iborqͣꝫto digniores fuerint tanto faciliꝰ in neceſſitatibus populi pro ꝗbus clamāt exaudiuntur. Et ſicut apl̓s dicit. Mediator nō eſt vnius. ⁊ diſcordes ꝯcilire non potes: qui ſil̓ vtriuſqꝫ ſocietatis⁊ amicicie vinculo ē ꝯcors. Si euī is ꝗ diſciplicet ad intercedēdū mittitur irati animꝰ ad deteriora ꝓuocatur. xlix. diſt. §. i. Xp̄s quoqꝫ ⁊ ſacerdos noīe preſpyteri intelligūtur ſicut patꝫ ex hisque ad tytū apl̓us ſcripſit ꝗ ad eūdeꝫ ⁊ epiſcopū⁊ preſpyterū noīauit. Quod autē idem ſit ep̄s ⁊preſpyter multis rōnibꝰ cōprobatur. Preſpyteria filijs. Aarō in veteri teſtamēto ſumpſer̄t exordiū. Ep̄i vero ab ip̄o Aarō. qui vero tūc vocabātur ſacerdotes. nūc preſpyteri dicūtur. ꝗ tūc principes ſacerdotū. nūc ep̄i nominātur: hodie autēideo diuerſa ſūt vocabula vt ep̄s nō dicat̉ preſbyter uel ecōtra: qm̄ antiquitꝰ qn̄ pietati. ſtudebat preſpyteri in oī loco ordinabātur. ⁊ apud iudeos qui populo preerāt preſpyteri dicebantur.Hoc nomē honoris accipientes vocabātur etiaꝫep̄i ab illo opere qd̓ implere videbant̉ eo ꝙ conſiderare habebāt quecūqꝫ ad pietatis cultū fuerūt cōſtituta. Hinc etiā hier. ſic ait. xcv. di. olim.Olim ideꝫ preſpyter qui ⁊ ep̄s. ⁊ anteqͣꝫ dyaboliinſtinctu ſtudia ſiue diſfentōes in religione fierent ⁊ diceret̉ in populis ego ſum pauli ⁊ ego ſūappollo. ⁊ ego cephe. cōi preſpyteroꝝ cōcilio eccleſie gubernebant̉ poſtqͣꝫ auteꝫ vnuſquiſqꝫ eosquos baptizauerat ſuos eē putabat non xp̄i. ī toto o:be decretū eſt vt vnus de preſpyteris ſuperponeret̉. Ep̄i ergo nouerint ſe magis conſuetudine qͣꝫ diſpēſatione dominice veritatisª preſpyteris eē maiores. Augu: vero. ij. q: vij. quāqͣꝫ dicitꝙ quāqͣꝫ ſecūduꝫ vocabula que vſus obtinuit ēpiſcopus ſit preſpytero maior. Augu. tamen minor. Hierimo eſt. ¶ Hoc officiū xp̄s exercuit qn̄manꝰ ſuper capita diſcipuloꝝ leuās eis benedixit dicēs. Accipite ſpiritū ſanctū quorū remiſeritꝭpeccata remittunt̉ eis ⁊cͣ.¶ Incipit liber tertiusde indumētis ſeu ornamētis eccleſie ſacerdotuꝫatqꝫ potificū ⁊ alioꝝ miniſtroꝝ. Rubrica.tidiano vN quC ſnō ē voſtibꝰ ſacris vtendū ad notandū ꝙ ſicut mutationeꝫhabitus ẜm lr̄aꝫ facimꝰ ita⁊ ẜm ſpiritum agamꝰ. Nōergo cū veſtibꝰ cōis vite vſu pollutus in ſancta ſāctorū ingrediamur: ſed cū conſciētia mūda ⁊ veſtibꝰ mūdis ⁊ ſacris dei ſacramēta tractemꝰ de cō. di. i. c.i. Un̄. Stephanꝰ papa de cō. di. i. veſtimēta. ſtatuit ſacris veſtibꝰ. non niſi in eccleſiaſticis ⁊ deodignis officijs vti. ⁊ Ezech. xliiij. Nō ſanctificabant populū in veſtibꝰ ſuis. Habet ergo Hiero.religio diuina alterū habitū in eccleſiaſticis officijs aliū in cōi vſu vt cuncto populo xp̄lano exēplum prebeat bone conuerſationis: quatenꝰ lotiprius ſordes noui xp̄o fiant homines. Exuit enītūc ſacerdos. veterem hominem cū actibꝰ ſuis ⁊induit nouū qui ẜm deum creatus eſt. Per veſtes quoqꝫ quibꝰ in ſacris vtimur tantū: non omnia ſacramēta fore populo reuelanda ītelligimꝰxlij. diſt. in mandatis. §. fi. q. iij. nolite. Et nota ꝙtempore Lodouici imperatoriſ filij karoli magni epiſcopi ⁊ clerici: cingula auro texta exquiſitas veſtes ⁊ alia ſecularia ornamenta depoſuer̄t¶ Sacre autem veſtes a veteri lege vidētur aſſūmpte. precepit enim dominus Moyſi vt faceret Aaron ſacerdoti ⁊ filijs eius veſtes ſanctas.in gloriam et decorem vt loti. ⁊ ſacris veſtibusinduti fungerentur officio in ſacriſ exo. xxxiij. xxxi: xxxv. ⁊ .xl. c. Docuit enim dominus Moyſeꝫper. xl. dies facere pontificalia ⁊ ſacerdotalia veſtimenta ſacerdotibus et leuitibus. ſuis ornamēta quoqꝫ ⁊ linteamina: ſed et maria texuit ⁊ fecitilla in vſum miniſterij tabernaculi federis. Et eccleſiaſti. xlvij. dedit in celebrationibus decus ⁊cͣQuedam tamen ab apoſtolis ſumuntur. ſed taꝫille qͣꝫ iſte virtutes deſignant vel miniſterium incarnationis. ¶ Sane pontifex celebraturus exuit veſtes quotidianas ⁊ induit mundaſ ⁊ ſacrasEt primo ſandalia calciat vt ſit memor dn̄ice incarnationis. Secūdo ſibi ponit amitū vt motus⁊ cogitatus fauces ⁊ līguaꝫ cohibeat. vt fiat cormūduꝫ ſpiritū rectū ꝑ̄cipiens in viſceribus innouatū. Tertio albam talareꝫ vt. habeat mūdiciācarnis perſeuerantem. Quarto ſingulū vt īpetꝰluxurie refrenet. Quinto ſtolam in ſignū obediēcie. Sexto tuuicam iacinctinā .i. celeſteꝫ conuerſationem. Septimo ſuperinduit dalmaticamideſt ſanctam religionem. ⁊ carnis mortificatlonem. Octauo cirothecas vt declinat vanamgloriam. Nono annulū vt diligat ſponſam .i. eccleſiam ſicut fe. Decio caſulaꝫ .i. charitatē. Undecimo ſudariuꝫ vt ꝗcꝗd fragilitate vl̓ ignorantiapeccat pn̄ia tergat. Duodecio palliū ſupponit vtoſtēdat ſe imitatorē xp̄i ꝗ lāgores nr̄os tulit. Deciotertio mitrā vt ſic agat ꝙ coronā mereat̉ ꝑ̄cipere eternā. Decīoquarto baculū .i. auctoritateꝫptātis ⁊ doctrine. Et poſtea tabeta calcat vt terrādeſpicer̄ ⁊ amare celeſtia diſcat. Omnibꝰ autemp̄miſſis veſtibꝰ īduit̉ a mīſtris: qꝛ ei vt veſtes induat ſpūales angeli ſuffragant̉. vel qꝛ vicariꝰ eſtxp̄i cui angeli miſtrant ⁊ oīa ſeruiūt. Rurſꝰ pontifex verſꝰ aꝗlonem aſpiciens qͣꝫuis verſus oriētem ſeu verſus altare ſi ſit magis accommodumreſpicere poſſit. tanquam aduocatus ⁊ pugil cuꝫhoſte pugnaturus. antiquo veſtibus ſacris quaſiarmis induitur iuxta apoſtolum vt iam dicetur.Primo ſandalia pro ocreis. habet. ne quid macule vel pulueris affectionum inhereat. Secundoamitus pro galea caput cōtegit. Tertio alba prod 2