annoꝝ ebdomadibꝰ celebrat̉. de quo dictū eſt inſexta ꝑte ſub ti. quinqͣgeſime Apud chriſtianoseſt annꝰ benignitatis ⁊ gratie in quo xp̄s venit:⁊ nos ſola benignitate redemit. Apud ſanctos cōprehenſores eſt annꝰ eternitatis ⁊ glorie ī quo exultabūt ſancti in gloria ſine fine. ¶ Rurſus ſecuta generationibus conſtāt ſic dicta: quia ſequnt̉:abeuntibꝰ enim alijs alij ſuccedūt. Hoc tēpꝰ quidam quinquageſimū annū dicūt quē hebrei iubileum vocant: ut iam dictū eſt. Et ob hanc cām hebreꝰ ꝓpter vxorē ⁊ liberos amās dn̄m ſuū. aurepertuſa ſeruitio ſubiugatꝰ ſeruire iubet̉ in ſeculūideſt vſqꝫ ad annū quinquageſimū. ¶ Etas autēplerūqꝫ dr̄ pro vno anno ⁊ pro ſeptem ⁊ pro centum ⁊ pro quouis tēpore. Unde ⁊ etas eſt qd̓ demultis ſeculis inſtruit̉: ⁊ iō dicta eſt etas quaſi euitas quia ſimilitudo eui. Nam euū eſt etas ꝑpetua: cuiꝰ neqꝫ initiū neqꝫ finis noſcit̉. Deriuatumaūt eſt euū ab eonas qd̓ apud grecos aliqn̄ ꝓ ſeculo: ⁊ aliquādo ponit̉ pro eterno. Proprie veroetas duobꝰ modis dr̄: vlꝫ hoīs ſicut infantia. iuuentus. ſenectꝰ: aut mūdi: cuiꝰ prima etas eſt abadam vſqꝫ ad noe. ſecūda a noe vſqꝫ ad abraamtertia ab abraham vſqꝫ ad dauid. ⁊ quarta a dauid vſqꝫ ad trāſmigrationē iude in babiloniā. ꝗnta de iuda vſqꝫ ad aduentū ſaluatoris in carne.ſexta que nūc agit̉ vſquequo mūdus iſte finiaturQuot aūt ſūt anni ab origine mūdi: dictū ē in ſexta parte ſub ti. de ſeptuageſima.¶ Incipit ſecūda pars. ⁊ primo de menſe.de anno ſequit̉ videre dea ¶ IclO menſe. Eſt aūt menſis ſpacium temporis. quo a phebo phebe recedens eidē completo ſuo circulo ſoclatur. Et dr̄ menſis a menſurādo eo ꝙ annꝰ permenſes menſurat̉. vel a menſe quod ē defectuseo ꝙ luna ſingulis menſibꝰ viſu deficit ab hūano. Uel ẜm iſidoꝝ a mene grece qd̓ eſt luna latine. Apud grecos enim menſes legitimi nō ex ſolis circulo ſed ex lune curſu cōnumeranus qd̓ eſtde noua ad nouā. Diuidit̉ aūt annꝰ per. xij. menſes: quia ſol ꝑagrando cōdiacū duodecim circuit regiones ſignoꝝ. Et in his duodecim menſibꝰcōmorat̉. Romulus tamē voluit tm̄ decē eē mēſes in anno. incipiēs a martio: quē marti deo belli quem patrē ſuū eſſe putabat dedicauit. Undeouidiꝰ in primo faſtoꝝ. Tꝑa dirigeret cū ꝯditorvrbis ī annū. Inſtituit mēſes quīqꝫ bis ē ē ſuos.Sꝫ numa pōpiliꝰ vidēs ꝙ annꝰ nō bn̄. x. mēſibꝯplebat̉ ſuꝑaddit duos pͥncipio .ſ. ianuariū ⁊ februarium. ¶ Ianuariꝰ dicit̉ a ianua. lxxxvi. diſ.ieiuniū: qꝛ ſicut per ianuā ītramꝰ domū. ita per ianuariū ītramꝰ annū: eſt enī limes anni. vel dicit̉a iano deo qui ab antiꝗs dicebat̉ pͥncipiū ⁊ finisoīuꝫ reꝝ. E enī fuit a gentilibꝰ mēſis iſte ꝯſecratus. vn̄ ⁊ idē ianus bifrons pingit̉ ut anni ītroitꝰ⁊ exitus demōſtret̉: de quo dcm̄ eſt in. v. ꝑte ſubtitulo de circūciſione. ¶ Februariꝰ dicit̉ a febribus que tūc de facili cōtingūt: vel a februis .i. apurgationibꝰ. Sunt aūt februe oblationes facteꝓ mortuis. Romani autē illo menſe memoriamaīarum habebāt ⁊ eas purgabāt celebrādo exeꝗas mortuorum. vn̄ ẜm iſidoꝝ dr̄ a febrū .i. plutone cui eo mēſe ſacrificabat̉. ¶ Martiꝰ dr̄ a marte patre romuli vel qꝛ eo tēpore cūcta animantiaagūtur ad marē ⁊ ad concubendi voluntatē. Appellat̉ etiā qn̄qꝫ menſis nouoꝝ: qꝛ eſt anniinitiū:⁊ qn̄qꝫ nouū ver: qꝛ ī eo viridātibꝰ fructibꝰ nobistranſactoꝝ ꝓbat̉ occaſus. ¶ Aprilis dr̄ quaſi aperilis: qꝛ terra aperit̉ ad germinandū: etiaꝫ floresaperiunt̉ ⁊ arbores īcipiunt pullulare vel aprilisꝓ venere dr̄ quaſi afrodis: afrodis grece diciturlatine venꝰ. ¶ Maius a maioribus natu dr̄ quierāt pͥncipes reipublice vel a maia matre mercurij. ¶ Iuniꝰ a iunioribꝰ dicit̉. erant enī olī maiores .ſ. ſeniores qui appellabātur patres: ⁊ hi in ciuitate ſemꝑ remanebāt vrbis regimini cōſulēteserat ⁊ minores qui ibant ad pugnandū ꝓ republica: ⁊ iō maius a maioribꝰ: iunius a iunioribusnomē acceperūt: ⁊ ī illoꝝ honorem īſtituti ſūt vl̓dicit̉ a iunone. ¶ Iulius dr̄ a iulio ceſare: qꝛ tūcnatus fuit: vel qꝛ tunc de hoſtibꝰ triūphauit. vicitenī cleopatrā reginā egypti cuꝫ antonio viro ſuobello nauali. Iulius tn̄ pͥus ꝗntilis dicebat̉ eo ꝙeſt ꝗntus a martio: ꝗ ẜm romulū pͥncipiū erat anni. ¶ Auguſtus eſt dictꝰ ab octauiano auguſtogͦtunc natus fuit: vel qꝛ tunc hoſtes ſuꝑauit: priustn̄ dicebat̉ ſextilis eo ꝙ ſextus ē a martio. ¶ September nomē habet a numero ⁊ imbre: qꝛ ſeptimus eſt a martio ⁊ imbres hꝫ: ſic ⁊ october nouēber atqꝫ december ex numero ⁊ imbribus vocabula acceperūt: quē numerū decurrentē december finit ꝓ eo ꝙ denarius numerꝰ p̄cedētes numeros clauſit. ¶ Quot aūt die ꝗlibet menſis habeat his ꝟſibus continet̉. Iuniꝰ aprilis ſeptēbernouēqꝫ tricenos. Plus vnuꝫ reliꝗ: ſed hꝫ februsocto vicenos. Cui ſi biſextꝰ fuerit ſuꝑaddit̉ vnꝰHoc eſt dicere ꝙ iuniꝰ april̓is ſeptēber ⁊ nouember hn̄t. xxx. dies. reliꝗ aūt menſes hn̄t. xxxi. ſedfebruarius tm̄ hꝫ .xxviij. ⁊ qn̄ biſextus. xxix. Sciendū aūt ē ꝙ cuilibet mēſi pͥmo dati fuerūt. xxx.dies ꝗ multiplicati duodeciēs ꝯſtituūt trecenosqͣdragīta dies. De qnqꝫ ꝟo reſiduis datꝰ ē vnusianuario eo ꝙ ē pͥncipiū anni: ⁊ ēt rōne ipſius numeri: qꝛ īpar numerꝰ mūdꝰ ē: ⁊ numero deꝰ īpare gaudet. xxxij. q. i. nuptie. ſecūdꝰ datꝰ ē martioꝓpter eādē īparitatē. tertiꝰ maio: qͣrtus iulio. ꝗntus octobri. Ceſar aūt auguſtꝰ voles ſuū mēſemeē equalē mēſi iulij abſtulit februario unā diemqꝛ erat mēſis triſticie atqꝫ luctꝰ ⁊ attribuit eā auguſto. ⁊ ita remāſerūt februario tm̄ vigītinouem⁊ auguſto. xxxi. Demū aſtrologi romani abſtulerūt aliā diē februario ⁊ addiderūt decembri adhͦ ut finiſ pͥncipio rn̄dēt: ⁊ ſic februario remāſer̄t