De his q̄ in teſta. delent̓XXVIII.
6 2
redē eū ꝗ viuitª inſtituimꝰ ſiue pure ſiue ſub ꝯditōe ſi tn̄ ꝯditio exiſte̓potueritʰ: licꝫ nō extiterit: ſuperiusteſtm̄ erit ruptū. ¶ Multū āt ītereſt qͣlis ꝯditio poſita fuerit. nā autin p̄teritū ꝯcepta ponit̉: aut in pn̄saut in futuꝝ. In p̄teritū ꝯcepta ponit̉: veluti ſi ticiꝰ ꝯſul fuit. q̄ ꝯditioſi v̓a ēᵉ. id ē ticiꝰ ſi ꝯſul fuit: ita ē īſtitutꝰ hēs ut ſuperiꝰ teſtm̄ rūpat̉ tuncenī ex hoc he̓s eēt. ſi v̓o ticiꝰ cō ſulnō fuit ſuperiꝰ teſtm̄ nō eſt ruptum.¶ Ꝙ ſi ad pn̄sᵈ tp̄s ꝯditō aſcriptaeſt he̓de īſtituto: veluti ſi ticius conſul ē. eūdē exitū hꝫ vt ſi ſit poſſit he̓res eē ⁊ ſuperiꝰ teſtm̄ rūpat̉. Si nōſit nec poſſit hēs eē nec ſuꝑtꝰ rūpat̉teſtm̄ ¶ In futuꝝ v̓o collate ꝯditiōes ſi poſſibiles ſint ⁊ exiſte̓ pn̄t.lꝫ nō extiterīt: efficiūt vt ſuꝑiꝰ teſtm̄rūpat̉: ēt ſi nō extiterīt. ¶ Si v̓o impoſſibiles ſūt: veluti ſi ticius digitocelū tetigerit hr̄s eſto. placet ꝑid̓ eēqͣſi ꝯditio aſcripta teſtō nō ſitᵉ: q̄ eſtimpoſſibilis.Apinia.Ilioᶠ p̄terito ꝗ fuit̉ in pr̄is ptāte: neqꝫ libtates ꝯpetūt: neqꝫlegata p̄ſtant̉: ſi pͥteritꝰ a fr̄ibꝰᵍ ꝑteꝫhr̄ditatis auocauit. ¶ Ꝙ ſi bōis ſepr̄is abſtinuit: lꝫ ſubtilitas iuris refragari videat̉: attū uolūtas teſtatoris ex bono ⁊ eqͦ tuebit̉ʰ. S Ce.I ꝗs hr̄s īſtitutꝰ ē: ⁊ a teſtatōre arroget̉ pōt dici ſatis ei factu: qꝛ ⁊ āteqͣꝫ adoptet̉: īſtitutio utin extraneo locū hēbat̉ⁱ. Dem.Iego ⁊ ticiꝰ īſtituti ſūmꝰ: ⁊ anobisᵏ poſthumꝰ exhr̄datꝰ ſita ſb̓ſtitutiſ nr̄is n̄ ſit exhe̓datꝰ: ticio
d̓fūcto nec ego ꝗdeꝫ adire potero.Iā .n. ꝑꝑ īſtituti ꝑſonā a qͦ poſthumus exhr̄datꝰ ē: in cuiꝰⁱ locū ſb̓ſtitutꝰᵐ vocat̉: a qͦ poſthumꝰ exhr̄datꝰn̄ ē: ruptū ēⁿ teſtm̄ ¶ Sꝫ ſi ego ⁊ ticiꝰ īuicē ſb̓ſtituti ſumꝰ: qͣꝫuis qͣſi inꝑtē ſb̓ſtitutiōis exhe̓datꝰ n̄ ſit: mortuo ul̓ repudiāte ticio me poſſe adire putoº: ⁊ ex aſſe he̓dē eē ¶ In pͥma tn̄ ſpē ⁊ ſi viuat ticiꝰ: neqꝫ egoſine illo: nec ipſe ſine me adire poteritᵖ. qꝛ incertū eſt: an adhuc alteroomittēteq rūpat̉ teſtamētuꝫ. Itaqꝫſimul adire poſſumus. Dem.Ucius ticiꝰ ītegra mēte ⁊ valitudīe teſtm̄ fecit vti oꝫ. poſteacū in valitudinē aduerſaꝫ īcidiſſet:mēte captusʳ eaſdeꝫ tabl̓as inciditQuero an he̓deſ his tabl̓is īſtitutiadir̄ poſſint he̓ditatē? Rn̄di ẜꝫ eaq̄ ꝓponerēt̉: nō iō minꝰ adir̄ poſſe¶ De his q̄ in teſtō delēt̓ īducuntur ⁊ īſcribunturᵛ.¶ Xpianus.Ue ī teſtō legi pn̄tᵗ: ea incōſulto d̓leta ⁊ īducta nihilominꝰ valēt: ꝯſulto non valēt. ¶ Id v̓oᵗ qd̓ nō iuſſu dn̄i ſcriptum inductum deletūue eſt: ꝓ nihilo eſt ¶ Legi āt ſic accipiēduꝫ ēnō ītelligiʳ ſꝫ oculis ꝑſpici q̄ ſcriptaſūt. Ceteꝝ ſi extrīſecꝰᶻ ītelligunt̉ nōvidebūt̉ legi poſſe. ¶ Sufficit̉ ātſi legibilia ſūt: īconſulto deleta ſiueab ipſoᵇ ſiue ab alio: ſꝫ volētibꝰᶜ inducta accipiēdū ē: ⁊ ſi ꝑducta ſint.Qd̓ igit̉ īcaute factū ē ꝓ non fcōē: ſi legi potuit. ¶ Et iō ⁊ ſi nouiſſime vt ſolet teſtō fuerit aſcriptū lr̄aſ
ſub ꝯditione primū rūpit̉ niſi ꝯditio ſit talisuā ſcd̓m teſtm̄ ſtatiꝫ reddat̉ nullū. h. d. ⁊ pͥmo pōit.nateriā. ſcd̓a ibimultū. a ¶ Uiuit marū. vl̓ dic ideo dic̄qꝛ ſecꝰ ſi iā mortuꝰ: ſicut ſi nōig. l. cū ꝗdā. aꝫ.ꝫ ꝗ. vtb¶ Poruerit. hoc expone: ut. sͣ. e. l.em̄ exigit̉ ⁊ hoc vt tale fueritſcd̓m teſtm̄ ꝙ her̄ditaspotuerit adiri de iure ciuili. ſi .n. n̄ d̓ iure ciuili.ſꝫ d̓ iure pͥtorio potueritnō tn̄ rūpit̉ ſuꝑiꝰ vt. sͣ.ti. i. l. ſi filiꝰ ꝗ ī ptāte. etjͣ. e. l. filio ẜꝫ Io. ⁊ fa. jͣ.de adimē. ſe. l. ⁊ ſi. ⁊ inſti. ꝗ. mo. teſ. infir. §. i.¶ Si vera ē .i. ſi veꝝ ēuod ea conditione minuitur.¶¶ Qd̓ ſi ad pn̄s. ⁊ fac̄̓sͣ. ſi cer. pe. l. cū ad. ⁊. l.ſe. ⁊. jͣ. d̓ v̓. ob. l. ꝯditio⁊ īſti. de ver. obl. §. ꝯditiones. ⁊. jͣ. d̓ ꝯdi. inſti.l. īſtitutio. §. fi. ſꝫ vr̄ huic. §. ꝯͣ. jͣ. de here. īſti. l.ſi meuia. ſꝫ refert ꝯditiode pn̄ti vl̓ pͥterito ſit falſa vt h̓. an nugatoria:vt ibi. Itē ꝯtra. jͣ. de le.ii. l. ſi ita ꝗs teſtō. ſꝫ illd̓ēt ꝑꝑ largā ⁊ āplā ſignificatiōeꝫ illiꝰ v̓bi p̄t. Itēꝯͣ. jͣ. de ꝯdi. ⁊ demon. l.cū ita legatū ſit. §. fi. ſꝫilla ē d̓ futuro: lꝫ īplicetqd̓dā pn̄s qd̓ ē falſuꝫ. ⁊ita īpoſſibile. ⁊ in illa refert ponat̉ ſi ꝯditional̓raut cātiue. ut. jͣ. de ꝯdi.⁊ de. l. demōſtratio faſa. §. itē ſi fūdū. at h̓ ītelligēduꝫ ē ēt de ea q̄ v̓e ēditio d̓ pn̄ti vl̓ pͥteritonō de ea q̄ īplet̉ne vl̓ in ꝑte ꝯditiōis. h.e ¶ Nōſit. ergo pͥus ripit̉. ẜm Io. ⁊ ē ar. jͣ. decondi. inſti. l. fi. ⁊ de cō.⁊ de. l. obtinuit. ⁊ inſti.de here. iſti. §. īpoſſibilis. ⁊ adde hͦ qd̓ ibi no.vel dic pͥmū non rumpi. ar. jͣ. de his ꝗ. vt indig. l. cum quidā. ⁊ sͣ.e. l. §. i. ⁊. ii. h.io. Filio pͥterito relicta in teſtō nō debent̉ niſi filius ius ſuū ōmiE ſerit. h. d. Prīo loquit̉ qn̄ filius pͥteritꝰ non omiſit ius ſuū. ſcd̓o. qn̄omiſit. ſcd̓a ibi. ꝙ ſi honis. bar. f ¶ Filio. ablatiui abſoluti.g ¶ Fratribꝰ. īſtitutis. ⁊ dic ꝙ nec inſtituti fr̄es nec hic filiꝰ pͥſtāt cū ex toto ſit nullū: ut. jͣ. eo. l. ſi ticius. Itē ꝗd ſi ſcripti erāt exͣnei a ꝗbus ꝑteꝫ ſuāfrater aduocauit? Rn̄. ꝙ nec adhuc pͥſtant extranei ꝑꝑ dictaꝫ rōnem lꝫ ſitar. ꝯtra. sͣ. e. l. poſthumus. §. idē. ſed hodie hoc ſecꝰ: ut. C. de lib. pͥ. aucͣ.ex cauſa.h ¶ Tuebit̉. vel deponēs vel paſſiuū. ⁊ no. ꝙ lꝫ hocteſtm̄ dicat̉ nullū in quo filiꝰ pͥterit̉: ut inſti. d̓ exhere. li. in pͥn. ⁊ sͣ. ti. i. l.ſi filiꝰ. tn̄ ē intelligēdū ſi ipſe velit dicere nulluꝫ. nō ſi ſemꝑ taceat. ſic. C.de inof. te. l. ſancimus in prin. vbi dicit ipſo iure ineſſe repletioneꝫ. Itemſic. jͣ. de le. i. l. ſi fundū. §. qui fundū. vel de rigore eſt nullū. ſed hic de eꝗtate dicit. ⁊ no. jͣ. de le. pͥſ. l. is ꝗ circa pͥn. ⁊. l. ſi duo. q̄ huic ꝯcordāt. Iteꝫfacit. sͣ. ti. i. l. fi. ⁊. jͣ. de excep. rei iudi. l. ii. ⁊ sͣ. e. l. poſthumꝰ. Iteꝫ contraC. de poſthu. here. l. ii. ſed ibi in poſthumo. hic in iā nato.is. Si extraneus inſtitutꝰ incipiat eē ſuus inſtitutio nō vitiat̉O h. d. Bar. i ¶ Si ꝗs heres. habebat: ut. sͣ. ti. i. l. filiꝰ §. fi. ſecꝰiu exheredato: ut. jͣ. de ꝯtra ta. l. nō putauit. §. ſi quis emācipatum.Qbuit. ſecꝰ ſi nō ꝓhibuit. h. d. ⁊ pͥmo loquit̉ qn̄ teſtator duos inſtituitego. Cauſa teſtati nō trahit ad ſe cām inteſtati ſi teſtator prohi⁊ cullibet exͣneos ſubſtituit. ſcd̓o qn̄ eos īuicē ſubſtituit. tertio circa primūcaſuꝫ qͣlit̓ poſſit adiri hr̄ditas docet. Scd̓a ibi: ſed ſi ego. Tertia ibi: ī prima tn̄. bar.k ¶ Si ego. a nobis. tm̄ hoc expreſſo vel ītra gradū ſacta exheredatiōe: alioꝗn ab oībꝰ videt̉ exheredatꝰ: vt. sͣ. ti. i. l. iii. §. ii. aꝫ.l ¶ In cuiꝰ. inſtituti. ſꝫ īmo vr̄ nō vocari: ut. C. de īpu. ⁊ alijs ſub. l. peꝯtra. So. vt ibi. m ¶ Sulutꝰ vocat̉. qꝛ potior ē me coherede. pͥfertur .n. ſubſtitutꝰ cōiuncto. ſed al̓s qn̄qꝫ hꝫ plus ꝯiunctus ꝙͣ ſubſtitutusvt. jͣ. de ſuis ⁊ le. l. ſi ex pluribꝰ. ſꝫ lꝫ vocetubſtitutꝰ nō tn̄ ē hēres: ꝗaeius gradus rumpit̉. nec tamē patuere coheredeꝫ. ſic ⁊ al̓s in vxore:
vt in aucͣ. qui. mo. na. ef. ſui. §. ſi ꝗs aūt defunctus. ⁊ .jͣ. ad tertul. l. equiſſimuꝫ.§. i. ⁊. l. ij. §. obijcit̉. Item ẜm hoc fallit regula tradita. jͣ. de diuer. preſcrip. l. deacceſſionibus. ſicut ⁊ in turbone: ut. sͣ. ꝗ po. in pig. l. claudius. azo.n ¶ Ruptū. eſt .n. hoc ideo qꝛ īuenit̉ exheredatꝰ a ꝑſona tm̄: ⁊ ita non tꝫ exheredatio: ut. sͣ. ti. i. l. iij. §. ij. Itē no. ꝙ nō pōt rumpi ꝓ ꝑte: ut hic ⁊ jͣ. de fideicō. liber. l. ſi pr̄ duos. idem̄ per natū preteritū: vt. sͣ. ti. i. l. fi. alid̓in teſtamēto inofficioſo: ut. sͣ.de inoffi. te. l. circa.o ¶ Puto. qꝛ non inueniturperſona a qua nō ſit exheredatus poſthumus. aꝫ.p ¶ Adire poterit. vt teneatſua aditio ſic ne poſſit retractari. h.¶ Omittente. id eſt repudiāte. Azo.Ucius. Teſtamentuminciſſum a teſtatore nonſane mentis non rumpitur. h.dicit. Bar.r ¶ Aucius. mētecaptus. alioquin ſecus qd̓ dic vt no. C. deteſta. l. noſtram. ⁊ facit. jͣ. d̓ ſe.ta. l. i. §. ſi linum. et ſequentibus. ⁊. §. ſemel. ⁊ .jͣ. titulo primo. l. i.¶¶ De his que in teſtandelentur ⁊cͣ. Quia per deletionem caſſatur teſtamētum ideo⁊ de hoc dicit.Ie EEAIſpinpcuraOlatuꝫ dum ē in fieri ſipoteſt legi: ⁊ non eſtconſulto canzellatum valet. ſinon poteſt legi non valet. Etcanzellatio que ſit a tertio noniudicio teſtatoris: vel ſit ab ip̄oteſtatore. nō animo canzellandi ſi legi poteſt nunquā officitteſtamento. h. d. Et hec lex diuiditur in duas partes. Prima loꝗtur quando ante teſtamentum perfectū ſit canzellatio ſeu inductio vſqꝫ ad verſi.ſed conſulto. Ibi eſt ſcd̓a parsprincipalis ⁊ loquitur quandopoſt teſtamentum perfectuꝫ fitcanzellatio ſeu inductio ⁊ durat vſqꝫ ad finem. l. Item prima in ſex partes ſubdiuiditurin prima ponit dicta generalia vſqꝫ ibi. legi autem. Ibi eſtſecunda in qua declarat predicta vſqꝫ ibi. ſufficit. Ibi eſt tertia in qua repilogatea que. sͣ. breuiter dixerat vſqꝫ ibi quod igitur. Ibi eſt quarta in qua infert ex premiſſis vſqꝫ ibi: ſed ſi legi. Ibi eſt quinta in qua ponit̉ caſus conuerſus ad precedentem vſqꝫ ibi. ſed hoc ita. Ibi eſt ſexta in qua ponit determinationē omniumpredictorum vſqꝫ ibi. conſulto. Ibi eſt ſecunda pars principalis que diuiditur inplures partes. nam in prima ponitur quoddam dictum bimembre. In ſecūdaponitur ratio ſecūdi membri. In tertia repilogat: vt declaret. In quarta ponitnouum caſum quando heres ſcriptus vel ſubſtitutus cauzellat ẜm vnam lect.In quinta format ⁊ determinat iuxta premiſſa quādam aliam queſtioneꝫ. Secunda ibi: quoniam. Tertia ibi: Et ſi quidem. Quarta ibi: ⁊ cum hereditatis.Quinta ibi ſi quis codicillis.t ¶ Que in teſtamento legi poſſunt. poſt deletionem. ſed ſi nō poteſt legi tūc diſtinguitur. an ante conſumatum: ut tunc non valeat: ſi poſt ſic: ut. jͣ. eo. §. ſed ſigi. ⁊ §. ſed ⁊ conſulto. ac.u ¶ Non valent. ipſo iure ſi ante teſtamentum conſumatū factum ſit: ſi poſteaper exceptionem: vt. jͣ. videt̉ dicere. ⁊. §. conſulto. ⁊. jͣ. de le. i. l. ſi ita aſcriptum.⁊ .jͣ. e. l. iii. de ſe. ta. l. fi. §. teſtamento.x ¶ Id v̓o. redit ad primum. ⁊ dic pro nihilo .ſ. eſt quod inducit. ſed ſcriptura inducta valet: vt modo in princi. ⁊. jͣ. ibi. quod igitur incaute ⁊cͣ. ⁊ facit. jͣ. de adi.lega. l. nihil. ⁊. C. de teſtamentis. l. ſi vnus. ⁊ qd̓ ibi nota. ⁊. C. de tranſactio. l.penultima.y ¶ Non intelligi .ſ. tm̄.z ¶ Si extrinſecus. alicuiꝰ ingenio vel ſubtilitate ſua nō ex ipſa lr̄a nec ex vi ipſiꝰlittere: ſed ex his forte que precedunt teſtm̄ vel que ſequūtur. azo.a ¶ Sufficit. redit ad primum caſum. l.b ¶ Ab ipſo .ſ. teſtatore. ſicut deleta inconſulte.c ¶ Sed volentibus .ſ. teſtatoribus. ⁊ dic ſiue pro parte inducta ſiue in totum ꝓducta volentibus teſtatoribus. ⁊ tunc dic non valent. ſed al̓s eſt nolentibus. ettunc dic non val