¶ Dicitur autē preſpyter quaſi alijs viuendi p̄bēs iter. vel prebēs beatū iter vꝫ populo de exilio mūdi ad patriā paradiſi: de preſpytero etiamſub ti. de ep̄o dicet. ¶ Sacerdos vero antiſtesdictus eſt: qꝛ ante ſtat ⁊ ſupra ſe nullū in eccleſia habet. xxi. di. cleros. Dicitur quoqꝫ ſacerdos aſacrificando: qꝛ cōſecrat ⁊ ſanctificat. Un̄ etiā dicitur ſacerdos quaſi ſacra dās vel ſacer dux vtait Beda ⁊ Gre. in paſtorali li. ij. xviij. c. Sacerdos etiā dicit̉ iuſticie cultor. Iuxta illud cuiusmerito quis vos ſacerdos appellat. ff. de iuſti. ⁊iu. l. i. In pleriſqꝫ locis ſacerdotes capellani vocant̉. Nam antiquitꝰ reges frācie ad bella ꝓcedētes cappā beati Martini ſecū portabāt: q̄ ſubquodā tētorio ſeruabat̉. qd̓ ab ip̄a cappa dictuꝫē capella: ⁊ clerici ī qͦꝝ cuſtodia ip̄a capella eratinde cappellani dicebāt̉. ⁊ cōſequēter ab illis adcūctos ſacerdotes nomē illud in quibuſdā regionibꝰ eſt trāſfuſū. Sūt etiā qui dicūt ꝙ antiꝗtusin expeditiōibꝰ intentorijs fiebant domūcule depellibus caprarū ſupertecte in quibꝰ miſſe celebrantur. ⁊ inde capelle nomē tractū eſt. Sacerdotes vero gentiliū flamīes dicebātur: ſicut inꝓhemio hꝰ p̄tꝭ dictū ē: Preſpyteri vices gerūtediliū: ꝗ apud gentiles fuiſſe noſcūtur. ¶ Saneẜm canonicā raditionē preſpyter cū ordinat̉ ep̄oeū benedicēte ⁊ manū benedictoriā ſupra caputeiꝰ tenēte: ⁊ oēs preſpyteri qui preſentes ſūt manus ſuas iuxͣ manꝰ epi teneat ſupra caput illiusſpiritū ſanctū inuocātes: q̄ manꝰ impoſitio opeꝝſancti ſpiritꝰ exercitationē ſignificat. Nā per caput mens accipit̉: per digitos ſancti ſpiritꝰ donaper manus opera figuramꝰ. Quare autē ſit manus impoſitio cū facta fuerit cū in dyaconū ordinaret̉ dictū eſt ſub ti. de dyacono. Ungūtur etiāmanus preſpyteri oleo in ſui ordinatiōe de quoin. i. parte ſub ti. de vnc. dictū ē. ¶ Sacerdotesvicē gerūt xp̄i dū pro peccatis obſecrāt ⁊ ꝑ penitentia recōciliāt peccatores. Mediatores enimſūt int̓ deū ⁊ hoīes ꝓut in ſequēti ti. pleniꝰ oſtēdet̉. Hi ſtolā ſuꝑ vtrūqꝫ humeꝝ accipiūt vt ex hͦſe per arma inſticie eſſe munitos intelligāt: ꝓutin ſe. parte ſub ti. de ſtola dicet̉. Accipiūt quoqꝫde manu pontificis calicē cū vino ⁊ patena cumhoſtia. quatenꝰ his inſtrumētis poteſtatē ſe accepiſſe cognoſcāt: placabiles hoſtias ⁊ corpꝰ ⁊ ſanguinē xp̄i offeredi. Un̄ ep̄s hec tribuens dicit.Accipe poteſtatē offerre ſacrificiū d̓o miſſamqꝫcelebrādi: tā pro viuis qͣꝫ pro defūctis ī noīe domini. Hoc ordīe nullꝰ in ecclſia celſior eſt. Ep̄otamē q̄dā ſuꝑaddita eſt poteſtas ſicut in ꝓximoti. dicet̉: ⁊ in huiꝰ ꝑtis ꝓhemio tactū eſt ne ſi eadē poteſtas paſſim penes oēs ſit obediētia ſoluat ⁊ ſcādulū generet̉. lxxxix. di. ad hec. ¶ Nonaūt vacat a miſterio qd̓ ordinator ordīatū in ſacerdotē cōicās oſculat̉: dyaconꝰ vero vel ſubdyaconus ordinati cōicantes oſculāt̉ manū ordīatoris. Ratio diuerſitatis eſt primo vt per hoc ordinū notet̉ diſtīctio: prout in. iiij. ꝑte ſub ti. de cōmunicatiōe ſacramēti dicet̉. Secūdo qꝛ pōtifexoſculādo ſacerdotē denotat ꝙ ille ad equalitatē ordīs reſpicit̉: qͣꝫtū ad ſacramētū euchariſtiecōſecrādū: quod eſt ſacramētū amoris qui ꝑ oſculū ſignificat̉. Dyaconus vero ⁊ ſubdyaconusnō recipiūtur ad talē equalitatē: ſed ad imitationē bone operatiōis: que ex charitate p̄cedit: qd̓ẜm Gre. ꝑ manus oſculū deſignat̉. ¶ Sane eiꝗ in preſpyterū ordinat̉ tradunt̉ ſub certis ꝟbisſtola ⁊ caſula calix cū patena ⁊ etiā inungit̉ queres ⁊ verba ſūt huiuſmōi ſacramēti ſubſtātia. Cetera ꝟo precedētia ⁊ ſequētia de ſolēnitate ſunt¶ Porro ſicut ait beatus Aug. xxviij. di. q̄ ipſisſacerdotes ſcire d̓bēt librū ſacramētoꝝ ſiue miſſale: lectionariū: antiphonariū: baptiſteriū: cōputū: canones: penitēciales: pſalteriū: omelias ꝑ circulū anni diebus dn̄icis ⁊ feſtiuis aptas: ex ꝗbꝰoībus ſi vnū defuerit ſacerdotis nomē vix ī eocōſtabit Magnus etiā dyoniſius. e. di. oēs inꝗtſubſtātia ſūmi ſacerdocij ſunt eloquia diuinitustradita .i. vera diſciplina ſeu ſentētia diuinaruꝫſcripturaꝝ. Et ꝓpheta: quia tu ſciētiā repuliſti ⁊ego te repellā ne ſacerdotio mihi fūgaris: nō debēt enī diſcere que ex officio alios debēt docer̄xxxvij. di. ecce. i. q. vij. cōueniētibꝰ. ¶ De premiſſis ꝟo libris. ⁊ omelijs in ꝓhemio. vi. partis dicetur Itē qui ſint canones penitēciales ⁊ vtrumſacerdos penitēcias in ill̓ diffinitas valeat moderari: ⁊ que ſacerdotes ſcire oportet. diximꝰ inaureo reptorio noſtro ſub ti. de pe. ⁊ re. de cōputa in finali parte dicemꝰ. Hoc officiū xp̄s exercuit quando poſt cenā pane ⁊ vlnuꝫ in corpus ⁊ſanguinē ſuum diuina virtute conuertit dicensapoſtolus Accipite ⁊ comedite: hoc eſt corpꝰ meum ⁊cͣ. Excellentius quoqꝫ hoc officio vſus eſtcū pro peccatis humani generis ſeipſū in ara crucis obtulit patri idem epiſcopus ſacerdos ⁊ hoſtia: ⁊ adhuc glorioſius impiet dum ſedens addextram patris interpellat pro nobls.¶ De epiſcopo. ¶ Rubrica.ea que ſpecialit̓ offiROPEcio epiſcopali incunp Obūt epiſcopatꝰ īter ordines ī ſacris canonibus cōnumerantur. xxi. di. cleroſin princ. extra de pur. can. quoc̄. ⁊ decon. ec. vel al. c. penul. Epiſcopi autē nomē plusſonat oneris qͣꝫ honoris. Nam epiſcopus greceſuperintendēs interpretatur latine ſpeculatorisofficiū gerens. xxi. di. cleros. Nam prepoſitus ineccleſia ſpeculator dictus eſt. Iuxta quod dn̄sinquit ꝓphete. Fili homīs ſpeculatorē dedi tedomui iſrahel vt plebi ſibi cōmiſſe nō diligēterincūbat: ſed vitā ⁊ mores eorū ⁊ cūctaⁱ diligēterproſpiciat. ¶ Quia ergo epiſcopus ſpeculaor eſtideo ex inſtitutione Clementis primi cathedra
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten