eſt. In ipſis tamē diebꝰ nō dicit̉. Te deum laudamꝰ. Itē ī die natiuitatis dr̄. Gloria ī exeelſisī pͥma miſſa: ſed Itē miſſa ē nō dr̄: ne populꝰ licētiatum ſe credēs nō audito matutino diſcēdat: ⁊ꝓpt̓ hoc etiā ꝗdam tūc reſeruāt finalē collectaꝫoͥme miſſe donec matutine expleant̉ cōcludētespoſtea miſſaꝫ ſub benedicamꝰ. ſed alia rō ponit̉ī quarta ꝑte ſub ti. de or̄one nouiſſima. Secūdāetiā miſſaꝫ eodē mō finiunt. In ꝗbuſdā tn̄ eccleſus dr̄ tunc. Ecce cōpleta ſunt oīa: nec det̉ ppl̓olicētia recedendi: vt ſciat ſe tertiā miſſam audireī qua demū dr̄. Ite miſſa ē. In alijs aūt ī ꝗbusſit officiū ambroſianū ī tꝑe quadrageſime nullius ſancti feſtiuitas celebrat̉: ſed tantū cōmemoratio fit: ⁊ idipſum antiqͣ decreta ī alijs eccleſijsẜuari iubebāt: ⁊ antiquitꝰ cōiter ſic fiebat. ī alijsquoqꝫ eccleſiis pͥus ſacrificat̉ qͣꝫ euāgeliuꝫ legat̉vel cantet̉. xxxiiij. q. iiij. nō oꝫ. ⁊.c. ſe. de officio feſtoꝝ q̄ tꝑe aduentꝰ occurrūt dcm̄ eſt ī ſexta ꝑte īti. de tꝑe aduentꝰ. De feſtis ꝟo reſurrectōis vſqꝫad octauā pēthe. hec regula generaliter ī ꝗbuſdāeccleſiis ẜuat̉ ꝙ in oībus ſanctoꝝ feſtis canit̉ hiſtoria. Btūs vir. hoc ī apl̓is: martyribꝰ cōfeſſoribus: virginibꝰ. hoc ī vno. ⁊ ī pluribus frequētat̉.Uir enī iſte btūs. xp̄s eſt ẜꝫ regulā ciconij caput⁊ mēbra. Hic eſt enī martyr de qͦ dr̄ ī antiphonaFilie hieruſalē quē ẜm caput coronauit dominꝰſthola īmortalitatis ī hoc tꝑe ſolēnitatis ⁊ letitie⁊ ẜm mēbra poſtea coronabit ī illo tꝑe qd̓ ꝑ iſtd̓ſignificat̉: qd̓ erit eternitatis ⁊ glorie. hic eſt eniꝫꝗ loquit̉ in officio qd̓ hoc tꝑe frequentat̉ .ſ. Protexiſti me deꝰ hec ē vitis ꝟa: ⁊ ſancti ſunt palmites: ſicut dr̄ in euangelio. Ego ſum vitis ꝟa. Io.xv. c. qd̓ ſimiliter hoc tꝑe frequētat̉. ⁊ ẜm p̄miſſapꝫ ꝙ etiā ī feſtis duoꝝ vel pluriū ſanctoꝝ dꝫ diciī predicta antiphona. Filie hieruſalē venite ⁊ videte martyrē .ſ. xp̄m ⁊ nō martyres: ⁊ alia in plurali: ſicut faciūt quidā. Frequētamus auteꝫ hoctꝑe ī feſtiuitatibꝰ ſanctoꝝ idētitatē officioꝝ eo ꝙī ſuo ſignificato idē erit denariꝰ oīuꝫ: ⁊ ꝗa tuncglorificati erimꝰ vnū cū xp̄o hoc tēpore glorificato. ¶ Sed querit̉ qͣre ī tꝑe paſchali non celebramus feſta ſanctoꝝ qui cū xp̄o ſurrexerūt vel cuꝫqectoreeo celos aſcenderūt. debemꝰ enī de illoꝝ glorificatione gaudere ⁊ ſolēnizare ſicut ⁊ de alijs ſcīscum certi ſimꝰ eos celos aſcendiſſe. Reſpondeoideo nō ſolēnizamus qm̄ ad inferos deſcenderunt. ſolēnizamus enī ſanctoruꝫ natalitia qn̄ viꝫcelo nati ſunt: vt premiſſuꝫ eſt nō quādo īferno:de quo dcm̄ eſt ī ſexta parte ſub paraſceue. Pōtetiā dici ꝙ de glorificatione illoꝝ in aīa ī paſchavel ſaltem ī aſcenſione feſtare deberemꝰ ſed nōpoſſumꝰ ꝓpter auctoritatē officioꝝ illoꝝ dierumObumbraret̉ enim ſolēnitas illoruꝫ auctoritateIildicitu.maioris ſolēnitatis. quoniā veniēte pͥncipe ceſſātmagiſtratus: ⁊ ideo ſtatutū fuit vt per alia tēpora anni diebus ꝗbus eius dedicate fuerint eccleſie feſta illorū celebrātur. Uel ẜm bedam in dedicatione eccleſie in quo nouem lectiones dicūturſit feſtum de illis ſicut ⁊ feſtum ſancti Iohānisbaptiſte ſit ad finē auguſti: qui tam̄ circa paſchamortuus fuit: ⁊ feſtuꝫ beati Iacobi compoſtellein iulio: qui tam̄ fuit tēpore paſchali occiſus. Beatus quoqꝫ Petrus apoſtolꝰ fuit incarceratꝰ hoctēpore. Facta eſt enī predictoꝝ feſtoruꝫ mutatioquia tāta erat feſtiuitas pͥncipis omniū ꝙ nō poterant tūc celebrari ſolēnitates ſatellitū: iuxta illud cede maiori. Uerūtamē feſta ſanctoꝝ veterꝭteſtamēti: vt Abrā: Iſa. Dauid: Daniel ⁊ alioruꝫꝑ greciā ⁊ apud venetias coli dicūtur: ⁊ ibi habe̓eccleſias. De machabeis dr̄ ꝓut ſub iſto feſto dicetur. Circa octauas notandū eſt octauā diē leuiticus liber inſinuat dicēs. dies octauas erit celeberrimus atqꝫ ſanctiſſimꝰ. Sane octaue ſcōꝝ iōcelebrātur: qꝛ ſicut pͥmus dies ſignificat natiuitatem eoꝝ .ſ. qualiter naſcūtur celo in ſocietatē angeloꝝ ⁊ ſanctoꝝ patꝝ: quādo anime eoꝝ a corporibus ſeparātur: ita in octauis recolētes reſurrectionē corpoꝝ: cōgratulamur reſurrectioni eorū.Et attende ꝙ quorundā ſanctoꝝ celebrātur octaue ne hoc myſterium lateat: nō autem omniū nevileſcat: Si enī non valeamus omnia feſta celebrare ſanctorū quāto minꝰ octauas eoꝝ. Si igit̉aliorū ſanctorū octaue ſolēnes ſunt quatomagisſancti ſanctorū ſcilicet dominice natiuitatis octaua ſolennis erit. Uidet̉ auteꝫ ꝙ natiuitas domini nō habet octauam: qꝛ illa tendebat ad mortē.Obitus enī ſanctoruꝫ ideo habēt octauas: quiatunc ipſi naſcunt̉ ea natiuitate que eſt ad vitameternā. Poſt illā enī natiuitatem que eſt ī morteſperāda eſt gloria reſurrectionis que dat̉ in octaua nō poſt natiuitatē que eſt ad mortem. Secundum hoc etiā videt̉ ꝙ natiuitas beate Marie:natiuitas beati Iohānis baptiſte nō habēt octauam: nec etiam reſurrectio dn̄i in qua dominusrecepit ſtholā corporis: que generaliter omnibꝰfidelibus dabit̉ in octaua. iam enī ipſa reſurrectōdomini facta erat in re. Quia igitur diuerſe eccleſie in diuerſis feſtiuitatibꝰ octauas celebrant.ideo ne illas reprehēdere videamur. Dicimꝰ ꝙduplex eſt octaua ſcilicet reuerentie ſiue venerationis ſeu deuotionis ⁊ īſtitutionis. Octaua reuerentie eſt feſtiuitatuꝫ paſche penthecoſten: natiuitatis beate virginis Marie ⁊ beati Iohannisbaptiſte. Celebrātur enī octaue eoꝝ ꝓ ſola deuotione nō ꝓ alio myſterio. Octaua etiaꝫ deuotionis eſt in ſanctis patronis eccleſiaꝝ: ⁊ in ſanctoNicolao: ⁊ Maria magdalene: ⁊ ſimilibꝰ ꝗ octauas nō habēt. ſed quedā eccleſie ob deuotioneꝫeas faciunt. Octaua vero īſtitutionis quadripartita eſt: quia eſt octaua ſignificationis ſuppletionis alterius negocij ſignificationis: ⁊ future glorificationis. Octaua ſignificationis eſt: vt octaueſanctorū vigilias habentiū: ⁊ feſtaˡ dedicationiseccleſie quod fit in ſignū ꝙ dedicabit̉ eccleſia .i.extrema ⁊ pleniſſime dedicatiōe dicabit̉ tunc .i.