Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

vt xp̄o attineat generat̉. Prima ergo ꝑſona pͥmetheſſeredecādis ē abrahā a ſumit̉ ordinatiome ebdomade marcij. pͥma ꝑſona ſecūde theſſeredecādis ē dauid a ſumit̉ ordinatio ſecūde ſeptimane iunij initiū tertie ē ieconia: a ſumit̉ ordinatio tertie ſeptimane ſeptēbris. demū ē xp̄s īqͣrto loco a ſumit̉ ordinatio qͣrte ſeptimane decembris. Sumunt̉ aūt potiꝰ ab his ꝑſonis qͣꝫ abalijs ordinatōes: vel qꝛ fuerūt ī genealogia maiores vl̓ ꝓpt̓ nominū īterp̄tatōes. dr̄ enī abrahāpr̄ multaꝝ gētiū dauid fortis. Ieconia p̄paratiodn̄i: ſic illi ordinant̉ debent fortes p̄paratꝭad euāgeliū xp̄i: vel ſic̄ a ꝑſona ī ꝑſonā ſūt. xiiij.gnaͣtiones: ſic ab ordinatōe ī ordinatōeꝫ ſeptimane xiiij. īueniūt̉ vt ordinādi periti ſint ī decalogi ī euāgelij diſciplina. Nūc aūt ieiunia ex cāisp̄miſſis alit̓ ordināt̉: vt dcm̄ ē ſub qͣrta feria t̓tieebdomade aduētꝰ. Et memēto apl̓ici vſqꝫ adſimpliciū papa ī decēbri ſemꝑ ordines celebrantvt ordinādos coaptarēt gnaͣtioni ih̓u xp̄i. Simpliciꝰ ꝟo addidit ordines ī februario tribuēdosvt ordinādos viciniꝰ incorporaret corꝑi ih̓u xp̄ivide de hoc ī ꝓhemio ſecūde ꝑtis. Sꝫ ſi vt p̄miſū ē ieiunia ꝯſtituta ſūt ī p̄dictis ſeptimanis: prohis ad ordinatōem accedūt nūꝗd ꝯmutari pn̄tqn̄ nullꝰ tūc ordinat̉ certe niſi neceſſitate vtgēte: de ī ꝓhemio ſecūde ꝑtis dcm̄ ē. enimſit vna eccl̓a oīo dꝫ ī actionibꝰ eiꝰ cōcordia eēt ſi ī generali ieiunio alij prāderēt: alijieiunarēt. Preterea lꝫ alicubi fiat ordinatō fittam̄ alibi ꝗbus ieiunare orare debemꝰ: vt digni ad ordinatōem ꝑueniāt: oēs enī frēs ſumꝰvnanimes ī domo dn̄i ſumꝰ. De .xviij. dominica poſt penthe. Rubrica.Ictū ē ī p̄cedenti dn̄ica dꝫ ſeP ponere ī nouiſſimo loco: vt ponatur ī pͥmo ſic̄ ſūt p̄lati. vn̄ ī hac. xviij.dn̄ica agit̉ de p̄latis ſūt ī pͥmo loco:vn̄ euāgeliū ē ī ꝗbuſdā eccleſiis. Suꝑ cathedrāmoyſi ⁊cͣ. Introitꝰ ꝟo ſumit̉ eccle. xxxii. c. incipit. Da pacē dn̄e ſuſtinētibꝰ te: vt ꝓphete tui .i.lati fideles īueniant̉ ſupplēdū ē infideles: ſic̄ſcribe phariſei. ꝟſus ē. Letatꝰ ſū ī his que dictaſūt mihi ī domū dn̄i ibimꝰ .i. ibimꝰ ad nuptias:de hoc letatꝰ ſuꝫ: qꝛ īuitati ſumꝰ ad nuptias ī quibus erat eterna pax. In alijs ꝟo eccleſiis ꝟſus ēBonū ē. Preterea ſcripſerūt ꝗdā dr̄ ītroitꝰipſe qꝛ tali die zacharias papa fecit pacē longobardis. In epl̓a apl̓us agit gr̄as de epheſiis: qꝛhn̄t fidē vera iſtis nuptiis dicēs gr̄as ago ſem de meo vobis ⁊cͣ. i. ad Corin. c. i. In rn̄ſorioꝟo. Letatꝰ ſū ⁊cͣ. oſtēdit gaudiū de p̄dictis nuptiis. ꝓpt̓ p̄dcās nuptias in all̓a. Laudate dn̄moēs gētes. hortat̉ ad laudē. Euāgeliū ī ꝗbuſdāeccleſiis. Acceſſerūt ad ih̓m: qd̓ ē math. xxii. c.ſcribis phariſeis īfideles fuerūt. Un̄ tentauerunt dominū dicētes: qd̓ eſt mādatuꝫ magnum⁊cͣ. Dixit dominꝰ diliges dn̄m deū tuū ⁊cͣ. poſtea reprehēdit eos de infidelitate: qꝛ non credebāt ipſuꝫ deū dicēs. Quid vobis videtur dexp̄o cuiꝰ filiꝰ eſt. dicūt ei dauid: dixit eis. Qūoergo dauid ī ſpū vocat dominū dicēs. Dixitdo. do. meo ſe. a dex. meis ⁊cͣ. Prelati ꝟo debent tales .i. īfideles. ſꝫ ſicut moyſes: de habet̉ ī offer. Scīficauit moyſes altare domīo ⁊cͣ.dicūt p̄lati ſe totos offerre īcenſuꝫ: poſtea multas hoſtias. Unde ſequit̉ poſtcōmunio. Tollitehoſtias. loquitur enim de prelatis. De. xix. dominica poſt penthe. Rubrica.E decimanona dominica reſponI det p̄cedēti. in dcm̄ ē. Da pacem domine ſuſtinētibꝰ te: vt ꝓphetetui .i. p̄lati tui fideles īueniāt̉. Reſpondet t̓quā ſi faciāt qd̓ habet̉ ī euāgelio: qd̓ legiturī hac dominica ī ꝗbuſdā eccleſiis .ſ. Aſcēdēs ih̓s⁊cͣ. qd̓ ē math. ix. c. ī habet̉ adduxerūt ad dominū paralyticū. Ih̓s aūt vidēs fidē illoꝝ offerebant ⁊cͣ. Paralytici ſūt qui ī deliciis carnis ſūtqui ita diſſoluti ſunt poſſūt oꝑa bona face̓ merito fidei p̄latoꝝ ſanant̉: bonū ē haberebonos prelatos. Quidā autem de ſcribis dixit ītra ſe: hic plaſphemat qui peccata dimittit. Ih̓usautē videns cogitatōes eoꝝ: dixit vt ſciatis qm̄filius hominis hꝫ ptātem in terra dimittēdi peccata dixit paralytico. Tolle grabatū tuū ambula. Et qꝛ ſolus deꝰ eſt qui ſanat paralyſim. incicit ītroitꝰ. Salus populi ego ſum ⁊cͣ. ꝟſus ē. Attendite popule meꝰ legem meā ſubaudi quamſanant̉ paralytici. In epiſtola monet apl̓s paralyticos vt erigant̉ corporaliter a paralyſi ad bonaoꝑa dicēs. Renouamini ſpiritui mētis veſtre:īduite nouū hoīem ⁊cͣ. Ephe. iiii. c. Sequit̉ etiaꝫgraduale ī voce paralytici. Dirigatur oro mea ſicut īcenſum ⁊cͣ. ꝟſus ē. Eleuatio manuū mearuꝫ⁊cͣ. iſte leuatur ad bona oꝑa. All̓a vero dicit̉ īvoce paralytici ſanati .ſ. Dextra domini fecit virtutē. ſubaudi: qꝛ ſanauit me. Sed qꝛ non ſufficitſanare niſi dominꝰ cuſtodiat. ſequitur offertoriūSi ambulauero i medio tribulationis. Ubicūqꝫenī ābulāt ſanari a dn̄o: cuſtodit eos qͣꝫtū ī ſe eſt Dominica vigeſima poſt penthe Rubrica.dominica .xx. īcipit eccl̓a lege̓xii. ꝓphetas danielē: cātatde iſaia daniele hieremia: tam̄legit de iſa. hieremia qꝛ in alijs tēporibus pleniꝰ legūtur de iſa. enī legit̉ in aduentu.de hieremie in paſſione. Queritur aūt quarelegit eccl̓a ꝓphetas poſt libꝝ machabeoꝝ cum ībiblia p̄ponātur. Ad qd̓ dicimꝰ biblia p̄ponitoēs libros exēplares: eo magis mouēt exēpla