Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Debet etiam ſupinus lacere ut ſemꝑ erecta facieaſpiciat celum exēplo beati martini: ⁊ priuſqͣꝫ expiret eius anima dn̄o cōmendet̉. Poſtqͣꝫ ꝟo experauerit campane debēt pulſari: ꝓut dictū eſt. in ꝑte prima vbi agit̉ de campanis: deinde corpꝰ niſiviuens nouiter inunctꝰ fuerit debet lauari. ad ſignilicandum ꝙ ſi anima ꝑ ꝯfeſſionē ⁊ cōtritiōeꝫa culpa mūdata ſit: vtrūqꝫ .ſ. aīa ⁊ corpꝰ. eternamglorificationē ⁊ claritatē in die iudicij conſequet̉quodqꝫ illi ẜm Iob. vere in dn̄o moriunt̉: ⁊ beati ſūt qui nullam ſecū portāt maculā: ſꝫ in hͦ mundo per penitentiā derelinquūt. Sed cū de hac letione neqꝫ in vet. teſt .ſ. leuitici. x. c. neqꝫ in nouoſ. act. v. c. nil agit̉. ſi omitteret̉ nō multū ut aiūt ꝗdam curandū eſſet. Et Augꝰ dicit in libro de cura pro mortuis agenda: corpori humano qd̓ poſtmortem impendit̉ nō eſt ſalutis preſidiū ſed hūanitatis officiū. Uerūtamen cū maria magdalenavnxerit dominū ante paſſionē. math. xxvi. c. fecitenī morituro qd̓ nō potuiſſꝫ facere mortuo. marci. xiij. c. preuenit inquit vngere corpꝰ meū in ſepulturam. ex hac probari poteſt corpora defuctorum lauanda eſſe. Nā ſicut hiero. ait in originaliſuper illud mathei. vi. c. vnge caput tuū. in illis ꝑtibus vnguētis pro balneis vtebant̉. Canon tholetan̄. concilij. xiij. q. ij. qui diuina ſtatuit. ꝙ ꝗ diuina vocatione ab hac vita recedūt cum pſalmistm̄ modo ⁊ pſallentiū vocibꝰ ad ſepulchꝝ deferātur. debet aūt defunctꝰ portari a cōſimilibus ſueꝓfeſſionis: ut ſi fuerit dyaconꝰ a dyaconibus. ſiſacerdos a ſacerdotibꝰ ſi ſint ibi: aliter nō eſt visquia neceſſitas legi nō ſubiacet: de con. di. i. ſicutexͣ de obſer. ieiu. c. ij. clericus a clericis. catholiea catholicis. Si ꝟo fuerit de aliqua fraternitatedeportet̉ ab illis qui ſūt eiuſdē fraternitatis. mulieribus ꝟo nō licet corpora ferre: ne cogant̉ corpora ſua laſciuia incitātia denudare qd̓ faclle cōtingere poſſet. Dū aūt de domo ad eccleſiam ſeuſepulturā portant̉. ẜm quorūdā locoꝝ morē ter īvia pauſat̉. Prima ad ſignificandū ꝙ ipſe in hacvita exiſtens: ut poſſet digne domīo preſentari ⁊cum alijs ſanctis perpetua quieta ꝑfrui. in tribusſpecialiter ſeipſuꝫ exercitauit: viꝫ in dei dilectione. in chatitate ꝓximi: ⁊ in cuſtodia ſui: ſiue ꝙ infide ſancte trinitatis vixit atqꝫ vitā finiuit. Secūdo ad repreſentandū ꝙ dominꝰ triduo in vētreterre pauſauit. Tertio tres pauſe fiūt in via: ut ꝑtres dietas. pſalmodie que tūc dr̄ trina: fiat ei abſolutio a delictis tribus modis .ſ. cogitatione. verbo ⁊ opere cōmiſſis. Exo. iij. Uiam triū dieꝝ ibimus in ſolitudine. Deinde ponit̉ in ſpelūca in qͣin quibuſdam locis ponit̉ aqua benedicta ⁊ prune cum thure. Aqua benedicta ne demones quimultū eam timent ad corpꝰ accedūt. Solēt nanqꝫ deſeuire in corpora mortuoꝝ: ut qd̓ nequerūtin vita ſaltem poſt mortē agant. Thus ꝟo ibi ponitur ꝓpter fetorem corꝑis remouendū: ſeu ut d̓ſunctus creatori ſuo acceptabile bonoꝝ operumodorem intelligat̉ obtuliſſe: ſeu ad oſtendenduꝫꝙ defunctis proſit auxiliū or̄onis: carbones in teſtimoniū ꝙ terra illa ad cōmunes vſus ampliusredigi nō pōt. plus .n. durat carbo ſub terra quaꝫaliud. Hedera quoqꝫ vel laurus: ⁊ huiuſmōi q̄ſemꝑ ſeruāt virorē in ſarchophago corꝑi ſubſternunt: ad ſignificandū ꝙ qui moriunt̉ in xp̄o viuere nō deſinent. Nā licet mūdo moriant̉ ẜꝫ corpus: tamen ẜm animā viuūt ⁊ reuiniſcunt deo.Alia tamē conſideratione habebāt in funeribꝰ antiqui cipreſſos: qꝛ viꝫ ſicut cipreſſus ceſa nō iterūſurculeſcit ſed tota morit̉: ita hō mortuꝰ nō reuiuiſcit. Fiūt etiā hic nō quia cadaueribꝰ inſit ſenſus. ſed in figurā viꝫ vel ad reſurrectionē ſperandam. vel ad dei miſericordiā ſeu beneuolentiamprouocandā: cui talia pietatis officia placēt. debꝫaūt quis ſic ſepeliri ut caput ad occidentē poſitopedes dirigāt ad orientē in quo quaſi ipſa poſition orat. ⁊ īnuit ꝙ promptꝰ eſt ut de occaſu feſtinet ad ortum de mūdo ad ſeculū. Et in quocūqꝫloco extra cimiteriuꝫ xp̄ianꝰ ſepiliat̉ ſemꝑ cruxcapiti illius apponi debet: ad notandū illuꝫ xp̄ianum fuiſſe qꝛ hoc ſignū diabolꝰ valde veret. ⁊ timet accedere ad locū crucis ſignaculo inſignitūDebent quoqꝫ fideles xp̄iani ſepeliri induti fudarijs: prout prouinciales obſeruāt: qd̓ ſumūt exeuangelio in quo legit̉ de ſudario ⁊ ſydone xp̄iQuidā ꝟo ſilicio inſuūtur: ut hac veſte inſigniapenitentie repreſentēt: nā cinis ⁊ cilitiū arma ſūtpenitentium. Nec debēt indui veſtibꝰ cōibꝰ prout in italia fit. Et ut quidā dicūt debēt habere caligas circa tibias ⁊ ſubtulares in pedibus: ut ꝑ hͦipſos eſſe paratos ad iudiciū repreſentet̉. Clericiꝟo ſi ſunt ordinati illis indumētis īduti ſint querequirūt ordines quos habent. Si ꝟo nō habētordines ſacros mora laicoꝝ ſepiliant̉. Uerūtam̄licet in alijs ordinibꝰ propt̓ pauꝑtatem hoc ſepiomittat̉. In ſacerdote tamē ⁊ ep̄o nullo mō pret̓mittendū eſt. veſtes .n. ſacerdotales ꝟtutes ſignificant cū quibꝰ preceteris ſūt dn̄o preſentādi. Eutitianus papa ſtatuit ut nullꝰ martyres ſepeliat ſine dalmatica aut collobio purpurato. Circa hocaūt conſiderandū eſt vtꝝ xp̄s veſtitꝰ fuerit pꝰ rereſurrectionem. ⁊ vtrū celum veſtitꝰ aſcenderit⁊ vtrꝝ duobꝰ diſcipulis euntibꝰ in emaus ⁊ ceteris mulieribus ⁊ diſcipulis veſtitꝰ apparuit. Siquidē angeli legunt̉ veſtiti apparuiſſe. iuxͣ illudioh. Uidit angelos ſedentes in albis. ⁊ alibi: ecceduo viri aſtiterūt iuxta illos in veſtibꝰ albis ꝗ etdixerūt. Hic ih̓s qui aſſumptꝰ eſt a vobis in celūſic veniet quēadmodū vidiſtis eū euntē in celuꝫNēpe xp̄s veſtitꝰ aſcēdit in celū. Iuxͣ illud: quisē iſte qui venit de edon tinctis veſtibꝰ de boſra.Itē angeli dixerūt Quare rubꝝ eſt indumentuꝫtuū. Querit̉ etiā vtꝝ hoīes erūt nudi poſt diēiudicij. an veſtiti: ⁊ videt̉ ꝙ veſtiti. Nā ſemꝑ augeli apparere ſolent veſtiti: ⁊ xp̄s etiā poſt reſurrectionē cū veſte apparuit ⁊ in tranſfiguratione