Ad ſenatuſcōſul. trebel. et pegaſianum.

Ad ſenatuſcōſul. trebel. et pegaſianum.XXXVI

2 1 2

de viribꝰª teſtamēti vel de ſuaᵇ cōditōe: nō erit audiēdus. ¶ Quidergo ſi de viribus fideicōmiſſiᵉ tractat̉; hec q̄ſtio a pͥtor̄ p̄termittēdanō eritᵇ. ¶ Sꝫ ꝗd ſi fideicō. dicatadeat priꝰ: ⁊ ſicᶜ d̓ hͦ q̄rat̉? Credo īterdū audiēdū fideicōmiſſariū: ſicognitio ꝓlixiorē tractatū habeat.Finge .n. v̓ba fideicōmiſſiᶠ d̓ longīquo petēda ⁊ iuſtā deliberationeꝫde qͣꝫtitate fideicōmiſſi īcide̓: dicēdū erit ꝯpellēdū eū adire ne priushr̄s d̓cedensᵍ fideicōmiſſariuꝫ d̓cipiat. ¶ Tēpeſtiuūᵍ ē reꝗrer̄ ꝑ quēꝗs cogat̉ adir̄ ⁊ reſtitue hr̄ditateꝫveluti ſi pretor aūt ꝯſul fuerit hr̄sīſtitutus ſuſpectāqꝫ hr̄ditatē dicatan cogi poſſit adire ⁊ r̄ſtitue̓. et eſtdicendum quidem pretoreꝫ in p̄toreꝫ vl̓ conſuleꝫ in ꝯſuleꝫ nullumīperiumᶠ hēre: ſꝫ ſi iuriſditioni ſueſe ſubijciantᵏ: ſolet pͥtor in eos iusdice̓. ¶ Sed ſi ipſe p̄tor hr̄s inſtitutꝰ ſuſpectaꝫ dicat: ipſe ſe cogerenon poterit: qꝛ triplici officio fūgin̄ poteſt: ſuſpectā dicētis ⁊ coactiⁿ⁊ cogentis. ſed in his oībꝰ caſibꝰ atqꝫ ſimilibꝰ prīcipale auxilium īpetranduꝫⁿ eſt. ¶ Si ꝗs filiuſfa. ſit ⁊magiſtratuꝫ gerat patrē ſuumᵈ ī cuius eſt ptāte coge̓ poterit ſuſpectaꝫdicentem hr̄ditatē adire ⁊ reſtituereTermo/Am qd̓ ad ius publicum attiEnet n̄ ſequit̉ ius poteſtatisᵖ.¶ Sed ⁊ qui repudiauitq hereditatem coget̉ adire ⁊ reſtituere ipſaꝫhereditatē ſi iuſte cauſe allegent̉.¶ Plane ſi bona venirent nō oꝫpretorē: nec quideꝫ pupillūᶠ r̄ſtitue

re niſi ex cā: ut diuꝰ pius reſcripſit.¶ Si ꝗs cōpulſus adierit hereditatē ex teſtō qd̓ ſcd̓as tabu. hēbat.Queſitū ē an ꝑ aditionē ⁊ tab. ſecūde firmarent̉: q̄ videbant̉ euanuiſſe n̄ adita pr̄is hr̄ditate. Iul. li. xv.ſcribit ⁊ ſequentes ta. ꝯfirmariᶠ qͣſnīa veriſſima eſt: nemo enī dubitat ēt legata p̄ſtari: ⁊ libertates cōpetere: ⁊ cetera q̄cūqꝫ ſint in teſtōꝑinde valere ac ſi ſua ſpōte hereshr̄ditatē adijſſet. ¶ Qui ꝯpulſushr̄ditatē adijt: ſicuti ceteris cōmodisª caretᵉ: ita hoc qͦqꝫ caſu careatne poſſit penitēdo qͣrtā retīereʸ. ⁊ita īuenio ab īperatore nr̄o ⁊ diuopr̄e eiꝰ reſcriptū. ¶ Nō oīsᶻ āt ſuſpectā hr̄ditatē repudiatiōe amiſſaꝫ coge̓ p̄t adiri ⁊ ſibi reſtitui: ſedis demū ad quē actiōes trāſire pn̄tNeqꝫ eniꝫ equū ē ad hoc quē ꝯpelli adire hr̄ditateꝫ vt emolum̄tū ꝗdē hr̄ditatis refūdatª. Ip̄e v̓o oneribus hereditatis obſtrictꝰ relīqͣt̉.Quare ſi fideicōmiſſūᵇ pecuniaꝝalicui fuerit relictū ceſſat cōpulſio:tā ⁊ ſi īdēnitatis cautio offeratur.Proīde ꝗ hr̄ditatēᵍ rogat̉ reſtituere: is demū compellitur reſtituere. ¶ Sꝫ ⁊ ſi ꝗs bōaᵉ rogatꝰ ſit vl̓familiāᶠ vl̓ pecuniāᵍ roget̉ vl̓ vniuerſam rē meā. QAulus.El oīa ſua.Ulpia.Ogi poterit. ¶ Hoc idē ⁊ ſiᵖºpr̄imoniū fuerit rogatus. ⁊ ſifacultates: ⁊ ſi ꝗcꝗd habeo ⁊ ſi cēſū meū: ⁊ ſi fortūas meas ⁊ ſi ſubſtātiā meā: ⁊ ſi peculiūᵛ meū teſtator dixerit: qꝛ pleriqꝫ patrimoniūſuū peculium dicunt: cogendꝰ erit

Alr. ac.qua etate. vel dic ꝙ hoc vel reſpicit aliud. vel qd̓ ſtatim ſeqr¶ De viribus. qd̓ dicit heres nō valere: qꝛ continet exheredationem vl̓preteritionem. ſecus ſi hoc dicat filius exheredatus vel preteritus: vt. jͣ. e..l. ita tamen. §. quotiensn ¶ De ſua .ſ. defuncti. q. d. heres ſe incertum fuerit pr̄fa. vel filiuſfa. defunctus. nō ideo ſe excuſat vt hic: at ſi pro ſe adiret hoc noceret: lꝫ nō noceat ſi de ſua heredis cōditione dubitet: vt. sͣ. d.acquiren̄. here. l. heres īſtitutus. §. fi. ⁊. l. ſed ⁊ ſide ſua.t ¶ Fideicommiſſi. nonautem de viribus īſtitutionis.d ¶ Non erit. ſed terminabitur anteꝙͣ heres adire cogatur: ⁊ hoc ſi defacili poteſt finiri. aliasdefertur poſt aditionem⁊ hoc ſubijcit: ſed quid.⁊cͣ. accur.e ¶ Et ſic .ſ. poſt aditioneꝫ querat̉ valeat fideicōmiſſum vel non.f ¶ Uerba. fideicommiſfi. et ꝗbus apꝑebit valeat fideicō. vel non. vt ſiſunt apta verba mentiteſtatoris valeat: aliasnon: vt. sͣ. d̓ le. i. l. iiij. ⁊d̓ le. ij. l. vnū ex familia§. fi. ⁊ d̓ le. iij. l. liberoꝝ§. idem caſſius. ⁊. C. defideicō. l. cū viꝝ. Iteꝫ exprecedentibus ⁊ ſequētibus intelligunt̉ media:⁊ ex conſuetiꝯquēdi ⁊ charitate: vt. sͣ. d̓ lega. i. l. ſi ẜuus pluriuꝫ.§. fina. ⁊ de teſta. l. heredes. §. i. ⁊ dic vt not. C.de fideicō. l. volūtatis:Itē no. ꝙ iuſta eſt cā dilationis propter ſcripturā. ſic. sͣ. de eden. l. pretor. ī fi. ⁊. l. ſi ꝗs ex argētarijs. in prin. ⁊. l. veluti. Iteꝫ ad hanc diſtinctionem eligat prolixiorē inꝗſitionem vl̓ non.⁊ ad hoc facit. sͣ. ad exhi. l. iij. §. ibidem. ⁊. C.de compen. l. fin. ⁊ .jͣ. vtin poſ. le. l. is a quo in prin. l. ⁊ de carbo. edic. l. iij. §. cauſe. ⁊. §. due. ⁊ faciunt ad id ꝙ dicimus. dolo facis ſi petis ⁊cͣ. nam vera eſt regula etiamin poſſeſſorijs ſi incontinenti conuentus poſſeſſorio velit probare d̓ ſuo iure: vt. C. de edic. di. adri. tol. l. ij.¶ Decedens. nō ergo heres heredis cogit̉ adire: vt hic. ar. contra. C. e..l. pe. in fi. ſed dic vt. C. d̓ fideicō. l. eam quā. in glo. q̄ incipit hic dubitabiliter ⁊cͣ. ſed illud conſtat ꝙ ſi heres poſt aditionē decedat ꝙ eius hr̄s cogitur reſtituere: vt. jͣ. e. l. ſeius. §. ſi quis ⁊. l. ꝙͣuis. §. i. ⁊. C. d̓ fideicō. l. ſiin perſona ⁊ jͣ. e. l. quidam. in prin. quinīmo ⁊ ſi decedat poſt coactioneꝫvel iuſſum anteꝙͣ adeat. vt. C. e. l. non iuſtum.¶ Tempeſtiuum. Maior minorem pōt cogere. par in parem nō habet imperium. h. d. Bar. ⁊ omnes.h ¶ Tēpeſtiuū .i. tp̄s eſt. ſic. sͣ. in proemio digeſt. §. ſed ordines.¶ Imperiū. no. ꝙ par. in parem nō habet imperium. ſic. sͣ. d̓ arb. l. iij.§. fi. ⁊. l. ſe. ⁊ de ma. vin. l. apud. §. apd̓. nec in maioreꝫ: vt. sͣ. de mino. l.mor aūt. ar. contra. de offi. procon. l. i.¶ Subijciant. vnus pretor ſub alio. vel conſul ſub cōſule. ꝗnīmo ⁊ mar ſub minori: vt. sͣ. de iur. om. iu. l. eſt receptum. §. ſed ⁊ ſi.l¶ Triplici. īmo duplici. nam dicēs ſuſpectam ⁊ coactus idē eſt officiū hetedis: vt. sͣ. e. l. quia poterat. ſed prima facie tria vident̉. Item no. ꝙ nemō ſe cogit. ſic. sͣ. de ar. l. pe. ⁊ de dona. inter vi. ⁊ vxo. l. qd̓ auteꝫ. §. vxofi. Item no. ꝙ difficile eſt ꝙ vnus vicem duorum vel plurium ſuſtineatqd̓ dic vt. sͣ. de pac. l. ſi plures. ac.m ¶ Et coacti. ⁊ pro ideſt. vt dictum eſt.Impetrandum. ſic. jͣ. de fideicō. lib. l. itaqꝫ. ac.quis filiuſfa. Filiuſfa. poteſt cōgere patreꝫ adire ⁊ reſtituere. h.d. Bar. ⁊ ꝯde imola.

Patrem ſuū. inſtitutū ab aliquo ⁊ rogatum reſtituere hereditatem. h.C iuris. l. filiuſfa. ⁊ de ca. di. l. nā qd̓ ⁊c̄. facit enim hoc tanꝙͣ magiſtratusAm qd̓. ius ptātis .i. nō videt̉ eſſe in ptāte: vt. sͣ. d̓ his ꝗ ſunt ſui vl̓ ali.nō tanꝙͣ filius. ſic. sͣ. qd̓ cuiuſqꝫ vniuer. l. itē eorū in prin. ⁊ ar. sͣ. de adop. l. ſipater. §. qui duos. vn̄ ⁊ arbiter ⁊ etiā iudex qn̄qꝫ pōt eſſe in re pr̄is: vt not. sͣ. dearbi. l. quin etiam.¶ Sed ⁊ qui. Etiaꝫ poſt repudiationē quis cogit̉ adire niſi bona ſint vēdita. h. d. bar.q ¶ Repudiauit. iuſta cā ē ſi fideicōmiſſarius vult eam adiriſuo periculo: vt. sͣ. e. l. qꝛ poterat. ſed pro ſe nullus repudiāspōt poſtea adire: vt. C. de repudi. vel ab. here. ſicut: niſi in caſu. vt. sͣ. e. l. fi. Item hoc ſi bona ſunt in eodem ſtatu. al̓s ſecus vt ſubijcit.r ¶ Pupillū. ꝗ erat fideicommiſſarius .i. nō oꝫ pretorē dareei reſtitutionē in integrū vt poſſit heres inſtitutus cogi adir̄ ⁊reſtituere poſt repudiationē: niſi ex cā vt ſubijcit. vt qꝛ pupillꝰerat de ſuis: vt. C. de repu. he.l. fi. ⁊ nō habebat hr̄s ſubſtitutū: vel nō erant oēs res vendite vt nō obſtet. sͣ. de mino. l. ꝙſi minor. §. ſceuol. vel eſt cā ſiſe leſuꝫ ſui facilitate uel aduerſarij dolo oſtendat .ſ. ſubſtitutiuel alterius qui abīteſtato poſſet ſuccedere. uel dic cā: qꝛ fuitſuoꝝ maioꝝ: ut. sͣ. de mino. l.ſi in emptionē. ⁊. jͣ. de bo. li. l.libertus ꝗ ſoluēdo. uel rōne vicinitatis: ut. sͣ. d̓ le. ij. l. ſi is cuifundū. ſed ar. contra. jͣ. ſi ꝗd īfrau. pa. l. i. §. ⁊ alias.¶ Si quis compulſus.Per aditionem factam coacteconfirmantur legata ⁊ fideicō.tabu. pupillares ⁊ cetera alia.hoc dicit. Bar.s ¶ Confirmari. vt ⁊ sͣ. d̓ vulga. ſub. l. ij. §. adeo. ⁊. l. ꝗ plures. §. fi. ⁊ facit. jͣ. e. l. ſi patrōi§. ꝗ fideicōmiſſam. ⁊. C. eo. l.non iuſtam. ac.t ¶ Teſtō. pr̄no qd̓ ſequunturſcd̓e tabule. ⁊ facit. sͣ. eo. l. apd̓.§. idem iulianus. ac.¶ Qui compulſus. Quicōpulſus adijt hereditatem nōpoteſt penitendo habere beneficium quarte. h. d. Bar. ⁊ Alex. de imola.¶ Cōmodis. que occaſione hereditatis ei deferebantur.x ¶ Caret. que cōmoda hēre nō potuiſſet ſi nō adijſſet: ut. jͣ. e. l. ita tn̄. §. qui ſuſpectam. ſecus ſi hēre potuiſſet: ut. sͣ. e. l. apud iul. in prin.¶ Retinere. hoc fallit in pr̄ono: ut. jͣ. e. l. ita tn̄. §. ſi pr̄onus. vel dic ut ibi. Itēfallit. jͣ. e. l. ſi patroni. §. ꝙ ſi fortius. Item no. nō admitti penitentiam. ſic. sͣ. d̓edil. edic. l. ſi quis ſit. cū concor. ar. contra. C. de ſum. tri. l. fi. §. ſed qꝛ. ac.Non omnis. Rogatus d̓ reſtituēdo rē uel ꝙͣtitatē nō pōt cōpelli adire:ſecus ſi rogatꝰ eſſet d̓ vniuerſitate reꝝ ſeu de hr̄ditate uel eiꝰ quota. ⁊ rogatusreſtituere hereditatē ere alieno deducto ſeu deductis legatis cōpellit̉ hereditateꝫadire ⁊ reſtituere nō deductis ere alieno ⁊ legatis: ⁊ tunc preſtita cautione de defendēdo fideicōmiſſariū. h. d. vſqꝫ ad. §. ſi ꝗs heres in. l. cogi. alex. de imo.z ¶ Nō oīs .ſ. fideicōmiſſariꝰ. qꝛ nō ſingularis pōt cogere .ſ. hr̄dē. alij dicūt nōoīs .ſ. hr̄s. ⁊ hn̄t. jͣ. cogi ⁊cͣ. pͥma placet. a ¶ Refūdat. ꝑ ſingularia fideicōmiſſa. h ¶ Fideicōmiſſuꝫ .ſ. ſingulare. ⁊ facit. jͣ. e. l. mulier. in fi. ⁊. l. cogi. §. ⁊ general̓r. ⁊ sͣ. ſi ꝗs omiſ. cā te. l. ſi ꝗs omiſſa. ī fi. c ¶ Et ſi .i. ꝙͣuis.d ¶ Hereditatē. his v̓bis rogo reſtituas hereditatē totam. uel partē quotaꝫ: vt⁊ .jͣ. e. l. cogi. §. fi quis heres. ⁊. l. ita tn̄. §. trebellianum.e ¶ Bona .ſ. reſtituere. ⁊ ſic no. ꝙ largius hic accipit̉ nomē bonoꝝ ꝙͣ al̓s vbi accipit̉ deducto ere alieno: ut. sͣ. de iure do. l. mulier. ⁊. jͣ. de v̓bo. ſig. l. ſubſignatū. §. bona. ⁊. l. ꝓprie. ſed hic nō ſic ut hic accipit̉. ⁊. jͣ. e. l. ſi legatū. §. i. ⁊. jͣ. debo. poſ. l. iij. in prin. l ¶ Familiā .i. ſubſtantiā. ſic. C. de v̓. ſig. l. fi. ac.g ¶ Pecuniam. appellatio pecunie pro tota ſubſtantia ponitur: ut. jͣ. de v̓bo.ſig. l. prope modum. nō ergo verba ſenatuſcon. in hoc ⁊ inferioribus exemplisſed ſentētia inſpicitur: ut. jͣ. e. l. vbi. §. i.h¶ Ogi. peculium. pro patrimonio liberi hominis hic ponitur peculiū: al̓smultis modis accipitur ut no. sͣ. de pecul. ſuper rubrica.

A iiij