Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

eodem tꝑe lapſus. Obmerituꝫ decime eadit abelfratris ab enſe. Offert melchiſedech. Iſaac ſupponit̉ aris. Eſt decollatus xp̄i baptiſta btūs. EſtPetrus erectꝰ: Iacobus ſub derode peremptusCorpora ſanctoruꝫ cum chriſto multa reſurgunt.Latro per xp̄m tam dulce ſuſcipit amen. De ſanctis apoſtolis philippo iacobo.ſchale tp̄s: ſicut ſepe dcm̄ eſt octaQuam ſignificat etatē vbi bonumqd̓ erit ſingulorum ī diſpari charitateerit eoꝝ oīum qꝛ vnūquiſqꝫ de bonisalteriꝰ gaudebit vt de ſuis: bonū oīum erit ſinguloꝝ. Ut ergo tp̄s paſchale ꝯcordaret ſolēnitatibus infra illud eueniunt. p̄ſertī apoſtoli ineccleſia pͥmatiua haberēt particulares ſolēnitates. ſtatutū fuit vt in kalē. maij celebraret̉ ſolēnitas ad honorē oīum apoſtoloruꝫ vt dies varu viderent̉ diuidere: quos vna dignitas apoſtolatus ī celeſti. gloria fecit ſublimes. qd̓ feſtūgreci celebrare dicunt̉ in feſto apoſtoloꝝ petripauli. Hac etiā die feſtuꝫ eſt apoſtoloꝝ philippiiacobi: forte die iſta paſſi ſunt. Sane iacobꝰiſte dictꝰ ē minor ad differentiā iacobi cōpoſtelleſiue zebedei: qui dictus ē maior etate ſed vocatione: ſicut cōtingit ī ep̄is loco apoſtoloꝝ ſūtqm̄ pͥmo conſecratus ē. alios quātūlibet maiores antecedit. xvij. di. §. fi. Primo enī a dn̄o vocatus ē: pͥmo ei adheſit ſibi magis fuit familiaris. In ſecretis enī illū vocabat .ſ. qn̄ trāſfiguratus eſt: quādo ſuſcitauit mortuū ī domo. dictꝰetiā eſt iſte lacobꝰ alphei qꝛ fuit filiꝰ alphei. dicteſt etiā frater domini ẜm carnē: de con. di. i. iacobi. qꝛ dr̄ fuiſſe conſimilis ei facie: vel qꝛ erat filiꝰalphel fratris ioſeph viri btē Marie marie ſororis eius. enī ex vtraqꝫ ꝑte coniungebāt̉ apd̓iudeos fratres vocabātur. ih̓s enī putabat̉ filiusioſeph. vel dr̄ frater domini .i. cōſobrinꝰ: qꝛ filiusſororis beate marie quē morē tuſci ẜuant. ſedloſeph dr̄ cognatꝰ dn̄i vel qꝛ pr̄ putatiuꝰ: vel ꝗacognatꝰ dn̄i ex ꝑte mr̄is .ſ. btē Marie. Ad clariorem aūt p̄miſſorū euidētiā notandū ē ioachīpr̄ btē Marie accepit voxrē noīe annam que habuit ſororē noīe imeriam. hec aūt imeria genuitelizabeth eliud. Ellzabeth genuit iohānē baptiſtam. de eliud natꝰ ē eminend. de emineud natꝰeſt ſcūs ẜuatius: cuiꝰ corpꝰ ī opido traiecti ſuperflumē moaſe ī epiſcopatu leodienſi requieſcit. anna aūt tres viros dr̄ habuiſſe Ioachim Cleophāfratrem ioſeph ſalomē. De pͥmo habuit filiaꝫ .ſ.mariā mr̄em dn̄i quā dedit ioſeph nuptui: genuit xp̄m. Generatio ipſiꝰ ioſeph marie poſitaē ī ſexta ꝑte ſub feſto natalis dn̄i. Primo autē viro defuncto: de ſecūdo ſimilit̓ genuit aliā filiamnoīe Mariā: quā alpheo poſtmodū ī coniugē dedit. Hec aūt maria genuit ex alpheo quatuor filios .ſ. Iacobū minorem ioſeph iuſtū barſabasdictꝰ eſt: ſymonē iudā Ex tertio vero ſecūdomortuo genuit aliā ſimiliter filiā noīe mariamzebedeo ī coniugem tradidit. ex quo duos filioshabuit .ſ. Iacobū maiorē Iohānē euāgeliſtamPorro iacobus iſte merito ſue ꝓfeſſionis cognominatꝰ ē iuſtus. Ex vtero enī dr̄ ſcūs fuiſſe. ipſeenī a petro iacobo iohāne apoſtolis ordinatꝰē pͥmꝰ hieroſolimitanoꝝ ep̄s. lxvi. di pono. Ipſeetiā vna baſilio ep̄o ceſarien̄. addidit nobis īſcriptis miſſe celebratōem: de. di. i. iacobꝰ. ip̄equoqꝫ tradit̉ pͥmā celebraſſe miſſam poſt paſchadn̄i ī hieruſalē: petrꝰ pͥmꝰ ī antiocha. Iſte vinūvel ficerā bibit: nullā carnē comedit: nunquāconſus nūqͣꝫ vnctꝰ: nunqͣꝫ balneo vſus ē: intātūgenubꝰ terre defixis orabat: vt eiꝰ genua cameloꝝ excedere duriciā crederent̉. Iſte p̄cipitatusē a iudeis de pinnaculo tēpli nomē xp̄i p̄dicaret: perticis fullonū īterfectꝰ. Fullo enī eſtlineos pānos candificat. Quidā aūt dixerūt ꝓpt̓peccatū īterfectionis eiꝰ iudeos deſtructos fuiſſe titū veſpaſianū: ita attribuūt deſtructionem illā morti xp̄i. In hoc feſto dicūt q̄dā eccleſie ītroitū. Exclamauerūt. neemie. ix. c. epl̓amStabūt iuſti. ē ſapientie. v. c. euāgeliū. turbetur cor veſtrū. qd̓ ē iohā. xiiij. c. dr̄ etiā ad horas capitulū. Stabūt iuſti. ſapiētie. v. c. illd̓. nosinſenſati. quod eſt ibidem. illud non eſurientApocalip. ſeptimo capitulo. De inuentione ſancte crucis/ Rubrica.ſancta cruce domini. SecūdaVſpes habet̉. Sicut enī btā virgo portauit dominū: ita ſancta cruxſuo modo. Et ſicut dat dominꝰ aquisbaptiſmalibꝰ ſanctificare: a lijs ſacramētis: ita tactū dn̄ice carnis ſanctificatuꝫ fuit lignum. utnos ſuo ſanctificare poſſit. Et qꝛ ita crux ſaluat talē effectū quē habet: de eo cātutur. Ocrux ſplendidior aſtris ⁊cͣ. que ſola fuiſti dignaſcilicet dignitate tibi data. portare talētum mundi ⁊cͣ. Et quia finis crucis eſt gloria. in fine plurium antiphonaꝝ de cruce dicit̉ alleluia. Diciturautē horas capituluꝫ. Mihi autē abſit gloriariGala. ultimo. Fit aūt duplex feſtum de cruceuidelicet exaltationis: de quo ſuo loco dicetur:inuētionis: quia īuēta fuit crux tempore euſebijpape a beata helena matre cōſtantini: medianteiuda qui tūc iudeus erat. Unde ī canone ipſiuseuſebij. de. cōſecratione diſtinc. iij. crucis. ita legitur. Crux domini noſtri iheſu chriſti: que nupernobis gubernacula ſancte romane eccleſie tenētibus quīto nonas mai inuēta eſt in p̄dicto kal̓.die inuētionis feſtum uobis ſolēniter celebraremandamus. Eſt autē maius hoc feſtum qͣꝫ feſtuꝫexaltationis: ꝓut ibi dicetur. Legitur autemde p̄dicto iuda. conuerſus ad fidem factus ēpoſtmodū epiſcopꝰ hieroſolimitanus: mutato