cecinit dicens Quomō cantabimꝰ canticuꝫ dn̄ſin terra aliena: īmo veſtibꝰ miſerie fuit vſus. Finitis vero. lx. ānis Cirus: qui ⁊ chriſtus dictus ē:regem babilonicū ſubiugauit: populoqꝫ redeūdilicentiā conceſſit. Un̄ pars ſub Iheſu magno ſacerdote cū Zorobabel ad patriam rediēs tēpluꝫhieroſolimis cū gaudio reedificauit pars aūt ī captiuitate remanſit vſqꝫ ad cōpletionē. lxx. ānorūquibus expletis ſub Daria ⁊ Aſſuero: ⁊ quidamſub Eſdra: ⁊ quidā ſub neemia viꝫ reuerſi ſunt. ⁊tūc duplex gaudiū habuerūt. ¶ Sane miſtice nabuchodonoſor ē dyabolus babilonia mūdꝰ velinfernꝰ hieruſalem paradiſus populus genꝰ humanū. Nabuchodonoſor ⁊ hieruſalē ppl̓mᶠ captiuauit: ⁊ dyabolus genꝰ hūanū a paradiſo in hūcmundū vel in inferno deiecit vbi ſeptuaginta annis illū affecit: vel qꝛ preſens vita ſeptē dieꝝ circulo voluit̉: vel qꝛ ſeptē milibꝰ annoꝝ includit̉:ꝓut iam in pͥncipio dictū eſt. Populꝰ cātica letitie ſuſpendit: ⁊ genꝰ hūanum a cāticis exultationum in deū ſiluit: populus veſtimētis miſerie vſus fuit: genꝰ humanū veſtimēto maledictionisopeꝝ fuit. Iuxͣ illud Fiat ſicut veſtimentū qͦ oꝑitur. Populus poſt ſexaginta annos ſub Iheſu redijt: ⁊ genus hūanū in ſexta etate per Ih̓m verūſacerdotē remeauit. quidā ſub Eſdra. quidaꝫ ſubNeemia redierūt. Eſdra int̓pretat̉ adiutor. Neemias conſolator: qꝛ oēs vere fideles finita huiustꝑis captiuitate per xp̄m adiutoreꝫ: ⁊ ꝑ ſpm̄ ſcm̄cōſolatorē ad patriā ſunt redituri: ⁊ tūc duplicatum gaudiū habebūt in glorificatiōe corꝑiſ ⁊ aīe¶ Rurſus hec oīa repreſentat eccleſia a ſeptuageſima vſqꝫ ad ſabbatū in albis. Quia .n. populꝰiſrael ſiue genus hūanū deiectū fuit in miſeriamiccirco incipit Circūdederūt me gemitus mortis.Item quia ille ſiluit a canticis letitie: iō eccleſiacantica letitie .ſ. alleluia ⁊ gloria in excelſis deo. ⁊te deū. ſubticet. Adhuc qꝛ ppl̓us ꝑdidit veſtemꝟtutū: ideo eccl̓ia veſtibꝰ cultioribꝰ ⁊ ſolēnibꝰ: utpote dalmaticis ⁊ tunicellis ⁊ huiuſmōi que ſūtveſtes letitie nō vtit̉ ſed potiꝰ lugubribꝰ. In cibis quo videlicet ieiunādo triſtitiā rep̄ſentamꝰvnde Zacharie. viij. Cū ieiunaretis ꝑ hos ſeptuaginta annos. nūquid ieiuniū ieiunaſtiſ mihi: iōqꝫꝓximā ebdomodā greci ieiunio ſanctificāt. Iteꝫquia ille anno. lx. per Cyrū ꝗ chriſtus dictus eſtreditū in patriā: ⁊ liberationē a ſeruitute recepitſic ⁊ nos in ſexta etate ſeculi ſumus per chriſtuꝫa ſeruitute dyaboli redēpti: nobiſqꝫ reddita ē innocentie ſtola ꝑ baptiſmi remiſſionē: ideoqꝫ ī ſabbato ſancto vnū alleluia cantamꝰ: iam ſpe quietiſeterne ⁊ recuperationis patrie gratulantes. Et ſic̄ꝑs populi cū Zorobebel repatriauit. pars vero īcaptiuitaie remāſit: ſic ⁊ pars fideliū defunctoꝝcū chriſto ſurrexit ꝑs in expectatiōis cōſolationeremanſit. Sed qꝛ ⁊ graues fuerūt labores illorūqui in hieruſalē ſunt reuerſi in longitudine vie: ⁊in apparatu redditus: iō ⁊ nos ī preſenti eccleſialaboramꝰ ⁊ ingemiſcimus: ⁊ tūc ſtatim poſt alleluia cantamꝰ tractū. Laudate dn̄m qꝛ laborē ſignificat. dr̄ tamē de laude domini cōgratulandoꝓpter reſurrectionē. Illi quoqꝫ cū letitia redeuntes in itinere vexabant̉. ⁊ nos per totā ebdomodam paſchalem graduale cū alleluia cantamus. īgraduale laborem. per alleluia gaudiū deſignantes. Deinde illi oēs cōpleto anno ſeptuageſimoad patriā ſūt reuerſi: ⁊ plenā ſuſciperūt letitiā: etnos ſabbato in albis quo ut premiſſuꝫ ē: ſeptuageſima terminat̉ duplex alieluia cantamꝰ: ſignificantes ꝙ finito auxilij noſtri tēpore captiuitasabſoluetur ⁊ ſtola geminabit̉. ¶ Hoc igit̉ tēporeletitie cantica ſubticentur: ut premiſſuꝫ eſt. de quibuſ dicit̉ Iere. vij. Faciā ꝗeſcere vocē gaudij ⁊letitie vocē ſponſi ⁊ ſponſe. ſiquidem ſponſus anobis abijt. Cū igit̉ ſtatum eccl̓ie nōduꝫ redēpterecolimus ut noſtrū incolatū plangimꝰ. merito alleluia deponamuſ quod ſpecialit̉ illā gloriā ſignificat. de qua dicit in pſalmo Exurge gloria mea:exurge pſalteriū cū cithara: exurga diluculo. Nēpe gloria patris eſt filiꝰ qui citharam noſtre hūilitatis facta aſſumpſit: quam in paſſione ꝑ reſurrectionē in pſalteriū reformauit. Nō dicūtur etiamalia cātica letitie. tū quia hoc tēpore r̄preſentatureccleſie ſtatꝰ: nōdum ꝑ chriſtū redempte. Et heccantica ſunt ad chriſtu ſpecialiter ꝑtinētia: tū ꝗain ipſo tēpore nos peccatores repreſentamꝰ. ⁊ inore peccatoris nō bene reſonat preconia ſaluatoris. Uerūtamen canticū triū pueroꝝ: ⁊ Gloria patri ⁊ filio ⁊cͣ. nō ſubticet̉. qꝛ nunqͣꝫ fuit aliquod tēpus in quo nō fuerint aliqui trinitatis cultores.Leo papa de con. di. i. hi duo dicit ꝙ iō hymnosillos .ſ. Alleluia: ⁊ Gloria in excelſis quos angelicantauerunt in ſeptuageſima intermittimus: ꝗapeccato veteris hominis a conuētu angelice iubilationis expulſi in huiꝰ miſerie vite babiloneſuper flumina eius ſedemꝰ: ⁊ flemus dum recordamur illius ſyon in qua deū decet hymnꝰ. A ſeptuageſima ergo quādo prothoplauſtꝰ lapſus ērecitare alleluia: ⁊ gloria in excelſis. ī eccleſia nouem ebdomadibus .ſ. vſqꝫ in paſcha intermittimus vbi chriſtus reſurgens a mortuis triſtitiamnoſtram vertit in gaudium ⁊ alleluia nobis reddit. De hoc etiā dictū eſt in prohemio huius ꝑtisQue cantica letitie dicant̉ in feſtis que occurrūtin ſeptuageſima dicet̉ in ꝓhemio .vij. partis. Incipit ergo ſeptuageſima a merore: ⁊ ī gaudio terminat̉: ut premiſſum eſt. ¶ Et nota ꝙ in ſabbatoprecedenti ſepe ⁊ fere per omnia cantuus officiaalleluia iterat̉: ꝓ eo quod illud diligimꝰ ⁊ ī theſauro cordis recondimꝰ ſicut amicū iter longinquū profecturum ſepe amplectimur: ⁊ eius os faciem ⁊ cetera oſculamur. Rurſus ideo in ſabbato ad veſperas geminat̉ ſeu multiplicat̉: quouiaꝫ in lapſu Ade qui erat in magna quiete gaudium perdidimꝰ ſed animabus in requie recuperamꝰ ⁊ corꝑibꝰ ī reſurrectiōe deniqꝫ gemīabimꝰ