Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Luc. vlt. poſtqͣꝫ xp̄s ī erurcorauit corā diſcipulis māducauit reliꝗas eis dedit eleuatis manibus bn̄dixit eos. Un ſtatuit ꝯcillū aurelian̄..di. i. ad celebrādas:. c. p̄ce: vt ppl̓s an̄ bn̄dictionē ep̄i vel vbi ipſe abeſt ſacerdotis: de eccleſia diſcedat. Hec aūt vltīa bn̄dictio ſuꝑ populuꝫmiſſionē ſpūs ſcī ſignificat: quē dn̄s aſcēdēs ī ce de celo miſit in apl̓os: iuxta qd̓ ipſe ꝓmiſerateis. Accipietis īquit ꝟtutē ſuꝑueniētis ī vos ſpiritꝰ ſcī: vt dcm̄ eſt ſub ti. de or̄one nouiſſima.Un̄ hec bn̄dictio v̓bū oris ſignū crucis expͥmit̉: qm̄ illa miſſio ſonū aeris līguā ignis innotuit: iuxta illd̓. Fcūs ē repēte de celo ſonꝰ tāqͣꝫadueniētis ſpūs vehemētis apparuerūt illis diſperdite līgue tāqͣꝫ ignis ⁊cͣ. Et lꝫ ſpūs ſcūs ſpāliter miſſus fuerit ī apl̓os: qꝛ tn̄ īdiuiſa ſunt oꝑatrinitatis. miſſionē illam tota fuit trinitas oꝑata.Iōqꝫ bn̄dictōem iſtā facit ep̄s in noīe trinitatisaucͣte pſalmiſte dicētis. Bn̄dicat nos deꝰ deꝰ nr̄bn̄dicat nos deꝰ. Scd̓o hec vltīa bn̄dictio ſignificat illā vltimā benedictōeꝫ. Uenite benedicti patres mei ⁊cͣ. Tertio illā quā xp̄s aſcēſurꝰ ī celumdiſcipulis dedit. vn̄ ea fcā ſacerdos ſe ad oriēteꝫvertit qͣſi ſi xp̄o aſcēdēti ꝯmēdās. Ceteꝝ benedictionis formā legis exp̄ſſit aucͣtas dicēte dn̄o: moyſen īuocabis nomē meū ſuꝑ omēs filiosiſrael: ego dn̄s bn̄dicā. Et iteꝝ ꝓphetā. Effun ſuꝑ vos ſpm̄ gr̄e p̄cū. Ite aaron poſtqͣꝫ ſanctificauerat extēdēs manū ſupra ppl̓m benedixitilli Leui. ix. Itē moyſes aaron expletis hoſtijs holocauſtis ītrauerūt tabernaculū teſtimonijpoſtea exeūtes bn̄dixerūt ppl̓o. Leui. ix. ī fi. Puiuſmōi ergo finales bn̄dictōes a ve. teſt. ſumunt̉qm̄ iacob in fi. vite ſue filijs bn̄dixit moyſesppl̓o ante mortē: ſicut xp̄s diſcipulis an̄ aſcēſionē: vt p̄dcm̄ ē. Et ind̓ ē ſeꝑamur cōmitiuā ꝓtectiuā q̄rimꝰ benedictōem. Sumūt̉ etiā abeo dn̄s p̄cepit dari benedictiōes ī montē garizan ſuꝑ legis obſeruatores. Sicut ecōuerſo maledictōes ī ebal ſuꝑ trāſgreſſores a ꝗbꝰ excōicationes originē habuerūt. xxi. di. deniqꝫ. Regulariter aūt maior minori benedicit. Unde abraham a melchiſedech benedicit̉ ecōuerſo.Nullꝰ ergo ſacerdos maiore ſuo īnuēte benedictionē dare nitat̉: īmo ep̄o miſſaꝫ audiente ſacerdos celebrās ī cūctis illiꝰ licētiā benedictionem expoſcit. Sacerdos tamē miſſaꝫ celebranspōt benedice̓ ēt ep̄o p̄ſente ꝑmittēte ac benedicere nolēte aliter ꝓut ī p̄miſſo ꝯcilio aurelianenẜ. cauet̉. ẜꝫ Hier. xcv di. eadē p̄ſbyt̉ populū bn̄dice̓ pōt xp̄m metuit cōſecrare. illd̓aūt qd̓ ī carthaginē: cōci legit̉ .xxvi. q. v. miniſtrare p̄ſbytero benedictōem ſuꝑ plebē fūderelꝫ de ſolēni benedictōe ſoli ep̄o ꝯpetēti fit pervba iſta ſit nomē domini benedictū ⁊cͣ. ē ītelligē. Rurſus benedictio ep̄alis fit modū manꝰīpoſitōis. Unde ep̄s dicēs tenet manū more Saron ſuꝑ populū eleuatā exemplo chriſtqui vt p̄miſſum eſt corā diſcipulis māducauit. incelū aſcēſurꝰ eleuatis manibꝰ eis benedixit. Qꝛergo ſoli ep̄i manꝰ īponūt: qꝛ ſicut legit̉ ī actibapoſtoloꝝ ſoli apoſtoli manꝰ īponebat nullusalius diſcipulꝰ ſolēnē benedictionē ſolꝰ ep̄usdat. Sane pꝰ benedictionē ſolēnē ſit ep̄m ante agnus dei. iteꝝ benedici ſolēniter ī fine miſſe oꝫ. In miſſa tamē defūctis bened cit̉ut ſub ti. de fractione hoſtie dictū eſt. placet tibi⁊cͣ. qꝛ Luca teſtāte actuū .i. Dominus iheſus poſtqͣꝫ locutꝰ eſt diſcipulis benedicēs illis aſſumptꝰ ēin celū ſedet ad dertrā dei. ſacerdos non adxp̄m ſolū quē nubes ſuſcepit ab oculis eoꝝ: ſedad totā trinitatē ẜmonē dirigit dicēs. placet tibi⁊cͣ. Quā or̄one finita oſculat̉ altare oſtēdēs perhoc ſe p̄miſſis oībꝰ deuote toto mētis corporisaſſentire affectu. fcō recedēs a cōſpectu ppl̓i ingredit̉ veſtiarium vel cortinam interponit repreſentans vt premiſſuꝫ eſt chriſtū in celum aſcēdentē nubes ſuſcepit cum ab oculis intuentiū:ſicut legit̉ Luc. vltimo. receſſit ab eis ferebat̉ īcelū. Si vero epiſcopꝰ miſſam ſacerdotis audiuerit ſacerdos ipſo oſculato altari: depoſitis ſacerdotalibꝰ veſtibus mox accedit ad epiſcopū:genu flectens corā illo oſculat̉ eius manū. ī hocfigurans magnā filij obedientiā pr̄i obediūt ī īcarnatione. in paſſione. in aſcenſione in alijsidē ſacerdos in officio miſſe repreſentauit oſtēdens ſe illis fidem verā habere ꝯſentire. Pontifex vero illi benedicat. q. d. hic eſt filius meusbenedictꝰ ⁊cͣ. Deinde ſtatim dicūtur hymni illi:Benedicite laudate: vel in totum vel in parteꝫqꝛ deo omnibus beneficijs gratias agere debemꝰ quem in eternum laudamꝰ. Unde in cōcilio agathen. de. di. v. conuenit: ita legit̉. Poſtcōcluſionē matutinarū vel veſpertinarum miſſarum .i. que dicunt̉ mane vel circa nonam pꝰ hymnos .i. poſtqͣꝫ ſacerdos dixit. Benedicite laudate capitula de pſalmis dicant̉ ſcilicet Confiteanitibi domine oīa oꝑa tua ⁊cͣ. Et plebs collecta oratione or̄onis cauſa ad veſperuꝫ ab epiſcopo dimittat̉ benedictōe hoc aūt dicit ad veſperam: innuit̉ qd̓ loquit̉ dominus de miſſis que inquadrageſima dicuntur poſt quas ſtatim veſꝑede cantant̉: de con. di. i. ſolet. Et ſic innuit ep̄svel preſbyter non debet tunc benedicere donecveſpere ſint cātate: qd̓ tamē ī vſu eſt. Poſtremo licet p̄ter ꝓpoſitum notandum eſt benedictio menſe dupliciter inchoatur. primo ꝗa maiorincipiens dicit. Benedicite ceteri reſpōdēt dominus: qꝛ ſicut debemꝰ domino gr̄aꝝ actōnesbenedicere. ad quod maior dicendo benedicitehortat̉: ſic īdigemꝰ benedici a domino ſue gratie infuſione quā illi optātes poſtulat reſpondendo. domiꝰ ſupple nos benedicat ſue gratie infuſion. Scd̓o maiore īcipiēte. Benedicite ceteri ſimiliter reſpōdēt benedidite ad oſtēdendūad dei benedictōeꝫ debemꝰ mutuo nos hortar