paſſionis: qꝛ feſtuꝫ paſſionis maiori cultu dignūeſt. vt populꝰ hunc diē qui natale dn̄i ſequit̉ feruentiori cultu celebret qͣꝫ diē eiuſdē feſti in auguſto. Alia etiam ratio reddetur ſub ipſo feſto.¶ De tranſfiguratione domini. ¶ Rubrica.Equitur rationis dn̄i quodde feſto tranſfiguē ī die beati fixti: nō qꝛ tali die tranſfiguratio fcā ſit: ſed qꝛ tūc ab apoſtolisqui ſecū fuerūt ī mōte fuit manifeſtata ⁊ publicata ⁊ predicata. Preceperat enī dominꝰ ne alicuidiceret donec a mortuis reſurrexiſſent. illi autemvſqꝫ ad hāc diē ſuꝑ hoc tacuerūt. Trāſfigurationem enī conſtat fcām fuiſſe circa pͥncipiuꝫ veris.eo .ſ. die quo dr̄ euāgeliū de tranſfigurationē .ſ.ſecūda ebdomada qͣdrageſime. Et nota ꝙ ī quibuſdā locis hac die cōficit̉ ſanguīs xp̄i de nouovino ſi īueniri poſſit: aut ſaltē aliquātulū de matura vua ī calice eliquat̉. Bn̄dicunt̉ etiaꝫ racemiex ꝗbus ppl̓s cōicat ⁊ eſt rō hec. In die enī cenedixit ih̓s diſcipulis. Amē dico vobis. Ammodonō bibā de hoc genimine vitis: donec bibaꝫ illudnouū ī regno pris mei. Quia ergo hoc qd̓ dixitnouū ⁊ etiā trāſfiguratio ꝑtinet ad illā glorioſamīnouationē quā xp̄s habuit pꝰ reſurrectionem: ⁊quā fideles poſt reſurrectioneꝫ ſūt habituri. ideoī hoc feſto ſanguis xp̄i ex nouo vino cōficit̉: ⁊ ꝓpter hoc etiā hac die noue vue benedicunt̉. Euticianus papa ſtatuit: vt prime fruges ⁊ fabe ſuꝑaltare benedicantur.¶ De ſancto laurentio. ¶ Rubrica.laurētius. qꝛ poſt beatūEatus ſephanū īter allios martyres pͥmatuꝫ obtinet. vigiliā hꝫ: nonqꝛ maiorē penā ſuſtinuerūt qͣꝫ alij. nāmulti tantā penā ſuſtinuerūt. ſicut btūs vincēti⁊ btūs gregoriꝰ: ⁊ alij quidā. ſed ꝓpter officiū p̄dicationis ⁊ ꝓpter martyrij locū: qꝛ romē: ⁊ ꝓpt̓bonā adminiſtrationē theſauroꝝ eccleſie. Undeīcipit ītroitus ī vigilia ipſiꝰ. Diſperſit dedit pauperibꝰ. In die ꝟo hꝫ ꝓpriū officiū viꝫ. Cōfeſſio ⁊pulchritudo ⁊cͣ. ⁊ hoc iō dicit̉: quia ꝓpter confeſſionem fidei fuit aſſatus ⁊ exaltatꝰ ⁊ apparuit eiꝰſanctitas: cū nō timuerūt ſic tormētari ꝓ xp̄o: ꝗaꝟo ipſe ī tormētis poſitꝰ iubilabat: ac dn̄o laudescātabat. iō ſequit̉ ꝟſus. Cātate dn̄o canticū nouūIn collecta ꝟo illa. Da nobis queſimus dn̄e ⁊cͣ.orat eccleſia ſe ſic liberari ꝑ dominū ab igne vitiiiorū: ⁊ ipſa vicia ī ſe extingui ſicut btūs laurētiusfuit liberatꝰ ab igne tormentorū. Unde ipſe dicebat tyrāno. Diſce miſer quāta eſt virtꝰ dn̄i. namcarbones iſti nō dolorē ſed refrigeriū mihi p̄ſtātIn epiſtola ꝟo. Qui parce. ij. corinth. ix. c. agiturde largitate elemoſynaꝝ faciēda pauperibꝰ: qd̓ p̄ceptum ſtrenue impleuit. beatus laurentiꝰ ꝙ theſauros eccleſie dedit pauperibꝰ: ⁊ vt eum in hocimitemur dicitur. Iuſticia eiꝰ manet ī ſeculum ſeculi. Reſponſoriuꝫ de paſſione eiꝰ eſt eo ꝙ igneꝓbatus fuit: ſicut aurum ī fornace ꝓbat̉. ⁊ hoc ēquod dicit. Probaſti cor me. ⁊ vi. no. quia ad litteram de nocte fuit aſſatus: ⁊ a domino viſibilit̓viſitatꝰ: ⁊ iō dicebat: Mea nox obſcurum nō hꝫſed oīa ī luce clareſcūt. Uerſus ē. Igne me exa.⁊ non eſt inuen. ī me iniqui .i. inequalitas: qꝛ ſemper ⁊ ꝑfecte in fide conſtās fuit. Uel non fuit īuēta ī ea iniquitas .ſ. peccati. Alia eſtʳ de nobili miniſterio eius. Et qꝛ erat p̄cipuus miniſter: ideo invirtute domini p̄cipue operabat̉. Leuita inquit:laurentiꝰ bonum opus operatus eſt: qui ꝑ ſignūcrucis cecos illuminauit. Leuita idē eſt ꝙ aſſumptus vel offerens: quia ad litterā aſſumptus fuitad miniſterium diuinū. Unde legit̉ ipſum dixiſſe beato ſixto. Quo ꝓgrederis ſine filio pater.nunquid degenerē me ꝓbaſti. experite certe vtꝝidoneum miniſtrū elegeris cui commiſiſti dominici ſanguinis conſecrationē. Item fuit leuita ideſt ipſum offerens. Unde ipſe in tormētis poſitꝰdicebat. Ego me obtuli hoſtiam deo in odoremſuauitatis: ⁊ ideo de eo in nocturnali officio cantat eccleſia. Meruit eſſe hoſtia beatus laurentiꝰqui dū aſſaretur dominuꝫ nō negauit. ⁊ ideo inuentus eſt ſacrificium laudis. Et quia deus landandus eſt de tāta patientia conceſſa martyri. iōpredicta ſub alleluia cantatur. ¶ In euāgilio vero. Niſi granum frumēti cadens in terrā bonaꝫ.quod eſt Iohan. duodecimo. agit dominꝰ de miniſtris ſus: ⁊ de p̄mio ipſorum dicēs. Primo deopere ipſorum. Qui mihi miniſtrat me ſequatur⁊ poſt de pͥmo adiūgit dicens. Et vbi ſum ego illic ⁊ mīſter meus erit. ſiꝗs mihi miniſtrauerit honorificabit eum pater meus ⁊cͣ. Cum igitur interminiſtros p̄cipuus fuerit beatꝰ laurentius: Ideoiſtud euangelium in eiꝰ feſtiuitate cantatur. Sꝫquia pͥuilegiatum miniſteriū eſt p̄dicatio: ⁊ confeſſio nominis domini coram regibus ⁊ principibus. ideo ſequitur offertoriū. Cōfeſſio ⁊ pulchritudo in conſpectu ⁊cͣ. In poſtcōmunione quoqꝫagit̉ de miniſtris ⁊ merito ipſorū. Qui mihi miniſtrat me ſequat̉ ⁊cͣ. Ad horas dicit̉ capitulum.Qui parce. ij. corinth. ix. capitu. ¶ Et nota ꝙ iſteſanctus ꝓpter tres p̄rogatiuas ſupra in principiopoſitas in tribus priuilegiatꝰ eſt. Primo quoniāipſe ſolus īter martyres habet ieiunium inſtitutionis. Secūdo ī octauis. quoniā iſte tantum ⁊ beatus ſtephanus octauas habent inter martyres:ſicut beatus martinꝰ īter cōfeſſores. De hac octaua dictū eſt in fine ꝓhemij huius partis. Tertioin regreſſibus antiphonarū in hoc enim feſto quidam ꝟſiculi premittunt̉ antiphonis vt dictuꝫ eſtin ſexta ꝑte ſub dominica de trinitate. Beatꝰ laurentius fuit archidiaconus rome: poſt quē nullꝰdicitur ibi archidiaconus ſuiſſe.