Liber
conditioª poſtea extitit qͣꝫ ciuitatemromanā recipiat. P Omponiꝰ.¶Ifunduꝫ a teſtatore ſub cōditione legatū hr̄s alij pendenteconditione legauit: poſtea exiſtentecōditōe que priori teſtō p̄poſita fuerat: neqꝫ proprietas a pͥore legatario recedatᵇ: nec locū religioſuꝫ ineo fundo hr̄s facē̓ nec ſeruituteꝫ impone̓ poterit̉. ſꝫ etiā īpoſita ſeruitꝰfinieturᵇ exiſtente conditione.¶ Ulianus.Oc genus legati. ſi ticio nonLnupſerit: perinde habendumeſt ac ſi poſt morteꝫᶜ ticij legatū fuiſſet. ⁊ ideo nec mutianaᶠ ſatiſdatiōeīterpoſita cape̓ legatū poteſt: ſed ⁊alij nubendoᵍ nihilominꝰ legatū cōſequitur.Gaius.Liquādo accidit vt ſub cōdiLtiōe datuꝫ legatū: purūᵏ intelligatur veluti qd̓ ſub eadē conditione relictū eſt ſub qua etiā hr̄s alius īſtitutus eſt. ¶ Itē qd̓ ſub hac cōditione relictū eſt: ſi hr̄ditatē adieritˡ.ex diuerſo quoqꝫ pure datū legatūꝯditionale videt̉. veluti qd̓ ſub conditione ademptū eſt: qꝛ ſub contraria conditione datuꝫ intelligiturᵏ.X Ceuola.Ibertiſ omnibꝰ ita legauit doAmū. et hec verba adiecit vt inea habitent liberti: nec d̓ noīe exeat:⁊ vt ad vnuꝫ ꝗ nouiſſimꝰ extiteritperueniat: ⁊ eo ampliꝰⁱ eiſdeꝫ libertis meis dari volo fūdum ſeianuꝫ.Queſitum eſt an conditio appoſitane de nomine exiret: ad ſequēs qͦqꝫlegatū ꝑtineret? Reſpondi pertinere.¶ Dem.¶ Ceſtatore rogatus vt acceptisᵐ. c. nūmis reſtitueret hereditateꝫ ticie cohe̓di ſue: adita he̓di
tate d̓ceſſitⁿ. Similiter ⁊ ticiaº an̄qͣꝫdaret. c. Queſitū eſt an hē̓s ticie offerēdo. c. fideicommiſſi: partem hr̄ditatis cōſequi poſſit? Rn̄di hr̄dēconditioni parer̄ non poſſe. Claudiꝰ magno ingenio d̓ iure aꝑtoᵖ rn̄dit. cum p̄t dubitari an̄ ī ꝓpoſito cōditio eētq.D Ompo.C Iīuitis hr̄dibꝰ ex peculio ſtatuliber pecuniam ticio det. lib̓quidē ſit: ſꝫ ticius ꝗ inuitis hr̄dibuſſciēs acceperit: ꝓ poſſeſſore videt̉eaꝫ pecūiaꝫ poſſide̓: vt aduocar̄ eāhi ꝗ īuiti fuerunt poſſintᶠ. I DemUi ſub ꝯditōe rationū r̄ddēdaꝝ iuſſus ē liber eſſe: docer̄dꝫ cōſtare fidē oībus q̄ ab eo geſtaſūt: vt neqꝫ ſubtraxerit ꝗd ex his q̄acceꝑit: neqꝫ expēſū rōibꝰ p̄ſcripſeritª qd̓ nō dederat. Sꝫ ⁊ qd̓ reliquūfueratᵗ ꝑ cōtextū ſcriptū eſt remaneapud eū: ſoluere dꝫ. Neqꝫ eniꝫ aliter liber eē pōt qͣꝫ ſi hoc mō ꝯditioni ſub qua data ē libertas ſatiſface̓t¶ Ceteruꝫ debitores cū ꝗbꝰ ip̄e cōtraxit nō vtiqꝫ in diē mortis dn̄i ſuifuiſſe idoneos p̄ſtare cogēdꝰ ē: ſedeo tꝑe quo his creditum ē eius conditōis fuiſſe vt diligēs pr̄fa. his crediturus fuiſſet.¶ Dem.Ales conditōes ſi monumenL tum puta fecerit pluribus prepoſite: non pn̄t niſi in omnibusʸ ſimul ꝑſonis exiſte̓. ¶ Itē ſi ſūphoro ⁊ genuario. c. ticius preſtiterit:fundū ei lego: ſumphoro mortuoan legatū ꝑijſſet: ſed hoc quoqꝫ ſicputo īterpͥtādū. vt ſi dū ꝗſqꝫ eorūviueretᵗ p̄ſtitiſſet. ſed beniga īterpͥtatione eē dicēdū ſi non poſt morāticij ſumphorꝰ deceſſerit debere ꝑtē dimidiā genuario dantēʸ. ⁊ ꝑteꝫ
multomagis ſi ante. ſꝫ h̓ dixit qꝛ ẜm has leges non cedebat diesī ab aꝑturatabularū. ⁊ ſi an̄ decederet legatariꝰ fiebat cacadu. tol. §. i. h.a ¶ Cōditio. in cōditionali .n. legato inditōis exiſtentiscapax ſit vel non legatariꝰ. ut. jͣ. de le..l. interuēit. In pure uel in relicto in dieꝫ certū īſpiiure fiſci. l. iii. §. q̄riaūt: ī her̄ditate aūt īſpiciunturtria tempora. ut. sͣ. de here. inſti. l. ſi alienā. ⁊ inſti. d̓ her̄. qͣ.⁊ diffe. §. ī extraēis. ⁊ facit ad. l.sͣ. de le. ii. l. nō oportet ⁊ de le.iii. l. ſi deportati. ac.O ſegate ſub cōduōe: uel imI funduꝫ. Alienatio reipoſitio ẜuitutis irritat̉ cōditōeadueniēte. Bar. ul̓ ſic. Exiſtēte cōditione legati reuocat̉ ꝗcꝗd per heredē ſuper re legatadepoſitū fuerat in pͥiuegatarii. h. d. pau. de ca.b ¶ Si. fundū. r̄cedat .i. ad eūmō venit: ut. sͣ. qui. mo. vſufru. amit. l. ſi ſub ꝯditōe. acc ¶ Poterit .ſ. cū effectu ut perſeueret. ac.d ¶ Finiet̉. īteriꝫ ergo tenuit īpoſitio ſeruitutis ⁊ alienatio:ut ⁊ sͣ. coīa de le. l. fi. §. ſi aūt ⁊sͣ. quēad. ſer. amit. l. is cui. §.fi. niſi in libertate: ut. sͣ. ꝗ ⁊ aꝗbus. l. general̓r. §. i. ſꝫ hodieꝯͣ ẜuat̉ ēt in alijs p̄dictis ut inauc̄. de teſti. ⁊ ea q̄ pa. §. i. ⁊ fa.jͣ. ti. i. l. fūdo. ⁊ sͣ. de le. i. l. ſifūdū ⁊. jͣ. deicō. lib. l. gnālr. §. fiOc genus. Cōditō ne¶ Ugatīa q̄ pōt īpleri uiuo logatario nō īplet̉ p̄ſtita qmutiana. Bar. ⁊ omnes.e ¶ Ac ſi pꝰ mortē quo ad ꝗdqꝛ ſicuti tūc cū legatuꝫ eſt poſtmortē ticit: ticio demū mortuopōt peti legatū: ſic ⁊ cū dicit ſiticio nō nupẜit. ſꝫ ꝙͣtū ad aliꝗd ē dr̄ia qꝛ cū dixit pꝰ mortē ticii: nō trāſmittit̉ ad hr̄deſ: niſiprīo ticiꝰ ⁊ poſtea ml̓ier moriat̉nō āt eꝯͣ ſi prīo d̓cedat mulierf ¶ Nec mutiana que iō h̓ n̄ hꝫlocū: qꝛ uiuēte legatario h̓ ualeat ꝯditio exiſter̄: ut. sͣ. e. l. cūita legatū. §. ticius ⁊. l. ticio fūdus. Rg ¶ Nubēdo. crederet ꝗs ꝙ ſialteri nuberet: lꝫ nullo tēporeticio ꝙ non debeat ſtatī ꝯſeglegatuꝫ: qd̓ remouet naͣ ꝯſeꝗlegatū ticio mortuo ⁊ ſic ꝯditōne ꝓculdubio īpleta. ſed nōin hac prohibitōe vr̄ cogitatū de pͥmis nuptiis: ut in ꝑmiſſiōe. ut lego tibi. x. ſinupſeris ticio. ut. sͣ. e. l. hec ꝯditio. hoc eſt ſi hodie cōtrahit cū alio videt̉ īpleta cōditio de non nubendo ticio: rn̄. nō qꝛ prohibitio īdiſtīcte facta generaliter eſt accipienda. ut. sͣ. qd̓ metus cā. l. ſi mulier. §. i. aut ꝑmiſſio ex defuncti tacita uolūtate ad pͥmum aptat̉. ⁊ facit. C. de indic. vidui tol. l. i. ac.Liquando Expreſſio eorū q̄ tacite īſunt nil oꝑat̉. Itē cōditio tacita ex teIſtamento proueniēs īpedit trāſmiſſiōem. h. d. bar. ⁊ omnes.h ¶ Purum. quo ad trāſmiſſiōeꝫ. nā ſi legatarius decedat ante cōdi. bene trāſmittir: ut. jͣ. qn̄. di. le. ce. l. ſi dies. §. fi. ⁊. l. ſi ticio. §. i. ⁊ dic rōnē ut ibi. ac.i ¶ Adierit. ſꝫ quare ſecus ſi ſic dicaꝫ ſi uolueris tibi lego. nā etiā eo non dictoerit in uoluntate tua. ⁊ tn̄ eſt cōditiōale: ut. sͣ. e. l. ſi exp̄ſſim. rn̄. h̓ tacite īeſt h̓ ibinō. īmo acꝗrit̉ ēt ignorāti ⁊ an̄qͣ uellit: ut. sͣ cle le. ii. l. cuꝫ pr̄. §. ſurdo. lꝫ poſtearepudiare poſſit. ⁊ facit. sͣ. de le. i. l. iii. ⁊ de her̄ inſti. l. trebanꝰ. ⁊ sͣ. e. in cōditōibꝰ .i. rn̄. ⁊. §. i. k ¶ Intelligitur. ut ⁊ sͣ. d̓ le. i. l. poſt mortē. §. fi. ⁊ d̓ adi. le.l. ſi legatū pure. ⁊ no. ex hac. l. ꝙ pure relictū eſt cōditiōale. ⁊ eꝯͣ. ac.Ibertis. Dictio hoc amplius nō ſolū ē repetitiua legati ſꝫ ēt ꝯditōis preTambule. h. d. bar. vl̓ ſic. Dictio amplius īducit repetitiones. grauaminisappoſiti in legato p̄cedenti ⁊ in ſequēti. h. d. pau. de ca.l ¶ Libertis. ⁊ eo āplius .i. p̄ter domū. ut. sͣ. d̓ le. iii. l. ſi pure. ⁊ ſic ꝑ iſta v̓ba cūfiat repetitio pͥoris legati intelligitur eadē cōditio repetita in ſequēti legato ſic.sͣ. e. l. auia. ⁊ .l. legatum ſub cōditione. aceſtatore. Ad heredeꝫ ius implēdi ꝯditiōeꝫ non tranſit. ut fideicōmiſſūApficiat. h. d. bar. uel ſic. Legatū ꝯditionale non trāſit ad heredem an̄ ꝯditiō̓eꝫ īpletā: ſꝫ ltū modale ſic: et ante modū īpletū. ⁊ ablatiui abſoluti con
ditiōeꝫ īducūt nō modum. h. d. pau. de ca.Acceptis a tacita coherede. ut. jͣ. pꝫ. ac. n ¶ Deceſſit. her̄s rogatꝰo ¶ Et ticia .ſ. deceſſit. p ¶ Aperto .ſ. idē addēdo rōnē. cū pōt ⁊c̄.q ¶ Cōditio eēt. q. d. claudius verba illa ut acceptꝭ cētuꝫ ī vi modi pn̄t intelligi ⁊ ſic parebit heres ⁊ ſic poteſt intelligi in vi conditionis. ⁊ ita nonparebit heres in dubioaūt .i. cū eſt incertū qualiter ea verba ītellexeritteſtator. claudiꝰ pro cōdi. intelligit ea. R. ⁊ ẜꝫhoc hec dictio ut. ponit̉pro ſi. ſed videtur cōtrahuic. l. sͣ. de ꝯͣhen. emp.l. cum ab eo. vbi in dubio non preſumit cōdi.ſed certe ibi conſiderādūdicit qd̓ actū eſt: non auteꝫ attēdit v̓ba: lꝫ ſolemꝰ dicere ꝙ vt denotetmoduꝫ: ſi cōditiōem.Itē uidet̉ cōtra. sͣ. d̓ iur̄do. l. ſi mulier. §. ex aſſein fi. §. vbi dicit non poſſe alij reſtitui her̄ditatēꝙͣ cui iuſſum eſt. ſic ergo non heredi fideicō.Itē ſicut heres nō tranſmittit non aditā: ut. C.de ca. tol. §. in nouiſſimo. ſic nec ticia ius qd̓habuit. ſꝫ hec. l. īnuit cōtra. ſi in vi modi ponentur verba. ſed certe poſito ꝙ non expedit ſeꝗtur ꝙ non opꝫ: ut. C. dereſcin. ven. l. ratas. Illud autem econtra conſtat ꝙ mortuo rogatoanteꝙͣ reſtituatur hereseius tenetur: vt. jͣ. ad trebel. l. ſi eius. §. ſi quisrogatus. Itē no. ius offerendi ad heredē nontrāſire. ſic. jͣ. e. l. tales.§. i. ⁊ ar. jͣ. de fideiuſ. l.fideiuſſor. §. fi. ſꝫ ar. ꝯͣsͣ. d̓ ī di. adiec. l. ſi p̄dio.O rruliber pōt īplereinuitis. Stacōditionē dandi etiā depecunia peculiarii: licead euꝫ non pertineret ſꝫad heredem ⁊ etiā īuitoherede ꝙͣtū ad hoc ut cōſequatur libertatē. h. d.pau. de caſtro.r ¶ Si inuitis: poſſintcōtra. sͣ. de teſta. li. l. ſipeculiū. §. d̓ illo vbi datinuitis heredibus. ſed ibi erat ei prelegatū. ut in pͥn. huius. l. Item quomodo aduocant. heredes cū teneantur act. in factū. rn̄. hoc de rigore deequitate uero remouentur excep. in factum ut. sͣ. de condi. cauſa da. l. iij.§. fi. que eſt contra. ⁊ facit. sͣ. de ſta. li. l. iii. in pͥn.Ui ſub conditionē Cōditio reddendarū rōnū nō īplet̉ niſi de hisque ſcripta ſunt in codice rationū fiat fides ſi uera negēt̉ ⁊ niſi reſtituant̉ reliqua ſi qͣ ſunt. nec īputat̉ geſtori pauꝑtas debitorū ſuꝑueniens ſiꝑe quo contraxit fecit vt diligens pr̄familias. h. d. pau. de ca.s ¶ Qui ſub cōditiōe. preſcripſerit .i. in pͥiuditiū veritatis ſcripſerit ſic. C.de trāſac. l. cū ea. ac. t ¶ Fuerat .i. contingebat. ⁊ facit. sͣ. e. l. cum ſeſuus. ⁊. jͣ. de ma. te. l. ſi ita. ⁊. l. qui filium. ac.Ales Cōditio īdiuidua pl̓ibus appoſita nō pōt niſi ab oībus īpleridiuidua vero cā diuiditur tā ex ꝑte īplētiū ꝙͣ ex parte eorū ī quotū ꝑſonis dꝫ īpleri. h. d. vſqꝫ ad. §. Priſcus. ẜm. bar. ul̓ al̓r. Cōditio cōſiſtesī facto pl̓ibꝰ appoſita nō ſufficit ꝙ īpleat̉ ꝑ vnū ſꝫ dꝫ ꝑ omnes īpleri. h. d.pͥncipiū vſqꝫ ad. §. Itē ſi. pau. de ca. u ¶ Oībꝰ. ſunt .n. īdiuidue. vtſi unus facit totū ſibi ⁊ alij prodeſt: niſi teſtator nō habuerit ſatis ꝑ vnūpareri. vnꝰ aūt ſi ꝑtē faciat nō ꝓdeſt: ut hic ⁊. jͣ. de ma. te. l. ſi ita ſuerit ſetuꝰ. ⁊ sͣ. de hęre. inſti. l. pater fa. ⁊. C. de condi. inſer. l. pe. ac.¶ Iteꝫ ſi ſumphoro. Cōditio dādi ī pl̓ibꝰ: dꝫ īpleri ī oīuꝫ perſonā.ſi alter mortuus eſt anteꝙͣ in eius perſonaꝫ īpleat̉ deficit totum legaturde rigore. ſed de equitate debetur pro ꝑte dūmodo in ꝑſona ſuperuiuentis impleatur ſalteꝫ pro parte. h. d. vſqꝫ ad. §. illo. pau. de ca.x ¶ Itē ſi ſumphoro. viueret. ad qd̓ eſt. sͣ. e. l. a teſtator̄ y ¶ Daiē ⁊ ſic