qui ꝑ duos cereos ſignificant̉. verū etiā oēs eccleſie fideles a chriſto illuminati ſūt: qui ideo ſūtduo: tum qꝛ apoſtoli bini ad p̄dicandū miſſi ſūttum qꝛ diſcipuli ⁊ alij illuminati a chriſto gemīacharitate feruent. ⁊ tam ꝟbo quā exemplo lucēt.Poſſunt etiā ipſi duo cerei cathecuminos ſignificare ꝗ a lumine maioris cerei accendunt̉: qm̄ alumine chriſti oportet cathecuminos illuminari.Lumen quidē chriſti eſt eius gloria ⁊ doctrina:que per ſequentes lectiones intelliguntur ſeu infirmantur.¶ De lectionibus ⁊ tractibꝰ. ¶ Rubrica.loco circa lectiones ⁊ cirTrti C ca tractus ſciendū ꝙ lectiones que chriſti gloriā ⁊ doctrinamſignificāt: iccirco carēt titulo: qꝛ cathecumini nōdum ſunt ciues hieruſalē ⁊ ſcripturasignorant. Unde ſi eis nominarētur noīa doctoꝝveteris vel noui teſtamēti forte potiꝰ cōtēnerentquā venerarētur. Carēt etiā titulo: qꝛ chriſtus caput noſtꝝ nondū redditū eſt nobis. Legūtur quoqꝫ ſine tono: qm̄ in eis inſipientes ⁊ cathecuminiſimplices inſtruūtur. ¶ Lectiones aūt in quibuſdam eccleſijs legunt̉ quatuor. in quibuſdā ſex. inquibuſdā. xij. ⁊ in quibuſdā. xiiij. Qui quatuorlegūt ideo faciūt qꝛ doctor cathecuminoꝝ debeteſſe cōuiuator eoꝝ. debet .n. eis parare cōuiuiuꝫin menſa ſacre ſcripture: q̄ per menſam q̄ in tabernaculo domini fuit ſignificat̉: q̄. iiij. pedes habuitqꝛ ſacra ſcriptura quatuor modis exponit̉. videlꝫhiſtorice. allegorice. tropologice. ⁊ anagogice. qd̓plenius dictū eſt in ꝓhemio huiꝰ libri. Prima lectio In principio creauit deꝰ celū ⁊ terrā: que eſtGen .i. c. hiſtoriā monſtrat. Ad litterā .n. facta ſūtq̄ ibi dicūtur de creatione celi ⁊ terre ⁊ aliaꝝ reꝝde homīe ꝗ factꝰ eſt ad imaginē ⁊ ſil̓itudinē dei⁊cͣ. ⁊ ſic de alijs. Secūda lectio .ſ. Factū ē in vigilia ⁊cͣ. que ē Exo. xiiij. c. ꝑtinet ad allegoriā. Tertia .ſ. Apprehēdent ſeptē mulleres ⁊cͣ. q̄ ē Iſa. iii.c. ad tropologiā. Quarta .ſ. hec ē hereditas ſeruorum q̄ ē ibidē. lv. c. ad anagogē: ꝓut infra petebit. ¶ Ueꝝ ſi diligent̓ attēdē volumꝰ pͥma lectio⁊ ſecūda tā primū quā ad ſecūdū pedē ꝑtinēt. tertia potius ad ſecūdū quā tertiū. Prima ꝑtinꝫ adſecundū pedē ſicut ad primū. nā q̄ in ea hiſtoricedicūtur: allegorice exponūt̉: ꝟbi gratia Factꝰ eſthomo chriſtꝰ ad imaginē ⁊ ſimilitudine dei. maſculum .i. xp̄m. femina .i. eccl̓ia creauit eos. Uel ētꝑtim ad ſecūdū. ꝑtim ad tertiū refert̉: qꝛ oꝑa ſexdieꝝ captant̉ operibꝰ lucis ſpiritualis: qꝛ interiꝰreformamur ⁊ illuminamur. ¶ Nēpe opꝰ primūdiei fuit lux qua ſignificat̉ illuminatio fidei. opꝰſecūdi diei fuit firmamentū qd̓ diuidit aquas ſuperiores ab aquis inferioribꝰ: hoc eſt fundamētūſacre ſcripture qui diuidit aquas ſuperiores .i. angelos. ab aquis inferioribus .i. hoībus ꝗ eo nō indigent. Opus tertie diei fuit ſegregatio aquaruꝫab arida .i. ſegregatio eoꝝ qui dediti ſūt fluxi carnaliuꝫ voluptatū: ⁊ qui quēadmodū aque ſe ⁊ alios quatiūt: ab his qui admodū aride ſitiūt fontem aque viue ut poſſint fructificare dicētes. Sitiuit aīa mea ad deū fontē viuū ⁊cͣ. Quare dieiopus eſt luminaria ⁊ in firmamēto. hec luminaria ſūt doctores qui inherētis firmamento ſacreſcripture inferioribꝰ lumine ſciētie lucēt. Quītediei opus ē creatio piſciū ⁊ auiū ex aquis baptiſmatis: quoꝝ quidā beneficio baptiſmatis vtunt̉ad modū piſciū ut ꝑuuli. ꝗdā ꝟo alis gemīe charitatis ad īſtar auiū volāt ad ſuꝑiora ut boni adulti. Unde in prima lectione dr̄. Spūs dn̄i ferebatur ſuꝑ aquas .ſ. baptiſmū. In aquis remanētpiſces .i. curioſi. aues ꝟo. i. baptizati ad celeſtiavolant. Sexte diei opꝰ eſt creatio animaliuꝫ deterra. Siquidē terra caro noſtra eſt: ex qua creātur animalia cū ex ea ꝓcedāt opera viua: ⁊ interior homo noſter reformat̉ ut in eo imago ⁊ ſil̓itudo dei reluceat ẜm qd̓ dictū eſt: ibi Factꝰ ē hōad imaginē ⁊ ſimilitudinē noſtrā. Rurſum ꝑ primā lectionē inſtruūtur baptizandi ne credēt manicheis: qui dicunt omnia hec viſibilia a rege tenebraꝝ fore creata. ¶ Poſt iſtā primā lectionemnullū ſequit̉ canticū. ſunt .n. quatuor cātica ſicutquatuor lectiones poſt duas primas ſequit̉ vnūcanticum: ⁊ poſt vltimā duo cantica ſequuntur.Poſt primā ergo nō ſequit̉ canticū. qꝛ in eo agit̉de primo hoīe ꝗ creatꝰ deū nō laudauit ſꝫ peccauit ⁊ in eo oēs peccauerūt: iōqꝫ potiꝰ deberꝫ ſequi luctꝰ qͣꝫ cāticū qd̓ ē exultatio mētis habita d̓eternis. Quia ꝟo pͥmꝰ hō per oblectamēta peccati a gloria cecidit: ⁊ ad eā redire poſſumꝰ ſi rōneꝯͣ peccatū ſteterimꝰ: iccirco orat ſacerdos pꝰ lectionem dicēs. Deꝰ qui hoīeꝫ mirabilit̓ creaſti: ⁊ mirabilibꝰ reformaſti: da nob̓ contra lectamēta peccati rōe ꝑſiſtere: ut ad et̓na gaudia ꝑuenire mereamur. Et in eo etiā ꝙ ipſe dicit qui hoīeꝫ mirabilit̓ creaſti: ⁊ mirabiliꝰ reformaſti: īnuit ꝙ in precedenti lectione hiſtorice agit̉ de hoīs creatione⁊ allegorice de eiꝰ redēptione .i. de illo per queꝫē facta redēptio. ¶ In ſecūda quoqꝫ lectiōe ē hiſtorica narratio: ſed ip̄a ꝑtinet ad ſecūdū pedemmēſe: qꝛ qd̓ ibi hiſtorice dr̄ allegorice intelligit̉.Nam ſicut in mari rubro ſubmerſus egyptus liberati ſunt hebrei: ita ⁊ in baptiſmo ſubmerſis vicijs ⁊ peccatis liberat̉ populus dei. Unde poſt illam lectionem ſequit̉ canticum letitie ⁊ exultationis viꝫ Cantemꝰ domīe Exo. xv. c. in qͣ exultat populꝰ chriſtianꝰ: ꝗ a ſpūalibus egyptijs ꝑ baptiſmū eſt liberatus: ſicut iudei a corporalibꝰ: etiō ſacerdos orat ut dn̄s ſalutem gentiuꝫ operet̉in aquis baptiſmatis myſteriuꝫ quo ipſe prioreꝫpopulum ab egyptijs liberauit. Per egyptios ꝙdem peccatores. per mare rubruꝫ baptiſmus ītelliguntur ex quibus egyptijs neqꝫ paruꝰ neqꝫ magnus remāſit: nec etiam in baptiſmo magnū vel