Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſtantes neceſſitates ire atqꝫ redire habet dexteram habere debet expeditam liberā. Unde intholetano cōcilio. xxv. di. vnum. ita legitur vnūorariū oportet leuitā. geſtare in ſiniſtro humeroꝓpter qd̓ orat .i. pro eo qd̓ p̄dicat. Preterea ſubdyaconus dyaconus lecturi deponūt caſulasquaſi ꝓfitētes eſſe veſtē ꝓpriē ſed ob reuerentiā tꝑis recipere cōmodataꝫ. Deniqꝫ circafinē miſſe dyaconus planetam induit: ad notan ſufficit opus ex charitate inchoare niſi. in charitate perficiat. Tertio etiā dici pōtdyaconus caſulā induēs innuit ſe p̄dicatoreꝫqui in delectiōe ferueat: vite ꝯtēplatiue inhiet vero ſe illa precingit: humero duplicatamimponit opus p̄dicatiōis: oratiōis: lectionis:intromittit: ꝓximo in neceſſitatibus ſubuenitquā reflectit in dextrā oīa refert ad ſūmū bo. Et ſic caſulā induit Mariā precingitrepreſentat in miniſterio Martham. Quartodum dyaconus ieiuniorū tempore caſulā ſuperhumerū replicat quaſi gladiū cōtra hoſtem vibrat vt dicet̉ in ꝓhemio. iij. partis. In nouo ꝟoteſtamēto ordo iſte ab apl̓is ſūpſit initiū ſeptēviros boni teſtimonij plenos ſpiritu ſancto dyaconus eligerūt vt dicet̉. vn̄ ſcī patres decreuerūt. xciij. di. dyaconi:. c. ſe. vt in matrice eccleſia ſeptē dyaconi circa altare pōtifici in celebratione miſſe aſſiſtūt. Hi ī apocalipſi dicūtur ſeptēangeli tuba canētes: quia illoꝝ eſt alta miſteriade ſuperna inſpiratione foris reſonare. Hi ſuntſeptē cādelabra aurea qui xp̄i lucē euāgelij alijsoſtendere debēt. dicūtur ſepteꝫ tonitrua qꝛterribiliter cōminari debēt oīs arbor quefacit fructū bonū ⁊cͣ: extra de deci. quāuis in fi.xciij: di. dyaconi.c. ſe. Hi p̄conis more balā admonēt ad orādū genuā flectendū. Ad eos ꝑtinēt aſſiſtere ſacerdotibus miniſtrare inomnibus que agūtur in ſacramētis xp̄i: in baptiſmo .ſ. in criſmate: in patena: in calice̓. oblationes .i. hoſtias. inferre diſponere. in altare conponere etiā .i. ornar̄ mēſaꝫ dn̄i .i. altare atqꝫ feſtire: crucē ferre puta in ꝓceſſionibꝰ: p̄dicare .i.legere euāgeliū apoſtolū .i. epiſtolam puta ſubdyacono deficiente. xxv. di. perlectis: ext̄ de ci.quāuis in fi. ſicut lectoribus vetus teſtamē: ita dyaconus nouū predicare .i. leger̄ p̄ceptūeſt. Sicut .n. dn̄s donec euāgeliū predicauit miniſter fuit. Iuxta illud veni miniſtrari ſed miniſtrare ita nulli magis cōuenit euāgeliū legereqͣꝫ dyacono qui miniſter int̓pretatur. Un̄ ordinat̉ ideo ſtolā per quē xp̄i iugū ſignificat̉ accipit: quia euāgeliuꝫ. de quo ipſo iugo contineturlecturus eſt. Ad ipſū quoqꝫ pertinet officiū p̄cūi. dicere letanias recitatio nominū eoꝝ qui ordinādi vel etiā bapticandi ſunt: ipſe p̄monet aures adhibere ad deū dicit humiliate capitaveſtra deo: vel humiliate vos ad benedictionēIpſe hortatur clamare dicēdo kyrieleyſon ī rogatiōibus: ipſe donat pacē .ſ. ſubdyacono: vl̓ ſal dicit dn̄s vobiſcū annūciat feſtiuitates Hec ſiquidē alia plura ad eius ꝑtinēt officium in canonibus Hie. xxiij. di. dyaconi..c. legimus. plenius cōtinent̉: debēt ēt tāqͣꝫ oculi ep̄icūcta circūluſtrare ep̄o referre. xxiij. di. dyaconi eccleſie..c. ſe. vſqꝫ ad. §. compagis: tn̄ debent baptizare nec dn̄icū corpus diſpenſare niſiin neceſſitate .ſ. ep̄o vl̓ preſpytero abſentibusiubentibꝰ nec poſſūt calicē benedicere. Non debēt ēt inter ſacerdotes vel corā eis vel ſupͣ ip̄osniſi eoꝝ iuſſu ſedere: poſſūt tn̄ in cōuētū preſpyteroꝝ rogati predicare. Dyacones tenēt locaternionū qui apud gētiles erāt. Sane ſicut incanonē xxiij. di. dyaconꝰ legit̉ dyaconus ordinat̉ ſolus ep̄s qui bn̄dicit manꝰ ſuas ſupercaput illiꝰ imponit: qꝛ ad ſacerdotiuꝫ ſed admiſteriū .i. ad dyaconatū cōſecrat̉ .i. ordinat̉.In actibus tamē apl̓oꝝ ita legit̉. Hos ſtatuerūtante ꝯſpectū apoſtoloꝝ orātes impoſuerūt manus ſuꝑ eos. In quo oſtēdit̉ ſolū ep̄m: verūetiā preſpyteros: tūc aſtātes deber̄ manū ſuꝑ dyaconū duꝫ ordinat̉ imponere. Nūquid enī pluspōt precari ſolus ep̄s qͣꝫplures apl̓i imponētes .nmanū dāt ſcm̄ ſpiritū ſed orāt vt ſuꝑ eos veniat. igit̉ vſus oīm donoꝝ ſit in vno ſedin pluribꝰ: merito plures manꝰ īponūt vt vnuſꝗſqꝫ dn̄m dep̄cet̉ vt ꝑtē de ſpū ſcō tribuit ordinādo ad inſtar Moyſi de cuius ſpū dn̄s deditſeptuagīta viris. Ideo fit manus impoſitio ſuꝑordinādos: qꝛ manuū oꝑa: per digitos ſpiritꝰſcī dona: per caput ꝟo mētē intelligimus. Recteergo manus imponit̉: qꝛ donis ſpūs ſancti inte imbuti ad oꝑa xp̄i. mittūt̉. De nianꝰ impoſition ſub ti. de ep̄o dicet̉. Sꝫ dyacouo manꝰimponat̉: exͣ de ſacra. ite. c. fi. querit̉ quar̄ qn̄poſtea fit p̄ſpyter ei manꝰ imponit̉ iterato. Reſpōdeo qꝛ per ꝯſecratiōꝫ trāſit de oꝑe ad opus. īminiſterio ad dei īmolationē. qd̓ ſicut nec illudniſi gr̄a dei adiuti agere valemus. Suſpēſioꝟo manuū fit or̄o ſuꝑ caput effūdit̉ ordinādiexͣ de ſacra. ite. c. fi. Et nota qm̄ tunc ſuꝑcōfirmatos in frōtibꝰ ſal aqua palle altarꝭveſtes ſacerdotales huiuſmōi bn̄dicūt̉: hecmanuū ſuſpēſio fit qꝛ virtus q̄dā manibꝰ cōſecratis ineſt: que qͣſi ſuſcitat̉ bn̄dictio huiuſmodi manuū ſuſpēſionē ſuꝑ res effūdit̉ bn̄dicēdas. Unde apoſtolus monens diſcipulū inquitmoneo te ut reſuſcites gratiā dei que eſt in teimpoſitionem manuū mearuꝫ ſecūdo ad thimo.te. c. Unde ſicut corde per effectum: ſic corporeper ſuſpenſionem manuū deuoto excitetur. nonenim ſolū in rebus animatis. verū etiā in rebusinanimatis virtus conſiſtit. Unde nōnulli aſſerūt ꝟtute venialia tēpli ſi ꝗs illud ex deuotione ingredit̉ venialia in ea delent̉. Rurſus ſuſpēſio hꝰ ī ꝓlatiōe exorciſmoꝝ potiſſime fit qͦt̉ ſacerdos ipſo corporis actu fugādo diabulo virtute