Luc. vlt. poſtqͣꝫ xp̄s ī erurcorauit ⁊ corā diſcipulis māducauit ⁊ reliꝗas eis dedit eleuatis manibus bn̄dixit eos. Un ſtatuit ꝯcillū aurelian̄. d̓ cō.di. i. cū ad celebrādas: ⁊. c. p̄ce: vt ppl̓s an̄ bn̄dictionē ep̄i vel vbi ipſe abeſt ſacerdotis: de eccleſianō diſcedat. Hec aūt vltīa bn̄dictio ſuꝑ populuꝫmiſſionē ſpūs ſcī ſignificat: quē dn̄s aſcēdēs ī celū de celo miſit in apl̓os: iuxta qd̓ ipſe ꝓmiſerateis. Accipietis īquit ꝟtutē ſuꝑueniētis ī vos ſpiritꝰ ſcī: vt iā dcm̄ eſt ſub ti. de or̄one nouiſſima.Un̄ hec bn̄dictio ꝑ v̓bū oris ⁊ ſignū crucis expͥmit̉: qm̄ illa miſſio ꝑ ſonū aeris ⁊ līguā ignis innotuit: iuxta illd̓. Fcūs ē repēte de celo ſonꝰ tāqͣꝫadueniētis ſpūs vehemētis ⁊ apparuerūt illis diſperdite līgue tāqͣꝫ ignis ⁊cͣ. Et lꝫ ſpūs ſcūs ſpāliter miſſus fuerit ī apl̓os: qꝛ tn̄ īdiuiſa ſunt oꝑatrinitatis. miſſionē illam tota fuit trinitas oꝑata.Iōqꝫ bn̄dictōem iſtā facit ep̄s in noīe trinitatisaucͣte pſalmiſte dicētis. Bn̄dicat nos deꝰ deꝰ nr̄bn̄dicat nos deꝰ. Scd̓o hec vltīa bn̄dictio ſignificat illā vltimā benedictōeꝫ. Uenite benedicti patres mei ⁊cͣ. Tertio illā quā xp̄s aſcēſurꝰ ī celumdiſcipulis dedit. vn̄ ea fcā ſacerdos ſe ad oriēteꝫvertit qͣſi ſi xp̄o aſcēdēti ꝯmēdās. ¶ Ceteꝝ benedictionis formā legis exp̄ſſit aucͣtas dicēte dn̄o:ꝑ moyſen īuocabis nomē meū ſuꝑ omēs filiosiſrael: ⁊ ego dn̄s bn̄dicā. Et iteꝝ ꝑ ꝓphetā. Effundā ſuꝑ vos ſpm̄ gr̄e ⁊ p̄cū. Ite aaron poſtqͣꝫ ſanctificauerat extēdēs manū ſupra ppl̓m benedixitilli Leui. ix. Itē moyſes ⁊ aaron expletis hoſtijs⁊ holocauſtis ītrauerūt tabernaculū teſtimonij ⁊poſtea exeūtes bn̄dixerūt ppl̓o. Leui. ix. ī fi. Puiuſmōi ergo finales bn̄dictōes a ve. teſt. ſumunt̉qm̄ ⁊ iacob in fi. vite ſue filijs bn̄dixit ⁊ moyſesppl̓o ante mortē: ſicut ⁊ xp̄s diſcipulis an̄ aſcēſionē: vt p̄dcm̄ ē. Et ind̓ ē ꝙ cū ſeꝑamur cōmitiuā⁊ ꝓtectiuā q̄rimꝰ benedictōem. Sumūt̉ etiā abeo ꝙ dn̄s p̄cepit dari benedictiōes ī montē garizan ſuꝑ legis obſeruatores. Sicut ecōuerſo maledictōes ī ebal ſuꝑ trāſgreſſores a ꝗbꝰ excōicationes originē habuerūt. xxi. di. deniqꝫ. ¶ Regulariter aūt maior minori benedicit. Unde abraham a melchiſedech benedicit̉ ⁊ nō ecōuerſo.Nullꝰ ergo ſacerdos maiore ſuo nō īnuēte benedictionē dare nitat̉: īmo ep̄o miſſaꝫ audiente ſacerdos celebrās ī cūctis illiꝰ licētiā ⁊ benedictionem expoſcit. Sacerdos tamē miſſaꝫ celebranspōt benedice̓ ēt ep̄o p̄ſente ⁊ ꝑmittēte ac benedicere nolēte aliter nō ꝓut ī p̄miſſo ꝯcilio aurelianenẜ. cauet̉. Nā ẜꝫ Hier. xcv di. eadē p̄ſbyt̉ populū bn̄dice̓ pōt ꝗ xp̄m nō metuit cōſecrare. illd̓aūt qd̓ ī carthaginē: cōci legit̉ .xxvi. q. v. miniſtrare ꝙ p̄ſbytero benedictōem ſuꝑ plebē fūdere nōlꝫ de ſolēni benedictōe ſoli ep̄o ꝯpetēti q̄ fit pervba iſta ſit nomē domini benedictū ⁊cͣ. ē ītelligēdū. Rurſus benedictio ep̄alis fit ꝑ modū manꝰīpoſitōis. Unde ⁊ ep̄s eā dicēs tenet manū more Saron ſuꝑ populū eleuatā ⁊ exemplo chriſtqui vt p̄miſſum eſt corā diſcipulis māducauit. incelū aſcēſurꝰ eleuatis manibꝰ eis benedixit. Qꝛergo ſoli ep̄i manꝰ īponūt: qꝛ ſicut legit̉ ī actibapoſtoloꝝ ſoli apoſtoli manꝰ īponebat ⁊ nullusalius diſcipulꝰ iō ſolēnē benedictionē ſolꝰ ep̄usdat. Sane pꝰ benedictionē ſolēnē q̄ ſit ꝑ ep̄m ante agnus dei. iteꝝ benedici ſolēniter ī fine miſſenō oꝫ. In miſſa tamē ꝓ defūctis nō bened cit̉ ꝓut ſub ti. de fractione hoſtie dictū eſt. placet tibi⁊cͣ. qꝛ Luca teſtāte actuū .i. Dominus iheſus poſtqͣꝫ locutꝰ eſt diſcipulis benedicēs illis aſſumptꝰ ēin celū ⁊ ſedet ad dertrā dei. iō ſacerdos non adxp̄m ſolū quē nubes ſuſcepit ab oculis eoꝝ: ſedad totā trinitatē ẜmonē dirigit dicēs. placet tibi⁊cͣ. Quā or̄one finita oſculat̉ altare oſtēdēs perhoc ſe p̄miſſis oībꝰ deuote toto mētis ⁊ corporisaſſentire affectu. qͦ fcō recedēs a cōſpectu ppl̓i ingredit̉ veſtiarium vel cortinam interponit repreſentans ꝙ vt premiſſuꝫ eſt chriſtū in celum aſcēdentē nubes ſuſcepit cum ab oculis intuentiū: ⁊ſicut legit̉ Luc. vltimo. receſſit ab eis ⁊ ferebat̉ īcelū. Si vero epiſcopꝰ miſſam ſacerdotis audiuerit ſacerdos ipſo oſculato altari: ⁊ depoſitis ſacerdotalibꝰ veſtibus mox accedit ad epiſcopū: ⁊genu flectens corā illo oſculat̉ eius manū. ī hocfigurans magnā filij obedientiā ꝗ pr̄i obediūt ī īcarnatione. in paſſione. in aſcenſione ⁊ in alijs q̄idē ſacerdos in officio miſſe repreſentauit ⁊ oſtēdens ſe illis fidem verā habere ⁊ ꝯſentire. Pontifex vero illi benedicat. q. d. hic eſt filius meusbenedictꝰ ⁊cͣ. Deinde ſtatim dicūtur hymni illi:Benedicite ⁊ laudate: vel in totum vel in parteꝫqꝛ deo ꝓ omnibus beneficijs gratias agere debemꝰ quem in eternum laudamꝰ. Unde in cōcilio agathen. de cō. di. v. conuenit: ita legit̉. Poſtcōcluſionē matutinarū vel veſpertinarum miſſarum .i. que dicunt̉ mane vel circa nonam pꝰ hymnos .i. poſtqͣꝫ ſacerdos dixit. Benedicite ⁊ laudate capitula de pſalmis dicant̉ ſcilicet Confiteanitibi domine oīa oꝑa tua ⁊cͣ. Et plebs collecta oratione ⁊ or̄onis cauſa ad veſperuꝫ ab epiſcopo dimittat̉ cū benedictōe ꝑ hoc aūt ꝙ dicit ad veſperam: innuit̉ qd̓ loquit̉ dominus de miſſis que inquadrageſima dicuntur poſt quas ſtatim veſꝑede cantant̉: de con. di. i. ſolet. Et ſic innuit ꝙ ep̄svel preſbyter non debet tunc benedicere donecveſpere ſint cātate: qd̓ tamē ī vſu nō eſt. Poſtremo licet p̄ter ꝓpoſitum notandum eſt ꝙ benedictio menſe dupliciter inchoatur. primo ꝗa maiorincipiens dicit. Benedicite ⁊ ceteri reſpōdēt dominus: qꝛ ſicut debemꝰ domino ꝑ gr̄aꝝ actōnesbenedicere. ad quod maior dicendo benedicitehortat̉: ſic ⁊ īdigemꝰ benedici a domino ſue gratie infuſione quā illi optātes poſtulat reſpondendo. domiꝰ ſupple nos benedicat ſue gratie infuſion. Scd̓o mō maiore īcipiēte. Benedicite ceteri ſimiliter reſpōdēt benedidite ad oſtēdendū ꝙad dei benedictōeꝫ debemꝰ mutuo nos hortar
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten