calix parūper ab altart eleuat̉: quidā puer ſtāſ vl̓timus poſt dyaconū habens cappā ex tranſuerſoad deſignandū ꝙ caput .i. iudei expectātes meſſiam .i. chriſtū cū iam venerit tranſuerſuꝫ ē ī caudam. Quia ꝟo nichodemus ſepulto dn̄o aduoluit ſaxū magnū ad hoſtiū monumenti. iō dyaconus ſuꝑ os depoſiti calicis corꝑale deponit. dyaconus quoqꝫ calicē cū corꝑali inuoluēſ rep̄ſentatioſeph qui corpus dn̄i ſyndone mūda inuoluit.Rurſus quia in pace factus eſt locus eius dyaconꝰ ẜm morem quorūdā eccleſiaꝝ menſaꝫ oſculat̉ altaris: ⁊ qꝛ factꝰ ē principatꝰ ſuꝑ humeꝝ elꝰoſculat̉ dextrū armū pontificis: ut ī vtroqꝫ ſignificet chriſtū ⁊ quieuiſſe poſt mortē ⁊ viciſſe poſtmortē: iuxta qd̓ ipſe p̄dixit in pſalmo: In pace inidipſuꝫ dormiā ⁊ requieſcā. ⁊ alibi: O mors eromors tua ⁊ morſus tuꝰ ero inferne. Xp̄s enī permortē triūphauit de mortē: nā qꝛ factꝰ ē obediens vſqꝫ ad mortē: mortē aūt crucis: iccirco deusexaltauit illū ⁊cͣ. Hoc ipſuꝫ etiā ſignificat ꝙ xp̄sſibi crucē ſuꝑ humeꝝ baiulauit. Secūdo dyaconus oſculādo dextra ſacerdotis ſignificat ꝙ vl̓teſſe ꝑticeps laboris: ut ſit ſocius eterne retributionis. Tertio per hoc innuit ꝙ Ioſeph deponēscorpus illud fuit oſculatus. In quibuſdā eccleſijsſacerdos hic etiā oſtiā oſculat̉: īnuens ꝙ nichodemus idē fecerit qd̓ Ioſeph. vel potius ꝑ domīpaſſionē factā eſſe nr̄am reconciliationē. Pꝰ oſculum huiꝰ dyaconꝰ retrocedit a facie. ſacerdotis rep̄ſentans mulieres ſepulto dn̄o a monumēto recedentes.¶ De pater noſter ⁊ eiꝰ expoſitiōe. ¶ Rubrica.cundum terria pars miſeos qui dicūt ꝙſe que dr̄ poſtulationes incipit h̓: ore-mus preceptis ſalutaribꝰ ⁊c̄. ⁊ ꝙ durat vſqꝫ ad collectas. Hec pars ꝯtinet ꝗnqꝫ clauſulas. Prima ē ipſa p̄fatio .ſ. oremꝰ preceptis qd̓addidit beatus gregorius. Secūda eſt pater noſter. Tertia libera nos q̄ſumꝰ dn̄e. Quarta paxdn̄i. Quinta fiat cōmixtio. ¶ Quia ergo ih̓s voce magna clamabat: Pater in ma. tu. dn̄e cōmeſpiritū meū: iō ſacerdos ⁊ nō totus populꝰ proutgreci faciūt: eleuata voce pronūciat: Oremꝰ p̄ceceptis ⁊cͣ. Nō .n. dr̄ ſub ſilentio ſed palā: qꝛ ē deeuangelio: ad notandū ꝙ rex celoꝝ in noua legopaꝝ loquebat̉ ⁊ ſine velamine p̄dicauit. Ad hocideo hec dominica oratio: ⁊ etiā Credo in vnuꝫdeum alta voce dicūtur: ut oēs illā dicāt ⁊ addiſcant. Alia etiā rō poſita ē ſub ti. de predicationeSed tertia clauſula .ſ. libera nos ⁊cͣ. ſub ſilentiodr̄: in ſignū ꝙ chriſtus interdū a predicatione ſiluit. alit̓ tamen nō dicet̉. Sed ⁊ ꝓferēs pat̉ noſter ⁊cͣ. iteꝝ ſicut prius extendat ac ſurſuꝫ eleuatmanus. Primo .n. dicēs: Preceptis ſalutaribꝰ ⁊cͣactus Ioſeph de quibus in precedēti colūna dictum eſt Quos preceptis ſa. mo. ⁊ di. inſti. infor̄atos geſſit repreſentauit. Quia igit̉ doctrina audiendo. meditando. ⁊ inquiete dicēda ē. v. q. iiijin loco: iō verba iſta depoſitis ſuꝑ altare manibꝰprotulit dicēs: Pater noſter ⁊cͣ. xp̄m ppl̓m oraredocentē rep̄ſentās: iōqꝫ moyſi orantis exemplomanꝰ extendit ⁊ ſurſuꝫ eleuat: ut feruorē cordis⁊ rectā ad deū intentionē oſtendat. .xxxvij: di. ſiquis vult. Rurſus dicēdo Preceptis ſalutarihꝰ⁊cͣ. calicē ſimul ⁊ oſtiā deponit: ut p̄miſſuꝫ ē. Sane legalis pontifex regreſſus ad populū lauabatveſtes: īmūdus tamē erat vſqꝫ ad veſꝑam: ſicutin ꝓhemio hꝰ ꝑtis dictū eſt. Sic ⁊ xp̄s qui intrauit in ſanctaſanctoꝝ redit ad eccleſiā cōpaciēdo⁊ auxiliando: ⁊ lauat veſtes ſuas .i. ſcōs mūdificat: ⁊ tamē vſꝙ ad finem mūdi mēbris eiꝰ aliqͣmacule adherēt. Secerdos etiā redit ad populūquia dū rurſus alta voce multiplicat p̄ces forasexire videt̉: ⁊ precibus velut aquis veſtimentaſua .i. ppl̓m lauatⁱ ⁊ mūdat: ⁊ tamē īmundꝰ iudicat̉: qꝛ vſꝙͣ ad mortē erit in oī homine ꝙ lauet̉.Oraturꝰ ergo ⁊ oſtēſurꝰ ſe cauſam agere coramdeo: ⁊ q̄ quotidie petere debeamꝰ monet ppl̓uꝫorare dicēs: Pat̓ noſter ⁊cͣ: q̄ or̄o habet̉ matheivi. c. Fiducialit̓ .n. orare poſſumꝰ ut filij patrē qͦsipſe dominꝰ ad ſic orandū informauit ⁊ ip̄e vicevniuerſalis eccleſie quā rep̄ſentat orat. ne tamēſua auctoritatꝭ ⁊ quaſi p̄ſumptiue petere videatur p̄mittit quaſi loca prefationis preceptis ſalutaribus ⁊cͣ. Dicit aūt preceptis ⁊ diuina īſtitutōequia dn̄s ⁊ hāc orationē inſtituit ⁊ apl̓os ſic orare precepit: ⁊ ex tūc maxime ꝓſtrati orare debenius vſqꝫ in finem dominice orationis ſalteꝫ inprofeſtis diebus: in feſtiuis vero ſtantes. Tresaūt articuli ſequētes .ſ. p̄ceptis ſalutaribꝰ. pat̓ noſter: ⁊ libera nos ſignificantes tres dies dominice ſepulture: iōqꝫ ⁊ his dūtaxat vtimur in paraſcephe. In quibuſdā eccleſijs dū ſacerdos dicitpater noſter a dyacono. ⁊ dū p̄latus dat benedictionē ſolēnē poſt pater noſter. manꝰ eiꝰ a dyacono ⁊ ſacerdote ſuſtentant̉: in quo repreſentat̉ ꝙHur ⁊ Aaron ſuſtētabāt manꝰ Moyſi orātis. d̓quo ſub ti. de oratione dictū eſt. ¶ Beatꝰ gregꝰorationē dominicā poſt canonē ſuꝑ oſtiā cēſuitrecitari aſſerens in regiſtro incōgruū eē: utˡ ſuꝑeuchariſtiā diceret̉ oratio quā ſcholaſticus cōpoſuerat: ⁊ illa omītteret̉ quā dn̄s ipſe dictauerat:⁊ apoſtoli dicere conſueuerāt. Et cantatur apudgrecos a toto ppl̓o: ſed apud nos a ſolo ſacͣdoteIllud aūt notandū eſt ꝙ hec or̄o ceteras orationes ꝓpt̓ quatuor antecellit .ſ. auctoritate doctoris. breuitate ſermonis. ſufficientia petionuꝫ. ⁊ fecunditate myſterioꝝ. Auctoritate doctoris quiafuit ipſius ſaluatoris apl̓os orare docētis ore ꝓlata: ⁊ inde dicit̉ oratio dominica. breuitati ẜmonis qꝛ facile dr̄ ⁊ ꝓfert̉. Iuxta illud: Cū oratꝭ nolite multum loqui ⁊cͣ. ſufficientia petitionū. quoniam vtriuſqꝫ vite neceſſaria cōtinet. fecūditate
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten