Ad ſenatuſcōſul. t reb. ⁊ pega.XXXVI
21 l
ſtitutione. nam ⁊ ſi legitimus hr̄sfuerit is cui fid̓icōmiſſaria hr̄ditasrelicta ē idē dicit̉ª. ¶ Si quis aliolocoᵇ reſtitue̓ he̓ditatē iuſſus ſit: ⁊ſuſpectā eā dicat. iul. ſcribit cogendū eū eēᵉ: ſimilēqꝫᵇ ei ꝗ in diē rogatijs eſt reſtitue̓.¶ Etianus.IEd ſciendum ē impendiorūquoqꝫ que ad iter explicandūneceſſaria eſſent: rationē haberi d̓bereᵉ. nā ſi ita inſtitutus ē ſi ticio. xdediſſetᶠ. nō aliter cogetur qͣꝫ ſi eipecūia offerat̉ᵍ. ¶ Sꝫ ⁊ ſalutis ⁊dignitatis rō habenda erit. Quidenī ſi morbo applicitus alexādrieiuſſus fuerit adireʰ: vel nomē veſpilionisᶻ teſtatoris deferre.PAulus.E etateᵏ qͦqꝫ ⁊ iur̄: ideſt anliceat ei eo ire necne eſtimabiULpianus.IEd ⁊ ſi alio loco iuſſus ē adireᵐ: ⁊ reipu. cā abſitⁿ eq̄ cogēdū adir̄ he̓ditatē ⁊ reſtitue̓ iul̓. aitubi abeſtº. ¶ Plane ſi ꝗs petieritad deliberādū tp̄s ⁊ īpetrauitꝰ: deinde poſt tp̄s deliberatōis adierit⁊ r̄ſtituerit hr̄ditatē: nō videt̉ coactus hoc feciſſe. nec .n. ſuſpectā coactus adijt: ſꝫ ſpōte poſt d̓liberationē. ¶ Qd̓ ſi ſuſpectā dicit: ꝓfiteridebet nō ſibi expedire adire hereditatē: neqꝫ hoc dici oportere noneſſe ſoluēdo: ſed profiteri euꝫ oportet: ⁊ ꝙ nō putatq ſibi expedire hereditatēʳ adire. ¶ Si quis ſub con
ditōe fuit hr̄s ſcriptꝰ: pēdēte ꝯditiōe nihil agitˢ: tā ⁊ſi paratꝰ ſit r̄ſtitue̓ hr̄ditatē.GAius.Ed ⁊ ſi anteᵗ diē vl̓ an̄ ꝯditionē reſtituta ſit hr̄ditas: n̄ trāſferunt̉ actiōes: qꝛ nō itaᵘ reſtituiturhr̄ditas vt teſtōr rogauit. ¶ Plane poſtea qͣꝫ extiterit ꝯditio ⁊ diesvenerit ſi ratā habeat reſtitutionēhr̄ditatis: benignius ē intelligi tūctranſlatas videri in eum actiōes:TXpianꝰ.Pud iul. relatū eſt. ſi legatūfuerit hr̄di inſtituto relictuꝫ ſiheres non erit. ⁊ ob hͦ ſuſpectaꝫ dicat hr̄ditateꝫ ne ꝑdat legatū: offerre ei oportere quātitatē legati a fiAeicōmiſſario. deinde cogēdum.Nec illud admittit iul̓. vt quaſi hr̄ditatem nō adijſſet: ſic legatū a cohr̄de petat. Adijt enīʸ ſꝫ magis arbitrat̉ a fideicomiſſarioᶻ ei p̄ſtādū.¶ Sed ⁊ ſi ꝗd alid̓ ſua ītereſſe dicet: non cogitur adire: niſi ei damnū vel lucrū a fideicōmiſſario ſartiat̉: vel a pͥtore onusᵉ remittat̉ qd̓recuſat. ¶ Idem Iulianus ait. ſiduoº fuerunt a pr̄e inſtituti cum filio eius impubere ⁊ ijdem ſubſtitutiᶜ filio: ſufficere ei qui fideicommiſſum in ſecūdis tabul̓. accepitᵇ.vnū ex hr̄dibusᵉ inſtitutis cogereadireᶠ patris hereditatem. hoc enīfacto confirmatiſqꝫ patris tabul̓ᵍ.poterunt ex ſubſtitutioneʰ ambocogi adire ⁊ reſtituere hr̄ditatemˣ
XIa ¶ Ideꝫ dicit̉. nā ⁊ hicterat. hꝫ ergo directā electionē vl̓ ocil. l. fi. ac.¶ Siquis. Ecri pōt quo teſtator iuſſit: al̓s poters certa: ſed an̄diem certam reſtitutiont. h. d. Bar. ⁊alex. de imo. vſqꝫ ad. l.ipd̓ iulianum.y ¶ Alio loco. ꝙͣ vbi dociliū hꝫ inſtitutus.t ¶ Eum eſſe. adire ctluc⁊ reſtituere. ac.d ¶ Silemqꝫ ei. ſcꝫ. dicitiul. cogit̉ ergo vnꝰ iſtorū ſicut alter adire ⁊ reſtituere. Item ſicut vnidat̉ tpͥs ſic ⁊ alij quo cōmode poſſit adir̄ locumar. jͣ. de v̓. ob. l. cōtinuꝰ§. cū ita. ⁊ §. itē qui inſulam. ⁊. jͣ. l. ſe. ⁊ ſe. nō tn̄ꝑ oīa ſunt ſil̓es. naꝫ iuſſus reſtituere certo loco:ſi reſtituat an̄qͣ ꝑuēiatad locū deſignatū a teſtatore tꝫ reſtō: vt. jͣ. e. l.ſed ⁊ ſi alio. in pͥn. ſꝫ nōita ſi an̄ diē: vt. jͣ. e. l. ſꝫ⁊ ſi an̄. ſed ꝓmiſſor ī di⁊ ꝓmiſſor ad certū locūpares ſunt in hoc: vt. jͣ.de ver. ob. l. continuus§. cū ita. ibi eoqꝫ tranſacto ⁊cͣ. vl̓ dic ꝙ hec lex ſꝫ⁊ ſi ante: dicit de die incerta. ⁊ ẜm hoc non ſuntcontrarie inter ſe lex ſed⁊ ſi alio. in prin. ⁊. l. ſed⁊ ſi ante. ac.LEdſciendum. deT bere. vt miniſtrentur a fideicōmiſſario: vt.jͣ. l. proxi. ⁊ ſic in teſtibꝰvt. C. de teſtibus. l. quoam liberi. ac.Dediſſet .ſ. her̄s. ac.g ¶ Offerat̉. a fideiconmiſſario ipſi heredi vt ticio debet: vt ⁊ .jͣ. e. l. facta. §. ſi ſub conditione.⁊ §. ſi in danda. ac.h ¶ Adire. perſonaliter. ſic. C. de cadu. tol. §. ne autē. q. d. non cogitur illuc ire: ſed hic facit reſtitutionem. vel dabit̉ tempus quo ire poſſit: vt. jͣ. l.proxi. ⁊. l. ſequen. ⁊ de v̓bo. obli. l. continuus. §. cum ita. cum ſequentibꝰ§. 2. jͣ. de oper. li. l. quotiens. ⁊. d. §. ſi ſub conditione. ac.i ¶ Ueſpilionis. turpe nomen eſt .i. latro. q. ſpolians vi. vel ille qui portat feretrum regium ad ſepeliendum dicit̉ veſpilio. vel qui non videt mane vel ſero: vt. sͣ. de edil. edic. l. idem offilius. §. pe. ſed ibi eſt veſpilio. ſi gͦinſtituam te heredem. ſi hoc nomen tibi aſſumas. ⁊ rogo vt hereditatemreſtituas remittitur nominis impoſitio: ſed non onus reſtituendi: vt hic.⁊ jͣ. eodem. l. facta. §. ꝙ ſi ſub conditione. ⁊ facit ad hoc. jͣ. d̓ dona. l. hociure. §. fi. azo.Eetate. quia nimis ſenex eſt vel nimis puer.l ¶ Liceat. qꝛ nō ſit inde relegatus. ⁊ eſt ar. contra eos qui impetrātlr̄as in loco non tuto. ſic. C. ex qui. ca. ma. l. iij. ac.m QEd ⁊ ſi alio. adire .ſ. hereditatem puta bon̄.n2 ¶ Abſit. puta mutine.b ¶ Abeſt. ideſt mutine. ⁊ hoc cum nolebat deliberare ſed ſtatim ſpernerevt ſuſpectam: alias cogitur adire vbi adeſt: ſed non reſtituere: vt. jͣ. eodeꝫ.l. ſi legatus. in principio. que eſt contra. ⁊ facit. sͣ. de iudi. l. ſed ⁊ ſi reſtituatur. ij. rn̄.y ¶ Impetrauit. quod poteſt etiam iure nouo: vt. C. de iure delibe. l. fin.§. ſed quia quidam. ac.q ¶ Putat. sͣ. e. l. quia poterat. ⁊. jͣ. eo. l. omnes. ac.r ¶ Hereditatem. ⁊ tunc adibit. ac.s ¶ Siquis ſub cōditione. nihil agit. diſtingue aut eſt ſub ꝯditione inſtitutus: ⁊ rogatus per conſequens ſub eadem conditione reſtituere. ⁊ tūc necadire nec reſtituere poteſt ante conditionem. ⁊ ſi fecerit non tranſeunt actōnes nin exiſtente conditione heres ratum habet: quod fecit vt hic. ⁊ .jͣ. l. ꝓxima. quo caſu retro facta trahuntur ad preſens. ſic ſupra communia prealo. l. fina. in principio. aut fuit pure inſtitutus ⁊ ſub conditione rogatꝰ:⁊ tunc ſi eſt caſualis: cogitur adire ſed non reſtituere. niſi in caſu quem hapes. sͣ. eodē. l. i. §. ſed ⁊ quotiens. ⁊ ſi fiat reſtitutio ante conditionem non
valet: vt. jͣ. eo. l. ſed cum ab herede. ⁊. l. ſequen. ⁊ sͣ. de lega. iij. l. vxorem. §. ſeium. ſi autem eſt omnino extitura poteſt fieri ante reſtitutionem: vt. C. de fideicō. l. poſt mortem. nec obſtat. sͣ. de lega. iij. l. cum pater. §. hereditatem. ⁊. §. afilia. ⁊ no. dicta. l. poſt mortem.t Ed ⁊ ſi ante diem .ſ. inſtitutionis. vt conueniat precedentibus. ſed h̓ quomodo cum non poſſit fieri inſtitutio ad certum tempus: vel excerto tēpore: vt inſti. d̓ herediinſti. §. heres. ℟. dies fuit īcertus. ⁊ ſic idem qd̓ conditio: vtsͣ. de condi. ⁊ d̓mon. l. i. vl̓ dicꝙ erat miles teſtator: vt. sͣ. deteſta. mil. l. in fraudem. §. miles. ⁊ ẜm hoc non obſtat. sͣ. e.l. recuſare. §. fi. ⁊. l. ſed ſi alio.⁊ .jͣ. l. proxi. §. antiſtia. ⁊. l. imperator. q̄ ſunt contra.v ¶ Quia nō ita. ſic. sͣ. de iureiuran. l. iij. §. fi. ⁊ h̓. ⁊ de cōtrahen. emp. l. cuꝫ ſeruo. ⁊ sͣ. māda. l. diligenter. Itē qd̓ de diedicit habet locum niſi gratia fideicommiſ. ſit dies appoſitus:vt in ſingulari not. in dicta. l.poſt mortem. ac.A pōt cogi adire niſi oē dāPud iul. Heres nonnum qd̓ timet ſibi ſartiat̉: vela pretore remittat̉. h. d. Bar.Uel ſic. Inſtitutus de reſtituēdo grauatus: hereditatem adire non cogitur niſi prius omne damnum ſibi ſartiatur: qd̓de aditione ſentiret. vel omnelucruꝫ quod perderet adeūdo:vel onus a pretore remittatur.h. d. Alex. de imo.x ¶ Apud iul. legatum .i. prelegatum cum duo eſſent: vt ſtatim dicit. al̓s a ſeipſo. non poſſet ei legari: vt. sͣ. de leg. i. l. legatum eſt delibatio. §. i.y ¶ Adijt enim. lꝫ coacte. ⁊ fuitheres quia coacta volūtas: voluntas eſt: vt. sͣ. quod me. cauſa. l. ſi mulier. §. ſi metu. ſꝫ anhoc caſu retineat quartā? vr̄ ꝙſic: qꝛ non fuit forte coactus: niſi cauſatiue. Uel dic ẜm. H.ꝙ non retinet: qꝛ alieno nō ſuoericulo adiuit: vt. sͣ. e. l. quia poterat. ac.A fideicommiſſario. ꝙͣ a coherede.a ¶ Onus. ſibi impoſitum. ⁊ facit. jͣ. eodem. l. ita tamen. §. ſi preceptis. ⁊ .l. detor. in fine. i. ℟. h.Idem iulianus. Ad cōfirmationē tacite vulgaris requirit̉ aditio ex teſtōpr̄no. h. d. ẜm glo. Uel dic ꝙ loquit̉ in pupillari ⁊ ẜm hoc intendit. Propter fideicōmiſſuꝫ relictū in ſecūdis tabulis cogit̉ inſtitutus in teſtō pr̄no adire vt puillares tabule ⁊ fideicōmiſſuꝫ ꝑ ꝯn̄s cōfirment̉. h. d. Bar. ⁊ Alex. de imo.Si duo. exͣnei. ⁊ ꝙ dicit a patre reſpectu impuberis dicit: qui erat filius.c ¶ Subſtituti. vulgariter vel melius pupillariter: cū dicit. jͣ. de ſecundis tab. n̄tn̄ fuit adita pupillaris. vnde ſubſtituti admittunt̉ ex tacita vulgari que ineſt inreſſa pupillari: vt. sͣ. de vulga. ſubſti. l. iam hoc iure. ac.d ¶ Accepit. puta quidā alius cui hereditatē rogati ſunt reſtituere ſubſtituti.e ¶ Unum ex heredibus. ſic. jͣ. de bo. liber. l. etiam. §. vt patronus. hic demumpoſt mortem impuberis: vt. jͣ. eodem. l. ita tamen. §. a patre. ⁊ sͣ. d̓ vulg. ſubſti. l. ij. §. interdum. ac.f ¶ Adire .ſ. ex inſtitutione.g ¶ Tabulis. vt ⁊ jͣ. e. l. nā qd̓. §. ſiꝗs compulſus. ⁊. l. ita tn̄. §. ꝙ ſi duo. ⁊ īſti.pupil. ſub. §. liberis. ⁊ sͣ. de vulga. ſub. l. ij. §. adeo. h.¶ Ex ſubſtōne. dcā vulgari tacita incluſa in pupillari expreſſa. ac.i ¶ Adire. etiam ille ꝗ repudiauit pr̄nam. lꝫ enim ꝗs repudiet hereditatē pr̄naꝫnihilominus pōt adire pupillarem: dum tn̄ pro ꝑte fuerit inſtitutus in pr̄no: n̄in aſſe: vt. sͣ. de acquiren. here. l. queſitum. in fi. ⁊. jͣ. e. l. ita tn̄. §. qui ſuſpectaꝫ.caue tn̄ tibi ꝙ hic. §. loquit̉ qn̄ pupillus nō adiuit ex inſtitutione: alioꝗn contranō foret cogendus aliquis ex coheredibus ſuis adire ex inſtitutione: vt iō pr̄nuꝫteſtm̄ valeret. ⁊ ſic per cōſequens pupillare: qꝛ iam valeret per aditionē pupilli. nā ſufficit vnum ex heredibus adire: vt hic dicit. ac.k ¶ Hereditatem. nā nō eſt aliqͣ hereditas impuberis: quam iſti ſubſtituti pn̄thabere ⁊ reſtituere: qꝛ impubes non adiuit vt dcm̄ eſt ⁊ iſti admittunt̉ ex ſubſtitutione vulgari fcā filio expreſſa vel tacita: q̄ intelligit̉ in pupillari exp̄ſſa. ſi ponas pupillarem factā: qd̓ magis vr̄ cum dicat ſecūdas tabulas eē factas: alioquin ſi eſſet vulgaris exp̄ſſa: nō iure poſſent dici ſecūde tabule: vt iſti. de pup.
A 1ij