Liber

ꝓficit: vt ſi adīpleuerit reliquū aliorū ꝗnqꝫ datiōe videat̉ ꝯditio eē impleta. ¶ Qui bona fide ẜuitª: ſi qͣſiiuſſu dn̄i adierit non obligabiturᵇ.¶ Similis ē huic ſtatuliber: ꝗ iuſſus ab hr̄de adire hr̄ditatē: poſt cōditionē lib̓tatis exiſtētē cū hoc ignoraret adiit. ¶ De eoᶜ ꝗ hr̄s īſtitutꝰab aliquo: dubitat an libertas eī exteſtō dn̄i obtigerit: cū neſciat conditionēᵈ libertatis extitiſſe: vl̓ hereditatēᵉ aditā: an adeūdo heres fiat videndū eſt. Iulianus dicit hunc fieriheredemᶠ.¶Arcellus.X ſemiſſe ticiꝰ hr̄s ſcriptꝰ ē qͣAdrātis bonoꝝᵍ poſſeſſionē ꝑerrorē petit. q̄ro an nihil actū ſit. anv̓o ꝑīde oīa ẜuāda ſūt: ac ſi qͣdransnoīatus non ſit? Rn̄di nihil magisactū eē: quēadmodū cuꝫ ex ſemiſſeſcriptꝰ hr̄s ex qͣdrāte ꝑ errorē adijthereditatemᵇ.¶ Abolenus.Itū ex ꝑteⁱ ſexta ſub ꝯditiōeⁱīſtitutus fuiſſes heres: ⁊ omittēteⁱ ꝑtē ſuā ticio cui ſubſtitutꝰ eras:ex ſubſtitutione adijſſes. deīde ꝯditio iure ſextātis extitiſſꝫ: q̄ro an adire neceſſeᵐ habueris: ne ſertās tuꝰitereatⁿ; Rn̄di nihil ītereſſe vtꝝ exſubſtitutione pͥus adieritª: an ex prima īſtitiuiōe: cū ab vtraqꝫᵛ cā vnaaditō ſufficiatq. Sextās itaqꝫ: q̄ ſubꝯditiōe datꝰ mihiʳ ē: ad me ſolū ꝑtinet. ¶ Itē ſi tu ſextantis ex qͦ īſtitutusˢ eēs heres omiſerisᵗ aditioneꝫ:nūꝗd dubitas quin ex ſubſtitutioneadeūdoⁿ: ticiane ꝑtis habiturꝰ ꝑtēeēs? Rn̄di nō dubito ꝗn ī prima īſtitutione adeundoʸ heres eē poſſimꝰ

in poteſtate meaª ſit quam partemhereditatis aut omittereᵇ veliꝫ autvendicare.POmponius.Llud dubitari poteſt: an ſi cuꝫteſtamēto heres inſtitutus eſſem ab eo: ꝗ etiā ſi īteſtatus deceſſiſſet: legitima hereditas eius ad meꝑtineret: an ſimul vtrāqꝫᶜ hereditatē repudiare poſſiꝫ: qm̄ anteqͣꝫ ex teſtamētoᵍ hereditatē repudiaueriꝫ:legitima nōdū ad me ꝑtinet: ⁊ tn̄ eodem momento intelligor: ⁊ ex teſtamento ⁊ legitimam repudiare ſicut ſi legitimam velim ad me ꝑtinere: cum ſciamᵉ teſtamento mihirelictam: videbor ante repudiareteſtamentumᶠ: ⁊ ita legitimam acquiſiuiſſeᵍ.Dem.Uo fratres fuerāt ⁊ bona cōmunia habuerant. eorum alter inteſtato mortuus: ſuum heredem non reliquerat. frater qui ſuꝑerat nolebat ei heres eſſe: conſulebat num ob eam rem ꝙ communibus cum ſciret eum mortuum eſſe:vſus eſſet: hereditati ſe alligaſſet.Reſpondi niſi eo conſilio vſus eſſet ꝙ vellet ſe heredē eē: non aſtrin.gi. Itaqꝫ cauere debet ne quaⁿ in replus ſua parte dominationeꝫ inter aTApianus.poneretⁱ.Lacet quotiens acquiritur ꝑE aliquem hereditas: vel quidaliudᵏ ei cuius eſt quis in poteſtate:confeſtim acquiri ei cuius eſt in poteſtate. neqꝫ momento aliquo ſubſiſtere in perſonam eius per quemacquiritur. ⁊ ſic acquiri ei cui acquiritur.MAulus.

alius ē oīno caſus: qꝛ ibi qualitatē: hic ꝙͣtitatē ꝯdi. ignorat. Itē nō obſtat. jͣ. decondi. ⁊ de. l. ij. in fi. qꝛ ibi nō facto ſed implere uolēs.ui bona. Liber putās ſe ſeruum iuſſu alterius adeundo nō obligat̉ necacꝗrit hr̄ditatē: ſecꝰ ſi ſponte adeat. h. d. cum. §. ſe. bar. ⁊ Io. de īmoa ¶ Seruit. liber homo. b ¶ Nō obligabit̉. ēt ſi ſui ꝯtēplatione eſt inſtitutusqꝛ n̄ libera volūtate adijt vt. sͣ.e. l. eū ꝗ metu. §. celſus. al̓s incipit ꝗ in aliena. ⁊ adde qd̓ noͣ.jͣ. de acꝗ. reꝝ do. l. liber hō. ⁊.l. hō liber. ⁊ facit. sͣ. d̓ hr̄. īſti..l. lib̓ hō. ſꝫ ꝯtra. jͣ. e. §. d̓ eo.c ¶ De eo. ab aliquo. nō a dn̄od ¶ Cōditionē. ſub qua dn̄s eireliquit libertatē. ac.e ¶ Uel hr̄ditatē .ſ. dn̄i ⁊ dic ꝙēt ſi pure ſit relicta nō competit niſi ab adita hereditate. vtC. de cadu. tol. §. ī nouiſſimo.Itē ꝯtra. sͣ. e. l. §. ꝗ bō a. ſꝫ. sͣ.bn̄ putabat ſe n̄ eē libeꝝ. ⁊ ſic errabat. hic dubitabat. aꝫ. ſic. sͣ.e. l. ſi ꝗs exͣ. §. ſciēdū. ⁊. l. ſi ꝗsbona. §. ſꝫ ſi mandauit. vel dicvt noͣ. sͣ. e. l. ꝗ in aliena. §. i. ⁊.jͣ. l. ꝓxi. Itē ē ad iſta. jͣ. de condi. ⁊ de. l. multū. ⁊ sͣ. e. l. ſed ſide ſua in prin. h.¶ ¶Heredē. ſi vult ſibi acquirere. ſecus ſi iubenti ⁊c̄.Xſemiſſes iis ꝗ ē hr̄sE inſtitutꝰ in maiori ꝑte credit ſe īſtitutū ex minori: ⁊ ex minori adeat nō tenet hereditatisaditio nec bonoꝝ poſſeſſiōis petitio. h. d. vel ſic. Propter errorē quote ꝑtis totum indiuiſibile vitiat̉. h. d. Bal.g ¶ Ex ſemiſſe. bonoꝝ poſ. ẜmtabul̓. non ſic in petēda vel dāda bo. poſ. ac.h ¶ Adijt hr̄ditatē de iure ciuili vt differat a prīo. ſꝫ videt̉. intotū vt. sͣ. e. l. ſi ex aſſe. contra.So. ibi ſciuit ſe īſolidū inſtitutū. Itē ecōtra. sͣ. e. l. ſi ꝗs mihibona. §. ꝙ ſi ex ꝑte. ſꝫ ibi ī iubēte fuit error. ſꝫ adiens erat certꝰcuiꝰ ſcīa pͥualet. ut. l. cum quidā. §. fi. Itē ꝯtra. sͣ. e. l. ſi quisexͣ. §. ſciēdū. ⁊ sͣ. ſi pars hered.pe. l. illd̓. So. hic error. ibi dubitatio. ar. sͣ. l. ꝓx. ī fi. Uel melius in oībus diſtingue an erateius ꝓpoſiti: vt ſi ſciret maiorē partē adiret. vel nō erat eiusꝓpoſiti. at. sͣ. de mili. teſt. l. qui iure. qd̓ eſt veriſimile vbi erat maior: nō tamencertū. qꝛ pōt eē alia pars grauata. Alij ad oēs dicūt: ꝙ hic inſolidū eſt heres ꝙdicit nihil .ſ. vt ſit pro ꝑte. ſꝫ tūc non ē differentia inter ſciētē ⁊ errantē. rn̄. ſit itavel etiam ē. qꝛ errās poterit vtrāqꝫ dimittere: qn̄ ſciet de alia qd̓ ſciēs non poterit: vt. sͣ. e. l. ſi duo. ⁊. l. cū hereditate. qd̓ nō placet. qꝛ hic queſierat an inſolidūeſſet heres: ⁊ tn̄ tūc dicit nihil. Alij diſtīguūt an vna ē inſtitutio ⁊ adiens ꝓ parte ſciens vel ignorās erit inſolidū: vt in ꝯtrarijs caſibꝰ oībꝰ. an v̓o plures inſtitutiones ⁊ adiens ex vna diſtinguit̉. an ſit ſciens vel ignorans. verū ad hoc vtſit vel non ſit heres ex alia vt hic. ac.Itū ex parte. Quocūqꝫ iure adeat̉ portio alia q̄ pōt acꝗri ſine noua adiTrīone acꝗrit̉. Itē ꝗ ex inſtitutiōe repudiat ꝑtem nō pōt in alia parte ex ſubſtitutione ſuccedere ⁊ repudiatā partē iure accreſcendi habebit. h. d. Et prīo ponit̉ vna qō qn̄ ꝗs adiuit ex ſubſtitutione ⁊ poſtea euenit conditio alterius partisin qͣ fuit inſtitutꝰ ⁊ ad illā rn̄dit. Scd̓o qn̄ repudiauit ex īſtitutione ⁊ poſtea vultadire ex ſubſtitutiōe ⁊ ad iſtā nō rn̄det. Tertio rn̄det cuidā obiectioni per quamapꝑet ſol. p̄cedētꝭ. Scd̓a ibi. Itē ſi. Tertia ibi. rn̄di. bar. ⁊ io. de imo.i ¶ Si tu ex ꝑte. in primo caſu fuerūt duo inſtituti ſeius ſub conditione in duabꝰvncijs. ⁊ ticiꝰ pure in. x. Itē ſeius ticio ſubſtitutꝰ. in ſcd̓o fuerunt tres īſtituti ſeiꝰin duabꝰ vncijs: ticiꝰ in ꝗnqꝫ. ⁊ gaiꝰ in ꝗnqꝫ. ⁊ ſcius ticius ſubſtitutꝰ. ac.k ¶ Sub cōditiōe. q̄ adhuc pēdet.l ¶ Omittēte .i. repudiāte.m ¶ An adire neceſſe. iterū ꝓ ſextāte.n ¶ Intereat. ſi eā nō adeat.o ¶ Adierit. de ſecunda perſona tranſit ad tertiam: ⁊ .jͣ. de eodē loquit̉ in prima⁊ ſic ē variatio perſonarū. ſic. C. de in ius vo. l. fi. ac.p ¶ Cum ab vtraqꝫ. parte .i. ꝑꝑ vel ſub. precedens. azo.q ¶ Sufficiat. conditione prius exiſtente ante nō adeā: que iā ē delata. vel dicasꝙ ꝑꝑ aditionē primā hēat ſequentē partē nō aditam: ſed accreſcēdi iure cum nōerat tunc delata. ⁊ facit. jͣ. e. l. ſi ſolus. in fi. ac.

r ¶ Mihi. i. tibi. ⁊ ad me .i. ad te ſolū etiā ſi alij ꝙͣ gaius ⁊ ſeius eēnt hēdes: ſꝫ ꝗdā dicūt ꝙ h̓ fuerūt tres īſtituti .ſ. mecum cū ſeio ⁊ ticio. ⁊ ꝓpriehec v̓ba pōi debēt. ⁊ ꝙ dicit ad me ſolū .ſ. ſeio repudiāte. nec .n. ticio accpſcet: cū ⁊ ipſe ſuā portionē repudiauit qd̓ n̄ plꝫ. ſꝫ. jͣ. ꝓx. rn̄. erit ille caſuss ¶ Inſtitutꝰ. ⁊ alij duo ꝗlibꝫ ī. v. ⁊ tu vni ex his puta ticio ſubſtitutus.t ¶ Omiſeris. id eſt repudiaueris.u ¶ Adeūdo .i. ſi adierꝭx ¶ Partē. ꝗdaꝫ dicuntꝙ ⁊ hic ſunt duo inſtituti tm̄. ⁊ dicūt partē ꝑtisticiane .i. ꝑtē ticianā .i. inqua fuit īſtitutꝰ ticiꝰ. qd̓nō plꝫ. ut. jͣ. de dā. infe.l. pl̓es. vel recte dic eodēcaſu ꝑtē ticij .i. ſextanteꝫtotum. ꝗ fuit factꝰ pars ticiane ꝑtis te repudiante.tu dic ꝙ treſeramꝰ īſtituti. ⁊ ſic ſextātē amiſiſti ⁊accreuit mihi gaio ⁊ ticio. cui ticio eras ſubſtitutus. ⁊ ꝑtē ſextātis q̄ venit ad ticium hēbis iureſubſtitutionis. nā in accipiēdo parteꝫ ex qua ticiꝰfuit inſtitutus inueniesin ea medietatē ſertantisac ſi tm̄ duo eētis inſtituti nō partē ſertantis: ſedtotū hēbis cum ꝑte ticij.vt. sͣ. e. l. ij. ⁊ sͣ. de here.iſti. l. ſi ꝗs ita ſcripſerit.y ¶ Adeūdo ſcꝫ oēs .i.vnā vnciā q̄ ex tuo ſertāte ticio accreuerat. adeūdo .ſ. partem ticij cui fuerat ſubſtitutus. ac.3 ¶ Poſſim. ⁊ hic de ſecunda ꝑſona tranſit adprimam. ac.a ¶ In poteſtate mea.ſcꝫ re integra.b ¶ Omittere .i. repudiare. ſic ergo poſſum repudiare ſextātē: ⁊ adire ſextāteꝫ. ⁊ ecōtra. ſed ī ꝑteadita obueniet mihi ꝑsrepudiata iure accreſcendi. ⁊ ſic rn̄ſum ē q̄ſtioni.⁊ n̄ ē ꝯtra. jͣ. e. l. ſi ſolus.⁊ sͣ. e. l. ij. ⁊. C. e. l. ꝗdā.ꝗbꝰ dr̄ nō poſſe vnā repudiari ⁊ aliam amplecti. p̄terea in legibꝰ illisoēs ꝑtes deferebant̉ iure īſtitutiōis. h̓ altera iure ſubſtitutionis vulgarisſed tn̄ hoc ē idē quo ad effectū vt dixi. ſi aūt iure ſubſtitutionis pupillarispars deferet̉: dic ut. sͣ. eo. l. queſitū. ⁊. C. e. l. ꝗdā noͣ. indiſtincte.Llud. Qui vult conſequēs vult ⁊ an̄cedens. h. d. vel ſic. Ad poſitionem cōſequētis ſequit̉ poſitio antecedentis. bar.c ¶ Illud. vtrāqꝫ .i. teſtamētariam ⁊ legitimā .i. hr̄ditatē ex utraqꝫ cā. h.d ¶ Et ex teſtō. drio .n. actus īteruenire vident̉. azo. ſic. sͣ. de dona. intervi. ⁊ vx. l. iij. §. ſciendū. e ¶ Cū ſciam. aliud ſi ignorē. vt. sͣ. e. l. necis in pͥn. ⁊. §. i. ⁊. l. ſi is ad quē. ⁊ ibi noͣ. Itē videt̉ ꝯtra huic. l. i. ⁊. ij. dicto.sͣ. e. l. in pluriū. ſꝫ ibi ſciēs: vt ibi noͣ. Itē facit. C. d̓ īpub. ⁊ ali. ſub. l. iij.f ¶ Teſtm̄ .i. teſtamētariā. g ¶ Acꝗſiuiſſe. nā qn̄ querit̉ ⁊ repudiaturſic. jͣ. de noua. l. ſi ſtichū. §. ij. ſed quō eodē momēto. cū nō ex eodē mododeferat̉: vt. sͣ. e. l. ꝙͣdiu; rn̄. fingit̉ pͥmo fieri qd̓ pͥmo eſt faciēduꝫ qd̓ facilifieri pōt cū aīo tm̄ cōſiſtat vtrūqꝫ: ut inſti. de here. qua. ⁊ dif. §. fi. Itē ar.ꝯtra. jͣ. de iniur. l. item apud. §. ſi ꝗs uerberato.Uo fratres Aſus rerum cōium aditionē hereditatis ſocij nō iuducit niſi quis vltra fecerit ꝙͣ ex neceſſitate cōionis facere tenereturh. d. bar. ⁊ io. de imo.h ¶ Duo fratres. cauere ne qua .i. ne inaliqua re cōi. i ¶ Interponeret. al̓s adire videtur. ⁊ facit. sͣ. e. l. proherede. §. i. ar. sͣ. e. pro ſocio. l. merito.acet Que nobis acꝗrunt̉ ꝑ eos ꝗ ſunt in ptāte nr̄a momēto nōreſidēt apd̓ eos. h. d. bar. ⁊ Io. de imo. k ¶ Placet. ꝗd aliud.minus large loquit̉. ē ergo ꝯtra. sͣ. de cōdi. inde. l. ꝙ ſi dn̄s. So. ibi ī naturali obligatiōe hic in ciuili acꝗſitione: vt ibi noͣ. itē contra. jͣ. de ſo. l. quihominem. §. quidā. vbi filius ē hr̄s. ⁊ ſic ꝯfundit̉ obligatio fideiuſſoris.Io. ibi pater directo tenebat̉. qꝛ iuſſu eius ꝯtractū fuerat vel in rem eiusverſum vnde fit confuſio. vel illa loquitur ẜm noua iura ẜm que filij hn̄t