Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Charitas enim eius extendi debet etiaꝫ vſqꝫ adinimicos. Nempe tunicella ſubdyaconi. dalmatica dyaconi caſula preſpyteri ſuccedūt in locuꝫtunice iacinctine que erat coloris celeſtis .i. aerciad notandū oēs miniſtri altaris celeſtē debēthabere conuerſationē: licet ẜm maius minusqd̓ notat latitudo vel ſtrictura manicaꝝ dalmatice tunicelle ut premiſſuꝫ ē. Quia igit̉ ſacerdosmaxime debet eſſe ad celeſtia expeditꝰ: ideo hecornamenta gerit: nec aliud brachia ſtringēsEpiſcopꝰ aūt ſimul vtit̉ dalmatica tunicellaoīuꝫ ornamentis ut oſtendat ſe ꝑfecte oēs habe̓ordines tanqͣꝫ qui eos alijs cōfert. Minores ſacerdotes eos cōferūt: illa portant. quibus ſufficit vnū qd̓ celeſtē ſignificet cōuerſationem. Preterea pontifex in ornamentis atqꝫ ī oſficio magis expreſſe gerit ſimilitudinē ſaluatorꝭqͣꝫ ſimplex ſacerdos magis ſibi cōueniūt ornamentoꝝ ſignificata: ideoqꝫ pluribus vtitur ornamentis. Debet aūt dalmatica habere duas lineas coccineas hinc inde ante retro a ſummovſqꝫ ad deorſuꝫ ut pontifex oſtendat̉ habe̓ fauorem charitatis ad deū ꝓximū in ꝓſperis aduerſis. Iuxta veteres noui teſtamēti p̄ceptumquod ē Diliges dn̄m deū tuū ex toto corde tuo ꝓximū tuū ſicut te ipſum. Unde Ioan. Cariſſimi mandatū nouū ſcribo vobis. ſed mādatūvetus qd̓ ab initio habuiſtis. Et iteꝝ mādatū ſcribo vobis ⁊cͣ. Quādoqꝫ linee purpurieſūt ſignificantes fidē ſanguinis chriſti in vtroqꝫpopulo neceſſariū. In ſiniſtro quoqꝫ latere dalmatica fimbrias ſolet habere: ſollicitudines actiue vite ſignificātes quas ep̄s ſubditis ſuisbet habere: iuxta qd̓ dicit apl̓us: pret̓ illa extrīſecus ſunt inſtantia mea quotidiana ſollicitudooīuꝫ eccleſiaꝝ. Per dextrū ꝟo latus qd̓ fimbrijscaret notet̉ contēplatio celeſtiū ſine ſollicitudinibus quieta a multiplicitate ꝑturbationū. Adhuc quedā dalmatice .xv. habēt fimbrias anteretro: quia quindecim pſalmi in ve. teſta. qͣſi quīdecim gradus exeūt de tramite charitatis ꝗndecimſſil̓r in nouo teſta. excreſcūt de oꝑe charitatis: ꝟbi gratia: Charitas paciēs eſt benigna eſt⁊cͣ. vſqꝫ charitas nūqͣꝫ excidit. Aliqꝫ ꝟo habentvigintiocto ante totidē retro vbi ſeptiformisſp̄s eſt octies repetitus qui replet octo manerieſlaudantiū deū .ſ. reges ppl̓os prīcipes iudices iuuenes ꝟgines ſeniores iuniores. Rurſus in dalmatica varietas ē ſine ſciſſura: qꝛ licetvaria religionis oꝑa apud deū agant̉: tn̄ in votis diſcrepāt. Item aꝑta ē a lateribꝰ ſub acell̓inſinuās illi qui induit: ut chriſti qui in laterelancea ꝑforatus ē veſtigia imitet̉. Adhuc dalmatica formā crucis pretendit. vnde chriſtipaſſio figurat̉: ideoqꝫ in miſſe officio portat̉ ubichriſti paſſio rep̄ſentat̉. Significat̉ etiā dalmatica ſcām religionē carnis mortificationeꝫ atqꝫſublimiuꝫ ronē. Alba dalmatica ſanctā īmaculatam ſignificat vitā. Rubea martyrū. Alba ꝟooꝑe polimitico variata notat mūdiciā ꝟtutuꝫvarietatē: ē aurifriſia adornata. Iuxͣ illud: aſtitit regina a dex. tu. in veſt. de. Porro ẜm capiti .ſ. chriſto cōuenit dalmatica ſui forma latam largā chriſti miſericordiā ſignificat: quā ipſeceteris docuit impendit. Eſtote inquit miſericordes ſicut pater veſter miſericors ē. Beatināqꝫ miſericordes qm̄ miſericordiā cōſequent̉.Hic ē ergo ſamaritanꝰ ille ꝓximꝰ noſter qui fec̄nobiſcū miſericordiā: ſuꝑinfundēs vulneribꝰ noſtris vinū oleū. viſcera miſericordie dn̄idei noſtri viſitauit nos oriens ex alto qui exoꝑibus iuſticie noſtre que fecimꝰ nos. ſꝫ ẜm miſericordiā .ſ. n. .ſ. peccatoribus venit ut de peccatis veniā indulgeret. Miſericordiā inquit volo et ſacrificiū. Legit̉ in canone Gre. xxiij. di.cōis in primitiua eccleſia licebat ep̄o veldyacono vti dalmatica abſqꝫ indulgētia ſedis apoſtolice ſpāli. Sane dalmatice tꝑe aduentusdn̄i a dyaconibꝰ intermittūt̉. qm̄ qn̄ aliqua claritas ſacri ordinis ad tp̄s intermittit̉ clariꝰ reſplēdet auidus ſumit̉ qn̄ reſumit̉ in animis deuotoꝝ. quia qd̓ raꝝ eſt magis appetit̉. xciij: di. legimus ad fi. Rurſus in aduentu dyaconꝰ nonvtit̉ dalmatica nec ſubdyaconꝰ tunica. qꝛ lex qͣꝫſubdyaconꝰ ſignificat ante incarnatione dn̄i euangelij ornatu carebat charitasᵇ euangelij qͣꝫdyaconus ſignificat nodū apparuerat vel nodūvenerat qui veſtem īnocētie īmortalitatis noſinduere debebat: veſtes leticie dimittimur.Utunt̉ aūt tūc caſulis de quo in ſecūda ꝑte ſubti. de dyacono dictū ē. In ieiunijs tn̄ penthe. pōtdyaconus dalmatica vti. De cirotheca. Rubrica.pleriqꝫ bonū opꝰ qd̓ faciūtMinani fauore corrūpūt: id̓oſtatim poſt indutā dalmaticā pōtifexiuxta ritū apl̓oꝝ manꝰ oꝑit cirothecꝭrūt neſciat ſiniſtra ſua ꝗd faciat eiꝰ dextra Percirothecā ergo cautela cōgrue deſignat̉ ſic fac̄opꝰ in publico intentionē cōtinet in occulto. ſi dn̄s dixerit: Luceat lux vr̄a corā hoībꝰut videāt oꝑa vr̄a bona glorificēt pr̄eꝫ vr̄min celis ē. Ad qd̓ etiā deſignādū cirotheca circū deſuꝑͣ hꝫ aureū: ip̄e tn̄ p̄cipit. Attēdite ne iuſtitiā vr̄am faciatis corā hoībꝰ ut videamī ab eisalioꝗn mercedē hēbitis apud patrē vr̄m incelis eſt. Manꝰ ergo qn̄qꝫ velant̉ cirothecis etqn̄qꝫ denudant̉: qꝛ bona oꝑa interdū ad vitandum vanā gloriā occultant interdū, ad edificādū ꝓximos ꝓpalant̉. Sūt aūt īcōſutiles: qm̄actiōes pontificis fidei recte debēt cōcordesPer cirothecas quoqꝫ in manibꝰ exēpla ſcōrū in oꝑibꝰ hn̄da ſūt intelligūt̉: oꝑa ab inquinam̄to mūdātia ſūt: ne modicū fermēti totā maſſā corrūpat. Per ip̄aſ ꝟo cirothe. albas: caſtitaſ