De acꝗ. vel omit. here.XXIX

9 3

II ſolus heres ex pluribꝰ ꝑtibꝰfuero īſtitutꝰ: vnā ꝑtē omittere n̄ poſſuꝫ. nec ītereſtª ī ꝗbuſdā habeā ſubſtitutū necne. ¶ Idē putoetiā ſi alijs mixtis hr̄dibꝰ ex pl̓ibusꝑtibus heres īſtitutus ſim ꝙ ⁊ hicadeūdo vnā portionē oēs acꝗro: ſitn̄ delate ſintᵇ. ¶ Itē ſi ẜuꝰ meꝰ exparte heres īſtitutus ſit pure: ex ꝑteſub ꝯditione: dato ſcꝫ coheredeᵉ: ⁊iuſſu meo adierit. deinde eo manumiſſo ꝯditio alteriusᵇ portionis extiterit. verius ē nō mihi eē acꝗſitaꝫillā portionē: ſꝫ ip̄ꝫ comitariᵉ. Oīa.n. pariaʳ ꝑmanere debent in tp̄s: qͣalteriꝰ portionis ꝯditio extet: vt acꝗ̄rat̉ eiᵍ cuiʰ pͥor portio acꝗſita eſt.Ego ꝗdē puto ⁊ ſi adhuc ī ptāte ſititerū adeundum eē ſi conditio extiterit. Et illud ꝙ dr̄ ſemel adeundum: in eiuſdēᵉ perſona locum hꝫ:non cum ꝑ aliumⁱ acquirenda ē hereditas.ITpianus.Otiens heres vr̄ īſtitutus: ētī cā ſubſtitutionis adijſſeᵐ qͦtiens acꝗrere ſibi poſſitⁿ: nā ſi mortuus eētˢ ad heredē nō trāſferret ſubſtitutioneꝫʰ.Ertulia.Iẜuꝰ eius ꝗ caꝑe nō pōt hēsinſtituat̉: ⁊ an̄qͣꝫ iuſſu dn̄i adeat hereditatē: manumiſſus alienatuſue ſit: ⁊ nihil in fraudem legis fa

ctū eēt. ip̄e admittit̉ ad hereditatēq.¶ Sed ⁊ ſi ꝑtē caꝑe nō poſſit dn̄seius: eadē dicēda ſūt d̓ ꝑteʳ quā illecaꝑe nō pōt. nihil .n. intereſt vtrū d̓vniuerſo q̄rat̉: qd̓ caꝑe non poſſit:an d̓ portione.Apianus.¶ I totāᶠ hereditate aūt ꝑtē ex qͣꝗs heres inſtitutus ē: tacite rogatꝰ ſit reſtituereᵗ: apparet nihil eidebere accreſcere: qꝛ rem non videtur habere.ApinianusEntre preterito ſi filius ꝗ fuitemācipatus: aut extraneꝰ heres iſtitutꝰ ſit: qͣꝫdiu rūpi teſtm̄ pōt:nō defert̉ ex teſtō hr̄ditasᵛ. ¶ Sꝫſi vacuo vētre mulier fuerit: ⁊ īcertoᵗ eo filius ī familiaᶠ retētus vita d̓ceſſit: hr̄s fuiſſe ītelligit̉ᶻ. ¶ Emācipatus v̓o aūt extraneꝰ nō al̓r pn̄thr̄ditatē q̄rere: qͣꝫ ſi nō eē p̓gnāteꝫſciātª. Ergo ſi vētre pleno ſit mulier: nōne iniquū erit dicere īterea defūctū filiūᵇ heredi ſuo relīq̄re nihilᵉ.Iōqꝫ decretoᵇ filio ſuccurrēdū ē: qꝛſiue frater ei naſcat̉: ſiue nō naſcat̉:pr̄i heres futurus ē. ¶ Eadēqꝫ rōfacit: vt emācipato quoqꝫ ſubueniri debeatᵉ: ꝗ alterutro caſuᶠ rem oīmō habiturus eſt.Abole.I metꝰ cā adeat aliꝗs hr̄ditatē: fiet vt qꝛ īuitꝰ hr̄s ei exiſtat:det̉ abſtinēdi ſibi facultasᵍ. Dē

aduēticia: vel in peculio caſtrēſi: ſed aliter vt ibi no. Itē cōtra. jͣ. d̓ le. i. l.cū filio. So. ibi. Itē ꝯtra. jͣ.ꝗ heredi. ī pͥn. So. ibi vt ſcriptonō vt hr̄di. Itoite minuto remanetōt. vt. sͣ. fa. her. l.filio vſufruct30. 1ē dicit̉ redire in fiſi ſeruo. uel ibi pr̄ erat īliuꝫ. nō aūt ꝙ hactenusfuerit filij. ⁊ facit. jͣ. d̓ v̓.ſig. l. cepiſſe quis.I ſolus In hisque qs per ſe acquirere pōt: aditiōe ꝑtis totū q̄rit̉. ſecus in his ques pōt acꝗrere ꝑ aliumh. d. bar. ⁊ iō.eſt multū mirabilis lex.a ¶ Nec intereſt. videbat̉ ꝯtra. niſi habeo ſubſtitutū. qꝛ tunc ꝓ ꝑte teſtatus ⁊ ꝓ ꝑte inteſtatusdecedere nō pōt: ſed altero caſu pōt: qd̓ eſt cōtra ius. vt. jͣ. de re. iu. l.ius noſtrum.b ¶ Delate ſint. an̄ norut. jͣ. de ſe. ta. l. i. §. d̓ qͣ.⁊. l. i. §. ſcīaꝫ. ⁊ sͣ. e. l. isqui heres. ⁊. l. nec is. §.fi. lꝫ videat̉ cōtrariū. sͣ.o̓ here. īſti. l. libero. §. fiIo. Itē vr̄ cōtra. sͣ. e. l.ſi cuꝫ. §. fi. in fi. So. ibiIteꝫ ꝯtra. sͣ. e. l. cū hereditate. ſꝫ dic ut ibi. Itemeſt ſic. sͣ. e. l. i. ⁊. ij. ⁊. l. ſiex aſſe. ⁊. C. e. l.am.c ¶ Itē ſi coherede. al̓snō expectaret̉ conditio.ut. sͣ. e. l. cū heres. §. i.d ¶ Alterius. in qͣ fuerat ſub cōditiōe īe ¶ Comitari. cōtra videbat̉. ex aditōe .n. vniꝰꝑtis quam fecerat iuſſuin eo videbat̉. ⁊ tūc aliaꝑs mihi acquiſita adueniente conditione.g ¶ Ei .ſ. dn̄o.f ¶ Paria. in ſuo ſtatu.h ¶ Cui. ſeruus. i ¶ Acꝗſita eſt. qd̓ hic nō fuit vnde alteri vna. alijaltera ꝑs refert̉. nec obſtat. sͣ. e. l. ſi ꝗs heres. §. i. ut ibi no.¶ In eiuſdē ꝑſona. dic ꝙ ſiue inſtitutus in aſſe ſiue ſemel ſiue in pluribus vicibꝰ: ſiue ex parte aliqua adeundo etiā modicū: videor adire in totū in quo ſum īſtitutꝰ ⁊ ſtatim inſolidū ſuꝫ heres. ut. sͣ. e. l. ſi ex aſſe. ⁊. l. ſiego. Itē ſi in ꝑte pure ⁊ in ꝑte ſub cōditiōe ⁊ in diem nullus datus coheres nec ſubſtitutꝰ in defectū cōditiōis. ⁊ tūc idē. ut. sͣ. e. l. cum heres. §. i. ⁊his duobus caſibus hꝫ locū hec regula: ut vna aditio ſufficiat. ſi autē habeo in cōditionali ꝑte ſubſtitutū. uel habeo coheredē in aliqua parte tuncſecus. qꝛ eſt in pendente pars illa vt in ea nunc nō poſſit fieri heres: vt. sͣ.de here. inſti. l. liber hō. §. ſi ita. ⁊ sͣ. e. l. cū heres. §. i. alij ꝯtra. ut. sͣ. not..e. l. qui ex duabꝰ in pͥn. Itē hꝫ locū hec regula in caſu ſequentis legis.l ¶ Nō cū ꝑ aliū. puta filiū vel ẜuū: ſecus ſi ꝑ euꝫ cui ſuccedo ut heres. vt.s. de here. inſti. l. liber hō. §. fi. ſic gͦ nō hic refert ſim heres per me vel ꝑaliū ut h̓. ſic ⁊ al̓s ut. sͣ. de vul. ſub. l. ꝗ liberis. §. fi. ⁊ al̓s. jͣ. de oꝑi. lib. l.cū pr̄onus. §. i. Itē pōt h̓ eē rō qꝛ qn̄ ꝑ ſeruū opus eſt fcō .ſ. iuſſu. ac cumꝑ me ſufficit nuda voluntas. Itē facit ad. l. iſtā. jͣ. d̓ ꝯtra ta. l. ſi poſt morte. §. ſi in adop. ⁊. jͣ. de bo. poſ. l. ſi cum patrono. ⁊ sͣ. e. l. antiſtius. §. i.¶ Io. de imo. m ¶ Adijſſe .ſ. adeūdo ex ſua ꝑſona. ꝙ ſufficitOtiens Ius ſubſtitutionis nō trāſmittit̉ ad heredē. h. d. bar. bal.vt. sͣ. l. prox. in fi.n ¶ Poſſit. qꝛ eſt delata ⁊ qꝛ viuit. nam ⁊c̄.o ¶ Mortuꝰ eſſet. an̄ aditā hereditatē. Itē ⁊ poſt eo caſu qn̄ ſic ſubſtituiſſet. ꝗſꝗs mihi heres erit filio meo heres eſto. ceterū ſi noīatim vulgaritervel pupillariter ſit ſubſtitutus: tunc adita ſua portiōe. ſi decedat accreſciteius heredi iure accreſcendi ſicut ipſi inuito ſi viueret. ut. sͣ. e. l. ꝗ pr̄. ⁊. l.qui duabus. in prin. ⁊. l. cum heres. §. fi. ⁊. l. ſi quis heres in prin. ⁊. C. decadu. tol. l. i. §. is ita. ⁊ sͣ. de vul. ſub. l. qui liberis. §. fi. ẜm. R.p ¶ Subſtitutionē .i. eā partē hereditatis: q̄ ſibi obuenit ex ſubſtitutione.ſꝫ videtur huic. l. cōtra. sͣ. e. l. ꝗ pater. So. ibi ꝓprio noīe heredis expͥſſo:facta fuit ſubſtitutio. hic appellatiuo. quiſꝗs heres ⁊cͣ. R. ſꝫ ẜꝫ Io. hic invulgari ibi in pupillari ſubſtitutiōe. rō .n. eſt qꝛ pupillo adeunte ſua pr̄neiuncta eſt hereditas. vn̄ ꝗ hꝫ pr̄nam ⁊ pupillarē diſiunctā hr̄e cogit̉. aꝫ.ſꝫ nō nego ꝗn illa. l. ſic ītelligat̉. ut ibi no. veꝝ dico ꝙ. l. iſta loꝗt̉ cū tresfratres fuerunt inſtituti. ibi ſoli duo. ⁊ ꝙ dicit hic ꝙ ad heredē non tranfert ſubneꝫ. veruꝫ eſt iure ſubſtitutionis. ut. jͣ. de ſuis ⁊ le. here. l. ſi

ex pluribus. ſed iure accreſcendi trāſmittit. ⁊ ſic pōt intelligi. sͣ. e. l. qui ex duabꝰin prin. ⁊. l. cū heres. §. fi. ⁊. l. ſi quis heres in prin. ẜm. NSi ſeruus nō capacis inſtituit̉ cōtēplatione ſui ipſius: tp̄s adiꝘe hereditatis īſpicit̉. h. d. Et hꝫ iſta lex duos principales intellectus. Unueꝙ loquat̉ in ſeruo eius ꝗ oīno erat incapax. ⁊ iſtā ſequitur dy. ⁊ bar. Alius eſt ꝙloquat̉ in ſeruo illius qui nonpoterat caꝑe ad cōmodū ſuuꝫ:ſed bn̄ ad alienū hoc ē fiſci. Io.de imo. Et iſta lex eſt ſingularis ⁊ difficilis. difficileqꝫ eſt eaꝫa cōtrarijs d̓fendere ẜꝫ Bar.q ¶ Ad hereditatē. contra. jͣ. d̓reg. iur. l. ꝙ in initio. ⁊. l. pe. ⁊ſol. h̓ ex benignitate. illud dicinō pōt ītereſſe ꝑ ſe an ꝑ aliumcapiat. qꝛ utrobiqꝫ idē eſt. ut. jͣ.ſi quis aliqueꝫ te. ꝓhi. l. i. §. i.q̄ videt̉ huic ꝯtra. ⁊ eodem mōrn̄. ad. l. sͣ. de here. īſti. l. ſi alienum. §. in exͣneis. ſic gͦ pōt hicnotari illud generale. qd̓ nō tꝫcōfirmat̉. Itē eſt ad. l. iſtaꝫ. sͣ.de here. inſti. l. nō minꝰ. ⁊ sͣ.e. l. antiſtiꝰ. §. i. ⁊. l. fi ſolus. §..i. ⁊. jͣ. de leg. ij. l. ſi debitor. §.fi. ⁊ de ſer. le. l. v.r ¶ De parte. de toto ad ꝑtemſic. sͣ. de admi. tur. l. ſi duo infi. ⁊. jͣ. ꝓ derelicto. l. an partis.Portio acSreſctt poitibi nō ꝑſone. iōqui ꝑdit portionem ꝑdit ius accreſcendi lꝫ nomen heredis retineat. h. d. bar. ⁊ Io. d̓ imo.s ¶ Si totā .ſ. hereditatē: ſi nōhabes in textu.t ¶ Reſtituere. nō capaci. naꝫuerbū tacite viciuꝫ notat. ⁊ nōꝙ hic eſt nō capax: ⁊ non dat̉:ſed. jͣ. l. ꝓx. indignus ⁊ cōfiſcat̉⁊ dic. ut. C. de his ꝗ. vt indig..l. hereditas. ⁊. jͣ. d̓ iure fiſ. l. i..ij. ⁊. iij. ⁊ ar. jͣ. d̓ v̓. ſig. l. alid̓.⁊ dic ꝙ ſecus eſt ſi iure ſubſtitutiōis differat̉ hereditas huictacite rogato. ut. sͣ. de vulg.ſub. l. ex facto. §. fi. ergo h̓ nihil accreſcit rogato de ꝑte coheredis repudiantis: qꝛnec ipſe videt̉ īſtitutus ꝗ fidē accōmodat: ⁊ hic ꝓut dicit ꝑtē. ſed ꝓut totam.tre. Ex teſtō nō pōt eſſe heres ꝗ dubitat de viribus teſtī niſi ſit ſuus ⁊in ſe verū ſcit teſtm̄ valere. al̓s ſecus. Et ꝗ ī oēm euentū ſe futurū heredemcognoſcit interim decedens hereditatē tranſmittit nō aditam. h. d. Et diuiditurin quatuor principales ꝑtes. Nam prīo ponit vnū dictuꝫ in emancipato vel exͣneo ſcripto herede vētre pleno. ẜo extendit qūo ſuꝰ differt ab extraneo vel emancipato vētre exn̄te vacuo. Ex quo a cōtrario colligit̉ ꝙ nō differt ventre exn̄te plenō. Tertio colligit ex p̄dictis ⁊ potiſſimū ex eo ꝙ dictum eſt colligi a cōtrario ſenſu inſurgere vnū incōueniens. Quarto ꝯtra illud incōueniens dat remedium.ẜa. ibi. ſed ſi vacuo. Tertia ibi. gͦ ſi ventre. qͣrta ibi iōqꝫ. Et hec qͣrta ſubdiuidit̉.qꝛ primo dat remediū. ẜo rōnē aſſignat. tertio extendit. qͣrto rōnē extēſionis aſſinat. ẜa ibi qꝛ ſiue: Tertia ibi eadēqꝫ. qͣrta ibi ꝗ alterutro. Io. de imo.u ¶ Nō refert̉ hereditas. tū qꝛ inſtituti expectāt pͥteritos. ut. jͣ. de ſe. ta. l. ij. in pͥn.tu qꝛ extranei expectāt poſthumū in ptāte naſciturū. ut. sͣ. e. l. cum ꝗdam. §. i. cōtra ta. tn̄ petere pōt emancipatus ꝙͣuis inſtitutꝰ beneficio preteriti. ut. jͣ. de contra ta. l. illud. §. fi. x ¶ Incerto. adhuc .i. dū eſſet incertū h̓ vtrū venter eētIn familia .i. in ptāte. ⁊ ſic mutat caſum.natus vel non.z ¶ Intelligit̉. vt. sͣ. e. l. cū quidā. §. ſum. a ¶ Sciāt .i. opinant̉ ⁊ ſit veruꝫyopināt̉. ⁊ cōis eſt opinio. h̓ n. tria ſunt neceſſe. ut. sͣ. e. l. cū quidā. §. quid ergocū. l. ſeq. b ¶ Defunctū filiū. emancipatū īmo ſuū. ut diſcrepet a ſe. caſu.¶ Relinquere nihil. certe ſic relinquit. ergo ꝯtra ta. vel etiā ẜm tā. ſi uenter etiāerit natus ⁊ nollet deferre: ut. jͣ. de cōtra. ta. l. illud. §. fi. ⁊. l. ſe. ſed ꝯtra. sͣ. ſi mulier. uen. no. l. i. §. ſub pͥtextu. So. ut ibi. Itē noͣ ꝙ hic trāſmittit̉ nō adita hereditas ſeu bo. poſ. ſic. jͣ. de car. edic. l. ſcriptus. Itē alius. jͣ. ad ſill̓. l. iij. §. eleganter.⁊. .l. qui poſthumos. Itē. C. de his qui ante aper. ta. l. i. Item. C. e. l. cum antiquioribus. Itē. C. de ſuis ⁊ le. l. apud hoſtes. Item. C. de inſti. ⁊ ſub. l. fi. Item.jͣ. de bo. lib. l. ſi filius. §. fi. Itē. C. de iure deli. l. ſi infanti. ſed regulariter ꝯtra:ut. C. e. l. iij. ⁊. l. quoniā. ⁊ de cadu. tol. §. in noniſſimo.d ¶ Decreto. dādo cōtra ta. vt dicta. l. illud. ⁊. l. ſe. ſed ⁊ ſi nō petijt nihilominꝰe ¶ Debeat. dando contra tab.tranſmittit vt dixi.f ¶ Alterutro caſu. meliꝰ dixiſſet vtroqꝫ. ſꝫ iō hoc dixit: qꝛ naſceret̉ tunc ab inteſtāto: ſi non tunc ex teſtō: ergo ex alterutro. ⁊ facit. sͣ. de vul. ſub. l. ſi filius.zM⁊ Facultas. per beneficiū edicti: qd̓ metus cā. ut. sͣ. qd̓ me. cā. l. ſi muliAditio facta metu reſcindit̉. h. d. bar. ⁊ Io. de imo.er. §. ſi metu. ⁊ dic ut no. sͣ. e. l. vij. §. fi. contra. H.