ſtantes neceſſitates ire atqꝫ redire habet dexteram habere debet expeditam ⁊ liberā. Unde intholetano cōcilio. xxv. di. vnum. ita legitur vnūorariū oportet leuitā. geſtare in ſiniſtro humeroꝓpter qd̓ orat .i. pro eo qd̓ p̄dicat. Preterea ſubdyaconus ⁊ dyaconus lecturi deponūt caſulasquaſi ꝓfitētes nō eſſe veſtē ꝓpriē ſed ob reuerentiā tꝑis recipere cōmodataꝫ. ¶ Deniqꝫ circafinē miſſe dyaconus planetam induit: ad notandū ꝙ nō ſufficit opus ex charitate inchoare niſi⁊. in charitate perficiat. Tertio etiā dici pōt ꝙdyaconus caſulā induēs innuit ſe eē p̄dicatoreꝫqui in delectiōe ferueat: ⁊ vite ꝯtēplatiue inhietdū vero ſe illa precingit: ⁊ humero duplicatamimponit opus p̄dicatiōis: oratiōis: ⁊ lectionis:intromittit: ⁊ ꝓximo in neceſſitatibus ſubuenitquā reflectit in dextrā cū oīa refert ad ſūmū bonū. Et ſic dū caſulā induit Mariā dū precingitrepreſentat in miniſterio Martham. Quartodum dyaconus ieiuniorū tempore caſulā ſuperhumerū replicat quaſi gladiū cōtra hoſtem vibrat vt dicet̉ in ꝓhemio. iij. partis. In nouo ꝟoteſtamēto ordo iſte ab apl̓is ſūpſit initiū ꝗ ſeptēviros boni teſtimonij plenos ſpiritu ſancto dyaconus eligerūt vt iā dicet̉. vn̄ ⁊ ſcī patres decreuerūt. xciij. di. dyaconi: ⁊. c. ſe. vt in matrice eccleſia ſeptē dyaconi circa altare pōtifici in celebratione miſſe aſſiſtūt. Hi ī apocalipſi dicūtur ſeptēangeli tuba canētes: quia illoꝝ eſt alta miſteriade ſuperna inſpiratione foris reſonare. Hi ſuntſeptē cādelabra aurea qui xp̄i lucē euāgelij alijsoſtendere debēt. Hī dicūtur ſepteꝫ tonitrua qꝛterribiliter cōminari debēt ꝙ oīs arbor que nōfacit fructū bonū ⁊cͣ: extra de deci. quāuis in fi.xciij: di. dyaconi ⁊.c. ſe. Hi p̄conis more balā admonēt ad orādū ⁊ genuā flectendū. Ad eos ꝗdē ꝑtinēt aſſiſtere ſacerdotibus ⁊ miniſtrare inomnibus que agūtur in ſacramētis xp̄i: in baptiſmo .ſ. in criſmate: in patena: ⁊ in calice̓. oblationes .i. hoſtias. inferre ⁊ diſponere. in altare conponere etiā .i. ornar̄ mēſaꝫ dn̄i .i. altare atqꝫ feſtire: crucē ferre puta in ꝓceſſionibꝰ: ⁊ p̄dicare .i.legere euāgeliū ⁊ apoſtolū .i. epiſtolam puta ſubdyacono deficiente. xxv. di. perlectis: ext̄ de ci.quāuis in fi. Nā ſicut lectoribus vetus teſtamētū: ita dyaconus nouū predicare .i. leger̄ p̄ceptūeſt. Sicut .n. dn̄s donec euāgeliū predicauit miniſter fuit. Iuxta illud nō veni miniſtrari ſed miniſtrare ita nulli magis cōuenit euāgeliū legereqͣꝫ dyacono qui miniſter int̓pretatur. Un̄ cū ordinat̉ ideo ſtolā per quē xp̄i iugū ſignificat̉ accipit: quia euāgeliuꝫ. de quo ipſo iugo contineturlecturus eſt. Ad ipſū quoqꝫ pertinet officiū p̄cūi. dicere letanias ⁊ recitatio nominū eoꝝ qui ordinādi vel etiā bapticandi ſunt: ipſe p̄monet aures adhibere ad deū cū dicit humiliate capitaveſtra deo: vel humiliate vos ad benedictionēIpſe hortatur clamare dicēdo kyrieleyſon ī rogatiōibus: ipſe donat pacē .ſ. ſubdyacono: vl̓ ſaltē cū dicit dn̄s vobiſcū ⁊ annūciat feſtiuitates¶ Hec ſiquidē ⁊ alia plura ad eius ꝑtinēt officium q̄ in canonibus Hie. xxiij. di. dyaconi. ⁊.c. legimus. plenius cōtinent̉: debēt ēt tāqͣꝫ oculi ep̄icūcta circūluſtrare ⁊ ep̄o referre. xxiij. di. dyaconi eccleſie. ⁊.c. ſe. vſqꝫ ad. §. compagis: nō tn̄ debent baptizare nec dn̄icū corpus diſpenſare niſiin neceſſitate .ſ. ep̄o vl̓ preſpytero abſentibus ⁊iubentibꝰ nec poſſūt calicē benedicere. Non debēt ēt inter ſacerdotes vel corā eis vel ſupͣ ip̄osniſi eoꝝ iuſſu ſedere: poſſūt tn̄ in cōuētū preſpyteroꝝ rogati predicare. Dyacones tenēt loca ꝙternionū qui apud gētiles erāt. ¶ Sane ſicut incanonē xxiij. di. dyaconꝰ legit̉ dyaconus cū ordinat̉ ſolus ep̄s qui eū bn̄dicit manꝰ ſuas ſupercaput illiꝰ imponit: qꝛ nō ad ſacerdotiuꝫ ſed admiſteriū .i. ad dyaconatū cōſecrat̉ .i. ordinat̉.In actibus tamē apl̓oꝝ ita legit̉. Hos ſtatuerūtante ꝯſpectū apoſtoloꝝ ⁊ orātes impoſuerūt manus ſuꝑ eos. In quo oſtēdit̉ nō ſolū ep̄m: verūetiā preſpyteros: tūc aſtātes deber̄ manū ſuꝑ dyaconū duꝫ ordinat̉ imponere. Nūquid enī pluspōt precari ſolus ep̄s qͣꝫplures apl̓i imponētes .nmanū nō dāt ſcm̄ ſpiritū ſed orāt vt ſuꝑ eos veniat. Cū igit̉ vſus oīm donoꝝ nō ſit in vno ſedin pluribꝰ: merito plures manꝰ īponūt vt vnuſꝗſqꝫ dn̄m dep̄cet̉ vt ꝑtē de ſpū ſcō tribuit ordinādo ad inſtar Moyſi de cuius ſpū dn̄s deditſeptuagīta viris. Ideo fit manus impoſitio ſuꝑordinādos: qꝛ ꝑ manuū oꝑa: per digitos ſpiritꝰſcī dona: per caput ꝟo mētē intelligimus. Recteergo manus imponit̉: qꝛ donis ſpūs ſancti in mēte imbuti ad oꝑa xp̄i. mittūt̉. De nianꝰ impoſition ſub ti. de ep̄o dicet̉. Sꝫ cū dyacouo manꝰimponat̉: exͣ de ſacra. nō ite. c. fi. querit̉ quar̄ qn̄poſtea fit p̄ſpyter ei manꝰ imponit̉ iterato. Reſpōdeo qꝛ per ꝯſecratiōꝫ trāſit de oꝑe ad opus. īminiſterio ad dei īmolationē. qd̓ ſicut nec illudniſi gr̄a dei adiuti agere nō valemus. Suſpēſioꝟo manuū fit dū or̄o ſuꝑ caput effūdit̉ ordinādiexͣ de ſacra. nō ite. c. fi. ¶ Et nota qm̄ tunc ⁊ ſuꝑcōfirmatos in frōtibꝰ ⁊ cū ſal ⁊ aqua palle altarꝭveſtes ſacerdotales ⁊ huiuſmōi bn̄dicūt̉: iō hecmanuū ſuſpēſio fit qꝛ virtus q̄dā manibꝰ cōſecratis ineſt: que qͣſi ſuſcitat̉ dū bn̄dictio cū huiuſmodi manuū ſuſpēſionē ſuꝑ res effūdit̉ bn̄dicēdas. Unde apoſtolus monens diſcipulū inquitmoneo te ut reſuſcites gratiā dei que eſt in te ꝑimpoſitionem manuū mearuꝫ ſecūdo ad thimo.te. c. Unde ſicut corde per effectum: ſic corporeper ſuſpenſionem manuū deuoto excitetur. nonenim ſolū in rebus animatis. verū etiā in rebusinanimatis virtus conſiſtit. Unde nōnulli aſſerūt ꝙ ꝟtute venialia tēpli ſi ꝗs illud ex deuotione ingredit̉ venialia in ea delent̉. Rurſus ſuſpēſio hꝰ ī ꝓlatiōe exorciſmoꝝ potiſſime fit qͦt̉ ſacerdos ipſo corporis actu fugādo diabulo virtute
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten