Liber

ſui heredis agnatione ſolet rūpiª¶ Filia cū emācipat̉ vel neposᵇ:qꝛ vnaᵉ emācipatiōe exeūt d̓ ptāte:teſtm̄ᵇ nō rumpunt. PAulus.I pr̄º ab hoſtibus capiat̉ filiomanēte ī ciuitate: reuerſo eonō rūpit̉ teſtamētūᶠ.THem.Ed nec filiusᶠ poſtliminio r̄diens rūpit pr̄is teſtamētū vt ſabinus exiſtimauit. CLpianusI bine tabule ꝓferāt̉ diuerſisꝘ tēporibꝰ facte vne priꝰ alie poſtea: vtreqꝫ tamē. vij. teſtiū ſignisſignate: ⁊ aꝑte: poſteriores vacueinuēte ſint .i. nihil ſcriptū habentesoīno ſuꝑius teſtamētū nō ē ruptū:ſequēs nullū eſtᵍ.IDem.Oſthumꝰ p̄teritꝰ uiuo teſtatore natꝰ deceſſit: lꝫ iuris ſcrupuloſitate nimiaqꝫ ſubtilitate teſtamētū ruptū videat̉ʰ: Attamē ſi ſignatū fuerit teſtm̄ bonoꝝ poſ. ẜꝫ tabulas acciꝑe hēs ſcriptus pōt hēditatēqꝫᵏ obtīebit vt imꝑator nr̄: ⁊ diuꝰ adrianꝰ reſcripſerūt. ¶ Iccircolegatarij ⁊ fideicōmiſſarij hēbūt eaq̄ ſibi relicta ſūt ſecuri. ¶ Idē ⁊ circa īiuſtūᵐ ⁊ irritūⁿ teſtm̄ erit dicēdūſi bonoꝝ poſſeſſio dataº fuerit ei ꝗrē ab īteſtato auferre poſſit. ¶ Sipaganꝰ ꝗ hēbat iā factū teſtm̄ aliudfeciſſet: ⁊ ī eo ꝯprehēdiſſet fidei he̓dis ꝯmittereᵖ vt pͥores tabule valerēt: oī mō priꝰ teſtamētū ruptū eſt.Quō rupto pōt q̄ri an vice codicilloꝝ id vale̓ d̓beret: cū ⁊ h̓ v̓ba ſintfideicōmiſſi? Et ſine dubio vni v̓ſaq̄ illic ſcripta ſt̄ ī cā fid̓icōmiſſi erūtn̄ ſolū legata ⁊ fideicōmiſſa: ſꝫ ⁊ lib̓tatesq ⁊ hr̄dis īſtitutō. GAiꝰOſthumorum loco ſunt ⁊ hi

qui in ſui heredis loco ſuccedendoquaſi agnaſcēdo fiunt parētibꝰ ſuihe̓des. vt ecce ſi filiū ⁊ ex eo nepotē neptēue ī ptāte habeā: qꝛ filiꝰ gradu precedit: is ſolusᶠ iura ſui hediſhꝫ: qͣꝫuis nepos quoqꝫ ⁊ neptis exeo ī eadē ptāte ſint. ¶ Sꝫ ſi filiꝰ meus me viuoˡ moriat̉: aut qͣlibet aliarōneᵗ exeat de ptāte mea: incipit nepoſ neptiſue ī eiꝰ loco ſuccede̓: ⁊ eomō iura ſuoꝝ hereduꝫ quaſi agnatiōe naciſcuntur. Ne ergo eo modo rūpat̉ mihi teſtamētū: ſicut ip̄ꝫfilium vel he̓dē īſtituere vel exheredare noīatiꝫ debeo. Ne nō iurefaciā teſtamētū: ita ⁊ nepotē nepteꝫue ex eo neceſſe ē mihi: vel he̓deminſtituere: vl̓ exhēdare. ne forte meviuo filio mortuo ſuccedēdo in locū eiꝰ nepos neptiſue: quaſi agnatōe rūpāt teſtamētū: idqꝫ lege veleia prouiſum eſtª.NAulus.Iita facta ſit exhēdatio. ſi filiusˣ natꝰʸ nataue ſit exhēs eſto.vtriſqꝫᶻ natis rūpit̉ teſtm̄. IAbo.Ui vxorē pregnātē habebatin hoſtiū poteſtateꝫ peruenitQuero an nato filio quoᵇ tꝑe teſtamētuꝫ in ciuitate factū rumpat̉. Etſi filiꝰ an̄ moriatur qͣꝫ pr̄: quero anſcripti her̄des hereditatē habituriſint? Reſpōdi n̄ puto dubiū eē ꝗnper legem corneliam: que de confirmandis eorum teſtamentis: quiin hoſtium poteſtate deceſſiſſēt. lata eſt: nato filio continuo eius teſtamentum qui in hoſtium poteſtateſit rumpatur. Sequitur ergo vt exeo teſtō hereditas ad neminem ꝑQOmponius.ueniat.Aꝫ in ſecundo teſtamēto he-

uere: vt. C. de adop. l. cuꝫvt. sͣ. de adop. l. i. ſed hodīe ꝯtra. ⁊ ſic nō tenet̉ eū inin adoptiuis. §. ſed ne articulū. ⁊. §. ſꝫ ſio: ut h̓. ⁊. d. l. §. fi.a ¶ Solet rūpi: vt. sͣ. ti. i. l. filius. §. i. ⁊ in.īfir..n. ⁊ hoc niſi ſit īſtiante adoptionē: ut. sͣ. ti. i. l. filio. §. fi. queati teſtm̄ nō rumpit̉. h. d. Bar.Filia. Preteritiōe filij vel nepotis emāb ¶ Filia. vel nepos. ex filio.nā ex filia ſequeretur ſui patrisptāteꝫ nō aui materni: ut inſti.e ¶ Quia vna. al̓s cum vna.ep̄a. po. §. fi. ac.al̓s deeſt cū. Item dic ꝙ dictiovna ē aduerbiū. q. d. ſimul cūemācipatione exeūt. vel dic ꝙſit nomē adiectiuū de emancipatione. q. d. filia exit vna ⁊ nepos alia emācipatiōe ſꝫ ī filijsexigunt̉ tres ẜm antiqua tꝑa qͦh̓ ꝯſiderauit. hodie in oībꝰ ſufficit vna: ut. C. de adop. l. fi. n̄gͦ eſt h̓ lex ꝓ eis ꝗ dicūt emācipato filio per ꝯn̄s videri nepotem emācipatū qd̓ reprobaui:vt. sͣ. de adop. l. ſi nepos. naꝫnec h̓ ꝗcꝙͣ de filio dicit.d ¶ Teſtm̄. qd̓ poſtea fecit pr̄ideſt ꝙ nō faciēt nullū lꝫ pretereant̉ quod facerent ſi eſſent inpoteſtate: vt. sͣ. e. l. i. ac.Ipater. Per reuerſioneꝫ teſtatoris ab hoſtibusvel filij inſtituti teſtm̄ nō rumitur. h. d. cū. l. ſe. bar.d ¶ Si pr̄. filio inſtituto a pr̄e.e ¶ Eo. ſ. patre.¶ ¶ Teſtm̄. qd̓ fecerat pr̄ antecaptiuitatē. nā ſi in captiuitatinō valeret: ut. sͣ. de teſta. l. eiꝰazo. alij dn̄t filiū fuiſſe teſtatuꝫpr̄e capto: qꝛ non rūpit̉ reuerſopr̄e poſt mortē filij qd̓ nō plꝫ:qꝛ nō pōt teſtari cū ſit incertusſui ſtatꝰ: ut. jͣ. vn̄ leg. l. ii. §. ſideceſſerit. alid̓ ī filio d̓portati.qd̓ dic vt no. C. d̓ ſen. paſ. l. fi.Ed nec filiꝰ. ſubaudi īſtitutus. ⁊ ſic nō ob. sͣ. e. l.ſi ꝗs exhr̄dato. §. ſꝫ ⁊ ſi pr̄ ī fiIbine. Per ſecūdas taD p̄uias pacuas prīe nō ripunt̉. h. d. bar.g ¶ Si bine. nullū ē. qꝛ nō eſtibi teſtatio mētis qd̓ ē neceſſe:vt. sͣ. de teſta. l. i. ⁊ facit iſti.mo. teſ. infir. §. i. ⁊ sͣ. ad vell..l. ꝙͣuis. §. ſi ꝯuenerit. ⁊. jͣ. deadi. le. ⁊ ſi tranſferam. ⁊ inſtiOſthumus. Teſtamentū ruptū poſthumi agnatione eo decedente viQqui. mo. tol. ob. §. preterea. h. ⁊ sͣ. ti. i. l. filius.uo teſtatore recōualeſcit de iure pͥtorio. Idē ſi filius iam natus pͥteritus viuo teſtatore decedat: vel īpedimentū capitis diminutiōis tꝑe mortis ceſfauerit. h. d.bar. ⁊ diuidit̉ in tres ꝑtes. qꝛ primo ponit̉ vnū dictū. ſcd̓o illiꝰ illatio. tertio duodicta cū quadā limitatiōe. ſcd̓a ibi: iccirco. tertia ibi: idē. Io. de imo.h ¶ Poſthumꝰ. videat̉: ut. sͣ. e. l. iii. §. ex his. i ¶ Signatū. ad qd̓. C. deſe. ta. l. ii. h. k ¶ Pr̄ditatēqꝫ. al̓s rēqꝫ. ſꝫ ꝯͣ. C. de poſthu. here. ī. l. ii. So.ibi poſt mortē defuncti deceſſit: hic in vita. vel al̓s vt ibi dixi. Itē ꝯͣ īſti. de exhere. li. ī pͥn. So. ibi ī nato tꝑe teſti: hic pꝰ. Itē ar. ꝯͣ. jͣ. e. l. ꝗ vxorē. So. ut ibi. ac.l ¶ Relicta ſūt. ꝯͣ. jͣ. de le. ii. l. ſi ꝗs teſtō. So. ibi de rigore. h̓ de eꝗtate. vel illudin filijs ab inteſtato venientibus. ar. jͣ. de le. l. celſus. §. fi. h̓ in extraneo venienteab inteſtato: qꝛ in codicillis fuerat hereditas relicta per fideicōmiſſuꝫ: vel veniēte ex teſtō ꝑ ſe. ta. ẜm aꝫ. ⁊ facit. sͣ. ti. i. l. ſi a primo. ⁊. l. ſi poſthumꝰ. ii. rn̄. ⁊ .jͣ. d̓codicil. l. ꝯficiūt̉. §. ſi ꝗs pꝰ. ī fi. §. ⁊. jͣ. de fideicō. li. l. ſi pr̄ duos. ⁊ .jͣ. ad treb. l. cūher̄s īſtituta. m ¶ Iniuſtū. nullū qd̓ ē filio p̄terito vt ē exēplū. jͣ. e. l. filio.n ¶ Irritū ꝑ capitis. di. teſtatoris ꝗ poſtea ſit ſui iuris: ut īſti. ꝗ. mo. teſ. infir. §.nō tn̄. ⁊ qd̓ ſubijcit. ſi bonoꝝ poſ ſ. ꝯͣ ta. o ¶ Data .i. delata fuit ei .ſ. filiopreterito: nō tn̄ eā voluit ſꝫ rēnuit ꝗ ⁊cͣ. ⁊ ẜm hoc refert ſe tm̄ ad iniuſtū nō ad irritū h̓ v̓. ſi bonoꝝ ⁊cͣ. ẜm aꝫ. alij referūt ad vtrunqꝫ ⁊ dn̄t ſi bonoꝝ poſ. ẜm tab.fuerit data ſubaudi ⁊ accepta ei .ſ. heredi ſcripto q̄ reꝫ ⁊cͣ. ſubaudi maxīe. erat .n.forte alius filiꝰ inſtitutꝰ ⁊ alter pͥteritꝰ: vt ⁊ sͣ. ti. i. l. fi. ſꝫ pͥteritꝰ nō vult ⁊ ẜm hociganꝰ. Si teſtm̄ pͥmū cōdic auferre ab exͣneis vl̓ ēt a fr̄e ꝓ ꝑte.firmat̉ ꝑ ſedū valet iure codicilloꝝ. bar.p ¶ Fideicōmittere .ſ. ſe.q ¶ Libertates. ēt directe. ⁊ inſtitutio trahit̉ ad fideicō. vt inſti. de teſ. mi. l. q̄rebat̉. ⁊ facit īſti. ꝗ. mo. te. īfir. §. ſꝫ ſi ꝗs. ⁊. jͣ. ad trebel. l. ſi ꝗs priore. ⁊. jͣ. d̓ here. ī

ſti. l. fi. ⁊ qd̓ no. sͣ. de his ꝗ no. infa. l. furti. §. i. ac.Oſthumoꝝ. Filio ſublato de medio nepos tenet locum ſui: ⁊ teE ſtamētū rūpit̉ ſi nō reꝑit̉ īſtitutꝰ vel exheredatꝰ. Bar. ⁊ Io. d̓ imPoſthumoꝝ. is ſolꝰ. vt īſti. de here. ab īteſta. §. ita demū. ⁊. jͣ. de 3ta. l. illud. §. i. ⁊ īſti. de here. qͣ. ⁊ dif. §. ſui. s ¶ Uiuo demū. ſecꝰ ſi poſtea: ut. sͣ. e. l. ſi ꝗs filio.i. rn̄. niſi apud hoſtefiliꝰ deceſſerit: vt. d. l. fiꝗs filio. §. ſed ⁊ ſi pr̄. ⁊sͣ. ti. i. l. ſi ꝗs poſt. §. diuerſuꝫ. ⁊. C. de īof. te. l.ſi ꝗs filiuꝫ. ⁊ ꝑ hoc differt h̓ nepos ab aſcēdētibus puta pr̄ibꝰ defūciorū ꝗ pr̄es ⁊ pꝰ mortē filij ſui ſuccedūt ī locū npotū ⁊ irritāt filij teſtn̄vt. sͣ. d̓ īof. te. l. pr̄ filiūnō agnoſcēdo. ſꝫ ꝑ ꝯͣta.vt ibi no. illud forte ſpeciale ē in pr̄e qꝛ eungradū obtinet ad filiuquē nepos ad eūdē filiū.ſ. pͥmū: nō ita ī auo viin pr̄e ſꝫ erit idē qd̓ h̓ innepote: vt nō rūpat. nanō erat neceſſe eū īſtituivel exheredari cū aliueū p̄ceder̄t: ut ar. sͣ. e. l.ſi ꝗs filio. i. rn̄.t ¶ Alia rōne. vt ꝑ deportationē: ut. sͣ. ti. i. l.gall̓. §. ꝗd ſi tm̄. vl̓ permaximā capi. di. vel ētminimā vt ꝑ emācipationē: ut. d. §. dr̄. ac.u ¶ Prouiſum ē. ſcd̓ocapite. qꝛ d̓ vtroqꝫ viuotꝑe teſtī dic̄: ut. sͣ. ti. i. l.gall̓. §. nc̄ d̓ lege ī fi. §.⁊ .§. ꝗd ſi is ꝗ filiū. ī fi..§. nec ob. §. ille caſus.vbi dicit poſteriori capite .ſ. l. vell̓. n̄ ꝑmitti īſtitui: qꝛ verū ē expreſſeſꝫ tacite ſic vel aliter viibi plene no. Itē ꝯtra īeadē. l. §. ī oībꝰ. ſꝫ expone vt ibi. ⁊ fac̄ īſti. d̓ exhere. li. §. poſthūoꝝ. ⁊C. d̓ li. p. l. ii. ⁊ sͣ. d̓ te.tu. l. hereditas. §. i. ac.ta. Cōditio nōO fuipēdēs etheredationē poſt natiuitatempoſthūi n̄ facit poſthumū dici p̄teritū. h. d. vel ſic. Prouiſio exhr̄dationis fcā ſeꝑatiꝫ ī duobꝰcaſibꝰ porrigit̉ ad vtrūqꝫ ſimul ꝯcurrētē. Io. de imo. x ¶ Si ita. fꝫliꝰ. ſꝫ nōne h̓ exhr̄datio ſub ꝯditiōe ē fcā. gͦ nulla: ut. sͣ. ti. i. l. iii. §. i. Rn̄.ꝯditio h̓ cū tacite ītelligat̉ īeſſe ēt nō appoſita ꝓ nō ſcripta hētur. ⁊ iō pura vr̄ exheredatio: ut. jͣ. de ꝯdi. ⁊ de. l. aliqn̄. ⁊ qn̄ di. le. ce. l. ſi ticio. §. fi.⁊ .jͣ. de here. īſti. l. iā diu. aꝫ. y ¶ Natus. ſecus ſi dixerit ſi filiꝰ mihinaſcat̉ exheres eſto. qn̄ filia nata rūpit̉ teſtm̄ qꝛ īuenit ſe p̄teritā nō exheredatā: ut. jͣ. de vē. in poſ. mi. l. i. §. qͣre. ⁊ ſi ita. z ¶ Utriſqꝫ natis.diuiſim pōt intelligi .i. filio nato nō rūpit̉ teſtm̄: vel filia nata non rupitteſtm̄. ſic ponit̉. C. de bo. q̄ li. l. fi. §. ip̄m aūt. ſꝫ vtroqꝫ nato rūpet̉: ut ar.sͣ. ti. i. l. ii. ⁊. l. cōmodiſſime. vel dic etiā vtroqꝫ ſimul nato nō rūpi. ar. s.ti. i. l. ſi ita ſcripſit. aꝫ. ⁊ jͣ. ti. ii. l. ticius ⁊ ſeius. ⁊ sͣ. qd̓ fal. tu. au. l. i. §. l.⁊ facit. sͣ. de teſt. tu. l. ſi ꝗs ita. §. i. ac.Ui uxorem. Statim cū poſthumꝰ naſcit̉ ēt patre viuo apud hoſtes teſtm̄ rūpit̉: nec recōualeſcit filio īteriꝫ decedēte. h. d. bar. ⁊ Io.de imo. a ¶ Qui vxorē. ꝑuenit ꝯdito teſtō quo ventrē p̄teriuit. aꝫ.b ¶ Quo .i. aliquo tꝑe pꝰ captiuitatē pr̄is viuo vel mortuo pr̄e. duo ni.querit an̄ teſtm̄ rūpit̉ ꝑ natiuitatem filij. ⁊ an eo pͥmortuo recōualeſcat.Et ad primā nō vr̄ rūpi. nā ē ruptū ꝑ captiuitatē: vt. sͣ. e. l. ſi ꝗs filio. §.irritū. gͦ plud rūpi nō pōt: ut. sͣ. eo. l. nā ⁊ ſi. §. i. in fi. ſꝫ dic ꝯͣ qꝛ fictione. i.corne. valebat: ut. jͣ. de vul. ſub. l. lex corne. ⁊ ſic pōt rūpi. ſcd̓o dicit nō reſtitui poſt mortē filij. cui ē ꝯtra. sͣ. e. l. poſthumꝰ. So. ibi iure p̄torio pelmittit̉ h̓ ciuili vetat̉. vel h̓ ꝑꝑ. l. cor. q̄ fingit eū mortuū an̄ captiuitateꝫ sſic iſte ē verus poſthumꝰ: upote poſt mortē fictā natꝰ: ſicqꝫ ruptū nō reſtituit̉: ut. C. de poſthu. hr̄. l. ij. ⁊. iij. alij ſubaudiūt h̓ eo tꝑe quo ⁊cͣ.Um in ſecundo Per ſcd̓m teſtm̄ ī quo heres ē īſtitutꝰ pure vel