Liber

potibꝰ ꝯfert̉ a patruo emācipato:ipſiª patri ꝯferētʰ. hoc enī nō de bonis aui: ſꝫ ꝑꝑ bōaᵉ poſtea eis accreſcit. ¶ Euenietᵇ igit̉ vt pater emācipatꝰ ſi. c. in bonis habeat ꝗnqͣginta ſibi d̓trahat: reſidua ꝗnqͣgintaoībus nepotibꝰᵉ .i. filijs ſuis ꝯferat. ¶ Aut ſi vnū nepotē habeat⁊ duos ex alio ꝓnepotes: ita diuidat ꝗnqͣgīta vt nepos hēat .xxv.ꝓnepotes ex alio vnaʳ. .xxv. nam⁊ bonoꝝ poſſeſſiōis ābo vnaꝫ ꝑtēhēant. Si ſit filiꝰ ī ptāte alius emācipatus. ex defūctoᵍ vnus ī ptāte nepos: aliꝰʰ nepos emācipatꝰ. elegāer ſceuola tractat̉. patruus emancipatꝰ tātū nepotibusᵏ qͣꝫtū fr̄i ſuoꝯferat. Et ait poſſe dici tres ꝑteseū face̓ debe̓. ſibi vnā fr̄i vnā. iſtisvnā collatuꝝ: qͣꝫuis hi minus qͣꝫpatruus ex hr̄ditate aui ꝯcurrētepr̄e ſint habituri. q̄ ſnīa vera eſt.¶ Sꝫ ⁊ ſi ſt̄ duo nepoteſ ex eodēfilio: hiqꝫ emācipati ſūt: et ex altero eoꝝ ꝓnepos ī ptāte d̓fūctiⁿ. ꝑtēhēbit nepos vnus: aliā nepos cūfilioº ſuo. ¶ Sꝫ ⁊ ſiᵖ nepos ſit: ⁊ exalio nepote d̓functo duo pronepotesq vnus ex ꝓnepotibus emācipatus ſoli fratri ſuo ꝯferat vl̓ ſi fr̄i n̄ē ſoli patruo. n̄ ēt patruo maiori.PAulus.hil ī hac ꝑte edictiᶠ cauit pͥEtor vt legata exceptis ꝑſōisnepos p̄ſtet: ſed pōt ſuꝑior ẜmo⁊ ad hūc caſū referri. Nā abſurdū ē pr̄eꝫ ꝗdē eiꝰ legata p̄ſtar̄ ip̄ꝫv̓o plꝰ hēre. cuꝫ eadē cōditione ineadē ꝑte vocent̉. Q Arcellus.Uiduos filios habebat: alAterū ex his emācipauitᵛ nepotē ex eo ī ptāte r̄tinuit emācipatꝰ filiū ſuūᵉ ſuſtulit: ⁊ a pr̄e exheredatusʸ eſt. Quero cū frater eiusᶻ ⁊ipſe emācipatus ſit p̄teritus: ⁊ nepotes ex emancipato filio ab auohr̄edes īſtitutiª ꝗd d̓ bo. poſſeſſione iuris ſitᵇ. ⁊ ꝗd inter ſit ſi emanci

patū quoqꝫ ex quo nepotes erantnati: p̄teritū eē ponamusᵉ? Rn̄diſi filiū retēto ex eo nepote emācipauit. ⁊ emācipatus ꝓcreauerit filiū⁊ hēs vterqꝫ nepos īſtitutꝰ fuerit:pr̄ eoꝝ exhe̓datꝰª: aliꝰ filius p̄teritus: ſolusᵇ filius p̄teritꝰ bo. poſ. ꝑ ꝯͣta. petere poterit. exhē̓datus .n. obſtat filijsᶜ ſuis poſt emācipationeꝫſuſceptis: nepoti retēto ī ptāte bonorū poſ. dari dꝫ. Qm̄ ſi pr̄ eiusemancipatus preteritus eēt: ſimulcū eoᵇ bonorū poſ. acciꝑe poſſetᶜꝑꝑᶠ id caput edicti qd̓ a iuliano introductū ē .i. ex noua clauſula: necdꝫ deterioris eē ꝯditionis. quia pr̄eius exheredatus ſit: ideoqꝫ eiꝰ pͥterito quoqꝫ p̄ſtai oportebit. ¶ Sꝫfratri eius qui poſt emācipationeꝫnatus eſt: diuerſa ꝯditioᵖ ē ꝯſeruāda. Eſt tn̄ et illi ad virilē partē he̓ditas: ſicut etiam imperator antoninus ī perſona nepotisⁱ ex filia reſcripſit.QOdeſtinꝰ.Mancipato quis filio retinuit ex eo nepotes ī poteſtate. filius emancipatus ſuſceptis poſtealiberis deceſſit. placuit in aui poteſtate manentes ſimul cū his ꝗ poſtemancipationem nati ſunt: decreto bonorū: poſſeſſionemᵏ acciper̄manente eoᵗ: vt ſi velit auus ſibiper nepotesᵐ acꝗri: bona ſuaⁿ conferat aut nepōtes emācipet vt ſibiemolumentumº paterne hereditatis acquirant. idqꝫ diuus marcusreſcripſit.T Deꝫ¶ Inepos exheredatus heresextiterit ei quē auus heredeꝫfecerat. deinde pater eius emācipatus teſtamento preteritus accipiat cōtra tab. pr̄is bonorū poſſeſſioneꝫ: iūgi patri ſuo nepos nō poteritª: ſꝫ velut extraneꝰ excludeturqꝛ non ſuo nomineq auo heres extiterit.S ceuola.I ꝗs filiū hn̄s ī ptāte extraneuꝫ ī nepotꝭ locū qͣſi ex eo filio

b ¶ Cōferēt .i. cōicabūt. qd̓ videbat̉ ꝑ hoc edictū: ſꝫ nō ē ita. hoc .n. ⁊c. ac.Propter bona. ſic. sͣ. de peculio. l. eo tempore in fi. ac.d ¶ Eueniet igit̉ ẜm ea que. sͣ. dixi: ibi. ⁊ puto dimidiam ⁊c̄.e ¶ Nepotibus .i. filijs. no. glo. fic. jͣ. ſtatim nepotē pro filio ⁊ pronepotē ꝓ ip̄onepote pōi. nam reſpectu aui d̓functi dicit̉ nepos ⁊ proneposille qui ad filium emancipatuꝫeſt filius ⁊ nepos.f ¶ Alio vna. non dico ex alio.i. ſuo fratre pͥmortuo ⁊ eius filio. illis .n. nō confert: ſicut neceorū auo. Itē illi ſemiſſem hereditatis proauite haberent ſicut eoꝝ auus. Uel dic ſi nepotę ſuo .i. ſuo filio: ſecus ſi ex eodē nepote haberet: qꝛ tunc pronepos ꝑ nepotē .i. ꝑ pr̄em ſuuꝫexcluderet̉: vt. sͣ. e. §. liberos.azo. niſi ponas nepoteꝫ pͥmortuum. ⁊ facit. sͣ. eo. §. liberosi fi. ⁊ .jͣ. ꝓxi. §. ⁊ sͣ. de colla. l.ſi nepotes. acaa tne diuditinres paries vt1s. Hic. §. uſqꝫpatet ex ſittera. Bar.z ¶ Si ſit filius. ex d̓fūcto. quodā tertio ꝗ erat ī ptāte. ẜm aꝫ.h ¶ Alius .ſ. nepos.i ¶ Tractat .i. tractādo q̄rit̉.opotibꝰ. iſtis nepotibusquorū alter emācipatus erat.ſꝫ quomō confertur emācipato nepoti cōtra. l. sͣ. de colla. l..i. §. portiōes. rn̄. ex ꝑſona ſuipatris pͥmortui petūt conferriſibi hi nepotes. ꝗ pater fuerat īpoteſtate aui. ⁊ qꝛ ex eiꝰ perſōanituntur: eadē eius portio conſertur que patri conferretur: vt.sͣ. de colla. l. ſi nepotes in locum. maxime ſi cautū erat patri d̓ col. ante mortē. Sed obſtat ꝙ ſubiicit ꝙͣuis hi minus⁊cͣ. al̓s ſi .n. pr̄ viuit ⁊ cōcurreret cū ſuis fratribꝰ nō erant habituri minus īmo nihil: vt. sͣ.e. l. §. ſi pr̄ in ptāte. Rn̄. minꝰꝙͣ patruꝰ qꝛ uihil. nā qd̓ nihilē minꝰ ē: vt. sͣ. d̓ trib. l. illd̓. uldic ſcd̓o ꝙ petūt ꝯferri ex ſua ꝑſona nō pr̄is: ⁊ dic̄ d̓ ꝓfecticijsbonis aui ul̓ pr̄is: vt. C. d̓ col..l. filie dotē. §. nec dubiū. ⁊. l.ut liberis. §. fina. vel tertio dichūc nepotē a pr̄e ſuo non auoemācipatū. ⁊ iō ei confert̉ quianec per ſe. nec ꝑ aliū factum eſtquominus ſit in poteſtate aui:⁊ ẜꝫ has duas poſitiōes dic patrem nepotē emancipatū. ⁊ qd̓ſubiicit ꝙͣuis ⁊c̄. q. d. ſi pr̄ uiueret in portione tertia ꝯcurreretcū filijs ſuis: ⁊ ſic nepotes hērēt medietatē tertie: ſed tn̄ habēt integrālatiōis. Itē ꝗd hoc ad hūc ti. rn̄. qꝛ hic ti. dr̄ de collatiōe faciēda.sͣ. e. l. i. in prin. cuius rei cā etiā ſupponit generaliter: qui ⁊ quātum deferre nepotibus ⁊ quibus etiam conferant nepotes. ac.l ¶ Fratri ſuo. qui erat in poteſtate. ac.n ¶ Defuncti. proaui.m ¶ Ex eodem filio mortuo. ac.o ¶ Filio .ſ. pronepote defuncti. videbatur qꝛ patruus emācipatꝰ cōferret ſoli ꝓnepoti: qui remāſit in ptāte ſꝫ ſecꝰ ē. ⁊ hꝫ h̓ locū eadē qō q̄ ⁊ in ſuꝑiori. §.¶ Sꝫ ⁊ ſi. sͣ. dixit qual̓r nepotibꝰ ꝯfert̉: nunc ecōtra qual̓r ip̄i conferant ⁊c̄. etdic ꝙ habui fratrē ex quo fuerūt duo filii ꝗ fuerūt nepotes patri meo .i. auo ſuo⁊ ex vno eorum nepotū pͥmortuo ſunt duo ꝓnepotes ad auum: quorum alterūemācipauit auus: nūc auus moritur. ego filius ſuccedo ī dimidiam. nepos ſuꝑſtes in mediū alterius dimidie. alia qͣrta deberet dari ꝓnepoti remanēti in poteſtate aui de iure ciuili: ſed ꝑ pͥtorē ſit ei iniuria qui uocat ēt ꝓnepotē emācipatuꝫcui datur alia quarta. cū ergo ſoli ei faciat iniuriā ei ſoli cōfert. Secundo conferipatruo ſuo ſi ſuꝑeſt: ſi non ſuꝑeſt ꝓximior patruus. tertio mihi qui ſum patruus magnusq ¶ Pronepotes .ſ. ſint. ac.hil. Clauſula adiecta in. l. interpretata videtur repetita in. l. interpretān̄. h. d. Bar.r ¶ Edicti. de coniungendis.

s ¶ Sermo .i. edictū de le. pͥ. qd̓ ē. sͣ. ⁊ pone nepotē in ptātem heredē īſtitutū ⁊ pr̄em eius emācipatū vel p̄teritū: vel ambos preteritos exͣneo īſtituto ⁊ petiſſe contra tab. rupto teſtō ⁊ iunguntur: ⁊ ambo ſoluunt legataexceptis perſonis. quia cum nepos facit iniuriam emancipato ꝗ̄ ſolus deiure pretorio ſuccedit ⁊ percipiet emolumētum ꝑcipiet ⁊ onꝰ: ⁊ facit d̓ le.pͥ. l. nepos. ⁊. l. ſeq. ac.t ¶ Ipſum. nepotem. ꝙplus haberet ꝙͣ pater ſilegata ſolueret pater ⁊ n̄ipſe.Ui duos. Iſia(Llex eſt magne difficultatis in caſu ⁊ parueutilitatis. Et primo ponitur thema ⁊ due queſtiōes ex themate. Secūdo ponit̉ rn̄ſio ad pͥmaꝫqōnē. Tertio rn̄ſio ad ſecundā. Secūda ibi. rn̄di. Tertia ibi: quoniamſi pater. bar.u ¶ Emācipauit .ſ. primum ⁊ aliuꝫ poſt: vt. jͣ.innuit.x ¶ Suū .ſ. aliū. ⁊ ſuſtulit .i. ꝓcreauit .ſ. pꝰ emācipationē.y ¶ Exheredatus. filiusprimo emancipatus exquo ſunt nepotes. ac.z ¶ Frater eius. ordo littere eſt quero cum fratereius ſit emācipatus: ⁊ ipſe .ſ. frater eius preteritꝰ⁊ nepos ⁊c̄. azo.nſtituti .ſ. ſunt.b ¶ Iuris ſit. hoc caſu ⁊ſequenti.c ¶ Ponamꝰ. ⁊ ſic ambo filii eſſent preteriti. aca ¶ Erheredatus .ſ. fuitcurſius.b ¶ Solus. non exheredatus illum excludit.cFilijs ſuis .i. filio: utuit in caſu. azo.d ¶ Cum eo .ſ. patre.e ¶ Poſſet .ſ. filius cōmittere edictum.f ¶ Propter. rō ſuperioris proximi edicti. ⁊ dicꝙ magiſter iul̓. fuit auctor huius noui edicti d̓coniungen̄. qd̓ pretor ꝓpoſuit. uel forte illius tm̄clauſule vt nepos preteritus cuꝫ exheredato patre iungatur.g ¶ Ei .ſ. nepoti etiaꝫ ſoli. accur.b ¶ Diuerſa conditio.vtpote cum ei nō det̉ cōtra ta. azo.i ¶ Nepotis. inſtituti heredis. ⁊ facit. sͣ. de inoffi. teſta. l. ſi proponas. ⁊. de lega. preſtan. l. filium. §. ad eum. ſed contra. jͣ. e. l. fi.Mancipato. bonoꝝ poſ. vnde liberi in bonis patris emancipati.ſed quid ad hunc ti. rn̄. ⁊ ſi nō directo vtiliter tn̄: ⁊ hoc caſu locuꝫ habet. nam retentus in ptāte aui quodāmodo quantum ad ſuum pr̄eꝫ emācipatus videtur. cum enim non iaceat ſub ptāte coniungit̉ tn̄ tāꝙͣ emanip̄atus cum his qui ſunt in ptāte vt viriliter cum eis ſuccedat. azo.¶Manente eo .ſ. in ſua firmitate azo. i. ſaluo eo.m ¶ Per nepotes .ſ. in poteſtate retētos. ac.n ¶ Bona ſua .ſ. nepotum. ad qd̓. sͣ. de col. bo. l. ſi quis filiū. ⁊. l. i. §. isquoqꝫ. ⁊ no velit. nā nō cogit̉ emancipare: ut. sͣ. de le. i. l. filiuſfa. §. ſedvulgarem. niſi in caſibus noͣ. inſti. qui. mo. ius pa. po. ſol. §. fi. accur.o ¶ Emolumentū. id eſt nepotibus.y ☞Inepos. nō poterit. quaſi ipſe ſit inſtitutus ab auo ⁊ ſic accipiat cōtra ta. alio committente edictum. accur.q ¶ Nō ſuo noīe. sͣ. e. l. i. ī pͥn. ⁊ sͣ. de ꝯtra ta. l. n̄ putauit. §. ſed ſi ipſi. ⁊.jͣ. de oꝑis li. l. cū patronꝰ. §. cū libertꝰ. ⁊ sͣ. de le. pre. l. iij. §. hoc autem.rI I quis filium. non deſijt. al̓s deeſt non. ⁊ ẜm hoc iſtud qꝛ erit ratioquare videatur admitti. ⁊ rn̄detur hac rōne non p̓i iungi: quia d̓ſijt