Liber

dimꝰ patrē familiasª d̓ceſſiſſe: quāuis a patria ptāte quādiu vixerit n̄fueritᵇ in plenum liberatus. Itaqꝫhr̄dem habiturus eſt iſte non r̄uerſo patre. Sꝫ ⁊ ſi poſtliminio nō redierit pr̄ iā d̓functo filio: ꝗcꝗd medio tꝑe ꝑ eū queſitū eſt habebit. Etnō eſt miꝝ ſi peculiū quoqꝫ defuncti pridē filij d̓fertur pr̄i: cū ex eo natus poteſtatis ipſius fiat ꝑ ſuſpenſiiuris cōſtitutionēᵉ.Dem.Ater īſtrum̄to dotiſ ꝯp̄hēditfiliā ita dotē accepiſſe ne ꝗdaliud ex hr̄ditate patris ſperaret:eam ſcripturā ius ſucceſſionis nōmutaſſe ꝯſtatᵇ. priuatorū eniꝫ cautionesᵉ legū auctoritate nō cenſeri.¶ Ad ſenatuſconſultū tertulianū⁊ orficianum.Apianus. IIue ingenuaᶠ ſiue libertina mater eſt: admittippoſſunt liberi ad hr̄ditateꝫ eius ex ſenatuſcōſulto orficiano. ¶ Si ea ſit materde cuius ſtatu dubitat̉ vtꝝ materfamilias ſit: an filiafamilias: vtputa qm̄ pater eius ab hoſtibꝰ captusſitᵍ: cū certū eſſe ceperit matrēfamilias eē: liberi ad ſucceſſionē eiꝰ admittent̉. Unde tractari p̄t: an medio tꝑe duꝫ ſtatus pendet ſuccurrieisᵖ ꝑ pͥtorē d̓beat: ne ſi medio tꝑedeceſſerint nihil ad hr̄deꝫ traſmittant. Et magis eſt vt ſubueniat̉: utin multis caſibꝰ placuitˡ. ¶ Sed ⁊vulgo q̄ſiti admittunt̉ ad mr̄isᵏ legitimā hr̄ditatem. ¶ Interdū ⁊ īſeruitute q̄ſitoʸ erit cōcedēda legitima hr̄ditas. veluti ſi poſt morā fideicommiſſarie lib̓tatis matri ſuefactā natus ſit certe ſi poſt manumiſſionē mr̄is fuerit natus lꝫ in ſeruitute cōceptus: ad legitimā eiꝰ hereditatē admittet̉. ¶ Sed ⁊ ſi apd̓hoſtes cōceptꝰ: ⁊ ex captiua ꝓcreatus cū eaᵐ redijt: ẜm reſcriptū imꝑatoris noſtri ⁊ diui patris eiꝰ adiuniū tertulianū poterit ex hoc ſenatuſcōſulto admitti quaſi vulgoqueſitꝰ filius. ¶ Filio ꝗ mortꝭⁿ tꝑematris ciuis romanus fuit: ſi anteaditā hr̄ditatē ī ẜuitutem d̓ducat̉legitima hr̄ditas n̄ d̓fert̉: nec ſi poſtea liber factus ſit niſi forte ſeruuſpene effectus beneficio pͥncipis ſitreſtitutusº ¶ Sed ⁊ ſi matris exſecto ventre filiius editus ſit: magiſdicendū ē hūc quoqꝫ ad legitimāᵖhr̄ditatem admitti: naꝫ ⁊ inſtitutꝰẜm tab. ⁊ abinteſtato vnde cognatiq. ⁊ multomagis vnde legitimibonorum poſſeſſionem petere po

tuit. argum̄to ē ꝙ vēter in poſ. exoī ꝑteᶠ edicti mittit̉. ¶ Qui oꝑasſuas vt cū beſtijs pugnaret locauitque rei capitalis dānatus nꝫ reſtitutus eſt: ex ſenatuſcōſulto orficiano ad mr̄is hr̄ditatē n̄ admittebat̉ſed hūana interp̄tatiōeᶠ placuitʳ eūadmitte̓ ¶ Idē erit dicēdū ⁊ ſi hͦ filiꝰ ī eiꝰ ſit ptāte ꝗ ī cā ſit ſup̄ſcriptapoſſe eū ex orficiāo admitti. ¶ Sꝫ⁊ ſi mr̄ teſtō facto filiū hr̄dē ſcripſerit vnū ſub ꝯditione cū pl̓es haberet: ſi conditōe pendente bo. poſ.petieritᵛ: ⁊ poſtea conditio defecerit equū ē ceteris ēt filijs legitimāhr̄ditatem non auferri: qd̓ ⁊ papinianus li. xvi. qōnū ſcripſit. ¶ Capitis minutio ſaluo ſtatu cōtingēſⁱliberis nihil nocet ad legitimamʸhereditatem: nam vetus ſola hereditas que ex lege. xij. tabu. defertur capitis diminutione perimiturnoue vel ex lege vel ex ſenatuſcō.delate non perimunturᶻ capit is diminutione. ¶ Proinde ſiue quisan̄ delatā fiue poſt delatam capiteminuat̉ª: ad legitimā hr̄ditateꝫ admittet̉: niſi magnaᵇ capitis diminutio īterueniat vl̓ᶜ q̄ ciuitateꝫ adimitvtputa ſi deportet̉. ¶ Si nemo filioꝝ: eoꝝᵇ de ꝗbꝰ ſimul legitīa her̄ditas defert̉: volet ad ſe eā hereditatēᶜ ꝑtinere ius antiquūᶠ eſt. Hociōᵍ dr̄: vt quādiu vel vnus filiꝰ vultlegitimā hereditatē ad ſe ꝑtinereius vetus locū nō hēat. ¶ Itaqꝫ ſiex duobus alt̓ adierit al̓r r̄pudiauerit hr̄ditatē ei portio accreſcet Etſi forte ſit filiꝰ: ⁊ pr̄onꝰ: repudlātefilio pr̄ono d̓fert̉ʰ. ¶ Siꝗs aditamr̄is hr̄ditate ꝑ in integrū reſtitutionē fuerit abſtentꝰ: an ius ātiquūpoſſit locū hr̄e: verbaˡ admittūt utpoſſit ſi voletᵏ ad ſe inꝗt eā hr̄ditatē ꝑtinete. nā ⁊ hic nō vultˡ. ⁊ ſi aliqn̄ voluit: ⁊ dico poſſe ius ātiquūⁱlocū hr̄e. ¶ Utrū aūt ei defert̉ ſucceſſio ꝗ tūcⁿ legitimꝰ dep̄hēdit̉: anv̓o ei ꝗ tūc fuit cū filio defert̉: utputa ꝓponamꝰ fuiſſe defuncte cōſanguineūº: eiuſqꝫ filiū deliberāte filiodefuncte ꝯſanguineū obiiſſe: moxfiliū repudiaſſe mr̄isᵖ hr̄ditatē: anꝯſanguīei filiꝰ admitti poſſit; ⁊ iulianꝰ recte putat circa tertulianū locū eē ſuccedentiq agnato. ¶ Ꝙ aitſenatusᶠ q̄iudicata tranſacta finitaue ſūt rata maneāt: ita ītelligēdū ēvt iudicata dēamꝰ acciꝑe ab eo cuiiudicādi ius fueritᶠ: trāſacta .ſ. bōafideᵗ vt valeat trāſactio finita vl̓ cōſenſuʸ vl̓ longoᵗ ſilentio ſopita.

Patrēfamilias .i. factū ſui inris: vt heredē habeat ab inteſtato non vt ſcd̓eule valeāt. vt. jͣ. de cap. l. ꝙ ſi filius. ⁊ hic ſubijcit quāuis ⁊c̄. ⁊ eſt rō quia h̓tm̄ lex operat̉. ibi ēt pater a quo in plenū nō eſt liberatus a poteſtate. ac.b ¶ Nō fuerit. in cuius ptātē redit ꝑſona ⁊ res ſic. C. de pac. cō. l. generali.c ¶ Iuris cōſtitutionē. poſtliminij. qd̓ cōſtituit: vt reuerſo patre fingatur nec fuiſſe captus vt inſti. qui. mo. iuspa. po. ſol. §. ſi ab hoſtibꝰ. ⁊ facit. C. de ſuis ⁊ leg. l. apud hoſtes. accur.d ¶Ater. conſtat. vt ⁊. C. d̓pac. pactū. ⁊ sͣ. d̓ inutiliſtip. l. ex eo. ⁊. C. de inof. te. l.ſi qn̄. ⁊ de col. l. pactum. ⁊ qd̓ibi nota.e ¶ Cautiones. illicitas ſecus ſifuerint licite: vt. sͣ. depoſiti. l..i. §. ſi conuenit.¶ Ad ſenatu ſconſultū tertulSuccedit matri filius per orficianum: inuidiam portans ecōraeerii. Hue ingenua.Tota iſta lex traxtat de officio ſenatuſcōſulti orficiani: ꝑ qd̓ filius ſuccedit matri. ſꝫſcd̓a lex loꝗtur de ſenatuſcōſulto tertuliano per qd̓ mater ſuccedit filio. h. d. bar.ſ ¶ Siue ingenua. ſic econtra:vt. sͣ. l. proxi. in prin. ⁊ facit. sͣ.vnde le. l. iij. in fi.g ¶ Captus ſit. ꝗd iuris ſit q̄ro; ⁊ rn̄. cum certum ⁊c̄.h ¶ Eis .ſ. filijs.i ¶ Placuit. vt ⁊ sͣ. de his ꝗbus vt indig. l. pe. ⁊ sͣ. de bo.poſ cōtra ta. l. illud. in fi. ⁊ adſill̓. l. iii. §. eleganter.k ¶ Ad mr̄is. niſi ſit illuſtriscui nō ſuccedunt ſpurij cū legtimis: ſed naturales cum legitimis ſic: vt. sͣ. ad orfi. ſi qua. ⁊facit iſti. ad orfi. §. nouiſſime.l ¶ Interdū. q̄ſito. ⁊ īgenuo nato. aꝫ. vt. C. ad orfi. l. fi. ⁊ facitsͣ. ti. i. l. i. §. queritur: ⁊ jͣ. l. ꝓxi. §. ⁊ in ſeruitute.m ¶ Cuzea. tm̄ vt. jͣ. de cap. l.diuus in fi. ⁊. C. de cap. l. i.n ¶ Filio qui mortis. ſic īſti. d̓capi. di. §. qd̓ autē. ⁊. jͣ. §. ꝓinde. ⁊. jͣ. l. proxi. §. ij. ac.o ¶ Reſtitutus. vt. jͣ. de ſentē.yaſ. l. fi.p ¶ Ad legitimā. ēt ad teſtamētariā: vt. C. de inof. te. l. iij.q ¶ Unde cognati. ſic. sͣ. vn̄ cōgna. l. i. §. ſi qua. ⁊ de inoſ. teſ.poſthumus:r ¶ Ex omni parte. hec v̓ba expone vt no. jͣ. de ven. in poſ.mitten. l. fi.s ¶ Qui operas. interpͥtatiōe.interpretor ideſt corrigo: vt l̓Item hoc verbū aꝑtius expone. vt. C. de legi. ⁊ cō. l. fi. Iteꝫarrogo. item ꝓrogo: vt. sͣ. deorig. iur. l. i. ⁊ ſic ecōtra corrigo. i. addo: vt in autē. quibusmo. na. eff. legi. in prin.t ¶ Placuit eam. qui locauitoperas ſuas: vel cū beſtijs pugnaret. de alio eniꝫ nō loꝗt̉: qꝛalius non admittit̉: vt. jͣ. ea. l.capitis. ac.v ¶ Petierit. ẜm tab. vt. sͣ. deſecundis tab. l. ij. §. i.x ¶ Cōtingēs: qꝛ fuit miny ¶ Legitimam .i. que ex orficiano defert̉: qͥ legitima dr̄ v

z ¶ Nōꝑimunt̉. ⁊ fa. sͣ. ti. i. j. capitis cū ꝯcor. ⁊ īſti. d̓ leg. ag. tu. §. fi. ⁊ sͣ.ea. l. §. filio ꝗ mortis. al̓s. §. ꝗm¶Minuat̉. mi. ca. di. ⁊hoc veꝝ: cū per ſe. cōſul. d̓fert̉: ſecus in bſ. vbi diſtinguit̉ ante vl̓ poſtvt. sͣ. vn̄ li. l. fi. ⁊ de bo. poſ. ꝯͣ taſi emācipatus filius pre.b ¶ Magna .i. nō minima ſic. sͣnon debet in fi.c ¶ Uel. pro ſaltem.d ¶ Eorum .i. ceteroruꝫdeſcendentiū ⁊ datoruꝫcurie: ⁊ ex cōcubina poſtea vxore facta: vt inſtit. de here. ab inteſta..§. i. nō dicas ꝙ omnesdeſcendentes ſimul ſuccedant: vt. e. tit. §. ita tn̄ſed ſimul .i. an̄ trāſuerſales. vel dic ēt nepotesquādoqꝫ cū filijs vocari: vt inſti. de here. abinteſta. §. cum filius.e ¶ Hereditatem. ſcilicꝫmaternam.f ¶ Antiquuꝫ .i. lex. xij.ta. q̄ vocat agnatos tm̄excluſiſ filijs ꝑ orficianūg ¶ Ideo. id eſt verbumnemo ideo ponitur. ac.h ¶ Patrono defert̉. ētpoſtpoſito fratre liberti.ẜꝫ quoſdā. qd̓ dic vt. sͣ.de bono. li. l. liberta.i ¶ Si quis. verba. ſcilicet ſupradicta. ſcilicet ſinemo. ⁊cͣ.k ¶ Volet. ſcilicet nemofiliorum. ac.l ¶ Non vult. ⁊ ſic penitet: vt ⁊ .jͣ. de verbo. ob.ſi quis ſtipulatus.m ¶ Ius antiquuꝫ .i. legem. xij. ta .ſ. vt agnatiadmittant̉. ſꝫ cōtra. sͣ. d̓ſuc. edic. l. fin. vel ſemelexcluſuſꝑ aditionē ꝑimipoſtea non admittitur.Sol. ibi. idē qd̓ hic dicāin teſtamēto. vt abſtinēte herede ꝑ in inte. reſti.qui iā adiuerat admittatur ſubſtitutus ſi velit.nec enī cogit̉: niſi ſit deneceſſarijs: qꝛ tūc diſtinguit̉ ſit ſoluendo hereditas vel nō: vt. sͣ. d̓ acqui. here. ſi minor. ⁊ deminori. l. ⁊ ſi ſine. §. ſedqd̓ papi. ⁊ fa. jͣ. l. ꝓxi. §.ſi bonoꝝ ⁊. §. ſꝫ ⁊ ſi mat̓⁊ .§. qd̓ autē diximus.n ¶ Qui tunc. cuꝫ filiuso ¶ Conſanguineum .i.non vult.fratrem.p ¶ Matris .ſ. d̓functe:q ¶ Succedēti. per ſucceſſorium edictum.r ¶ Qd̓ ait ſenatus. perorfi. cuius verba nō habemus plene. ſed forteerāt que iudicata ſūt cōtra filiū ꝓ agnatis ⁊cͣ.s ¶ Ius fuerit. al̓s ſentētia non valet: vt. C. ſi anon compe. iudi. ꝑ totū⁊ .jͣ. de re iudi. ſi ſe. §. cō¶ Bona fide. d̓ hoc dicdēnatis.vt. C. de trāſac. ſub pretextu inſtrumenti.¶ Uel conſenſu. pactoratuito de nō petēdo.r ¶ Uel longo. i. longiſ-