luna que ēſpiēdore ⁊ magnitudine ſoli ꝓxīa ⁊ ex eo mutuatlumē. Tertiꝰ a ſtella martis q̄ ueſꝑ uocat̉. Quartus a ſtella mercurij quā ꝗdā candiū circuluꝫ dicunt. Quītus a ſtella iouis quā phetōnem aiuntSextꝰ a ſtella veneris quā lucifeꝝ aſſerūt: qꝛ int̓cūcta ſydera plus lucis affert. Septimꝰ a ſtella ſaturni q̄ ſexto celo locata trigīta annis fert̉ expleīcurſum ſuum: de hoc dcm̄ ē ī ꝓhemio. vij. partis¶ Sed q̄rit̉ qͣre dies nō ita ordinātur ī ſeptimana ſicut planēte ī celo: qm̄ ī celo ordinant̉ ẜꝫ hūcꝟſum. Sol ve. mer. ⁊ luna ſaturnꝰ lupit̓ ⁊ mars.vel ſic. Saturnꝰ ioue mars ſol cū uene. mercurijiuna. Solutio dicimꝰ ꝙ dies ī ſeptimana non ordinant̉ ẜm ordinē planetarū ſꝫ ẜm regimē eoꝝ īſingulis diebꝰ: unde qꝛ viderūt philoſophi ꝙ ſolregnabat pͥma hora diei dn̄ice iō illā diem denominauerunt a ſole. Itē qꝛ uiderūt qꝛ luna regnabat pͥma hora ſecūde ferie. iō diē illū denominauerūt a luna: ⁊ ſic de ceteris: ſicut pꝫ ex diſtinctione horaꝝ diei ſcā īter planetas ꝑ ordinē ſucceſſiue. Rurſus a dictis planetis philoſophi noīa dierū ſumpſerūt eo ꝙ a ſingulis aliꝗd ī hoīe eē voluerūt ut a ſaturno caliditatē a ioue tēperantiama marte feruorē a ſole ſpm̄ ⁊ uenere voluptatē amercurio eloquētiā: a luna cor. Et qꝛ ordo planetarū vltra numerū ſeptenariū nō ꝓcedit ſꝫ ad pͥmum reuertit̉: iō tm̄ ſeptē dies ī ſeptimana ſunta ſapiētibus ꝯſtituti. ¶ Nūc vidēdū ē qua die ſeptimane quilibet mēſis ītret: de hoc duplex ratōhabet̉. Prima ꝑ hos ꝟſus. Alta domat dn̄s gratis beat equa gerētes. Contemnit fictos augebitdona fideli. In iſtis ꝟſibus ſunt duodecī dictiones duodecī mēſibus ſeruiētes: pͥma pͥmo: ſecunda ſecūdo: ⁊ ſic ꝑ ordinē ſūpto initio a ianuario:ita ꝙ quecūqꝫ fuerit initialis lr̄a alicuiuꝰ iſtaꝝ dictionū. eadē erit lr̄a kalēdaꝝ mēſis cui ſeruit illadictio. vbi gr̄a. alta ē pͥma dictio ⁊ fuit pͥmo menſi .ſ. ianuario: ⁊ a ē pͥma lr̄a illiꝰ dictionis alta. ergo a ē pͥma lr̄a ianuarij. Itē domat ē ſecūda dictio q̄ ẜuit ſecundo mēſi .ſ. februario. ⁊ d̓ eſt pͥmalr̄a iſtiꝰ dictionis. ergo dē pͥma lr̄a ianuarij: ⁊ ſicde alijs. Itē dicit ſequēs ꝟſus ꝑ ſyllabas: qd̓ p̄cedentes per dictiones. Adam degebat ergo cifos adrifex. Habita aūt lr̄a kalendaꝝ facile poſſumus ſcire qua feria ꝗlibet mēſis ītret. Per lr̄amenī dominicalē illius anni ꝓcede cōputādo diesper lr̄as ſubſequētes: vſqꝫ ad lr̄am q̄ eſt ī kalenmenſis cuius diei ītroitū ſcire optat. ⁊ ī qua feriaoccurret ī tali feria ītrabit ille menſis. Sedundarō per quā ſcire pōt qua feria quilibet mēſis ītreteſt per regulares ⁊ cōcurrētes. Nota ergo ꝙ inanno ſolari ſunt quīqͣgintadue ſeptimane ⁊ unꝰdies uel duo ſi ſit biſextus: ꝓpt̓ quā diē uariant̉ſingulis annis pͥncipia menſiū. Si enī hoc annoīcipiat ianuariꝰ a die dominico: toto illo anno aque eſt pͥma lr̄a ianuarij erit dominicalis. Cū ergo uentū fuerit ad finē anni. illud a finale kalendarij quod inſcribit̉ illi diei que eſt vltra ītegrasſeptimanas: repreſentabit diē dominicā: ergo ſequens a quod iteꝝ eſt initiale ianuarij repreſentabit ſecundā feriam: ⁊ ſic toto illo anno erit illauariatio: eodeꝫ mō ſingulis annis variant̉ initiamenſiū ꝑ diuerſas ferias. Et ſi ſit biſextꝰ duplexerit uariatio pͥma in kalen: ianuarij. ſecunda ī feſto ſancti mathie. Ut ergo cōputiſte ſcire poſſentqua feria quolibet anno ꝗlibet menſis inciperet.inuenerunt duos numeros unum inuariabilem:qui uocatur regularis ſolaris ferialis alium uariabilem qui uocatur cōcurrens de quibus breuit̓eſt dicendum. ¶ Uidendum eſt autem pͥmo ꝗd
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten