Qn̄ dies legati cedit.XXXVI.

t 2 7

vel ei cui ſeruus legatꝰ eſt: ⁊ ſeruoaliquid legatum ſit. naꝫ ſeruo legati relicti ante aditā hereditatē diesnon cedit.C Deꝫ.Am cum libertas non priuscōpetat qͣꝫ adita hereditateequiſſimū viſum eſt nec legatiᵇ diēante cedere alioquin inutile fieret legatum ſi dies eius ceſſiſſet anteqͣꝫlibertas ꝯpeteretᵉ. Qd̓ euenitᵍ ſi ẜuo pure legetur. ⁊ liber eſſe ſub cōditione iubeatur: ⁊ pendens conditio inueniat̉: ⁊ poſt aditam hr̄ditatemᵉ.Deꝫ.I habitatio filioſa. vel ſeruolegata ſit: puto non acꝗri dn̄ovel patri legatum ſi ante aditaꝫ hr̄ditatem filius vel ſeruus d̓ceſſerit.nā cū ꝑſone cohereatᶠ recte diciturante aditam hereditatem diē noncedere.T Dem.Um in annos ſingulos leget̉Enon vnū legatum eē ſꝫ pluraᶻconſtat.Ulpianus.Ec refertᵍ ſinguli aurei in anZnos ſingl̓os legent̉ an in annū pͥmū mille aurei. in ſcd̓ꝫ ordeū.in tertiū frumentū. Ulpianus.Ec ſemel diem eius cede̓: ſꝫper ſingulos annosˢ. ſꝫ vtrūinitio cuiuſqꝫ anni: an v̓o finito anno cedat qōnis fuit: ⁊ labeo ⁊ ſabinus ⁊ celſus ⁊ caſſius ⁊ iulianus inomnibus que in annos ſingulos relinquuntur. hoc probauerunt: vtinitio cuiuſqꝫ anni huiꝰ legati diescederetª. ¶ Inde iul. ait hoc legatuꝫ ſi ſeruo relinquatur: deīde poſtprimuꝫ vel alterum annū ſit liber:eum ſibi acquirereˡ. Itē celſus ſcribit: qd̓ ⁊ iulia. probat: huius legatidiem ex die mortis cedere: non exquo adita eſt hr̄ditas. Et ſi fortepoſt multos ānos adeatur hereditas oīum annoruꝫᵐ legatario d̓beri. ¶ Sꝫ ⁊ ſi quot annisⁿ ſit legatūmihi videtur etiam in hoc initiumcuiuſqꝫ anni ſpectanduꝫ. niſi forteºeuidens ſit voluntas teſtatoris inannuas penſiones ideo diuidētis:quoniam non legatario conſultuꝫſed heredi proſpectum voluit nevrgeret̉ ad ſolutionē. ¶ Si in habitationem aliquid vel in diſciplinaꝫ legetur: ſic. annua vel quot annisʰ: quibus diebus penſio debeturª: habitationis vel mercedis di

ſciplinarum: hiſdem intelligitur legatum relictum coniectura voluntatisᶠ fcā. ¶ Nouiſſime pōpo. ſcribit nihil intereſſe vtrum in annosſingulos vel quot annis: an in ſingulos menſes vel quot menſibusan in ſingulos dies vel quot diebꝰlegetur: ipſeᶠ quoqꝫ huic ſententieaccedo. ¶ Proīde ⁊ ſiānui legentur totᵗ aurei: idē erit dicēdū. ¶ Sicui homo generaliter legatus ſit:ſi anteqͣꝫ vendicetª d̓ceſſeritᵉ: ad hr̄dē ſuum legatum tranifert. ¶ Siticio ſit legatum qd̓ ſeius elegerit.⁊ ſeius poſt electionē d̓ceſſerit. locꝰeſt vendicationi ſemel acquiſite.NOmponius.Uiuſmodi legatum ſiue illudL factuꝫ fuerit ſiue nonʸ. illd̓ dolego. ad heredem non tranſit niſialteruter caſus viuo legatario extiteritꝰ: quoniā cauſa ex qua d̓beaturprecedere ſemper debet nec. quiacertum eſt alterutrum futurū: omnimodo debebitur. Nam tale legatum cum moriet̉ heres dato. certum eſt debitūª iri. ⁊ tamē ad hr̄dēlegatarij non trāſit ſi viuo hr̄de decedatᵇ.TLpia.Iyſuf. aut deceꝫᵉ vtrum legatariꝰ voluerit ſint legata. vtrūqꝫ ſpectandū. ⁊ mortem teſtatoris⁊ aditionē hr̄ditatis. mortē ꝓpterdecem: aditionem propter vſufriQuāuis eniꝫ electio ſit legatarijᵇtamen nondum electioni locus eſſepoteſt cū proponatur aūt nōdū te.ſtatorem deceſiſſe. aut mortuoᵉ hr̄ditas nōduꝫ adita. ¶ Inde q̄rit iulianus. ſi poſt morteꝫ teſtatoris legatarius decedat. an ad heredemtranſferatur deceꝫ legatuꝫ. ⁊ pōpo.lib. xxx. dige. ſcribit poſſe dici decētrāſtuliſſeʸ. quia mortuo legatariodies legati ceditᵍ. Argumentuꝫ iulianus pro ſentētia ſua affert tale.ſeie decē. aut ſi peperierit fundū heres meus dato. nam ſi anteqͣꝫ pariat inquit deceſſerit. ad heredem ſuum decem tranſmittit. ¶ Si itaquis legauerit filiofa. vt ipſi ſoluatur poteſt procedere legatum. necimputari heredi cur non patri ſedpotius filio ſoluit. finge enim hocnominatim exp̄ſſuꝫ: ita vt filio ſoluat. certe ſi pater petat: exceptione

aumiſſio ⁊c̄. ⁊ ſic redit ad primū. ut. jͣ. l. ꝓxi. colligitur. ⁊ facit. jͣ. e. l. cumlegato ⁊. d. §. in nouiſſimo. ⁊ eſt ratio quare non antecedat: qꝛ ſic diceretur hereditati acquiri cuius interim eſt ſeruus: ut. sͣ. de le. i. l. ſi tibi homo.5. cum ſeruus. lꝫ ſit ar. ꝯtra. jͣ. de fur. l. a ticio. vel etiā nulli: quia ſibi deberi non poſſet hereditas. ac.Am cum. herediG tate. ut. C. de ca.tol. §. in nouiſſimo. ⁊ eſtratio qꝛ ſi diceretur cedere quātū ad trāſmiſſionēlegatum libertatis. hocnihil eſſet: quia mortuāmodo nō pōt māumitti. ⁊ ſic cū nullū ſit ꝯmodum trāſmiſſionis: noncedit an̄ ſed poſt peti poteſt: ⁊ ſic cedit dies.¶ Legati. relicti ſeruomanumiſſo. ac.c ¶ Cōpeteret. ⁊ eſt rō utno. sͣ. ꝓxi. §. in fi. ac.¶ Quod euenit. vt ſitnutile. ac.e ¶ Hereditatem. referttamē qualis ſit cōnditioan que potuit adimpleriante aditā hereditatē uelque non: ut. sͣ. de le. i. l.queſitum. §. i. ac.Obabitatio cobereat. qꝛ morte ꝑſone finitur: ut. sͣ. de vſu⁊ ha. l. ſi habitatio. eſt ⁊alia rō qꝛ nō eſt perſonaa qͣ ꝯſtituat̉. ſic ecōtra ſilegaretur vſufructus ſeruo hereditario non ceditante aditam: quia non ēꝑſona que vtatur: ut. jͣ.de ſtip. ſer. l. vſufructus⁊. jͣ. de acqui. retū do. l.hereditas.Um in annos. ſꝫAplura. ⁊ primi ānipuꝝ: ſequētiū cōditionale legatuꝫ eſt .ſ. ſi viuat.vi. sͣ. de annu. le. l. iiij. ⁊.l. cū in annos. ſecus inſtipulatione etiam cauſamortis ſcā: qꝛ vna eſt vt.jͣ. de dona. cā mor. l. ſenatus. §. fi. Item eſt ſil̓ehoc legatum legato vſufructꝰ: qꝛ finit̉ morte niſirelinquatur ticio ⁊ heredibus eius: vt. sͣ. de an.le. l. i ſingulos: ut. C. dele. l. ī ānalibꝰ. ⁊. C. d̓ uſufruct. l. antiquitas. ſecusin ſtipulatione ſil̓i q̄ mote non extinguit̉: ut. jͣ. dever. ob. l. ⁊ ideo. §. ſtipulatio. ac.EEc refert. planaceſt ⁊cͣ.NAc ſemel. per ſinEgulos ānos. ſecusin ſil̓i ſtipulatione: ut. jͣ.d̓ dona. cā mor. l. ſenatꝰ§. fi. ac.k ¶ Dies cederet. etiamquo ad trāſmiſſionē: vt.sͣ. de an. le. l. in ſingulos. nō ſolū quo ad petitionē: ut. C. e. l. i. ſꝫ alid̓in ſtipu. ſimilibꝰ vbi ī fine āni cedit: ut. jͣ. d̓ v̓. ob. l. ꝗ hoc ā no. q̄ eſt cōtraſꝫ ꝯtra hāc diſtīctionē ē. sͣ. d̓ ꝯdi. ⁊ de. l. ſi ī ānos. Alij diſtinguunt aūt inannum vſ̓ ſingl̓is ānis leget̉ vl̓ ꝓmittat̉ vt prīo caſu caput āni: ſcd̓o finēīſpicias. ſꝫ huic ē ar. ꝯtra. sͣ. ſi cer. pe. l. lecta. ⁊. jͣ. e. l. §. nouiſſime.l ¶ Acꝗrere .ſ. legata ānoꝝ ex quo fuit liber. m ¶ Dium ānoꝝ. preteriQu ex die mortis. ac. nQuot ānis .i. ſingl̓is ānis. o ¶ Niſi for.onaꝫ hoc ſequēti caſu vnū ē legatū. ⁊ ſemel cedit: ut. jͣ. e. l. ſi cū pͥfinitōe.

pure ſit relictū ī tpͥs dilata petitiōe: ut. C. e. l. ex his. ⁊. jͣ. e. l. firmio. §. fin. h.Si in habitationē. Relictū ānuū reſpectu certe neceſſitatis d̓bet̉ tꝑe neceſſitatis. h. d. bar. p ¶Quot ānis .i. ſingl̓is ānis: puta. x. ad domū conducendā vl̓ ꝓ magr̄o. ac. q ¶ Debet̉. a legatario. r ¶ Uolūtatis. qꝛ tūc egereincipit. gͦ ſi ad alimēta. x. ſingl̓is ānis legent̉: ī pͥn. āni ē ſoluēdum: qꝛ tūc incipegere: ut. sͣ. hac. l. ij. rn̄. ſic d̓ cōiectura. sͣ. d̓ le. i. l. ſi ẜuꝰ pluriū§. fi. ⁊ sͣ. d̓ iudi. l. ſed ⁊ ſi ſuſceꝑit. al̓s ſꝫ ⁊ſi reſtituat̉. §. i. ⁊ jͣ.e. l. firmio. §. fi.s ¶ Nouiſſime. ipſe ego ſub.t ¶ Tot. puta. x. ⁊ eſt hoc cōtraſol. quā mō noͣ. ij. rn̄. huius. l.u ¶ Si cui. vendicet. legatariꝰ.r ¶ Deceſſerit. ſcꝫ legatarius.quo caſu dubitat̉ iō qꝛ cum ſitelectio legatarij videbat̉ extingui eiꝰ morte. ar. jͣ. d̓ v̓. ob. l. tēteſimis. §. fi. ſed ꝯtra ē. qꝛ tranſmittit̉ ad hr̄dē: ut ⁊. C. cōia dele. l. fi. ī pͥn. alij dicūt deceſſit .ſ.ẜuꝰ legatꝰ. ⁊ dic poſt morā herdis nō an̄: ut. jͣ. d̓ v̓. ob. l. int̓ ſtipulantē. §. pe. d̓ hac āt electiōehoīs ī genere legati: dic vt noͣ.sͣ. fa. her. l. hr̄des. §. ſi īcerto.Uiuſmōi. Cōditio oīo¶ Cextitura ſi dubitat̉ an viuo vl̓ mortuo legatario exiſtatīpedit diem legati cedere. bar.y ¶ Hmōi. nō fuerit .i. ſi certūrit illud nō faciēdū. azo.z ¶ Extiterit. eſt gͦ ꝯditionale. ⁊ſic ꝯͣ. sͣ. d̓ ꝯdi. īde. l. iulianꝰ. ſo.legatū ⁊ ſtipulatio talis ē cōditiōalis vt h̓. ſꝫ tn̄ ex ſtipl̓ationeſolutū nō repetit̉: qꝛ certum eſtaliquaꝫ eaꝝ cārū extiturā. arg.sͣ. d̓ ꝯdi. īde. l. ꝙ ſi ſub ea. ⁊ idēdici p̄t ī oībꝰ caſibꝰ illiꝰ. l. iul. īuibꝰ eū d̓biturū certū eſt: lꝫ videat̉ velle ibi noͣre dr̄iam. necob. sͣ. d̓ ꝑicū. ⁊ ꝯmo. rei ven. l.ꝙ ſi pēdēte. §. ſi ita. qꝛ ibi nondr̄ pura ēptio: ſꝫ ꝑfecta eſt ꝙͣtūad obligationē a qͣ neuter diſcedere p̄t altero īuito ꝙͣtū ad ꝓhibēdā repetitionē. azo. Iteꝫ nonob. jͣ. d̓ noua. l. ſi pupillus. §. ꝗſub ꝯditōe. qꝛ ibi ē pura quo adobligatiōem. ⁊ vt īterī ſolutuꝫnō pōt repeti. vt. d. l. ꝙ ſi ſb̓ ea.ſꝫ Io. dixit. aut voluit facere duas ꝯditiōes: ⁊ tūc alterā īplerioꝫ. aut vnā hn̄tē duo mēbra. ⁊tūc habet̉ ꝓ pura vt h̓. ⁊ dictisl. Alij dicūt al̓r vt noͣ. d. l. iul.a ¶ Certū ē d̓bitū iri. ex vi conulitionis oīno extiture: non ex ꝑſona eiꝰ cui legatū eſt: ꝗ pōt nōeē tūc cū moriet̉ hr̄s .i. dicere cōditiōis euētꝰ facit deberi legatūſi aliud nō impediat .ſ. mors legatarij ante heredem. ac.b ¶ Decedat. qꝛ cōditionale legatū ē: ut. sͣ. e. l. ij. dies .n. īcertā fac̄ ꝯditōeꝫ: ut. sͣ. d̓ ꝯͣdi. ⁊ d̓.l. dies. ⁊. l. dies īcertꝰ. ij. rn̄. ac.O tū cuiꝰ dies ceſſit ab aditaIuſufructus Sͣi legahereditate: ⁊ alid̓ legatū cuiusdies cedit a tꝑe mortis alternatiue relinqͣtur: ꝙͣtum ad electionem vtrunqꝫ tp̄s īſpicit̉: ꝙͣtumad tranſmiſſionē quodlibet perſe naturā ſuā retinet. h. d. bar. c ¶ Aut. x. ſub alternatione. ac. d ¶ Legatarij. ⁊ ſi ꝗdē ſemel publice eligat mutare nō pōt. ar. sͣ. d̓ le. ij. l. ſtatuliberū. §. fina. ſecus in ꝯͣctibꝰ int̓ viuos qn̄ diſtīguit̉: ut. jͣ. d̓ v̓. ob. l. ſi ꝗs ſtipulatꝰ. ac.e ¶ Mortuo. teſtatore. f ¶ Trāſtuliſſe. qꝛ vnū ⁊ puꝝ fuit legatū. azo.z ¶ Legatū cedit. īmo cedit a morte teſtatoris: ſꝫ nūc mortuo legatario apparetꝙ ceſſit: qꝛ iam amplius vſufructus eligi nō pōt: nec peti.¶ Trāſmittit. ⁊ hoc iō qꝛ legatū de. x. purū eſſe cepit viua ſcia: cum iaꝫ certum

C iij