reliquias multiformia beneficia lrrigātes. Circaquintū dicit auguſtinꝰ in libro de ciuitate dei: nōſūt cōtēnenda ſed plurimū reuertenda ſanctorūcorpora quibꝰ dū adhuc viuerēt. ſpūs ſcūs quaſiquibuſdā organis ad oē bonū vſus ē. Un̄ apl̓usAn experimentū queritis eiꝰ qui in me loquiturxp̄s. Itē ambroſiꝰ in exameron: hoc eſt p̄cioſiſſimū ꝙ homo diuine vocis ſit organū ⁊ corꝑalibꝰlabijs celeſte expͥmit oraculū. Eſt autē qͣdruplexdr̄ia ſanctoꝝ noui teſta. quos ꝑ anni circulū colimus: ſūt .n. apoſtoli martyres. cōfeſſores ⁊ ꝟgīes⁊ hi ẜm Rabann̄ ꝑ quatuor mūdi ꝑtes ſignificātur. per orientē apoſtoli. ꝑ meridiē martyres. peraquilonē cōfeſſores. ꝑ occidentē ꝟgines. Licꝫ autem feſtiuitates ſanctoꝝ celebrāde ſint: ⁊ in eorūmemoriā altaria cōſtruēda: nulli tamē eoꝝ vl̓ ētangelis. ſed ſoli deo ſacrificare debemꝰ. Nemoenim antiſtitū in locis ſanctoꝝ corpoꝝ aſſiſtēs altari aliquādo dixit. Offerimꝰ tibi Petre ⁊ pauleaut cipriane: ſed quod offert̉ deo qui ſcōs coronauit. offert̉ apud eoꝝ memorias qͣs coronauit:vt ex ip̄oꝝ locoꝝ amore malor affectus aſſurgatad augendū charitatē in illis qd̓ imitari poſſumꝰ⁊ in illū quo adiuuare poſſumꝰ. Nec .n. ipſi ſanctivel angeli exhiberi ſibi volūt ꝙ vni deo ꝑ latriādeberi norūt. Unde paulus ⁊ barnabas cū ꝗdaꝫmiraculis ꝑ eos factis cōmoti: ipſis tamqͣꝫ dis immolari voluiſſēt. cōſciſis veſtibꝰ confitētes ſe homines mortales ⁊ nō deos eſſe hoc fieri vetuer̄tEt ſicut in apoc. legit̉. angelus ioānem ip̄m in viſione adorare volentē ꝓhibuit dicēſ. Uide ne feceris: frater .n. tuꝰ ⁊ ꝯſernꝰ fratrū tuoꝝ ſum: deūadora. Iam .n. xp̄s erat ſuꝑ angelos exaltatꝰ. Antea ꝟo legunt̉ angeli adorati: ut dictū eſt in qͣrtaꝑte ſub quarta ꝑticula canonis ſuꝑ ꝟbo ẜuitutisEt mardocheꝰ naaman noluit adorare: qm̄ ille diuinā ſibi voluit adorationē impēdi. Ponorandiſūt ergo ſancti ꝓpt̓ imitationē: nō adorādi ꝓpterreligionē. honorādi ſūt charitate: nō ſeruitute: vtdictū eſt ſub dicto ꝟbo ſeruitutis. Tribꝰ ergo decauſis ſanctos rogamꝰ: ꝓut dictū eſt in precedenti ꝑte ſub ti. de rogationibꝰ. ¶ Et nota ꝙ ſtandoſanctos rogare dememus: ut dictū eſt in ꝓhemioquinte ꝑtis vbi de reſponſorio agit̉. Porro dieꝝalij ſūt ꝓfeſti. alij feſtiui ſiue ſolēnes. ꝓfeſti ſūt ꝙnulla ſpeciali celebritate inſigniti ſūt quaſi procula feſto. ¶ Et nota ꝙ hebrei alit̓ denominat diesſeptimane. ⁊ aliter gentiles ⁊ eoꝝ preſbyteri. ⁊ aliter chriſtiani. hebrei denomināt oēs alios diesa ſabbato qui apud oēs p̄cipuꝰ habet̉. vn̄ diē ſequentem poſt ſabbatū vocāt primā ſabbati. aliamſecundā ſabbati: ⁊ ſic de reliquis. ſeptimā ꝟo diēvocāt ſimplicit̓ ſabbatū ⁊ quādoqꝫ ſabbatuꝫ ſabbatoꝝ. Sextā feriā vocāt ꝑaſcephe a para qd̓ eſtpre ⁊ ſcephen qd̓ ē ſtructio quaſi ꝑſtructio ſeu p̄paratio: qꝛ tūc iudei p̄parāt cibaria ad opꝰ ſabbati. iuxta qd̓ eis preceptū fuerat de manna .ſ. ſextadie colligatis. ex eo duplū: qm̄ in ſabbato nō licebat eos cibū preꝑare ſicut nec māna colligere.Nos ꝟo hoc nomē qd̓ ē cōmune cuilibꝫ ſexte ferie appropͥamus illi ſexte ferie qͣꝫ eſt ꝓxime antepaſcha. ꝓ eo qd̓ tūc preꝑatus eſt cibus ſiue manna: quo ⁊ militās eccleſia modo: ⁊ triumphās infutura requie ꝑfruet̉. ¶ Et nota ꝙ paraſceue eſtnomen grecū: ſed iudei ꝓpter varias captiuitates inter grecos diſꝑſi quēdā vocabula a grecisſumpſerūt: ut paraſceue ⁊ ſynagoga ⁊ alia q̄damGentiles aūt taꝫ vulgus qͣꝫ philophi denominātdies a planetis. Unde ẜm eos prima dies dicit̉dies ſolis. ſecūda dies lune ⁊cͣ. q̄ noīa ſacra ſcriptura nō recipit: licet hodie vulgari vſu teneant̉de hoc dicet̉ in parte octaua vbi aget̉ d̓ ſeptimana. Nempe vulgus ideo ſic eos denominabantquia ſolem. lunam. marthem ⁊ alios planetas a ꝙbus dies denominabāt deos eſſe credebāt. Philoſophi vero ideo qꝛ hec ſūt noīa planetaꝝ: ex qͦrum motibꝰ ⁊ naturis oīa ſui vegetationē ſcd̓millos trahūt. Xp̄iani ꝟo duos dies tanqͣꝫ ꝓprijsdeſignāt noībꝰ. Nā labbatū ſimpliciter ſabbatuꝫvocat: ꝓpter auctoritatē hebraici ſermonis: ⁊ ſequentem diē dominicā vocāt ꝓpter ſui primatūde quo iam dicetur. Uel quia ſic in apoca. vocat̉vbi dicit̉. Ioānes dominica die poſt miſſarū ſolennia deſcendit in defoſſum ſupulture ſue locūPoſſet etiā dies dominica prima feria appellari.diem ꝟo poſt dominicā ſequentē appellabāt ſecundā feriā: aliaꝫ tertiā feriā: ⁊ ſic de alijs diebusvſqꝫ in ſabbatū: Interp̄tatur enim feria qͣſi diesſolēnis a feriendo dicta. vnd̓ prima dies ſeptimane ſolēnis eſt. Uocātur ergo ferie a feriendo: qꝛtoto tēpore a vicijs feriare .i. vacare debemꝰ: nōꝙ ſit a neceſſarijs vite operibꝰ feriādum. Ul̓ dicunt̉ a fando .i. loquendo: qm̄ ſicut legit̉ in Gen̄.Dominꝰ dixit ⁊ facta ſūt. Siquidē btūs ſilueſternolens imitari iudeos qui dicūt prima ſabbati ſecunda ſabbati. nec gentiles qui dicunt dies ſolisdies lune ⁊cͣ. adinuenit hoc nomen feria. In finetamē ſeptimane ſeruauit ſabbatū ꝓpter p̄miſſaꝫrōnem. vel ꝓpter figuraꝫ: qꝛ ſabbatum interp̄tat̉requies: qꝛ tunc dominꝰ requieuit ab omni opeīquod patrarat. vnde ⁊ nos per totā ebdomodaꝫideſt ꝑ totum tēpus vite noſtre quod ꝑcurriturper. ſpaciū ſeptem dieꝝ. debemꝰ laborare ⁊ niti ſūmo conamine ut ad requiē ⁊ beatitudinē perueniamus. Dies ergo tripliciter denominant̉. pͥmoſcd̓m ſe: ut dies lune. dies marthis ⁊cͣ. ſecūdo iuxta vſum eccleſie: ut prima feria. ſecūda feria ⁊cͣ:tertio ẜm mēſes. ⁊ hoc triplicit̓. primo modo kal̓.pridie kal̓. iij. kal̓. Secūdo mō idus. pridie idustertio idus. Tertio mō nonas p̄die nonas. tertiononas. Dominica ꝟo dies primatū obtinet: ⁊ maior eſt int̓ alios dies: qꝛ xp̄s annūciatus fuit: ⁊ reſurrexit: ⁊ in apoſtolos ſpiritū ſanctū miſit: ⁊ deꝰmūdi .i. celum ⁊ terrā in illa fecit. ⁊ ī eodē quoqꝫdie ut dr̄ mūdus diſſoluet̉. Dicit̉ aūt dn̄ica ꝓpt̓gaudiū dn̄ice reſurrectiōis qd̓ in eo celebramus