Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Licet autem quedam dominice oībus alijs ſuntſuperiores vꝫ paſcha pēthe. hoc ꝓpter reſurrectionem ſpūs ſancti miſſionem. tamē qnqꝫalie pͥncipales dicunt̉ ſolēnes ī quibus officiamutant̉ .ſ. dominica pͥma de aduētu. dn̄ica ī octanis paſche. dominica in octauis penthe. dn̄icacantat̉ Letare hieruſalē. dominica ī ramis palmarū. Addūt etiam ꝗdam ſextam ſcilꝫ qua cantatur. Inuocauit me. quedā etiam alie dominicedicunt̉ p̓uilegiate ꝗbus viꝫ hiſtorie ſunt appropͥate. Et nota ſunt ꝗdam dies p̓uilegiati ī tꝑequadrageſime. vꝫ quatuor quarte ferie .ſ. quartaſeria ī capite ieiuniorū qͣrta feria ſequētis ebdomade: quarta feria poſt letare hieruſalē: qͣrtaferia ante cenā dn̄i. Item qͣtuor ſabbata vꝫ ſabbatū pͥoris ebdomade quādo ordines celebrant̉ ſabbatū qͣta: ſabbatū ꝗnte ſabbatū in vigilia paſche. Item tres dn̄ice .ſ. Inuocauit me letare hieruſalē. dn̄ica ī ramis palmarū. Itē vnaꝗnta feria .ſ. cene domini. itē vna ſexta feria .ſ. paraſceue. itē tota vna ſeptimana .ſ. vltima que meior dicit̉ ꝓut ſub dominica de ramis palmarumpcm̄ eſt: de ꝗbus p̓uilegijs ī ſuis locis dcm̄ eſt.Et nota paſcha penthe. ſūt ebdomadariefeſtiuitates: vt dcm̄ ē ī tertia ꝑte ſub ti. de ſeptemdiebꝰ poſt paſcha ſub penthe. Incipit aūt diesnaturalis ẜm egyptios ab occaſu ſolis ſiue in pͥncipio noctis: durat vſqꝫ ad veſperā ſequentisdiei. iuxta illud. Et ſcm̄ eſt veſpere mane diesvnus: ẜm perſas grecos: ẜm cōem vulgi vſūīcipit mane ab ortu ſolis: ẜm romanos a medianocte: ẜm atheniēſes ẜm arabes aſtronomicos a ſexta diei hora quos om̄s varie imitamur.quoniā quo ad celebrationē diuinorū officioruꝫīcipit dies ī veſperis: iuxta illud. A veſpere ī veſperā celebrabitis ſabbata veſtra: extra de ferusc. i. quo ad treuge obſeruationē ī ortu ſolis: extrade tren. pa. c. i. ff. de iudi. l. more. quo ad contractus īcipit dies finit ī media nocte: quo ad efūcarniū poſt cenā vſqꝫ ad diluculū: de. di iiij.eſti. quo ad iudiciū īcipit mane terminat̉ ſero īſine diei ante noctis tenebras. de offi. deleg: cōſuluit. in aucͣ. de iudi. §. ſedebūt. Cōputatio auteꝫegyptiorū vera videt̉ cōtineat ortū occaſuꝫſignoꝝ. Pōt tn̄ dici ẜꝫ eccl̓am īcipit media noos bertucte: qꝛ tūc verus ſol .ſ. xp̄s ortꝰ eſt: iuxta illd̓. Duꝫmediū ſilētiū ⁊cͣ. vel veriꝰ ī veſperis: vt p̄miſſuꝫeſt: qꝛ nox preceſſit dies aūt appropinquauit. Lꝫaūt naturaliter dies p̄cedāt noctes tn̄ in nocte paſchali ſit ecōuerſo: vt dcm̄ ē ī ſexta ꝑte ſub ti. deſabbato ſancto. Solēnes ꝟo ſeu feſtiui dies ſuntī ꝗbus a quolibet opere ſeruili ī honorem deiſcōꝝ abſtinēdū ē diuinis laudibus inſiſtēdumEt notandū eſt ſolēnitas ē cōiter inſtituta celebritas aliqͣ p̄rogatiua. Et dr̄ a ſolon qd̓ eſt cōevel a ſoluto .i. firmo atqꝫ ſolido: qꝛ ob religionemmutari dꝫ. vel dicit̉ ſolēnitas ex eo fiert ſolet ī anno. Celebritas ꝟo vocat̉: qꝛ ibi terrenaſed ſolum celeſtia agunt̉. Solēnitas aūt aliaeſt feſtiuitatū alia ſtationū. alia letaniaꝝ. alia ieiunioꝝ de quarū ſingulis videamꝰ: Solēnitas feſtiuitatum que eſt mors ſanctorū pluribus nominibus deſignatur. Uocat̉ eniꝫ feſtiuitas feſtumcelebritas: natiuitas natalis: vel natale: ſiue nataliciū tranſitꝰ ſeu exitus obitꝰ paſſio aſſumptio depoſitio obdormitio. Feſtiuitas dicta ē a feſtisdiebus qͣſi feſtiditas eo in eis ſola diuina resagitur. ꝗbus cōtrarij ſunt feſti ī quibus ius faturDicit̉ quoqꝫ feſtiuitas qͣſi facti natiuitas. Natiurtas ꝓprij dicit̉ feſtū illius natiuitatis que ē ī carne ī mundo. ẜm hoc dr̄ tm̄ chriſti natiuitas:beate Marie btī Iohānis baptiſte quoꝝ tātūnatiuitates ī eccleſia celebrātur. Quare ſanctidicāt̉ ī morte naſci. ſequit̉ dicet̉ vbi de octaua aget̉. De celebritate dcm̄ eſt. Natalis verovel natale vel nataliciū dicit̉ migratio ſanctoruꝫab hoc ſeculo: qꝛ tūc naſcunt̉ deo celo ad gloriam ea natiuitate que tendit ad vitā eternaꝫ. Indifferenter tamē iſta accipiunt̉. Trāſitus diciturfeſtū de morte ſcōrum qm̄ anime illoꝝ a corporibus exeūtes ignota ſibi: diuerſa loca trāſeūt.xiij. q. ij tp̄s. vt celū aereū ethereū criſtallūvt tādem ꝑueniāt ad empyriū. Et nota maius eſt feſtum trāſitus alicuiꝰ ſcī qͣꝫ aliquod alid̓de illo dicet̉ ſub feſto aſſumptionis. Obitus dicitur qꝛ tūc angeli veniūt obuiā aīe. vt legit̉ de beato Martino. Paſſio dicit̉ qꝛ tunc maxime corpus patitur: etiā anima quando violentiā abīuicem ſeparant̉. obitus vniuſcuiuſqꝫ pōt paſſio noīari: qꝛ ſine amaritudine ſine violentiadam nulla anima de corpore tollet̉. Aſſumptioꝓprie dicit̉ tranſitꝰ beate Marie. Depoſitioprie dr̄ depoſitio btī iohānis euāge. qui vt p̄miſſum ē locū ſepulture viuus ītrauit: ita ſeipſumdepoſuit. Obdormitio vero dr̄ mors ſtōruꝫ qͣſiquies. ſicut quis poſt ſomnū integer validior fit. ſic ſancti ſine difficultate reſurgunt ī corporibus glorificatis: quaſi a ſomno euigilātes. Un̄dominus de lazaro mortuo dixit. Lazarꝰ amicꝰnoſter dormit. xiij. q. ij. tempus. vnde apoſtolus.Nolimus vos ignorare de dormiētibus ⁊cͣ. Sequit̉ de ſtationibus videre. Statio aūt ẜꝫ Iſidorum eſt obſeruatio ſtatutoꝝ dieruꝫ vel temporūDierum vt quarte ſexte ferie ieiuniū ex veterilege preceptū: de qua ſtatione ī euangelio. Ieiuno bis in ſabbato .i. in quarta ſexta ſabbati.porum ſcilicet que legalibꝰ ꝓpheticis inſtitutionibus determinatis tēporibus ſtatuta ſunt: vt ieiunium mēſes quarti quīti ſeptimi decimi velſicut in euāgelio dicit̉. Dies ille in quibuꝰ ablatꝰeſt ſponſus. Statio quoqꝫ vocatur proceſſioad aliquā eccleſiā ad exolendum ibi gratias deofacta. Et dicit̉ ſtatio: quia tunc ſtātes orare deogratias ꝑſoluere non flexis genibus debemus:nec leiunamus tunc: nec in eis ſupplicationis voces fiunt. que omnia cuꝫ veſtibus humilitatis in