yrographus dānatōis deletꝰ eſt ⁊ reſeratū celūꝙ tot annis māſerat clauſū. iccirco eo p̄cipue tēpore ſolēnitates ſanctoꝝ ſub cātu ſolēnitatis xp̄irōnabilit̓ recolūt̉. Hoc aūt nō cōtīgit ī cātu hymnoꝝ paſchalis tēporis ī qͦ ſignificat ꝙ ſanctorumgloria ī ipſis nōdū totalit̓ eſt ꝑfecta ꝓpt̓ appetitūreſurrectōis corpoꝝ ſuoꝝ: ⁊ iō ipſi xp̄o nōdū totalit̓ cōformāt̉. ¶ Antiphone qͦqꝫ in ſingulis horis ex īſtitutōe beati Ambroſij dicunt̉ ꝓ eo ꝙ beatus Ignatiꝰ t̓tius a beato Petro antiochenusep̄s audiſſe legit̉ ī tripartita hiſtoria ſuꝑ quēdaꝫmontē angeloꝝ choros antiphanos canētes. Inde enī greci pͥmo antiphonas cōpoſuerūt: ⁊ eascū pſalmis ī choro qͣſi ī chorea cantari ordinauerunt: ꝗ mox ad vniuerſas trāſit eccleſias: vt iamvbiqꝫ antiphone decantāt̉. Dicunt̉ aūt antiphone reſpectu ad pſalmodiā cui rn̄dent: ſicut ⁊ rn̄ſoria reſpectu ad hiſtoriā. vn̄ ⁊ antiphona dr̄ quaſi an̄ pſalmū ſonās. Inchoat̉ enī an̄ pſalmuꝫ quiopꝰ ſignificat: ipſa ꝟo ſignificat charitatis cōpulam ſeu mutua dilectōem ſine qua opꝰ nō ꝓdeſt⁊ ꝑ quā opꝰ īcipit meritoriū eē. Recte igit̉ ẜꝫ eiꝰtonū melodia pſalmi īformat̉. qꝛ dilectio oꝑa noſtraīformat: ⁊ ẜꝫ hoc dr̄ ab anti qd̓ eſt contra ⁊phonos qd̓ eſt ſonꝰ: qꝛ pſalmos ẜꝫ melos eiꝰ ītonat̉: ⁊ manꝰ oꝑat̉ ẜꝫ ꝙ charitatis igniculo excitatur. Pſalmꝰ aut antiphone ītermiſcet̉ qꝛ fidelesꝑ dilectōem oꝑat̉. Ueꝝ an̄ p̄s īperfecte ⁊ poſt ꝑfecte dr̄: qꝛ charitas ī via īperfecta habet̉ ſeu hiciniciat̉. ſed ī patria ꝑ bona oꝑa q̄ hic ex charitatefiūt ꝑficiet̉: luxta illud Iſa. viuit dn̄s cuiꝰ ignis īſyon ⁊ caminꝰ ī hieruſalē. In p̄cipuis tn̄ feſtiuitatibus etiā an̄ pſalmū ꝑfecte dr̄ ad notādū ꝙ ī illis ꝑfectiores ī bonis operibꝰ nos exhibe̓ debemus. Inchoat̉ qͦqꝫ ab vno vniꝰ chori ⁊ finitur apluribꝰ vtriuſqꝫ chori. Primo qꝛ charitas ab vnoſ. xp̄o īcipit ⁊ ī mēbris eiꝰ conſumat̉. Ab ipſo ſic̄ipſe dicit ī euāgelio Io. Mandatū nouū do vobis ⁊cͣ. Deꝰ .n. pͥor dilexit nos: vn̄ ⁊ nos cōiter dilectioni eiꝰ corrn̄dere debemꝰ. Scd̓o ad notādūꝙ vox p̄dicatoꝝ q̄ ſemꝑ ad vnitatem tēdit nosmonet: vt qd̓ vnuſꝗſqꝫ ſingularit̓ operādo acꝗrit alteri ꝑ dilectōem porrigat: vt ſi vnus adiſcitī ſcholis ⁊ alter ſeminat ī capo tꝑe fructꝰ doctorſemināti doctrinā porrigat ⁊ ſator doctori panē¶ Ceteꝝ antiphona pꝰ pſalmos cōiter ab oībuscātat̉: qꝛ de dilectōe cōe gaudiū ſurgit. Cātat̉ etiam a duobꝰ choris alternatim ad notādū mutuādilectōem ſiue charitatē q̄ ī paucioribus qͣꝫ duobus cōſiſtere nequit. ¶ Cōiūgit ergo antiphonaduos choros: vt charitas ꝑ bonū opꝰ coniungatduos fratres: Iſidorus dicit ī li. vi. ethimo. ꝙ antiphona grece īterpretat̉ latine vox reciproca: qꝛduo chori ſiue de vno ad vnū reciprocando viciſſim melodiaꝝ cantꝰ alternāt: qͣſi duo ſeraphinduoqꝫ teſtamēta īuicē ſibi cōclamātia. Un̄ clerici antiphonas cantātes nō vertunt vultꝰ ad altare ſed ſe adinuicē verſis vultibꝰ reſpiciūt ꝙ genus canendi greci adinueniſſe tradunt̉. eſt itaqꝫantiphona quedā cantilena diuinis laudibꝰ ad recreationē īſerta. Nihil enī ampliꝰ charitate recreat animos: que qꝛ modulādo cantat̉ mētis iocāditateꝫ ſignificat. iuxta illud p̄s Pſallite ſapiētertuuc enī iocūditas ſipida eſt cū de deo eſt. Tuncetiā manꝰ ſub pēnis ſunt Ezechielis .i. ⁊ in ꝓuer.Beatꝰ vir que inueniet ſapiētiā ⁊ qui affluit prudent iā: qꝛ qui habet iocūditatē mētis de eternisde facili affluit prudentia .i. bonis operibꝰ ꝗbusſibi ꝓuidet in futuro. Uel ẜꝫ moyſen antiphonaeſt quedā vox qua ſibi inuicē angeli collocunt̉.Sex aūt antiphone q̄ diebꝰ feriatis an̄ p̄s. nocturnales dicunt̉ de pſalmis ſumunt̉: ⁊ bonoꝝ opeꝝꝑfectionē vel ſex opera miſericordie deſfignant:qm̄ ſenariꝰ numerꝰ ꝑfectꝰ eſt. Ille vero que dicūtur ſuꝑ bn̄dictꝰ in laudibꝰ: ⁊ ſuꝑ magnificat ī veſperis. de euāgelijs dieꝝ in ꝗbꝰ dicunt̉ ſumūturexceptis illis q̄ ī ꝗnta feria dicunt̉: ꝓut dicet̉ inſexta ꝑte ſub ꝗnta feria ſecūde dn̄ice. .xl. Rurſus ī quibuſdā eccleſijs ī fine antiphone ſit neuma ſeu iubilꝰ: qꝛ beatꝰ populꝰ ꝗ ſcit iubilatōem.Eſt aūt neuma ſeu iubilꝰ īeffabile gaudium ſeumentis exultatio habita de eternis. Iōqꝫ ī diebꝰieiunioꝝ: ⁊ afflictionū nō debēt fieri: ſicut nec inluctu citarizari: ⁊ ſit neuma in vnica ⁊ finali lr̄aantiphone ad notādū ꝙ laus dei īeffabilis ⁊ incōprehenſibilis ē. ineffabile nāqꝫ gaudiū ꝑ neuma ſignificatū qd̓ hic p̄guſtat̉: nec penitꝰ expͥminec penitꝰ taceri valet: qͣre merito eccleſia ꝟbisomiſſis iubilādo cū neuma qͣſi ī admiratōem ꝓſilit: ac ſi dicat q̄ vox que poterit līgua retexere⁊cͣ. Uerba enī hic nō ſufficiūt: nec ītellectꝰ capit:nec amor etiā dicere ſinit. Quis enī plene enarraret qd̓ oculꝰ nō vidit: nec auris audiuit: nec incor hominis aſcēdit. Neumatizādo ergo expreſſius quodāmodo. ſine ꝟbis dr̄ quā ꝑ ꝟba īnuatquātū ſit illd̓ celi gaudiū vbi ꝟba ceſſabūt: ⁊ homines oīa ſciēt. Ueꝝ qꝛ ꝑfectoꝝ tm̄ iubilꝰ eſt inmagis feſtiuitatibꝰ non tā malores qͣꝫ etiā minores exultāt. īde ē ꝙ ī ꝗbuſdā eccleſijs ī ꝗbꝰ neuma nō dr̄. vox nō ſignificatīa in vocē ſignificatiuā conuertit̉: qꝛ loco iubili ⁊ neume: trophi ⁊ ſequētie decantāt̉. ad qͣs laudes ⁊ minores ⁊ maiores paſſim admittūt̉: ⁊ iō cōiter ab oībus decātant̉. In ꝗbus. antiphonis dicat̉ neuma ſeu iubilus: ⁊ quare hoc potius ſit ī tempore paſchali dicetur ſub titulo de laudibus matutinis. Iubilusautem diuerſa ſignificat: ⁊ in diuerſis locis in eodem reſponſorio ſepe ſit: prout dicetur ib ſextaparte ſub natali. Item de neuma que fit per alleluya in quarta parte ſub alleluya dictum eſt. Itēin quibus antiphonis dicatur alleluya in ſequenti parte ſub ſeſto natalis dicetur. Et nota ꝙ neuma neume ſine p. ⁊ in feminino genere eſt iubilꝰde quo dictum eſt: ſed ꝑneumatis grece ſcriptuꝫper ꝑ in neutro genere eſt ſpiritus ſanctus. vtrūque tamē pro feminino ſepe ponit̉ in ſcripturis.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten