Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Miſeremī mei miẜ. mei ⁊cͣ. Oportet etiā vt hōmiſereat̉ ꝓximo cuiꝰ mala videt. Un̄ in eccleſiaſtico. Miſeratio hoīs circa ꝓximū ſuū: ⁊ ſibiip̄i⁊ hoc triplicit̓ .ſ. pro cōmiſſisᵇ plāgēdo illa. Un̄hiere. Nullus eſt qui agat penitēciā ſuꝑ peccato ſuo. d. ꝗd feci. Pro omiſſis. Unde yſa. ve mihi: qꝛ tacui .i. quia n̄ ſū locutꝰ. q. d. qꝛ omiſi bonūqd̓ facere potui: ⁊ pro bonis minus pure facis.vn̄ Luc. Cū bona oīa fecerimꝰ dicamꝰ ꝙ ſeruiinutiles ſumꝰ ⁊cͣ. q. d. bona fecimꝰ nō bene nonpure: ⁊ iō īutiliter fecimꝰ: ſicut faciēs elemoſināad vanā gloriā bonū facit ſꝫ nō bene n̄ pure. Dehac triplici miſeratiōe dr̄ Eccͣ. Miſerere aīe tueplacēs deo. Quia ꝟa cōpaſſio mētis dꝫ eſſe cumexhibitionē oꝑis. lō bis fiūt cruces: pͥmo d̓ oleo.poſtmodū de criſmate. Un̄ p̄s. Beatus ꝗ miſeret̉ ⁊ cō. qui mēte miſeret̉ ⁊ cōmodat oꝑe. Et qͦniā nō ſufficit hr̄e cōpaſſionē in mēte cū boni operis exhibitiōe abſqꝫ odore bone fame iuxͣ illd̓euāgelij. Sic luceāt oꝑa vr̄a vt glorificet̉ deꝰ: ⁊iō fiūt cruces de criſmate qd̓ cōſtat ex balſamo⁊ oleo. Balſamū ꝗdē ꝓpter bonū odorē ſignificat bonā famā: oleū ꝑꝑ claritatē nitorē cōſciētiequā hr̄e debemus. Iux illud apl̓i. Gloria noſtrahec eſt. teſtimoniū cōſcīe nr̄e ext̄ de ſacra vuc. c.i. Tūc aūt balſamū oleo recte ꝯiungit̉ qn̄ bonusodor miſericordie addit̉. Rurſus ꝑ quīqꝫ cruces de oleo ⁊ criſmate quīqꝫ ſenſus corporis nr̄itelligit̉ ꝗ duplicātur ⁊ ī denariū ſurgūt: qꝛ qn̄qꝫīſenſus corporis bn̄ vtendo ⁊ noſmetip̄os cuſtodimꝰ ⁊ alios exēplo ⁊ doctrina nr̄a in bono oꝑecōfirmamꝰ: vn̄ ille bonus negociator gloriabat̉dicēs. Ecce alia quīqꝫ ſuperlucratus ſū. Dū aūtfiūt ille p̄miſſe inunctiōes cantat̉. vnxit te deusdeus tuus: qd̓ de xp̄o dictū eſt. Ter ergo altare inungit̉ bis oleo. tertio criſmate: qm̄ eccl̓ia:fide: ſpe: ⁊ caritae: q̄ maior ē ceterꝭ īſignit: ⁊ duꝫcriſma infundit̉ cātat. Ecce odor filij mei ſicut odor a. p. Hic ager eſt eccl̓ia q̄ floribꝰ vernat: ꝟtutibus ſplendet: oꝑibus flagrat. Ubi ſūt rōſe martyrū: lilia ꝟginū: viole cōfeſſoꝝ: ⁊ viror incipientiū. Poſt vnctionē adolet̉ incēſū qd̓ deuotiōꝫor̄ois ſignificat. Qui .n. hꝫ ſepteꝫ dona ſpūs ſcīaſſimulatus eſt deo: deuotā pōt illi offerre or̄oꝫcuiꝰ hꝫ ſil̓itudinē. In quīqꝫ locis adolēt̉ viꝫin quatuor angulis: ⁊ in medio. qꝛ ſic quīqꝫ ſenſus corꝑis exercere debemꝰ: vt fama boni operꝭnoſtri vſꝙ ad ꝓximos extēdat̉. De qͣ dicit apl̓sXp̄i bonus odor ſumus in oī loco extͣ de ſacravnc. c. i. Et in euāgelio ſic luceat lux vr̄a ⁊cͣ. Adhuc incēſi frequētatio eſt ꝯtinua xp̄i ſacerdotisatqꝫ pontificis pro nobis apud deū patrē interpellatio. Crucē cū incēſo facer̄ eſt eius paſſioneꝫpr̄i on̄dere ⁊ ip̄m pro nobis interpellere. Intēſū copioſe in medio ⁊ in angulis cōburere ē or̄ones ꝑ hieroſolimā ⁊ vniuerſali eccl̓ia multiplicare. Cōſequēter altare cū ſigno crucis cōfirmaturdicēdo. Cōfirma hoc deꝰ ⁊cͣ que cōfirmatio excriſmate a pōtifice in fronte lapidis facta ſignificat ꝯfirmationē q̄ quotidie ſit a ſpū ſancto ꝑ charitatē in altari cordis: vt nulla t̓bulatio cor noſtꝝa caritate dei valeat ſeꝑare. Un̄ dicebat apl̓us.Quis ſeparabat nos a charitate xp̄i tribulatio.an anguſtia. ⁊cͣ. Et ſubiungit̉ gloria patri ⁊ laustrinitati cantet̉. Ultima altaris bn̄dictio ſignificat illā finalē benedictionē qn̄ dicetur. Uenitebenedicti patris mei ⁊cͣ: Deinqꝫ altari linteocādido extergit̉. ad notādū ꝙ cor noſtrū caſtitate vite mūdare debemꝰ. Deinde bn̄dicunturvaſa. veſtes ⁊ linteamīa diuine cultui deputanda. Nā ⁊ moyſes .xl. dies eductꝰ eſt a dn̄o face̓linteamīa ⁊ ornamēta in tēplo neceſſaria. Nempe vtenſilia bn̄dicere eſt oꝑa nr̄a ad deū referiPoſt hoc altare albis ⁊ mūdis pānis veſtit̉. de qͣſub ti. de altari dictū eſt. Poſtremo ornat̉ eccleſia. ⁊ accēdūtur lumīaria. Tūc enī oꝑa iuſtoꝝſplēdeſcēt: tūc fugebūt iuſti ⁊ tāqͣꝫ ſintille ī arūdineto diſcurrēt. Et inde ſuꝑ altare hoc ordīe cōſecrato miſſa celebrat̉ ⁊ ſacrificiū altiſſimo offert̉Illud viꝫ de quo ꝓph̓a ait. Sacrificiū deo ſpūscōtri. ⁊cͣ. ꝓut dicet̉ in ꝓhemio. iiij. partis. Nō .n.debet fieri cōſecratio ſine miſſa ẜm Gelaſiū papā de cō. di. i oēs qꝛ tūc reuelat̉ ſacramētuꝫ qd̓etiā āgelis ab īitio fuit abſcōditū. Et attēde qm̄a ſperſione baſalice pontifex dumtaxit ⁊ vilioribus vtitur indumētis: ſed in miſſa veſtibus ornatur pōtificalibꝰ ⁊ precioſis: recolēs ꝙ legalispōtifex in lineis ſanctuariū expiabat ⁊ poſt lotin pōtificalibꝰ in holocauſtū arietē offerebat Sꝫqꝛ in eiſdē lineis hircū emittebat poſt expiatiōꝫiō etiā in cōſecratione fōtiū ⁊ in merſione cathecumīoꝝ vbi peccata eorū trāſferūtur ꝗdā vtūt̉ſimplicibus ⁊ lineis indumentis.De conſecrationibus ⁊ vnctionibus.dn̄m p̄cipiſſe MoyEgliu. ſ vt ꝯficeret criſmaqͦ vnguēto vngeret tabernaculuꝫ īdedicatiōe ⁊ archā teſtamēti menſamqꝫ cū vaſis: ⁊ qͦ ſil̓r ſacerdotes⁊ reges īnungerētur de con. di. i. §. i. Moyſes tn̄nō legitur fuiſſe vnctꝰ niſi vnctionē ſpūali ſicut⁊ xp̄s. Uoluit itaqꝫ xp̄s nos vnctione materialiinungi: vt in illa cōſequamur ſpirituale: ⁊ iō piamater eccleſia diuerſas exhibet vnctiones. Deꝗbus Hic aliqua perſtringamꝰ dicētes. Primoquid huiuſmodi ſignificēt vnctiōes. Secūdo exquibus fiāt. Tertio de vnctione bapti candoruꝫQuarto de vnctione baptizatoꝝ q̄ ꝑ ep̄m fit infrōte. Quīto de vnctionē ordinādoꝝ. Sexto d̓vnctionē cōſecrādoꝝ ep̄oꝝ ⁊ prīcipū. Septimode vnctione eccleſie: altaris: calicis ⁊ alioꝝ miniſterioꝝ eccleſiaſticoꝝ Octauo d̓ extrema ūction. Nono de cōſecratione ⁊ benedictiōe cimiterij: veſtiū: ⁊ alioꝝ ornamētoꝝ eccle. Decīo de