Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

abſcōſa velata eſt in hoc mūdo: ſed quādo inoratione dn̄ica dicit̉. Panē noſtrū manifeſtaturad on̄dendū quādo ad panē noſtrū in celiseſt ꝑueniemꝰ: tūc diuinitas que in hoc mūdo abſconſa velata eſt manifeſtabit ſe nobis videmus ipſum ſicuti eſt. De hoc dicet̉ ſub tit. de reſumptione patene. In ꝗbuſdam tn̄ locis patenadiſcooperta tenet̉ ad deſignandum ſacerdosorat eternis: que chriſti p̄dicationē nobis reuelant̉. Per patenā enī rotūda eſt eternitas:pͥncipio caret finē congrue deſignat̉. Saneſubdiaconꝰ tenet patena a ꝑte ſuꝑiori eleuatamqͣſi diceret. Imitamini me poſterioꝝ oblitꝰ adanteriora me extēdo: innuens etiā referre debemꝰ oīa oꝑa nr̄a ad xp̄m ad coronā eternamPatena quoqꝫ ſeorſum a calice reuoluta .ſ. parsſuꝑior ſubtus poſita ſignificabat lapidē a ſepulchro cōmotū reuolutū. Et nota diaconꝰ tradit patenā ſubdiacono tenēdā innuens xp̄uscōtulit diſcipulis ſuis: ptātem p̄dicādi regnū deiCirca hoc etiā videbit̉ ſub ti. de reſumptione patene. Circa oblationē ppl̓i notādū eſt ppl̓sofferre debet. Iuxta illud exo. apparebis incōſpectu dei tui vacuꝰ: de. di. i. oīs. Per oblata quoqꝫ munera poſſumꝰ cōmemorare copioſāvictimā: que oblata eſt a ppl̓o rex Salomontemplū altare dn̄o ſacraret. Exemplo enī illiusplebs fidelis offert ſe dona deo. ſed in ve teſt.cōueniebat ppl̓s in hieruſalē ꝗbuſdā magnis ſolēnitatibꝰ .ſ. paſcha: pentecoſten in feſto cenofegiarū vt orarēt in tēplo tūc tenebātur offerre:Et nota in ve. te. ppl̓s offerebat ſacrificiū legale volūtariū peccato gr̄aꝝ actionē: donavota holocauſta. Sacrificiū legale ſunt decime pͥmicie vel ea que lex iuſſit offerri. deutr.xij. c. Uolūtariū eſt ſponte peccato legistranſgreſſione offerebat̉. Dona ſunt in templiornatū offerrebant̉. vota ꝑiculis infirmitatisvel belli. De holocauſto p̄miſſuꝫ eſt. vn̄ dicit̉ inpalipomē. obtulerūt pͥncipes votis: ſpōtaneis: peccato: regno: ſanctuario: iuda.Ritꝰ igit̉ ſynagoge trāſiuit in religionē eccleſie ſacrificia carnalis ppl̓i mutata ſunt in obẜuantiā ppl̓i ſpūalis. ſicut ppl̓s ille moyſi deſcendenti de mōte diuerſa dona ad faciēdū tabernaculū offerebat: ſic ep̄o pulpito veniēti xꝑ̄ianiuotas offerūt oblationes. Aliꝰ offert auꝝ imitatꝰmagos auꝝ dn̄o obtulerūt. Aliꝰ argētū: ſecutꝰillos pecuniā in gazophilatio poſuerūt. Aliusꝟo aliꝗd de ſua ſubā: vt aſſociet̉ illis pauluꝫ barnabā neceſſaria pauperibꝰ trāſmiſerūt: neceſt curādū qͣꝫtitas vel ſpēs offerat̉: ſed potiusmens attēdit̉ offerētis. vn̄ ꝓuer iij. Honora dn̄ꝫdeū tuū de tua ſubā: Thobie. iiij. Ex tua ſubāfac elemoſynā: magi obtulerūt xp̄o nato aurūthus mirrā. math. ij. Iuxta illud p̄s. Tibi offerent reges munera: nec ẜm Gre. offerēs a muneribus: ſed munera ab offerēte placēt. Offerūtque legale ſacrificiū in decimis pͥmicijs voluntariū in ſpōtaneis oblationibꝰ peccato duꝫ penitentias redimūt gr̄aꝝ actione collatisa deo aliqͣ gr̄a quicqͣꝫ offerūt. Dona edificiaeccleſiaꝝ vel vtēſilia aliꝗd offerūt vota qd̓ īpiculis vouerūt exoluunt. Holocauſtū offerunt ſeculū derelinquūt: ſua pauperibꝰ diſtribuūt Offerens aūt manū ſacerdotis oſculat̉ qd̓fides opere deſignat̉: de quo etiā p̄miſſumeſt. Offerēs ꝟo panē vinū ſignificans diſcipulos p̄ueniunt parare neceſſaria ad paſcha. Ueꝝ clerici vel monachi etiā adminiſtratōeshabētes offerūt niſi in officio mortuoꝝ ī noua celebratione ſacerdotis: in ꝗbuſdā p̄cipuisſolēnitatibꝰ. de. di. i. alia: enī ipſi de oblatōnibꝰ viuat: ipſi ac ſua deo oblati ſūt tenent̉offerre. Uiri an̄ mulieres offerūt. Ipſi enī forteſin xp̄o deſignāt .ſ. martyres ī pͥmitiua eccleſiaplures cōtumelias paſſi xp̄o victimā obtulerunt occubuerūt. De inde mulieres fragilioresdeſignāt .ſ. cōfeſſores: tꝑe pacis dn̄o laudis hoſtias obtulerūt. Preterea vir caput eſt mulieris: a capite eſt reddēda. ff. de edēdo argētarius. Subdiaconi aūt vel acoliti recipiūt oblationes ad manū ep̄i deferūt̉ ad notadumipſe ſua ſed aliena manu debet tēporalia miniſtrare. Sane romanꝰ pōtifex nullā oblatōeꝫmanibꝰ tāgit niſi illā defūctis offert̉. quāmanibꝰ accipit: vt ſugillet errorē dogmatizantiūelemoſynas ꝓdeſſe defūctis: niſi oblatōempanis quā tāgit: ꝓpter reuerentiā ſacrificij qd̓ex pane cōficit̉: qꝛ eſt vicariꝰ eiꝰ de ſe dicit.Ego ſum panis viuꝰ. Ceteras ꝟo oblationes adpēdes accipit ꝓpter illud qd̓ in actibꝰ apoſtoloꝝhabet̉: qm̄ offerebāt p̄cia eoꝝ vendebāt̉ ponebant an̄ pēdes apoſtoloꝝ: qꝛ oīa ſua ſūt ꝓutſub euāgelio tactū ē. Et ſacerdos oblatōnes ma tāgit rep̄ſentās illud leui. i.. iiij. ponetqꝫ manus ſuꝑ caput hoſtie acceptabilis erat atqꝫ ī expiatione ꝓficiēs. Et nota defūctis oſfert̉ panis vinū: Iuxta illd̓ Thobi. iiij. Panē tuumvinū tuū ſuꝑ ſepulturā iuſti ꝯſtitue .i. diſtribue.Et pecunia ſiue argētū exēplo iude machabeimiſit offerri. xij. milia dragmas argenti peccatis mortuoꝝ. ij. machabei. xij. Et p̄cia eoꝝ ponebant̉ an̄ pedes apl̓oꝝ: vt p̄miſſū ē. Et etiā lumenad illuminādū illos qui ī tenebris purgatorij ſedēt qͣſi offerēs ipſo fcō dicat. Lux eterna luceateis dn̄e ⁊cͣ. Sane moyſes vidēs ppl̓s multa obtuliſſet: iuſſit p̄conis voce cātari ne ꝗs vltraofferret. exo .xxxv. .xxxvi. c. Nullꝰ tn̄ ſacerdotūnr̄i tꝑis talia face̓ viſus ē. In nōnullis locis parochiani ī die natal̓ dn̄i offerūt ſacerdotibꝰ panesqͦs kalēdarios vocāt: ꝓpt̓ illd̓ qd̓ legit̉ leui. xxiijOfferetis panes duos ſacerdoti cedūt ī vſumeiꝰ: Et vocabitis hūc diē celeberrimū atqꝫ ſanctiſſimū ⁊cͣ. ſuſceptis itaqꝫ a ppl̓o oblatōibꝰ choro offertoriū cātante ep̄s vl̓ ſacerdos ad altare