in qua ſpūs ſanctus nō adeſt illud deſignet: ſedper ipſum actum cōſūmatū ſignificatur. Tertio.i. ī ſacramentū eſt eccleſie vnitas ex omnibusgētibus collecta ⁊ vni viro. ſcilicet xp̄o ſubiectaxxvi. di. accutius. Hoc ſacramētū ſignificatur ineo qui vnicam tantū ⁊ virginē habuit vxorē fcōpoſtmodū clerico ⁊ ordinato. Ubi vero quis adbigamiam ſiue ad ſecūdū matrimoniuꝫ trāſit. iāab vnitate recedit quia carnē ſuam in plures diuidit: ⁊ ſic huius tertij ſacramenti ſignatio in eonon cadit: quare promoueri non poteſt na promotus vnitatē ſignificare nō poteſt. Pretere a ꝑſecundū matrimoniū recedit a prioris coniuntion matrimonij. Eccleſia vero ex quo ſe chriſtocōiūxit nūqͣꝫ ab eo diſceſſit nec ab ea xp̄s. Bigamus ergo talē vnitaē ſignificare nō poteſt. Un̄merito propter huius ſacramēti defectū promoueri nō poteſt extͣ de ſe. nup. c i. ⁊. c. vir. ⁊. xxxi. qi. de his. ¶ Illud etiā nota quod ſicut ſtatutū ēin cōſilio Cartha. xxv. di. ſponſus: ⁊ .xxiij. di. ſpōſa. ſponſus ⁊ ſponſa benedicendi a parentibꝰ vl̓a paranimphis offerantur eccleſie ſacerdoti: accepta aūt benedictione eadē nocte pro reuerētiabenedictiōis in virginitate permaneāt. Ceteruꝫnuptie benedicendo ſūt a ſacerdote cuꝫ precibꝰ⁊ oblatiōibꝰ ex inſtitutione Euaruiſti pape. xxxq. v. c. i. Uerūtamē vir ⁊ mulier ad bigamiā trāſiens matrimoniū cōtrahendo: nō debet a p̄ſpytero benedici: extra de ſe. nup. c. i. ⁊. c. vij. xxxi. qi. de his qui quia cū alia vice benedicti ſint eoꝝbenedictio iterari non debet. Non ergo debentnuptie benedici: niſi vbi virgo cū virgine contrahat propter rationē que ponitur in ꝓhemio ſcd̓epartis: immo preſpyter qui benedictiōeꝫ cū ſcd̓avxore celebrauerit officio ⁊ beneficio ſuſpenſuseſt ad ſedē apoſtolicā mittendus: quod quideꝫad exhortationē continētie noſcitur introductuꝫẜm quorundā locorū conſuetudinē: ſi quis contrahat cū ſecunda virgine benedictio iterat̉: ⁊ hſi dominꝰ papa ſciat ⁊ tollerat alioquī non valet¶ Dicūt etiam quidā ꝙ ſi aliqui virgines contrahentes nō fuerint benedicti: facti bigami iteꝝcōtrahendo poterūt benedici: ſed ⁊ ſi contrahetes fuerint benedicti: licet ſe nō cognouerint carnaliter non ideo iteꝝ cōtrahentes benedicenturDe benedictiōe virginū dicetur in prohemio. ijpartis. ¶ Notandū aūt eſt ꝙ vnū ſacramentumdignius eſt alio quattuor modis .ſ. ratione: efficatie vt baptiſmus: ratione ſanctitatis vt euchariſtia de con. di. ij. nihil: ratione ſignificatiōis vt cōiugiū: quidā tamē nō approbāt iſtū modū: ⁊ ration conferētis. vt cōfirmatio ⁊ ordo. Sed queritur quare inſtituta ſunt ſacramēta: quia ſine ill̓potuiſſꝫ deus humano generi vitā eternā ⁊ gratiam donaſſe. ¶ Reſponſio propter tria. Primoꝓpter humiliationē vt dū homo ex dei p̄ceptoſe rebus inſenſibilibus ⁊ ſe inferioribus reuerentes ſubijcit: ex hac obedientia magis apud deūmeretur. Secundo propter eruditionē vt per idquod ſoris in ſpecie viſibili cernit̉: ad inuiſibilēvirtutē que interius eſt agnoſcendā mens erudiatur. Tertio propter exercitationē. quia cū hōocioſus eſſe non debeat: proponit̉ ei vtilis ⁊ ſalubris exercitatio in ſacramentis: qua vanam ⁊noxiā declinet occupationē. Iuxta iliud Sēperaliquid boni operis facito vt dyabolus inueniette occupatū de con. di. v. nunqͣꝫ. non ergo debētomitti prout in precedenti ti. dictū eſt.Incipit liber ſecūdusde miniſtris ⁊ ordinibus eccleſiaſticis ⁊ de eoꝝofficijs. vNhac de miniſuisſecūda parte⁊ ordinibꝰ eccleſiaſticis eorūqꝫ officijs tractare preuidimus ꝑ emittētes ꝙ tresſunt ſecte famoſe: videlicꝫgentiliū: hebreorū: ⁊ chriſtianorū. Prima eſt erroris.Secunda veritatꝭ. Tertiaveritatis ⁊ ſalutis: In prima naufragamur. Inſecūda a periculo eripimur. In tertia ſaluamur.Prima ſecta dicit̉ a ſecādo quia ſecat ideſt ſeꝑarat nos a deo. Secūda ⁊ tertia a ſecando ⁊ tenendo: quoniā illumināt ſaluāt ⁊ liberant. Chriſtianorū perſone tam ſeculares qͣꝫ eccleſiaſtice.ab alijs duabus ſectis ſumpte ſūt hebrea videlicet ⁊ gentili. Sicut enī apud nos duo ſūt generaperſonaꝝ .ſ. laicales ⁊ eccleſiaſtice. xij. q. i. duo ſic⁊ apud gentiles ⁊ hebreos. Apud gentiles ꝗdeꝫſeculares perſone erant hec monarcha .ſ. imperator romanus. patricij qui ⁊ ſenatoris dicebaturad quoꝝ arbitriū vniuerſa ordinabant̉: rege: duces: comites: preſides: prefecti: ſuffecti: tribuni:militū: tribunt plebis: pretores centuriones: decuriones quaternionēs: diuini viri queſtores: ediles ⁊ aule iannitores. Inter poetas. vero erātaduocati carminū relatores: carminum ſcriptores: cōmēdi: tragēdi: ⁊ hiſtoriographi. ¶ Uatesautē quia vi mentis dictus eſt modo ſacerdotēmodo prophetā: modo poetam ſignificat ẜm Iſidorū in ritu templorū erant apud gentiles: archiflamines: prothoflamines: flamines. ⁊ ſacerdotes ut iam dicetur. Erant quoqꝫ apud eos virorū ⁊ niulieꝝ religioſi cōuentus. Apud hebreos quoqꝫ eadē erat diuerſitas ꝑſonaꝝ. alie nāqꝫerant ſeculares. alie diuino cultui videlicet ī tēplo dedicare. In templo erant ſūmꝰ ſacerdos:ut melchiſedech. minores ſacerdotes: leuite natinei: luminū extinctores: exorciſte: ianitores: etediticij ſeu cantores. Super populū vero regendum erat dux populi. Moyſes ⁊ ſub eo qͦs ipſecōſtituerat ad concilium Ietro ſoceri ſui. Erantc 2