quāuis mortui talia ī ſomnis īdicare vel petē vldeant̉. nō iō putandū ē eos iſta ſentire. nā ⁊ viuētes plerūqꝫ apparēt ī ſomnis dormiētibꝰ duꝫ ipſeſe neſciūt apparere: ⁊ ab eis ꝗ hoc ſomniaueruntaudiſſe dicentibꝰ ꝙ eos ī ſomnis agētes aliquidvel loquētes viderūt. vn̄ vt dicit credendū eſt ꝙhe ſunt angelice oꝑationes ꝓpt̓ diſpēſationē prouidentie dei ad qualecūqꝫ ſolaciū viuoꝝ. Cōciliūetiā anquiritan̄. xxvi. q. v. ep̄i. in pͥn. ait ꝙ pleriqꝫdemonū illuſionibꝰ ⁊ fantaſmatibꝰ ſepe ſeducūt̉¶ Officiū mortuoꝝ imitat̉ oīno triduanā chriſtiſepulturā. ſicut enī ī illo triduo: ita ⁊ ī hoc officiooīa laudis cantica ſubticemꝰ ⁊ ſolēnitates quaſlibet ſubtrahimꝰ. nā ī miſſa benedictiones ab ep̄onō petimꝰ nec in agēda dicimꝰ. Dn̄e labia mea.Deus ī adiutoriū meū ītende. Bn̄dicamꝰ: nec īuitatorium niſi corpꝰ pn̄s ſit: ⁊ etiā ī vigilijs: necgloria pr̄i ad reſpōſoria vel in fine pſalmoꝝ: necad lectiones bn̄dictionem petimꝰ vel damꝰ: necdicimꝰ Ta aūt vel deo gratias: nec in miſſa all̓anec gloria in excelſis nec ite miſſa eſt. Nā ī veteri lege ꝓhibitū fuit oleū letitie ⁊ thus ſuauitatisꝓ peccato offerri: mors etenī eſt vindicta peccativn̄ vbi peccatum ibi tenebre: nec debet eē letitianec canticoꝝ letitie decantatio vbi eſt luctꝰ ⁊ contriſtatio mentis ac exequie ꝓ mortuis celebrant̉ꝓ luctu. ¶ Rurſus laudes ſupprimimꝰ: qꝛ quomortui trāſeunt ignorātes neſcimꝰ. vnde laudare dn̄m debeamꝰ de iuſticia vel miẜicordia gaudiū reprimimꝰ: qꝛ triſtes ī hunc mundū ītramus⁊ triſtos eximꝰ: nō ergo ſequentia debet dici queeſt canticū exultationis. ¶ Adhuc licet ī miſſa ꝓviuis debeāt oēs thurificari ad ſignificanduꝫ ꝙillorū orationes ad celeſtia dirigunt̉. in miſſa tn̄ꝓ defunctis non dꝫ thus ꝑ choꝝ portari nec offerri .i. altare thurificari: ſed circa corpus tm̄. ꝗahoc ī lege prohibitum fuit ut iā p̄miſſuꝫ eſt. Nullus ergo ī hoc officio thurificat̉ ad notandom ꝙmortui nil ammodo valent or̄onibus ſuis ꝓmereri. vnde pſalmiſta. Nō mortui laudabūt te dn̄eIpſa autem defunctoꝝ corpora thurificant̉ ⁊ aqbn̄dicta aſpergunt̉ nō ut eoꝝ peccata tollant̉: qͦtunc ꝑ talia tolli nequeūt: ſed ut omnis īmūdoꝝſpirituum p̄ſentia arceat̉. Et fiūt etiā ī ſignū ſocietatis ⁊ cōmunions ſacramentoꝝ quam nobiscū dum vixerīt habuerūt. vn̄ ⁊ Dionyſiꝰ traditꝙ antiquitus viui mortuos obſculabant̉ ī ſignūvnitatiſ quā ipſis habuerūt ꝓſunt etiā hec ⁊ ſimilia īquātum ꝑ talia ipſi deo reuerētia exhibetur.¶ Quare aūt duplex ꝟſus ponit̉ ī ītroitu ꝓ defunciſs .ſ. Te decet. ⁊ exaudi or̄onem meam ⁊cͣ.dcm̄ eſt ī ſexta ꝑte ſub ſabbato tertie ebdomadequadrageſime. Itē ī miſſa pro defunctis nō dꝫintermiſceri oratio pro viuis: prout dictum eſt īquarta parte ſub titulo de oratōe. Pax etiam triplici ratione non datur. Primo quia hoc officiuꝫut iam dictum eſt triduanam chriſti ſepulturamveſtigio ſequitur vbi pax non datur ꝓpter iudeoſculū deteſtādaꝫ. Secūdo: qꝛ nō cōmunicamusmortuis. qꝛ nō nobis reſpōdēt: nos enī ſumus inſexta etate illi in ſeptīa. Inde ē ꝙ corpus nunqͣꝫdebet eſſe ī eccleſia quādiu miſſa de die celebratur: immo pͥus ſi eſſet ibi debet aſportari extra eccleſiam ī veſtibulo eccleſie quātūcūqꝫ auctoritate viuens fulgeret ⁊ poſtea ad miſſam de mortuis reportari Tertio quoniam ſicut ex multis granis ſimul collectis vnꝰ panis cōficit̉ ⁊ ex multisracemis vinū eliquat̉ ſic ex multis fidelibꝰ quorum quidā boni quidā mali ſunt: vna eccleſia cōſtruitur ⁊ coadunatur. Quia ergo d̓ mortuo homine neſcimꝰ adhuc vtrum ſit ipſe de conformitate eccleſie ⁊ pacem habeat cū ſuo creatore ⁊ reconciliationem: ideo pacem ad miſſaꝫ nō damꝰnec aliquas laudes ꝓ mortuis referimus: qꝛ nōeſt vnde agendū ſit non enī adhuc apparet eorūrequies. Quarta ratio poſita eſt in quarta partevbi agit̉ de oſculo pacis. ¶ Illud quoqꝫ notādūeſt ꝙ officiū mortuorū īcipit a veſperis poſtea ſequuntur vigilie quarum tria ſunt genera. In quibuſdam enī eccleſijs legunt̉ nouem lectiones deiob ⁊ incipiūt Parce mihi domine ⁊cͣ. In alijs leguntur de libro ſapiētie ⁊ īcipiunt. Melius ē iread ⁊cͣ. In alijs vero de quodā ſermone augu. ſꝫvndecunqꝫ ſumant̉ abſolute ſine iube dn̄e benedicere ⁊ fine Tu autē domine. vel alio īcipiūt ⁊ſiniuntur ꝓut ī exequijs quas ī dicto triduo prochriſto celebramꝰ ſeruatuſ. Ueruntamē ī quibuſdam eccleſijs loco Tu autem domine terminantur Beati mortui ꝗ ī domino moriunt̉: que verba ſunt apoca. xiiij: capitulo. ¶ Frequētatur aūtin hoc officio pſalmꝰ Te decet deus: quoniamibi agit̉ de reditu filiorū iſrael ī captiuitate ī terram ꝓmiſſionis: ſic ⁊ defuncti de captiuitatis miſeria ad vitam proficiſcunt̉ eternā. Dicit̉ etiampſalmus. Domine ne in furore tuo arguas me:cū ſit ſextus ī ordine pſalterij tamē pro octaua ītitulat̉ quaſi ī ſex etatibꝰ ꝑ hunc pſalmū deuꝫ rogantes vt ſeptime etatis poſſimuſ ornamēta euadere ⁊ ad octauā glorie peruenire. ¶ Oofficiummortuorū non habet ſecundas veſperas: ut dcm̄eſt in ſexta parte ſub titulo de veſperis. ¶ In cōcilio tholethan̄. xxvi. q. quīta. quicūqꝫ. ſtatutū eſtꝙ ſacerdos miſſaꝫ defunctoꝝ celebrans ut eiusinimicus mortem īcurrat: deponat̉ ⁊ tam ipſe qͣꝫeum ad hoc īcitans exilio perpetuo puniatur.Nunc videnduꝫ eſt qualiter corpus ſepeliendūſit: ⁊ quidem quando homo uidetur agere in extremis debet poni ad terram ſuper cineres ueſad minus ſupra paleas ꝑ quod īnuitur ꝙ ciniseſt ⁊ in cinerem reuertetur: ⁊ ſit hoc exemplo beati Martini qui ut ī ſe alijs daret exemplum incinire iacens uitam finiuit. Et ſi moriens litteratus ſit legi debet paſſio domini uel ſaltem parsillius ante eum: ut ſic ad maiorē punctionē moueatur. Et debet eſſe crux erecta ad pedes ut moriens eā cernens magis conteratur ⁊ conuertat̉.E 2