diuerſitas ꝟtutuꝫ. Capitulū eſt cordis ſecretū. dehoc alit̓ tn̄ dicet̉ ī. v. ꝑte ſub ti. de p̓ma. Refectoriū dilectio ſcē meditatōis. Cellariū ſacͣ ſcripturadormitoriū mūda ꝯſcīa: oratoriū vita īmaculataortꝰ arboꝝ ⁊ herbaꝝ cōgeries ꝟtutuꝫ: puteꝰ aquarū viuētiuꝫ irrigatio donoꝝ q̄ h̓ ſitī mitigāt: ⁊ infuturo penitꝰ extīguēt. Sedes āt ep̄ales q̄ iuxͣ btīpetri diſpoſitione ſunt ī ſingulis ciuitatibꝰ ātiꝗtcōſecrate: ꝓut dicetur ī ꝓhemio. ij. ꝑtis. nō ī memoriā cōfeſſoꝝ: ſꝫ ad honorē apl̓oꝝ ac martyruꝫac p̄cipue btē Marie ꝟginis veteꝝ deuotio dedicauit. Ceteꝝ iō ī eccl̓a cōueniemꝰ: ut ibi delictorū veniā poſtulemꝰ ⁊ diuīs laudibꝰ inſiſtamꝰ: utdicet̉ ī ꝓhemio. v. ꝑtis: ⁊ ut ibi bona ſiue mala iudicia audiamꝰ: ⁊ dei cognitionē diſcamꝰ ⁊ accipiamus: ⁊ ut dn̄icū corpꝰ ibi māducemꝰ. In ꝯuētu eccl̓e mulieres ⁊ viri ſeorſum habitāt: qd̓ ẜmBedā a ueteri ꝯſuetudīe deriuatū accepimꝰ ⁊ inde fuit ꝙ loſeph ⁊ Maria pueꝝ dereliqueruntqm̄ alter illuꝫ quē ſecuꝫ nō cernebat cū altero eēputabat. Cā autē diuiſionis ē: qꝛ caro viri ⁊ mulieris ſi ꝓpiꝰ acceſſerit ad libidinē accēdunt̉: vnd̓cuꝫ ibi peccata flere debeamꝰ: neceſſe ē tūc eorūfomēta ⁊ delectatōes carnales vitari. Maſculiaūt ī auſtrali: femine autē ī boreali ſiue ī aquilonari ꝑte manent: ut on̄dat̉ firmiores ſcōs debereſtare ꝯtra maiores huiꝰ ſeculi tentationes. īfirmiores ꝟo ꝯtra minores ſeu minus fortiores firmiorēqꝫ ſexuꝫ ī aꝑtiori loco ꝯſiſtere debere: qm̄ẜꝫ apl̓m. Fidelis eſt deꝰ ꝙ nō patiet̉ vos tentariſupra id qd̓ poteſtis ſuſtineri. Ad hoc etiā ꝑtinetꝙ Io. vidit angelū fortē ꝗ poſuit ſuuꝫ pede dextrū ſuꝑ mare. nā ⁊ fortiora mēbra maioribꝰ periculis opponūt̉. ẜm alios ꝟo viri ī parte anteriorimulieres ī poſteriori manēt: qꝛ vir caput eſt mulieris: iōqꝫ dux eius. Mulier quoqꝫ velata capite eſſe dꝫ ī eccl̓a. xxxiii. q. v. mulier. qꝛ nō eſt imago dei: ⁊ qꝛ ꝑ illā p̄uaricatio īchoata ē. iōqꝫ in eccleſia ꝓpter reuerētiā ſacerdotis ꝗ eſt xp̄i vicarius corā eo tanqͣꝫ corā iudice ꝓpter reatꝰ originēhabeat caput velatū nō libeꝝ: nec ꝓpter eandemreuerentiā habeat poteſtatē loquēdi ī eccl̓a corāeo. Olim autē viri ⁊ mulieres comaꝫ ſibi nutriētes aſſiſtehāt ī eccleſia nudo capite crinibꝰ gloriantes qd̓ īhoneſtū erat. ¶ Qualis locutio ī eccl̓ahabēda ſit: apl̓s on̄dit dicēs. Loquentes vobiſmetipſis ī pſalmis ⁊ hymnis ⁊ cāticis ſpūalibusvn̄ ibi a ꝟbis ſuꝑfluis abſtinēduꝫ eſt: exͣ de cele.miſ. dolētes: iuxͣ illud criſoſtomi. In aulā regiaꝫīgreſſurus habitū ⁊ īceſſu te cōponas: angeli enīdn̄i aſſunt: qꝛ domꝰ dei plena eſt ꝟtutibꝰ īcorporeis. Et dn̄s ad moyſen ⁊ angelus ad Ioſue: ſolue calciamētuꝫ de pedibus tuis: locus enī ī quoſtas ſcūs eſt. ¶ Ultīo notāduꝫ eſt ꝙ eccl̓a cōſecͣta reos ſanguinis ad ſe cōfugientes: ꝗ ī illa: velcōtra illā nō deliquerunt deſcēdit: ne vitā p̄dātaut mēbra. xiij. q. v. reos. exͣ de īmu. eccle. inter.Un̄ legit̉ ꝙ Ioab ī tabernaculum fugit ⁊ cornualtaris apprehendit. Ideꝫ etiā p̓uilegiū habꝫ nōcōſecrata: ī qua diuina officia celebrant̉: extra deīmunita. eccle. eccleſia. Corpus autē chriſti a talibus ſumptū eos nō defendit: nec cōfugiētes adillud: tuꝫ qꝛ hoc p̓uilegiū eccleſie cōceſſuꝫ eſt qͣrenō eſt ad alia ꝓtrahendū: tuꝫ qꝛ illud eſt cibꝰ anime nō corporis: de cō. di. ij. nō iſte. vn̄ aīam liberat ⁊ nō corpꝰ. Eccleſie tribꝰ de cāis de loco adlocū mutat̉: de cō. di. i. tribus ⁊.c. ſe. Primo propter neceſſitatē ꝑſecutoꝝ. Secūdo ꝓpter difficultatem locoꝝ: puta ꝓpter aeris intēperiem. Tertiocum maloꝝ ſocietate grauant̉. ⁊ tunc cuꝫ cōſiliopape vel ep̄i Quare eccl̓am īgrediēs ſigno crucis ſe munit: dicet̉ ī ꝓhemio quinte partis.¶ De altari. ¶ Rubrica.in eccleſia ꝓpter tria fitLlAꝓut ſub eiꝰ dedicationedicet̉. ¶ Sciendum autē eſt ꝙ Noepͥmus deinde Iſaac Abrahā ⁊ Iacobaltaria edificaſſe legunt̉ q̄ nō alid̓ qͣꝫ lapides erecti ītelligūt̉ ſuꝑ quos ſacrificia mactabant q̄ ſuꝑpoſito igne cremabāt. Moyſes etiaꝫ fecit altarede lignis ſethim: ⁊ īde altare tymiamatis: qd̓ veſtiuit auro puriſſimo: ꝓut legit̉ exo .xxv. ⁊ .xxvij⁊ .xxix. c. vbi etiā ponit̉ forma ipſiꝰ altaris. Salomon quoqꝫ ſicut legit̉. iij. regū. vij. c. ꝓpe finemaltare aureū fabricauit. Ab his quideꝫ antiquispatribꝰ. altaria modernoꝝ ſumpſerūt exordiumque ī cornua quatuor erigūt̉: qͦrū q̄dā vnius ſūtlapidis: q̄dā ex pluribꝰ cōponunt̉. Nēpe altaria⁊ are aliquotiens īdifferenter īueniunt̉: intereſttamē. Nam altare quaſi alta res: vel alta ara dr̄ īquo ſacerdotes incenſuꝫ adolebāt. ara quaſi areai. plana: vel ab ardore dicit̉: qꝛ in ea ſacrificia ardebāt. Et nota ꝙ multiplex ī ſcripturis legit̉ altare viꝫ ſuꝑius ⁊ inferiꝰ: īterius ⁊ exteriꝰ: quorumetiam quolibet duplex ē. Altare ſuꝑius eſt deustrintis: de quo legitur. Non aſcendes ad altaremeum per gradus: eſt ⁊ altare ſuperius eccleſiatriumphās: de quo dicit̉. Tunc īpones ſuper altare tuum vitulos. altare autem īferius eſt eccleſia militans: de quo legitur. ¶ Si altare lapideuꝫfeceris mihi: non edificabis illud de ſectis lapidibus. Eſt etiam altare inferius menſa templi: d̓qua dicitur. Conſtituite diem ſolēnem ī condenſis vſqꝫ ad cornu altaris. ⁊. iij. Rn̄. vij. dr̄ ꝙ Salomon fecit altare aureū. Altare ꝟo īteriꝰ eſt cormundum: ꝓut īfra dicet̉. Eſt etiā altare īteriusfides īcarnatōis: de qua iubet̉ ī exo. altare de terra facietis mihi. Altare autē exterius eſt ara crucis. hoc eſt allare holocauſti ſuper quo cremebatur ſacrificium veſpertinum. vnde ī canone miſſe dr̄. Iube hec in ſublime altare tuum ꝑferri ⁊cͣAltare etiam exterius ſunt eccleſiaſtica ſacramēta: de quibus dcm̄ eſt. Altaria tua domine virtutum ⁊cͣ. ¶ Rurſus altare eſt mortificatio noſtra