vt alij cōicātes inde ſumāt: nō. o. eēt decēs tātuꝫſanguineꝫ ꝯfice̓: nec calix capax inueniret̉. Utrūaūt ꝑ ꝯͣctum ſanguīs vinū appoſitū effitiat̉ ſacramentū: dicet̉ ſuꝑ v̓bo hic eſt calix. ¶ Sequit̉ poſteaqͣꝫ cenatꝰ ē ⁊c̄. xiiij. luna primi menſis ad veſperā xp̄s ẜm legē typicū paſcha cū apoſtolis celebrauit: de quo cū dixiſſet Deſiderio deſideraui hoc paſcha māducare vobiſcum anteqͣꝫ patiatcur hoc diceret ſtatim oſtēdit: ut .ſ. veteri paſchefinē imponēs: non paſche ſubſtineret ſacr̄m. Accipiēs .n. panē benedixit ac fregit deditqꝫ diſcipulis ſuis dicēs: Accipite ⁊ comedite hoc eſt corpus meū qd̓ ꝓ vobis tradet̉. Sil̓r ⁊ calicē poſtqͣꝫ cenauit dicēs: Bibite ex hoc oēs hic ē ſāguīsnoui teſtamenti qui pro. v. ⁊ ꝓ. m. e. in remiſ. pec.hoc facite in mea cōme. Hac igit̉ inſtitutiōe for̄ati celebramus iugit̉ per miſteriū qd̓ ſemel offerebat̉ in preciū. nā vbi ꝟitas venit figura ceſſauit.¶ Chriſtus .n. poſt cenā corpꝰ ⁊ ſanguinē ſuū dedit apl̓is ut hoc ſacr̄m veludultimuꝫ teſtatorismandatū artiꝰ memorie cōmendaret̉ de cō. di.ij. liquido. vn̄ nouiſſimū condēs heredibꝰ teſtm̄dixit: Uos eſtis qui ꝑmanſiſtis mecū in tētatiōibus meis. ⁊ ego diſpono vobis regnū ſicut patermeꝰ mihi diſpoſuit: ut edatis ⁊ bibatis ſuꝑ menſam meā in regno mēo. Et lꝫ apl̓i euchariſtiā nōieiunij acciperūt: nō iō calūniandū ē ꝙ prāſi d̓beant hoc ſacr̄m reciꝑe ſicut faciebāt illi qͦs apl̓s arguit dicēs: Cōuenientibꝰ vobis in vnū: iā nō eſtdn̄icam cenā māducare. vnuſꝗſqꝫ .n. p̄ſumit cenam ſuā ad manducandū. ⁊ aliꝰ quidē eſurit. alius ebrius ē. Item ex hoc ꝟbo poſtqͣꝫ cenatū ē vr̄ꝙ ſacerdos cōmunicare dꝫ priuſqͣꝫ trāſeat ad calicis conſecrationē. Sed de hoc dicet̉ ſub tit. decōicatione ſacedotis. ¶ Sequit̉. Accipiēs ⁊ hūcpreclaꝝ calicē ⁊cͣ. ponit cōtinēs ꝓ ꝯtēto. Nam ⁊vnꝰ et idē. ⁊ tūc ⁊ nūc. ⁊ hic ⁊ alibi ſacrificat̉ aboībus. totꝰ eſt in celo. totꝰ in altari. ſil̓ ⁊ ſedet deterā patris ⁊ manet ſub ſpecie ſacramenti. ſic̄ tactum eſt in vi. ꝑticula ſuꝑ. ꝟ̓bo eleuatis oculis.Qd̓ aūt vinū in calice cōſecraueris pꝫ ex eo qd̓ipſe ſubiūcit: Nō bibā āmodo ex hͦ gemine vitꝰ⁊cͣ. Et fiūt iſte cōſecrationes cuꝫ ſigno crucis: utdictū eſt in. vi. ꝑticula ſuꝑ ꝟ̓bo benedixit: qꝛ ꝟtute crucis ⁊ ꝟboꝝ fit tranſſubſtātiatio naturarumHec aūt ſūt ꝟba: hic eſt calix mei ſanguīs .i. continēs ſanguinē meū: vel ſanguinis ſignificās paſſionē. ¶ Et nota ꝙ paſſio dr̄ calix ul̓ a calide potione: uel qꝛ menſurate ſumit̉. Uidēs .n. deꝰ quinō ſinit nos affligi pluſqͣꝫ portare poſſumꝰ. ¶ Decalice dictū eſt in ꝑte prima ſub ti. de picturis. h̓aūt pax eleuato calice. ſacerdos illuꝫ deponēs n̄deſerit eū. ad notandū ꝙ quilibet apoſtoloꝝ ſiccalicē accepit ꝙ vnicuiqꝫ dn̄s miniſtrauit ¶ Sequit̉ noui ⁊ eterni teſtamenti ⁊cͣ. Subaudi cōfirmatio noui dicit qꝛ nos īnouat ꝑ fidē xp̄i eternidicit: qꝛ lex noua nō eſt trāſitoria ſicut antiqͣ. exͣde cele. miſ. cū marthe. Uetus .n. teſtamentuꝫ ꝙhircoꝝ ⁊ vituloꝝ fuit ſanguīe dedicatū. ꝓmittebat hoī tꝑalia ⁊ trāſitoria. nouū ꝟo ꝙ xp̄i ſanguine fuit conſecratū ꝓmittit eterna: ⁊ iō teſtm̄ſ. illud fuit vetus ⁊ trāſitoriū. hoc aūt nouū eſt ⁊eternū. De nouo habet̉ Luce. xxij. Diſpono vob̓regnū ⁊cͣ. ut. sͣ. vel inde ꝓbat̉ eternū .i. ꝑpetuumvn̄ aſſerit̉ nouū .i. vltimū. Nouiſſimū .n. hoīs teſtamentū īmobile p̄ſeuerat: ꝗa teſtatoris mortefirmat̉. Iuxͣ illud apl̓i: Teſtamentū in mortuiscōfirmatū ē: alioꝗn nō valet dū viuit qꝛ teſtatusē. ¶ Porro teſtamentū nō ſolū dr̄ ſcriptura ſꝫ ⁊ꝓmiſſio: ut dicet̉ in ꝓhemio. vi. ꝑtis ⁊ ẜm huncmodū dr̄: Hic ē ſanguis noui ⁊ eterni teſtamētiideſt cōfirmatio noue ⁊ eterne ꝓmiſſionis ſicutdn̄s ipſe ꝓmittit. Qui manducat corpꝰ meū ⁊ bibit meū ſanguinē hꝫ vitā eternā. vn̄ nec primuꝫteſtamentū ut inquit apl̓us: ſine fanguīe dedicatū eſt. Lecto .n. vniuerſo legis mādato: moyſesaccipiens ſanguinē hircoꝝ ut vituloꝝ ip̄m librū⁊ oēm populū aſꝑgit dicēs: Hic ē ſauguis teſtamēti qd̓ mādauit ad uos deꝰ. Eece qͣꝫ ꝓpͥe moyſes ꝟba p̄dicit quibꝰ xp̄s vſus ē in cena. ¶ Querit̉ vtrꝝ aqua cū uino cōuertat̉ ī ſanguinē. De qͦetiā iā infra dicet̉. Si .n. conuertit̉ ergo aqua eſtſacr̄m ſanguinis: īmo vr̄ ꝙ ppl̓i. Nā aque multepopuli multi. Et ob hoc aqua miſcet̉ uino ut xp̄opopulꝰ adunet̉. Nā ⁊ de latere xp̄i ſāguiſ exiuit⁊ aqua ꝓut tactū ē ſub ti. de oblationē Si ꝟo nōcōuertitur querit̉ ubi poſt cōſecrationē exiſtat: ⁊quōſeperat̉ a uino cū fuerat in uinū cōmixta. Siaūt poſt cōſecrationē aqua pura ꝑ̄māſerit ẜm hNō bibit ſolū ſanguinē ſacerdos in hoc ſacr̄o: ⁊ſic poſt unā ſumptionē iteꝝ eodē die cōicare nōdꝫ ac ſi priuſqͣꝫ aquā bibiſſet. Nā iccirco ſac̄dospoſtqͣꝫ ꝑfudit eodē die iteꝝ nō ſacrificat qꝛ uinūpurificationis ſumit. An forte dicetur ꝙ ſic̄ uinūmutatur in ſacramētū redemptiōis: ſic ⁊ aqͣ trāſit in ſacramentū ablutiōis. q̄ de lateri xp̄i parit̓effluerūt ꝗs hͦ audeat diffinire. ¶ Nā ⁊ illud inꝗritur utꝝ xp̄s reſurgens a mortuis ſanguinemillū reſumpſit quē in cruce effudit. Si .n. capillꝰde capite nr̄o nō ꝑibitiquāto magis ſanguis illenō pereit qui fuit de ueritate nature: ⁊ tn̄ ille inpleriſqꝫ eccleſijs dr̄ conſeruari. Quid etiā d̓ circūciſione p̄pucij uel de p̄ciſiōe umbilici diceturan in chriſti reſurrectiōe redijt ad ꝟitateꝫ hūanenaͣe ⁊ ad locū glorificatū. Sed meliꝰ ē totū deocōmittere qͣꝫ aliud temere diffinire. Creditur tamen prepuciū in lateran̄. baſilica conſeruari: liceta quibuſdam dicatur ꝙ illud fuit in hieruſalemdelatū ab angelo karolo magno ꝗ tranſtulit illd̓⁊ poſuit aquiſgrani honorifice in eccleſia beatemarie. ſed poſt a karolo caluo poſitum eſt in eccleſia ſaluatoris apud caroſium. ſed ſi hoc uerūeſt mirandum eſt. Cum enim caro illa de ueritate humane nature fuerit: creditur ꝙ chriſto reſurgente ad locū ſuū glorificatum redijt. Aliquitamē dixerūt ꝙ hoc ueꝝ eſſe poſſet iuxͣ opiniōꝫ